Ελληνικά στον συγχρονισμό Palm και MacOSX

Για όσους ταλαιπωρούνται να συγχρονίσουν ελληνικά contacts, datebook entries κλπ από το Palm στο MacOSX και πίσω, προτείνω την λύση του Palm Encoding Setup.

Το πρόβλημα στην όλη υπόθεση είναι ότι το Palm (με τον εξελληνισμό από το Piloc) χρησιμοποιεί cp1253 encoding (δηλαδή το ίδιο με τα Windows), όταν το MacOSX αλλά και όλα τα κινητά τηλέφωνα δουλεύουν με Unicode. Α ρε Palm, κάτι τέτοια μας κάνεις...

Το Palm Encoding Setup κοστίζει 12 ευρώ και δουλεύει ως μεταφραστής μεταξύ των διαφορετικών encodings. Το καλό είναι ότι δουλεύει άψογα και αθόρυβα. Μια φορά θα το εγκαταστήσεις, θα το σετάρεις και μετά δεν ξανασχολείσαι. Το κακό είναι ότι ολόκληρη Palm δεν έχει κάτσει τόσα χρόνια να βάλει unicode support, κοτζάμ Apple είναι θερμή υποστηρίκτρια των palm pdas αλλά θεώρησε ότι όσοι τα αγοράζουν μιλάνε αγγλικά natively, κι έτσι αναγκάζεσαι να σκας έξτρα λεφτά (Piloc + Palm Encoding Setup) για να δουλέψεις στην μητρική σου γλώσσα.

Τουλάχιστον το iSync γαμ$! και δέρνει.... Συγχρονίζει ταυτόχρονα over bluetooth (ότι πρέπει για φιγούρα στους φίλους) στις τρεις συσκευές (macbook, palm zire 72, SE k750) τα πεδία των address book, calendar και to-do lists. Και με ελληνικά πλέον.

EDIT: και ξαφνικά, χωρίς να το καταλάβω, αυτό είναι το εκατοστό post στο blog τούτο. Ή όντως έχω κάτι να πω, ή πρέπει να βρω κάτι για να ασχολούμαι στον ελεύθερο χρόνο μου :)

Feed Aggregators: ο εχθρός του υπαλλήλου

Καταρεμένε FeedReader, μου'χεις φάει την ζωή...

Αίσχος, κυρίες και κύριοι. Βαριέσαι στην δουλειά σου, θες να περάσεις κάπως την ώρα σου (διότι λείπει και ο προϊστάμενος και δεν παίζει χώσιμο), οπότε... τι πιο λογικό από το να ανοίξεις τον feed aggregator της επιλογής σου για να δεις τα νέα από τον κόσμο;

Φευ, όμως, καθώς η διαδικασία ενημέρωσης έχει επιταχυνθεί πολύ με τα feeds. Από κει που ήξερες ότι για να ανοίξεις και να διαβάσεις όλα τα sites που σε ενδιαφέρουν, χρειαζόσουν 1 ώρα μέσα στο νερό. Τώρα... θες κανένα τεταρτάκι, maximum εικοσάλεπτο για τους πολύ μελετηρούς. Άντε να συμπληρώσεις 5-10 λεπτά ακόμα από το monitor.

Και ερωτώ, αγαπητό κοινό: πως θα περάσει το οκτάωρο υπό τέτοιες συνθήκες;

Θάνατος στους feed aggregators, τους τσάτσους του κεφαλαίου!

(Σήμερα πραγματικά βαριέμαι)

Δικαίωμα στο.... μήλο

Η επανάσταση άρχισε! Το πόπολο ξεσηκώθηκε!

We want Apple Greece!

Οι έλληνες χρήστες mac βαρέθηκαν να μαλώνουν καθημερινά με την αντιπροσωπεία (εισαγωγέα) και ζητούν την επέμβαση της "μαμάς" Apple και την ίδρυση παραρτήματος της Apple στην Ελλάδα.

Προσωπικά, δεν είμαι τόσο αισιόδοξος και δεν πιστεύω ότι θα γίνει "αλλαγή φρουράς", αλλά μια πίεση θα ασκηθεί σίγουρα. Άλλωστε, το πραγματικό ζητούμενο είναι η εξίσωση υπηρεσιών και τιμών με τα ευρωπαϊκά παραρτήματα της Apple.

Pearl Jam

Vedder επί σκηνής. Κοινό να λυσσάει επί αρένας...


Vedder κρεμασμένος σε κολώνα της σκηνής. Κοινό σε αλλόφρονη κατάσταση.

Μερικά πράγματα που ξέχασα να γράψω στο προηγούμενο post λόγω κούρασης (κοίτα τι ξεχνάει ο άνθρωπος):

Γνώρισα από κοντά dilated και papo, το famous ντουέτο της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Γεια χαρά μάγκες, χάρηκα ιδιαίτερα που τα είπαμε και χτυπηθήκαμε από κοντά!

Η συναυλία έκλεισε με το Yellow Leadbetter. O McNealy άρχισε να κάνει τα δικά του στην κιθάρα, δίνοντας χρόνο στους υπόλοιπους να κατέβουν. Κάπου εκεί... το γύρισε ξαφνικά στο Little Wing του Jimi Hendrix. Το αγαπημένο μου τραγούδι από τον αγαπημένο μου μουσικό. Φωτογραφία δεν έχει, απλά έκλεισα τα μάτια και άκουγα.

Ο κολλητός, τεράστιος fan των Pearl Jam, βγήκε σκεφτικός από την συναυλία. "Ένας κύκλος έκλεισε. Έχω όλους τους δίσκους, έχω ένα κάρο dvd τους από live, τώρα τους είδα και από κοντά. Τι γίνεται τώρα;"

Όσο περνάνε οι ώρες... τόσο καταλαβαίνω ότι δεν πρόκειται εύκολα να ξαναδώ τέτοια συναυλία. Ευχαριστώ ψηλέ μου που με έπεισες να έρθω...

