Η Apple ενέκρινε την εφαρμογή UStream Live Broadcaster για το iPhone και τώρα μπορείτε να την κατεβάσετε δωρεάν.
Τι κάνει; Είναι video recorder για το iPhone. Γράφει video και έχετε την επιλογή να κρατήσετε το video στην συσκευή, να το ανεβάσετε σε YouTube/Facebook ή να streamάρετε video ζωντανά από την συσκευή σας στο site του Ustream, κάνοντας κάτι σαν live τηλεοπτική σύνδεση. Καλά, οι χρήστες smartphones που δεν έχουν iPhone δεν θα ενθουσιαστούν ιδιαίτερα, αφού η εφαρμογή υπάρχει για Nokia Nseries εδώ και καιρό - φαντάζομαι και για Android.
Λεπτομέρεια για να εκνευριστείς: το video recording δουλεύει κανονικά σε iPhone 3G.
Έλα πάμε όλα τα παιδάκια... Ποιες online υπηρεσίες χρησιμοποιείτε; Instant messaging, YouTube και Facebook όλοι χρησιμοποιούν, αλλά τι γίνεται από κει και πέρα; Έχω πιάσει πολλές φορές φίλους και συγγενείς να παιδεύονται με κάποιες "προ-web2.0" τακτικές και μεθόδους για να κάνουν κάποια δουλειά που μπορεί να απλοποιηθεί πάρα πολύ από κάποια online υπηρεσία όπως αυτές εδώ.
Google Reader: νομίζω ότι πλέον δεν υπάρχει λόγος να κάθεται κάποιος να πιάνει όλα τα sites που παρακολουθεί και να τα ανοίγει ένα-ένα για να τα διαβάσει. Παίρνεις το RSS feed (το οποίο συμβολίζεται πάντα με αυτό το εικονίδιο) του site, το πετάς σε έναν feed reader και πλέον έχεις ένα κομβικό σημείο ενημέρωσης - χωρίς να χάνεις χρόνο να φορτώνεις το κάθε site. Υπάρχουν πολλές desktop feed reader εφαρμογές, αλλά το Google Reader, μια online εναλλακτική, έχει δύο πολύ σημαντικά προτερήματα: προσβάσιμη από κάθε υπολογιστή (και αρκετά κινητά) και δυνατότητα sharing νέων προς τους φίλους σου. Δοκίμασε το - δεν θα ξαναφορτώσεις ποτέ ένα-ένα τα αγαπημένα σου sites.
Dropbox: Δημιουργείς account, κατεβάζεις και εγκαθιστάς την εφαρμογή. Δημιουργείται ένας φάκελος "Dropbox" στον υπολογιστή σου και η υπηρεσία σου δίνει δωρεάν 2GB online αποθηκευτικού χώρου. Ό,τι αποθηκεύεις στον φάκελο "Dropbox", αντιγράφεται αυτόματα στον online χώρο. Bonus #1: Κρατιούνται πρόσφατες εκδόσεις των αρχείων σου - αν έκανες κάτι λάθος, επαναφέρεις μια προηγούμενη έκδοση του αρχείου. Bonus #2: Μπορείς (και επιβάλλεται!) να βάλεις την εφαρμογή με το ίδιο account σε οποιονδήποτε άλλον υπολογιστή έχεις. Αυτόματα, όλοι οι υπολογιστές σου θα έχουν τα ίδια αρχεία στον φάκελο "Dropbox".
Flickr: Online αποθήκευση φωτογραφιών. Το δωρεάν account είναι περιορισμένο σε 100 φωτογραφίες, αλλά με μικρή συνδρομή έχεις απεριόριστο χώρο. Για ποιο λόγο να προτιμήσεις το Flickr αντί να ανεβάσεις τις φωτογραφίες σου στο Facebook; 1) Μια φωτό στο Facebook ανήκει στο Facebook, όχι σε σένα. Θα πρέπει μάλιστα να τσεκάρεις την κρυμμένη σχετική επιλογή που λέει ότι δεν θέλεις να δώσει το Facebook την φωτογραφία σου σε τρίτους για διαφημιστικούς σκοπούς. Στο Flickr, εσύ ελέγχεις πλήρως την πρόσβαση, τα δικαιώματα χρήσης και το copyright της φωτογραφίας. 2) Το Flickr είναι η μεγαλύτερη φωτογραφική κοινότητα στο web - είναι site για φωτογραφίες, και προσφέρει ανάλογες δυνατότητες. Το Facebook πάλι, όχι.