Pearl Jam και παραλειπόμενα

ΝΑΙ! Τους είδαμε!

Φανταστικοί ήταν οι άτιμοι. Μεγάλοι μουσικοί. Φοβερό κέφι, πολύ καλός ρυθμός, μηδενικά λάθη, μας έδωσαν και καταλάβαμε. Δύομισι ώρες παρακαλώ. Άξιζαν και τα 52 ευρώ της τιμής του εισιτηρίου. Βέβαια... και ο κόσμος διψούσε να τους δει (πρώτη τους συναυλία στο Ελλάντα) και το έδειξε. Πρώτη φορά βλέπω συναυλία με τέτοια συμμετοχή του κόσμου. Όλοι χοροπηδούσαν, φώναζαν, κουνούσαν χέρια, τραγουδούσαν. Και μάλιστα, τραγουδούσαν αρκετά δυνατά ώστε να σταματάει γελώντας ο Vedder που δεν μπορούσε να καλύψει τον κόσμο ούτε με την βοήθεια των ενισχυτών.

Κάτι που μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση ήταν η προσπάθεια του Vedder να κάνει όλες τις συνομιλίες του με τον κόσμο ...στα ελληνικά. Με ένα σκονάκι στο χέρι και κάποιες δυσκολίες στην ανάγνωση (του έπεσαν πολλές μεγάλες λέξεις), ο Eddie κατάφερε να μας εκπλήξει ("μετά από ντεκαπέντε κρόνια, είμαστε επι-επιτέλους εντώ"). Ακόμα και η παρουσίαση των υπόλοιπων μελών του συγκροτήματος έγινε στα ελληνικά ("ντραμς και φω- φωνητικά")!

Ψοφήσαμε όμως. Το ταξίδι με το πούλμαν μέχρι την Αθήνα ήταν ατελείωτο, και το ίδιο τέμπο κρατήθηκε στην επιστροφή. 500 χιλιόμετρα σε 7 ώρες, συναυλία, καπάκι 500 χιλιόμετρα πάλι σε 7 ώρες. Καταφέραμε να φάμε ένα πλήρες 24 ώρο από την ώρα που βρεθήκαμε στην Αριστότελους μέχρι να φάμε την πρωινή μπουγάτσα της επιστροφής, πάλι στην Αριστοτέλους. Σε συνδυασμό με τις υπερωρίες της Infosystem που χρειάστηκε να κάνω Πέμπτη και Παρασκευή... καταλαβαίνετε...

Ρε πιτσιρίκο, εσύ με τον μπάφο... μας ντουμάνιασες λέμε. Σου μοιάζει το ΟΑΚΑ με τεκέ;

ΥΓ: Άσχετο με την συναυλία, αλλά μου έριξε την διάθεση πρωϊνιάτικα. Απερρίφθη η αίτηση μου για το μεταπτυχιακό στο Α.Π.Θ....

Παγκόσμια καθίκια

Κοίτα να δεις... το πρώτο video που λίνκαρα στο blog μου από το YouTube, το ξήλωσε η RIAA. Καταπάτηση δικαιωμάτων λέει...

How does it feel to be someone that feeds on the work of dead people?

Αν κοιτάξεις πίσω...

...θα μετανιώσεις για τίποτα;

Ωδή στον καφέ

Πηγή: Έθνος

• Η καφεϊνη δεν συσσωρεύεται στο σώμα, αλλά αποβάλλεται μετά από λίγες ώρες.
  
• Περιέχει την ουσία methylpyridinium που αναπτύσσει την δράση των ενζύμων κατά του καρκίνου.
• Ο ύπνος δεν επηρεάζεται από την συστηματική κατανάλωση καφέ.
• Δύο φλιτζάνια την μέρα δεν επηρέαζουν την αποτελεσματικότητα φαρμακευτικών ουσιών.
• Η καφεϊνη χρησιμοποιείται σε φάρμακα κατά της ημικρανίας.
• Ο καφές αυξάνει τις καύσεις του οργανισμού (δηλαδή αν πίνω παραπάνω θα αδυνατίσω;)
• Ο καφές δεν πειράζει το συκώτι.
• Ο καφές αποτρέπει την δημιουργία μερικών τύπων πέτρας της χολυδόχου κύστης.
• Επίσης μειώνει τις κρίσεις άσθματος.
  

Caffeine is god! Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Απορία: τι εννοεί ο ποιητής όταν λέει "η ιδανική θερμοκρασία του [νερού στον καφέ] πρέπει να είναι μέχρι 90 C"; Μέχρι τους 90 πίνεται και στους 91 είναι χάλια;

The C Compiler Blues και το Skype ως e-τραπέζι.

Το ξέρατε εσείς (σιγά μην σας ενδιέφερε για να το ψάξετε) ότι η Borland πλέον ξήλωσε τις functions που μιλάνε απευθείας σε hardware addresses; Εγώ σήμερα το έμαθα, όταν κατέβασα τον free Borland compiler και με άφησε σύξυλο. Obsolete λέει, γιατί τα XP δεν επιτρέπουν ούτως ή άλλως απευθείας προσπέλαση hardware από user-mode εφαρμογές.

Anyway...
....προχθές είχα μια πολύ όμορφη εμπειρία. Ο Πάρις ήθελε να δοκιμάσουμε το Skype 2.0 beta στα macmacmacmac μας, και ιδιαίτερα να βρούμε τα όριά του. Έτσι, καταντήσαμε να κάνουμε μια on-line σύσκεψη, ένα e-τραπέζωμα 6 ατόμων. Ο Πάρις και η Λύδα από Αθήνα, ο Γιάννης κι εγώ από Θεσσαλονίκη, ο Βασίλης από Ην. Βασίλειο και λίγο αργότερα η Nadia(1) από Αμβούργο.

Για λίγες στιγμές, ο πλανήτης έγινε μικρότερος. Έχουμε συνηθίσει στα one-on-one τηλεφωνήματα, δεν μας φαίνεται παράξενο. Η ταυτόχρονη συνομιλία όμως 6 ατόμων είναι άλλη αίσθηση. Νιώθεις ότι κάθεστε όλοι γύρω από το τραπεζάκι του καφέ, με τα ποτήρια του φραπέ επάνω στα σουβέρ. Η ποιότητα του ήχου (παρά τις μικροδιακοπές) σε έκανε να πιστεύεις ότι θα γυρίσεις το κεφάλι και θα δεις τους υπόλοιπους δίπλα σου.

Τα όρια του Skype φάνηκαν όταν προσπαθήσαμε να βάλουμε και έναν έβδομο στην παρέα, αλλά... Δεν πειράζει όμως, πιστεύω ότι οι 6 είναι υπεραρκετοί για voice chat(2), καθώς αν μιλάνε όλοι ταυτόχρονα δεν μπορείς να καταλάβεις πάντα ποιος λέει τι. Φυσικά, οι γραμμές ήταν όλες DSL και μάλλον ήταν ένας από τους παράγοντες που βοήθησε στο να μιλάμε χωρίς καθυστερήσεις.

Επίσης, υπήρξε μια μεγαλύτερη συνομιλία μου με τον Πάρι, η οποία ηχογραφήθηκε στα πλαίσια του τελευταίου podcast των weekendgeeks(3), ώστε να ακούσετε και μόνοι σας τα επίπεδα ποιότητας που προσφέρει πλέον το Skype. Καθαρός ήχος και μηδενικές καθυστερήσεις στον ήχο.

Συν τις άλλοις, πρέπει να προσθέσω και την προσφορά του Skype στην προσωπική μου ζωή και στα οικονομικά μου, καθώς μου βγαίνει πιο φτηνά να μιλάω με το ξενιτεμένο με VoIP, παρά με το σταθερό, ακόμα και όταν είναι εντός συνόρων :D

(1) η Nadia, ως γερμανίδα, δεν γνώριζε ελληνικά, και χρειάστηκε να μιλήσουμε στα αγγλικά. Για μια ακόμα φορά, τα αγγλικά μου ήταν σκουριασμένα και θύμιζαν "black eyes we did to see you" :)
(2) η κάμερα στο skype προς το παρόν παίζει μόνο one-on-one. Εκπληκτική ποιότητα όμως.
(3) πάλι ρεζίλι έγινα.

Τα όρια του γελοίου και πως να τα ξεπεράσεις

Κρούσμα πρώτο:

Το documentation για έναν φορολογικό μηχανισμό που μου φόρτωσαν στην δουλειά έχει γραφτεί με περισσή προσοχή. Τα πάντα φαίνονται από την αρίθμηση των σελίδων. Η πρώτη, πολύ σωστά, δεν έχει νούμερο. Η δεύτερη έχει το 2. Πάλι σωστά. Η τρίτη είναι αριθμημένη με το... 27. Μέχρι το τέλος του εγγράφου η αρίθμηση πάει ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι. 2, 27, 2, 27, 2, 27...

Κρούσμα δεύτερο:

Που είναι οι drivers οέο; Πάω στο site της εταιρείας. Aaa, εκεί στο μενού λέει Inquiries & Supports (ταϊβανέζικη εταιρεία, δίνουν πολλά supports φαίνεται). Το πατάς και ...δεν γίνεται τίποτα. Κρατόντας τον pointer πάνω από το μενού, βλέπω κάτω αριστερά κάτι σε javascript:DoNothing(). Χμμμ, ειλικρινείς...

Κρούσμα τρίτο και μακράν το καλύτερο:

Σύμφωνα με τους σεναριογράφους της πολυαγαπημένης σειράς Ξήνα Γουόριορ Πρίτσενς, οι στίχοι του ύμνου που σηκώνουν τους Τιτάνες από τον αιώνιο ύπνο τους είναι "euxaristw para poly, etsi ki etsi, kalimera, kalispera, kalinusta".
Όπως μάλιστα μας πληροφορεί η πολυτάλαντη αοιδός Γαβριέλλα, ο ύμνος είναι δωρικού ρυθμού, για αυτό και όταν η αρχιέρεια τον απαγγέλει σε ιωνικό ρυθμό δεν σηκώνει ούτε καν κατσαρίδες - πόσο μάλλον Τιτάνες.

Μπαταρίες και εξέλιξη

Καλά που υπάρχουν τα παλικάρια του MIT και μας θυμίζουν ότι το μόνο κομμάτι της σύγχρονης τεχνολογίας που δεν εξελίσσεται καθόλου είναι οι μπαταρίες.

Engine-on-chip λένε ότι αναπτύσσουν στο Ματσατσούτσετς. Φυσικό αέριο, μικροσκοπική τουρμπίνα, 20.000 στροφές ανά λεπτό και δεκαπλάσια αυτονομία από μια μπαταρία ίδιου μεγέθους.

Και επειδή οι μεγάλες έρευνες γίνονται για κάποιο λόγο... το project χρηματοδοτείται από τον αμερικάνικο στρατό. Είπα κι εγώ... για καλό θα ήταν;

Ευχές

Χρόνια πολλά nenyaki!

Μεγάαααααααλο να γίνεις με άσπρα μαλλιά! :)

Η γκρίνια του νέου χρήστη

Καλό, χρυσό το MacOSX (είναι άλλωστε το ΚΑΛΥΤΕΡΟ :)) αλλά έχω βρει κάποια πράγματα που με εκνευρίζουν.