Blogger: αυτό εδώ ακριβώς το site! Ένας ευκολότατος και δωρεάν τρόπος για να ξεκινήσεις το δικό σου blog.
Twitter: αυτό είναι δύσκολο να το εξηγήσεις. Επίσημα, είναι μια υπηρεσία micro-blogging. Έχεις την δυνατότητα να γράφεις μηνύματα των 140 χαρακτήρων και να διαβάζεις μηνύματα από άλλους χρήστες. Στην απλούστερη μορφή χρήσης του, κάνει ότι και το status message του Facebook, αλλά από την άλλη είναι ένας εύκολος, γρήγορος τρόπος για να μοιράζεσαι πληροφορία σε άτομα που, μπορεί να μην σε ξέρουν (όπως στο Facebook), αλλά παρακολουθούν αυτά που γράφεις γιατί έχεις θεματολογία που τους ενδιαφέρει (όπως σε ένα blog). Η διαφορά Facebook και Twitter είναι όπως η οικογένεια και οι φίλοι: τους Facebook friends ("οικογένεια") δεν τους διαλέγεις (γιατί ήδη γνωρίζεστε και ελαφρώς τους κάνεις Add για να μην παρεξηγηθείτε) αλλά αυτούς που κάνεις follow στο Twitter ("φίλοι") τους διαλέγεις γιατί ταιριάζετε σαν ενδιαφέροντα/θεματολογία. Επιπλέον, το Twitter έχει γίνει μεγάλο ειδησεογραφικό μέσο, είτε μέσα από τους φορείς που το χρησιμοποιούν, είτε μέσα από αναμετάδοση ειδήσεων από χρήστη σε χρήστη.
Evernote: σημειωματάριο! Μπορείς να εγκαταστήσεις την εφαρμογή στον υπολογιστή σου, στο κινητό σου, ή να μπεις μέσα από το website τους και να γράψεις τις σημειώσεις σου. Όπως και με το Dropbox, οι σημειώσεις σου θα είναι διαθέσιμες σε όλους τους υπολογιστές σου ή μέσα από το site. Είναι το σημειωματάριο που σε κυνηγάει παντού!
Google Docs: Δεν χρειάζονται όλοι την πλήρη λειτουργικότητα του Microsoft Office ή του OpenOffice. Μερικές φορές, απλά θέλεις ένα απλό Excelάκι ή να γράψεις μια αναφορά στο Word. Το Google Docs είναι μια online υπηρεσία της Google που αναπαριστά ένα απλοποιημένο και κυριως δωρεάν Office. Έξτρα δυνατότητα: μπορείς να μοιράζεσαι το ίδιο αρχείο με έναν ή περισσότερους φίλους/συναδέλφους και να το επεξεργάζεστε μαζί - χωρίς πάρε-δώσε του αρχείου με φλασάκι/email από τον έναν στον άλλον. Μπορείτε ακόμη και να δουλεύετε και ταυτόχρονα στο ίδιο αρχείο!
Google Calendar: σημαντικότατο! Μπορείς να έχεις πολλά διαφορετικά ημερολόγια (δουλειά, σπίτι κλπ), μπορείς να έχεις δωρεάν υπενθύμιση με sms για τα ραντέβου σου X λεπτά/ώρες/μέρες πιο πριν, αλλά επίσης μπορείς να έχεις κοινόχρηστα ημερολόγια με άλλους χρήστες (έτερον ήμισυ, συνάδελφους, φίλους) ώστε να μπορείς να κανονίσεις τις δουλειές σου πιο οργανωμένα. Για τον πιο προχωρημένο, μπορείς να συγχρονίζεις το κινητό σου με το Google Calendar αυτόματα.