• 512 ΜΒ μνήμης είναι λίγα. Δεν ξέρω, ίσως φταίει η κάρτα γραφικών που τραβάει 64 ΜΒ από την RAM, αλλά ένα ελαφρύ ζόρισμα το τραβάει (το τραβούσε, τώρα έχω 2 GB, μουαχαχα). Δηλαδή πως ακριβώς την πάλευαν τα mac mini των 256 MB;
• Έχω ανοιχτό το Finder και ένα αρχείο επιλεγμένο. Πατάω Enter για να το ανοίξω και... κάνει rename. Ψάχνω το help και μου λέει ότι για να ανοίξω ένα αρχείο, πρέπει να πατήσω μηλαράκι+Ο. Ε;
• Πρέπει να αγοράσεις το QuickTime Pro για να δεις full screen στο QuickTime! Απαράδεκτο!

Και κάτι πιο άσχετο: ο Camino, παρά του ότι είναι Firefox ντυμένος για MacOSX, δεν χρησιμοποιεί τα shortcuts των κλασικών εκδόσεων του Firefox για την απευθείας μετάβαση σε συγκεκριμένο tab (π.χ. για να πας στο τρίτο tab πατάς Ctrl+3 στα Windows και Alt+3 στο Linux). Αντιθέτως, υπάρχει το Alt+μήλο+αριστερό ή δεξί βελάκι για πλοήγηση στο προηγούμενο ή στο επόμενο tab.

Η υπόλοιπη γκρίνια, αργότερα...

Και για να μην ξεχνιόμαστε...

...έχω ίντερνετ στο σπίτι!

Yay!

Επιτέλους, μετά από 3 βδομάδες αναμονής... είδωμεν το φως το αληθινό! Βέβαια, ενεργοποιήθηκε η γραμμή, αλλά από την Οτενέτ δεν πήραν ακόμα τηλέφωνο για username και password, οπότε... ποστάρω από γραμμή 2048 μισθωμένη στην Οτενέτ με συνδρομή ISP αυτήν που είχα πριν (Forthnet στα 768).
Ε; Ε;
:)

Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στον Γιάννη που είδε την γραμμή του να του κάνει κόλπα ακριβώς την στιγμή που ενεργοποιήθηκε η δικιά μου, αλλά και στον έταιρο Γιάννη που ακόμα παιδεύεται...

Η άλλη μεγάλη ανακοίνωση

Μαύρα μάτια κάναμε να το δούμε και τούτο. Τα κατάφερε όμως και βγήκε.

Οφείλω να ομολογήσω ότι παρόλη την αντι-Microsoftική μου στάση τον τελευταίο καιρό, το μικρό media player με εξέπληξε. Μέχρι και Η.264 υποστηρίζει το άτιμο.

Βέβαια... εκείνο το ρημάδι το wi-fi, πως το καταντήσανε έτσι. Για να στέλνεις -λέει- στο Zune του φίλου σου ένα τραγούδι, το οποίο ο φίλος σου θα μπορεί να το ακούσει το μέγιστο 3 φορές, κι αυτές αναγκαστικά σε διάστημα 3 ημερών.

Δηλαδή... βάζουμε 802.11b/g υποστήριξη σε media player (ρε γαμώτο, 802.11g!!!!) μόνο και μόνο για να στέλνουμε ένα demo ο ένας στον άλλον;

Τα ακούς Palm; Άλλοι βάζουν wifi χωρίς λόγο κι εσύ....

Λοιπόν... είμαι πεπεισμένος ότι όταν βγει κάποιο custom linux distro για το Zune, θα γίνει εξαιρετικό μηχανάκι :D

Βραδιά ανακοινώσεων

Έβρεξε ανακοινώσεις χθες το βράδυ, καθώς Palm και Apple είχαν οργανώσει από μια παρουσίαση η καθεμία. Φυσικά, το προϊόν που παρουσίαζε η Palm είχε διαρρεύσει (με όλες του τις λεπτομέρειες) εδώ και καιρό, οπότε την παράσταση έκλεψε το Δαγκωμένο Μήλο.

Τι είχε το μανάβικο; Πρώτον, αλλαγή του iTunes Music Store σε iTunes Store. Πλέον δεν είναι αποκλειστικά κατάστημα μουσικής αλλά και ταινιών. Είχε προβλεφθεί η αλλαγή, αλλά δεν νομίζω ότι στο ελληνικό τοπίο θα έχει καμιά σημασία. I know it and you know it, τα torrents είναι ο τρόπος ζωής του έλληνα net-freak. Εντύπωση πάντως έκανε η παρουσίαση ενός πρωτότυπου μιας νέας συσκευής, του iTV, που θα κάνει streaming τα διάφορα media από τον mac ή το pc κατευθείαν στην τηλεόραση. Ή κατευθείαν streaming over the net από το iTunes Store. Η ελληνική πραγματικότητα είναι κάπου στην γωνία διπλωμένη από τα γέλια...

Δεύτερον, ανανεωμένα iPods. Αααα, εδώ έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Τα "μεγάλα" έφτασαν στα 80 GB, φυσικά για να χωράνε περισσότερες από τις ταινίες του iTunes Store (και mp3 βεβαίως-βεβαίως). Τα Nano έκαναν δίαιτα, πέταξαν την πλαστική καμπαρντίνα, φόρεσαν την αλουμινένια πανοπλία τους και μετά... την έβαψαν σε 5 διαφορετικά χρώματα. Not bad. Ειδικά αν δεις τις χωρητικότητες. Για την ίδια τιμή με πριν (και λίγο χαμηλότερη) τα gigabytes διπλασιάστηκαν. Η Apple δείχνει να καταλαβαίνει ότι σε "στεγνό" value for money τα mp3 players ήταν στον πάτο του ανταγωνισμού (ραδιόφωνο κανείς;) και ότι τα έσωζε το (υπέροχο) design τους και η δυναμική του ονόματος. Όχι ότι τώρα είναι φτηνά. Δεν πειράζει... baby steps, baby steps.