Skroutz και All Shops: από την στιγμή που υπάρχουν αυτά τα δύο sites, είναι εγκληματικό να πηγαίνεις από το Πλαίσιο στο Multirama και μετά στο E-shop για να βρεις την καλύτερη τιμή για αυτό που σε ενδιαφέρει. Έχουν σώσει κόσμο.
E-banking: ακόμα πληρώνεις λογαριασμούς περιμένοντας στην ουρά με τις ώρες; Πας στην τράπεζα σου και ζητάς e-banking. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόλαυση (σχήμα λόγου) από το να πληρώνεις το τηλέφωνο στις 2:35 τα ξημερώματα από το σπίτι σου φορώντας τις παντόφλες σου :-D
Με λίγο ψάξιμο και διάβασμα, συνειδητοποιείς ότι το Woodstock, παρ'όλο που είναι από τα πιο κομβικά σημεία στην σύγχρονη μουσική ιστορία, ήταν ένα από τα χειρότερα φεστιβάλ στον κόσμο.
Οι οργανωτές ήταν κορυφαία λαμόγια - παρ'όλο που περίμεναν 250.000 θεατές, είχαν κλείσει τον χώρο υποσχόμενοι στον ιδιοκτήτη του χώρου ότι δεν θα είχαν πάνω από 50.000 θεατές. Τελικά κόπηκαν 150.000 εισιτήρια. O όχλος διογκώθηκε άμεσα και από κάποιο σημείο και μετά, απλά κατέβασαν τους φράχτες για να μην γίνουν φασαρίες. Υπολογίζεται ότι με τους "τζαμπατζήδες", το σύνολο έφτασε τους 500.000 θεατές. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι σε ένα χωράφι!
Τα λαμόγια/οργανωτές, κυνηγώντας στεγνά το κέρδος, είχαν καλύψει τις ελάχιστες δυνατές ανάγκες. Το φαγητό τελείωσε την πρώτη μέρα, ενώ οι τουαλέτες ήταν ελάχιστες - κάποιοι λένε για 3 τουαλέτες ανά 10.000 άτομα.
Η οργάνωση πήγαινε σταδιακά από το κακό στο χειρότερο. Η λαοθάλασσα είχε σταματήσει την κυκλοφορία της τριγύρω περιοχής, με αποτέλεσμα κάποια συγκροτήματα να έρχονται με στρατιωτικά ελικόπτερα στον συναυλιακό χώρο (τι ειρωνία...), η βροχή μετέτρεψε το χωράφι σε μια λασποθάλασσα και προκαλούσε προβλήματα στα μηχανήματα και τα όργανα. Για παράδειγμα, στην εμφάνιση των Ten Years After, η υγρασία ήταν ο λόγος που ξεκουρδίζονταν οι κιθάρες τους συνεχώς και που τα μηχανήματα κατάφεραν να βιντεοσκοπήσουν/ηχογραφήσουν μόνο ΕΝΑ τραγούδι.
"This is a thing called I'm Going Home"
Α ναι, υπήρχαν δύο καταγεγγραμένοι θάνατοι. Ένας από overdose ηρωΐνης (μόνο ένας!). Ο άλλος... πατήθηκε από τρακτέρ την ώρα που κοιμόταν. Ο οδηγός του τρακτέρ τον πάτησε γιατί "δεν τον είδα μέσα στην λάσπη". Υπάρχουν μαρτυρίες για τρίτο θάνατο, από σκωλικοειδίτιδα, που δεν πρόλαβε να μεταφερθεί σε σταθμό πρώτο βοηθειών άμεσα. Επίσης, δύο γέννες (η μία σε αυτοκίνητο κολλημένο στην κίνηση που προκάλεσε η προσέλευση του κόσμου) και τέσσερις αποβολές.
Οι αλλαγές στο πρόγραμμα ήταν συνεχείς και ξαφνικές και το αποτέλεσμα ήταν χαοτικό. Το συγκρότημα του Carlos Santana υποτίθεται ότι είχαν κανά τρίωρο πριν ανέβουν στην σκηνή και το έριξαν στα χάπια - μέχρι που τους κάλεσαν εκτάκτως να παίξουν πολύ νωρίτερα (και ακόμα υπό την επήρρεια). Ο Carlos έπαιζε και από μέσα του προσευχόταν να μην τα σκατώσει.