Όοοοομως... αυτό που δεν περίμενε κανένας είναι η ανανέωση του iPod Shuffle. Τι να πεις και τι να σχολιάσεις. Αγάπη μου σμίκρυνα το mp3 player σου. Είναι 1 GB και είναι μικρό. Πολύ μικρό. Είναι ΓΕΛΟΙΩΔΩΣ μικρό. Και φαντάσου... το 1/3 του όγκου του είναι το κλιπάκι. Είναι ΑΙΣΧΡΑ μικρό. Προβλέπω μεγάλες πωλήσεις του Shuffle. Πολλοί θα χρειαστεί να αγοράσουν και δεύτερο όταν χάσουν το πρώτο :)

Καλά τα baby steps, αλλά μερικοί το έχεσαν το θέμα. Η Palm παρουσίασε το πολυαναμενόμενο Treo 750v. Καλά, πολυαναμενόμενο για μένα που είμαι κολλημένος Palmάς.

Anyway, περι χεσμένου θέματος... Όσοι παρακολουθείτε τον ανταγωνισμό στα smartphones θα έχετε συνειδητοποιήσει ότι με 600-700 ευρώ παίρνεις συσκευή με bluetooth, gprs, 3G, wi-fi (802.11b/g), camera 2-3 MP, ανάλυση οθόνης half-VGA (352x416 στο Nokia N80), σκληρό δίσκο και διάφορα άλλα... ακροβατικά. Η Palm ουσιαστικά πρώτη φορά έβγαλε κινητό με αποκλειστικό στόχο την ευρωπαϊκή αγορά και, επιτέλους, κάτω από την πίεση χιλιάδων οπαδών της που γκρίνιαζαν για χρόνια, ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ την εξωτερική κεραία (βλέπε π.χ. Treo 650). Yay! Καλώς ήρθες Palm στον 21ο αιώνα!

Μετά βλέπεις τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά.

• Δεν έχει wi-fi. Ο ανταγωνισμός έχει; Έχει. Η Palm έχει ξαναβάλει wi-fi σε συσκευές της; Ναι. Ήταν καλή η υλοποίηση σε αυτές τις συσκευές; Ω, ναι. Το θέλει ο υποψήφιος αγοραστής που θα καταθέσει 600+ ευρώ; ΝΑΙ
  
• Πάει το SDIO slot, έβαλαν mini-sd. Γιατί; Γιατί οι mini-sd είναι μικρότερες από τις SD (καλό) και γιατί έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος να βγάλει κάποιος driver με "σπιτική συνταγή" για την SDIO wifi card της Palm (κακόοοοο).
  
• v is for Vodafone... as if a million customers' souls cried and then were silenced. Μάλλον εδώ αναζητούνται τα αίτια για την πλήρη έλλειψη wi-fi. H Vodafone αυτή την στιγμή πρέπει να κοιτάει τις χρεώσεις GPRS και να τρίβει τα χέρια της.
• 3G. H Vodafone τρίβει πιο γρήγορα τα χέρια της.
  
• Windows Mobile 5.0. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, εγώ γουστάρω PalmOS (κι ας μην έχει Unicode... κλαψ).
• 1200 mAh μπαταρία αντί για τα 1800 του Treo 650. Ρε πάμε καλά;
• Οθόνη 240x240 αντί για 320x320 του Treo 650. Όχι. Δεν πάμε καλά.
• Η camera των 1,3 ΜΡ περνάει απαρατήρητη. Ούτως ή άλλως, για παιχνίδι την βάζουν στα κινητά.
  

Ελπίζουμε στο θαύμα ότι η έκδοση του Treo750 με το PalmOS θα διορθώσει αυτά τα λάθη. Γιατί περί λαθών πρόκειται όταν δεν χρησιμοποιείς τεχνολογία που ήδη κατέχεις και μάλιστα κατέχεις ΑΡΙΣΤΑ. Οι Palm συσκευές που είχαν ενσωματωμένο wi-fi (T/C, TX, Lifedrive) είχαν ε-ξαι-ρε-τι-κή αυτονομία στην χρήση του wi-fi. Οι οθόνες που μέχρι τώρα έβαζε στα μεγαλύτερα μοντέλα ήταν είτε 320x320, είτε 320x480, με πολύ καλή απόδοση χρωμάτων. Στα ίδια μοντέλα υπήρχε και το SDIO slot.

All in all, δεν είναι κακό κινητό. Απλά... είναι χειρότερο από αυτό που αντικαθιστά.

Κακούργα κενωνία...

...πουτάνα ανεργία.

Βαριέμαι αφόρητα στην δουλειά σήμερα. Ο καιρός έξω είναι ακριβώς όπως μ'αρέσει (ηλιοφάνεια, λίγα συννεφάκια για ποικιλία, ελαφρύ αεράκι για να δροσίζει). Που να κάτσεις μέσα να γράψεις κώδικα;

Βαριέμαι αφόρητα λέμε.

Συγκεντρώσου. Focus Daniel-san. Χμμμ... Karate Kid... τι trivia έχει το imdb γι'αυτό άραγε....
Συγκεντρώσουυυυυ!

Μου φαίνεται ότι θα πάω να γίνω stripper. Άκουσα ότι τα λεφτά είναι καλά και απ'ότι καταλαβαίνω θα έχω όλη την μέρα ελεύθερη. Βρε, λες;

Στερητικό σύνδρομο

Τι αποτοξίνωση και αηδίες...

Είμαι 10 μέρες χωρίς Internet στο σπίτι και έχω αρχίσει να τα βλέπω κωλυόμενα. Χθες κατάλαβα ότι δεν είναι πια απλά θέμα addiction, αλλά και εμπόδιο στο να κάνεις την δουλειά σου σωστά. Χρειάστηκε να κατεβάσω ένα pdf και έψαχνα σε όλους τους υπολογιστές του σπιτιού για να βρω καμιά ξεχασμένη dial-up σύνδεση που να δουλεύει.

Φυσικά, μετά από 2,5 τουλάχιστον χρόνια -απροβλημάτιστης ως επί το πλείστον- χρήσης DSL, dial-up σύνδεση δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Α ναι ρε συ... να μπω με εκείνο το Tellas Free Internet... σε ποιο νούμερο κάνεις dial-up; Θα το δω στο internet. Ωπ, κάτσε... πως θα... γαμώτο!

Άσχημο πράγμα να νιώθεις αποκλεισμένος από τον υπόλοιπο -πληροφορικό- κόσμο. Λες και είσαι e-ναυαγός στο Noconnection Island.

Τελικά... κατέβασα το pdf με το κινητό. Σαν τον Σκρουτζ ΜακΝτακ, μετρούσα ένα-ένα τα ΚΒ. Άτιμες ελληνικές χρεώσεις GPRS...

Παραλειπόμενα και παρενέργειες

Δυστυχώς, παρόλο που έχω ήδη 5 μέρες το macbook στα χέρια μου, δεν κατάφερα ακόμα να βρω την ευκαιρία να ανεβάσω στο internet το υλικό που θα ήθελα (έχω ετοιμάσει κάποιο video, more to come later), καθώς... δεν έχω internet.

Το macbook ήρθε 1-2 μέρες αφότου διεκόψαμε στο σπίτι την DSL. Μέχρι προτείνος, παίζαμε με Forthnet σε γραμμή του ΟΤΕ, πληρώνοντας φυσικά ένα ποσό ολίγον κωλόπιασμα καθώς η λιανική τιμή γραμμής DSL του ΟΤΕ διαφέρει γελοιωδώς από την χονδρική. Μιας που αυτήν την εποχή διπλασιάζονται οι γραμμές, είπαμε με τον αδερφό να ανανεώσουμε τις τηλεπικοινωνίες μας.

Αγοράσαμε το OnDSL kit της Otenet, το οποίο για 2 MBit κοστίζει 26 euros τον μήνα. Ευρώπη σε λέω δικέ μου. Φυσικά, όλα αυτά τα έτοιμα πακέτα περιλαμβάνουν και γραμμή DSL μισθωμένη στον παροχέα και όχι στον ΟΤΕ, οπότε διεκόψαμε την γραμμή με σχετική αίτηση στον Οργανισμό Ταλαιπωρίας Ελλήνων.

Το μόνο που μένει είναι να γίνει (ελπίζουμε γρήγορα) η μεταφορά της μίσθωσης της γραμμής από τον ΟΤΕ στην Οtenet, το οποίο εξαρτάται wildly από την διαθεσιμότητα πορτών στο DSLAM. Αν (χτύπα ξύλο) η πόρτα που άδειασε στο DSLAM λόγω της διακοπής μας ήταν η μόνη κενή και πρόλαβε να δοθεί σε άλλον, την πατήσαμε. Θα περιμένουμε ή κάποιος να διακόψει, ή να αναβαθμισθεί το κέντρο.

Η όλη διαδικασία έχει παρενέργειες:

1. Αναζητείται ο Άγιος Προστάτης των DSLAM για κατάθεση τάματος.
2. Έχω μετατραπεί σε νομάδας και τριγυρνάω σε όλα τα καλά μέρη που έχουν ανοιχτό access point. Τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να ευχαριστήσω τον φίλο Γιάννη που μ' αφήνει να του κάνω το σπίτι net cafe. Γιάννη, την επόμενη φορά θέλω και μπισκοτάκι μαζί με τον φραπέ :)
3. Αφιέρωνω περισσότερο χρόνο σε πράγματα που δεν χρειάζονται σύνδεση. Αυτό είναι κακό, γιατί χθες έβαλα να παίξω Monkey Island 3 (φυσικά στο mac, με ScummVM) στις 10.30 το βράδυ. Έκανα save και έκλεισα στις 3 παρά. Αυτήν την στιγμή δεν με πλησιάζει κανένας στο γραφείο λόγω των μαύρων κύκλων. Χμμμ...... ίσως και να είναι καλό τελικά.....
   

Φου φου.... ένα δύο ένα δύο τεστ δοκιμή...

Πρώτο post από το καινούριο μου, μονάκριβό μου, κάτασπρο macbook. Τα κατάφερε και ήρθε τελικά. Κάτι που δεν είχε στοκ το Public, κάτι που η αντιπροσωπεία ήταν κλειστή για διακοπές (....), κάτι που υπήρχε έλλειψη και στην αντιπροσωπεία, η αναμονή διήρκεσε 21 μέρες από την παραγγελία. Χαλάλι του όμως...

Από την Τετάρτη το απόγευμα τριγυρνάω ωσάν γύφτικο σκεπάρνι συνεχώς με ένα laptop bag στον ώμο μου. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι δεν έχω Internet στο σπίτι και τριγυρνάω όπου έχει access points, αλλά καταλαβαίνετε τώρα... Είναι να μην πέσεις στα ναρκωτικά. Μετά δεν υπάρχει γυρισμός....

Πρώτες εντυπώσεις:

• Είναι μικρό. Όχι, λάθος. Είναι μικρόοοοοοοοοο.
• Είναι άσπρο. Πολύ άσπροοοοοοοο.
• Το Airport έχει τρομερή εμβέλεια. Από τις καλύτερες υλοποιήσεις wifi σε φορητό που έχω δει.
• Το bluetooth είναι ταχύτατο. 42 kb/s σε μεταφορά αρχείου με το K750. Όσο μια DSL 384...
• Αυτονομία 5+ ώρες. Αν ανοίξεις το Airport, πέφτουμε κάπου στις 3,5+ ώρες. Χάλιααααα :)
• Τα ήχεια είναι below average. Ξενέρα.
• Το remote είναι ΤΟ φετίχ!
• Το MacOSX έχει κάποια κουσούρια, με το κυριότερο ότι θέλει 1 GB μνήμης οπωσδήποτε. Τα 512 του macbook είναι λίγα. Κατά τα άλλα, ορισμένα πράγματα έχουν υλοποιηθεί υποδειγματικά (βλέπε Spotlight που πολύ απλά είναι θεϊκό).
• Επιβεβαιώθηκε ο κανόνας που λέει ότι ο καλύτερος τρόπος να κολλήσεις κάποιον σε ένα mac είναι να τον αφήσεις να παίζει με το Photobooth. Ο κανόνας έχει καθολική ισχύ και δεν υπάρχει κα-μί-α εξαίρεση. Μερικές φορές, τα πιο ανούσια προγράμματα είναι τα καλύτερα.
• Έμεινα άφωνος όταν το iTunes ριπάρισε ένα κλειδωμένο (copy protected) CD του Eric Clapton σε 4,5 λεπτά. Στο pc ούτε καν έπαιζε.
• Η οθόνη είναι εξαιρετική. Τι αντανακλάσεις και μαλακίες, μου φαίνεται ότι μερικοί διυλίζουν τον κώνωπα για να βρουν κάτι να γκρινιάξουν.
  