"It's called Soul Sacrifice"
Η Janis Joplin ανέβηκε καθυστερημένα στην σκηνή, στις 2 τα μεσάνυχτα, αναρωτώμενη πως την παλεύουν οι θεατές.
"How are you out there? ...You stayin' stoned, you got enough water and place to sleep and everything?"
Οι Jefferson Airplane, το κορυφαίο όνομα της ψυχεδελικής σκηνής, θα έκλειναν την πρώτη μέρα των συναυλιών, αλλά τελικά εμφανίστηκαν στις 8 το πρωί της επόμενης, ξυπνώντας τους θεατές.
"Good morning people!"
Βέβαια, το κοινό που ξύπνησαν οι Jefferson Airplane είχε κλείσει μάτι μόνο για δύο ώρες, αφού στις 6 το πρωί κατέβηκαν από την σκηνή οι The Who.
"We knew we were gonna come back to do it... yeah, sorry"
Ακόμα και η κορυφαία στιγμή του Woodstock, η εμφάνιση του Jimi Hendrix, ήταν στα πρόθυρα της αποτυχίας. Αντί να κλείσει το βράδυ της Κυριακής ως το μεγάλο όνομα της διοργάνωσης, ο Hendrix εμφανίστηκε την Δευτέρα στις 9 το πρωί, όταν οι περισσότεροι θεατές είχαν ήδη φύγει (προφανώς, αφού η τελευταία μέρα ήταν η Κυριακή). Μια χορδή στην κιθάρα του Hendrix έσπασε στην μέση του "Red House". Το χειρότερο όλων όμως ήταν η ίδια η μπάντα: ο Hendrix μόλις είχε διαλύσει την προηγούμενη μπάντα του (The Jimi Hendrix Experience) και για το Woodstock σχημάτισε τους Gypsy Suns and Rainbows, αυτό που όλοι αποκαλούν την χειρότερη μπάντα του. Η μπάντα ήταν τόσο νέα που είχαν κάνει με το ζόρι δυο πρόβες, και έπαιζαν αρκετά χάλια - από ένα σημείο και μετά ο Hendrix τους άφηνε όσο γίνεται περισσότερο στην άκρη και το έριχνε στους σόλο αυτοσχεδιασμούς.
"Villanova Junction", προς το τέλος του σετ.
Προσέξτε την ελάχιστη συμμετοχή της υπόλοιπης μπάντας, αλλά και το πως δίνει οδηγίες ο Hendrix συνεχώς.
Με λίγα λόγια, αν δεν υπήρχαν οι μνημειώδεις εμφανίσεις των πραγματικά κορυφαίων ονομάτων της μουσικής που έσωσαν τον κώλο των διοργανωτών, θα θυμόμασταν όλοι το Woodstock ως "τριήμερο μισού μύριου ανθρώπων μέσα σε λάσπες".
Κάποιοι θα αναφέρουν (και πολύ σωστά) ότι το πνεύμα του Woodstock ήταν η επανάσταση, το κίνημα των λουλουδιών, της ειρήνης, της αδελφοσύνης κλπ κλπ. Κρίμα που αυτό ισχύει μόνο για τους ταλαίπωρους θεατές. Άσκηση προς τον αναγνώστη: ψάξε να βρεις τις αμοιβές των συγκροτημάτων. Όλοι ζήτησαν λεφτά. Ακόμα και οι Grateful Dead, οι πιο χίπηδες απ' όσους εμφανίστηκαν, τα ήθελαν προκαταβολικά.
Κάνεις μια βόλτα στο μετρό και μέσα στο βαγόνι βλέπεις αυτή την διαφήμιση. Trådlöst = wireless. Άρχισαν να δουλεύουν τα WiMax δίκτυα;
Μετά διαβάζεις τα μικρά γράμματα.
"Η προσευχή είναι δωρεάν. Always-on σύνδεση. Προσευχήσου όταν, όπου και όπως θες. Δωρεάν support σε όλες τις λειτουργίες. Εκκλησία της Σουηδίας."
Κατεβαίνεις από τον συρμό και βλέπεις στα διαφημιστικά ταμπλώ του σταθμού αυτό εδώ.
"Ο Θεός μάλλον δεν υπάρχει".
Υπότιτλος: "Κι όμως σε επηρεάζει".
Έχουν πλάκα οι Σουηδοί... Η σουηδική εκκλησία παλεύει να κρατήσει (και, ιδανικά, να αυξήσει) το ποίμνιο της διότι περισσότερα μέλη = περισσότερο church tax. Και επειδή φυσικά αυτοί που δεν γράφονται μέλη της είναι οι πιο νέοι, η Σ.Ε. πρέπει να βρει τρόπο να συνδεθεί (awful pun intended) μαζί τους.
Από την άλλη, το Swedish Humanist Association έβγαλε την (πανέξυπνη) αθεϊστική αφίσα στην δεύτερη φωτογραφία, υποστηρίζοντας ότι η θρησκεία συνεχίζει να επηρεάζει την ζωή των 7 (από τους 9) εκατομυρίων Σουηδών που δεν είναι θρησκευόμενοι.
Θα έχει πλάκα να δούμε τι θα γίνει με τον διαχωρισμό Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα. Ειδικά αν πρέπει να πληρώσεις συνδρομή για να είσαι μέλος/πιστός, μέχρι και το fan club (οι μαυροφορεμένες γιαγιάδες) θα την κάνουν με ελαφρά... :D
Με εκνευρίζει πάρα πολύ το ότι τα περισσότερα διεθνή sites χρησιμοποιούν IP geolocation για να δουν σε ποια χώρα βρίσκεσαι και να "γυρίσουν" στην αντίστοιχη γλώσσα. Δεν θέλω ρε! Δεν γίνεται κάθε φορά που ταξιδεύω και π.χ. περιμένω την πτήση-ανταπόκριση στο αεροδρόμιο της Πράγας να μου γυρνάει το Google στα τσέχικα.
Και ειδικά το Google είναι ένοχος σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλους, γιατί ναι μεν σου έχει account preference για την γλώσσα αλλά εφαρμόζει το preference σχεδόν τυχαία. Είσαι logged in με το Google account σου και το language preference στα αγγλικά, ανοίγεις το Google.com και (αρκετές φορές) σου πετάει το Google.se γιατί βλέπει ότι έχεις σουηδική IP. Γιατί; Τι σκατά το έχω το preference;
Μακράν όμως το μεγαλύτερο έγκλημα είναι όταν η επιλογή για αλλαγή γλώσσας είναι γραμμένη στην ίδια γλώσσα με την υπόλοιπη σελίδα. Παράδειγμα: μπαίνεις σε κάποιο σουηδικό site για πληροφορίες. Περιμένεις ότι θα είναι στα σουηδικά και γι΄αυτό ψάχνεις την επιλογή αλλαγής γλώσσας. Θα ψάχνεις ώρα, γιατί το τζιμάνι ο designer έχει βάλει την επιλογή στα σουηδικά: "Byta språk". Έστω ότι κατά τύχη/λάθος το βρίσκεις. Κρατώντας το ίδιο επίπεδο ευφυίας, ο designer έγραψε τα ονόματα των γλωσσών στα σουηδικά. Engelska, grekiska κλπ. Το οποίο ναι μεν δεν πειράζει γιατί μπορείς να μαντέψεις ότι το grekiska είναι τα ελληνικά (grekiska, greek, το ίδιο πράγμα πρακτικά), αλλά την πάτησες αν π.χ. έψαχνες τα γερμανικά (tyska). Φαντάσου τώρα να ψάχνεις το ίδιο πράγμα σε site που η γλώσσα που χρησιμοποιεί έχει ακόμα μικρότερη σχέση με τις δυτικοκεντρικοευρωπαϊκές γλώσσες - πως τα πας με τα κινέζικα ιδεογράμματα;
Μουέχεχε προφανώς και ήταν το επόμενο λογικό βήμα...