• Το ίδιο ισχύει και για την θερμοκρασία. Ίσως τα πρώτα μοντέλα να είχαν πρόβλημα, αλλά πλέον το δικό μου αρνείται να ανέβει πάνω από τους 40 βαθμούς αν δεν εμπλακεί έντονη επεξεργαστική δραστηριότητα (βλέπε encoding/ripping). Αυτήν την στιγμή δουλεύει στους 31.
• Touchpad. Έρωτας! Ταπ με δύο δάχτυλα: δεξί κλικ. Σύρσιμο με δύο δάχτυλα: scrolling σε κάθετο ΚΑΙ οριζόντιο άξονα.
• Πληκτρολόγιο. Πάρα πολύ καλό. Κι ας γκρινιάζει ο Πάρις :Ρ
• Η ενσωματωμένη iSight πολύ-πολύ καλή. Το μικρόφωνο κόβει κώλους (με το μπαρδόν κιόλας).
• Αν και με παίδεψε λίγο στην αρχή, ο συγχρονισμός macbook - palm - K750 πλέον γίνεται εύκολα. Απροβλημάτιστα όχι, καθώς το Palm δεν υποστηρίζει Unicode. Το εντυπωσιακό στην όλη υπόθεση είναι ότι το iSync εκτέλει τον συγχρονισμό συνδέοντας ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ και τις τρεις συσκευές.
  
• Είναι αθόρυβο. Δεν ξέρω αν με ακούτε με τόσο θόρυβο που κάνει το pc σας. Είναι αθόρυβοοοοοο.
  

Εντάξει, δεν είναι ούτε Windows, ούτε Linux που δούλευα μέχρι τώρα, άρα στην πορεία θα ανακαλύψω κι άλλα πράγματα που θα μ'αρέσουν ή θα με εκνευρίσουν, η διαδικασία της προσαρμογής είναι πάντα δύσκολη. Προς το παρόν όλα βαίνουν καλώς και ιδιαίτερα ευχάριστα :)

Σημείωση ολίγον εκτός θέματος: η open-source κοινότητα είναι πανταχού παρούσα τελικά. Αυτές τις μέρες δεν υπήρξε ανάγκη για κάποια εφαρμογή που να μην καλύφθηκε από ένα open-source, ή έστω closed-source αλλά free, πρόγραμμα. Για πρώτη φορά στην ζωή μου, δουλεύω σε υπολογιστή που δεν διαθέτει ούτε ένα πρόγραμμα που να βρέθηκε στα χέρια μου υπό ...ύποπτες συνθήκες. Στο Ubuntu το είχα καταφέρει αυτό μέχρι το σημείο που χρειάστηκε να παίξω με ένα virtual machine με Windows 2000. Καταλαβαίνετε τώρα... :Ρ

The clock is ticking

Μετά το post για το τι πρέπει να θυμηθώ, και ένα μικρό post για το τι περιμένω...

• Να πάει 5 και να σχολάσω.
• Να έρθει το "βιβλίο" μου. 3 βδομάδες and counting...
• Να περάσει ο μήνας και να σκάσει ο μισθός. Πάλι αφραγκίες :-)
• Να έρθει ο Νοέμβριος και να την κάνω για μέρη άλλα.
• Να ενεργοποιήσει η Otenet το OnDSL kit. Και γρήγορα μάλιστα. Από χθες δεν έχω ίντερνετ στο σπίτι. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πόσο θα αντέξω... %-)
  
• Να έρθει η Infosystem. Πάλι φτώχεια καταραμένη θα είναι και θα απογοητευτώ, αλλά είναι παράδοση πλέον.
• Να περάσει η Διεθνής Έκθεση "αναίμακτα". Κάθε χρόνο, ίδια εποχή, οι δρόμοι κλείνουν και δεν μπορείς ούτε να περπατήσεις στο κέντρο.
  
• Να έρθει η Παρασκευή για να πάω για καμιά μπυρίτσα άνετα. Χωρίς την έγνοια του πρωινού ξυπνήματος.
• Να έχει καλό καιρό το Σαββατοκύριακο και να κάνω την τελευταία βουτιά της χρονιάς.
  
• Να βγουν τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων για το μεταπτυχιακό. Λες να...;
  
• Να περάσει ο καιρός. Γενικά...

EDIT: Δεν πρόλαβα καλά-καλά να κάνω το post και ειδοποίησαν από το μαγαζί ότι το "βιβλίο" έφτασε. Αναμένεται θερμό απόγευμα... :-)

Μην ξεχάσω...

• Να στήσω επιτέλους αυτό το καταραμένο samba στον serverάκο μου. Μου φαίνεται ότι πολύ κλωτσάει και χρειάζεται μια καρδάρα ξύλο. Εμπρός καλό μου vi...
• Να διαβάσω και το υπόλοιπο Witches Abroad του Terry Pratchett. Έκανα χθες την αρχή. Μαγεία :)
• Να παραλάβω ένα άλλο, λευκό, βιβλίο που περιμένω. Αν και όποτε έρθει. Σήμερα συμπλήρωσα 20 μέρες αναμονής. Γαμώ την τύχη μου...
  