Οι οδηγίες εγκατάστασης είναι μια προσφορά του πολύ καλού MyDellMini.com. Σε γενικές γραμμές η εγκατάσταση αυτή καθεαυτή είναι πανεύκολη, περισσότερη ώρα θα χρειαστείς να προετοιμάσεις τα φλασάκια σου.
Μερικά σχόλια περί της εγκατάστασης.
Δεν χρειάζεσαι απαραιτήτως flash disk. Το Dell κάνει κανονικά boot από το SD card reader, άρα μπορείς να κάνεις την δουλειά σου και με κάρτες μνήμης.
Κάποιοι έχουν καταφέρει να κάνουν την εγκατάσταση με version A06 του BIOS στο Dell, αλλά συνήθως κρασάρει (3 φορές όταν προσπάθησα). Οδηγίες για downgrade σε A04 θα βρείτε εδώ.
Ο οδηγός εγκατάστασης αναφέρει σταδιακά κατεβάσματα των combo updates. Δεν κατάφερα να το κάνω αυτό, καθώς για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να ανοίξω .dmg αρχεία στην φρέσκια εγκατάσταση του Leopard στο Dell. Εν τέλει βαρέθηκα, ξεκίνησα το Software Update του Leopard και συνέχισα με τα υπόλοιπα βήματα του οδηγού. Τελικά δουλεύει - και είναι και πολύ πιο απλή και γρήγορη σαν διαδικασία.
Δεύτερη παράκαμψη: αντί για ένα partition (όλο τον δίσκο), έκανα δύο. Έκανα την εγκατάσταση του Leopard κανονικά στο πρώτο partition. Μόλις τελείωσε, έβαλα την bootable SD card (έχουν μαζευτεί πολλές αυτές τις μέρες...) με το νεοαφιχθέν Ubuntu 9.10 Netbook Remix. Μέσα από τον installer του Ubuntu κάνεις partitioning, αφήνοντας το Leopard partition ανέγγιχτο. Το MacOSX installation δεν κατάφερε να κάνει boot με την πρώτη προσπάθεια, αλλά από την δεύτερη και μετά δουλεύει κανονικά.
Και... εγένετω Dellbook!
Το Leopard δουλεύει ικανοποιητικά εώς πολύ καλά πάνω στο μικρό netbook. Ως λειτουργικό σύστημα που έχει μπει με το ζόρι σε hardware όπου κανονικά δεν έπρεπε να μπει, έχει τα μικρά προβληματάκια του. Το touchpad δεν έχει scrolling, ούτε δεξί κλικ με δύο δάχτυλα, ο ήχος δεν δουλεύει μετά από sleep, ενώ ο power manager αντί να καταλάβει ότι αποσυνδέθηκε το τροφοδοτικό νομίζει ότι απλά σταμάτησε να φορτίζει την μπαταρία (με μόνη παρενέργεια ότι δεν αλλάζει power profile σε "Better energy savings"), ενώ δεν μπορεί να υπολογίσει και τον χρόνο διάρκειας της μπαταρίας (παρόλο που δείχνει κανονικά και με ακρίβεια το ποσοστό φόρτισης). Το πρόβλημα του ήχου μάλλον λύνεται (κάτι έχει πάρει το μάτι μου στο mydellmini.com), για τα υπόλοιπα θα δούμε στην πορεία.
Το Ubuntu έχει κι αυτό τα bugs του. To Empathy (το καινούριο IM framework) έχει κάποια απέχθεια στα sound notifications (έπαιξε μόνο ένα notification στα 500), ενώ θα περίμενα να χρειαζόταν manual ρύθμιση για την κάμερα, όχι για το wifi και το μικρόφωνο...
Το εντυπωσιακό είναι ότι το Leopard και το Ubuntu κάνουν boot αρκετά γρηγορότερα από την εγκατάσταση των Windows XP - γύρω στα 15-20 δευτερόλεπτα γρηγορότερα, ενώ και στην χρήση φαίνονται λίγο πιο σβέλτα. Το MacOSX φαίνεται να παλεύει λίγο καλύτερα το θέμα multitasking, με μικρή αλλά αισθητή διαφορά.