• Να πάρω τηλέφωνο κάτι καρντάσια από τον στρατό. Καιρό έχουμε να τα πούμε.
• Να πληρωθώ! Αυτές τις μέρες έχω να πάρω και τα πρώτα λεφτά από την δεύτερη δουλειά. Περιστασιακή θα μου πεις, αλλά πλάκα στην πλάκα πρέπει να μαζεύτηκαν 400+ ευρώ. Μια χαρά!
• Να αρχίσω κοιλιακούς! Μιας που δρόσισε ο καιρός, λέω να αρχίσω και το περπάτημα. Χαλαρά-χαλαρά, μερικά χιλιόμετρα την μέρα. Θα πηγαίνω με το λεωφορείο για καφέ και θα γυρίζω με τα πόδια. Λέει;
• Να ψάξω και για εισιτήρια σιγά-σιγά. Τέλη Οκτωβρίου-αρχές Νοεμβρίου λέω να πάω να επισκεφτώ το ξενιτεμένο. Χμμμ... πρέπει να συζητήσω και την άδεια. Προβλέπω μάχες στο γραφείο...
  
• Να σημειώσω κάπου κάποιες ιδέες που έχω για την δεύτερη δουλειά που λέγαμε. Very promising, very much όγκος δουλειάς. Θα έχει πλάκα όμως...
• Να αρχίσω και βαράκια! Όχι για να χάσω κιλά. Πλησιάζει η συναυλία των Pearl Jam και το εισιτήριο λέει "Αρένα".
  
• Να πάρω εισιτήρια για τους Stomp!
• Να πάω να δω τι κάνει ένας από τους καλύτερους μου φίλους - είναι σεφ ;) Άνοιξε το κατάστημα προχθές και ούτε στο τηλέφωνο δεν μπορώ να τον βρω.
  
• Να κάνω καμιά δουλειά στο γραφείο γιατί από το πολύ το blogging θα με απολύσουν στο τέλος... :)
  

Αν ήμουν ένας ήρωας cartoon...

...θα ήμουν ο Σούπερ Γκούφυ.

Χωρίς τα φιστίκια (παχαίνουν τα μπάσταρδα).

Μουυυυυυυυυ

Ως φαντάροι τρώγαμε κρέατα που σκότωσε αυτοπροσώπως ο Ηρακλής για να βγάζει χαρτζιλίκι όταν τελείωσε τους άθλους του, και μας πειράζουν τα 7,5 χρονάκια;

:D

Ευτυχώς που κάηκε η μισή Ελλάδα...

...και έχουν κάτι να ασχολούνται τα δελτία ειδήσεων.

Αν το σκεφτείτε, μέσα σε μια βδομάδα έπιασαν δύο τεράστιες πυρκαγιές στην Ελλάδα (και κάποιες λίγο μικρότερες), έπεσε ένα Tupolev και αποκαλύφθηκε ότι ο Ισραηλινός πρόεδρος ξενοπηδούσε.

Τρελή χαρά για τα δελτία ειδήσεων που μέχρι τώρα έδειχναν κώλους από παραλίες (και σφιχτά πιασμένους από τις τιμές). Ξύπνησαν από την θερινή σιέστα και άρχισαν να σκοτώνονται πάλι στα παράθυρα.

Μόνο το Star κρατάει το επίπεδο και επιμένει στην έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση. Ξέρετε, ο Μαρτάκης έβγαλε αφίσα...

Και μια που έπιασα την επικαιρότητα, δεν κατάλαβα που είναι το κακό στην μείωση των εισακτέων στα πανεπιστήμια. Ξέρετε πόσοι ήταν οι εισακτέοι ανά εξάμηνο το '04 (όταν πήρα πτυχίο) στην σχολή μου; Πάνω από 120. Έστω μάθημα Προγραμματισμού Ι. Βάλτε 120 νεοεισακτέους. Προσθέστε αυτούς που το χρωστάνε (καμιά 40αριά τουλάχιστον). Τώρα στριμώξτε τους στο αμφιθέατρο των 80 ατόμων. Ορίστε η διάνοια του συστήματος. Διδάσκει αλγόριθμους συμπίεσης από το πρώτο εξάμηνο.

Αφήστε τα παιδιά να σπουδάσουν ΣΩΣΤΑ επιτέλους. Το ξέρουμε ότι οι περισσότεροι εισακτέοι είναι περισσότεροι ψήφοι. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να γίνουν μερικά πράγματα που δεν αρέσουν σε όλους...

ΥΓ: Ποιος είναι αυτός ο Μαρτάκης ρε παιδιά; Έβγαλε αφίσα γιατί είναι κάτι;

Μη του μιλάτε του παιδιού...

...κάνει δίαιτα και είναι ευερέθιστος.

Φτου κι απ'την αρχή. Πουτάνα κενωνία...

On-line κοινότητες, greeklish και άλλες ιστορίες τρόμου

Ελληνικές on-line κοινότητες. Τα γνωστά fora που λιώνουμε όλοι στο διάβασμα, εκεί που στρεφόμαστε όλοι για βοήθεια στις δύσκολες στιγμές.

Τυγχάνει λόγω του.... πολύσχιστου* χαρακτήρα και ταμπεραμέντου μου (εδώ γελάμε) να συμμετάσχω ενεργά σε καμιά 10αριά ποικίλου ενδιαφέροντος fora, λιγότερο ενεργός σε 3-4 ξένα, ενώ στο παρελθόν διετέλεσα μέλος της συντονιστικής ομάδας ενός αρκετά μεγάλου forum (άνω των 1000 μελών) **. Μερικά από αυτά είναι χαβαλετζίδικα τελείως, άλλα είναι εξειδικευμένου τεχνικού χαρακτήρα ενώ 2-3 είναι επίσημα forum συλλόγων με νομική υπόσταση. Τέλος πάντων, του πούστη, δεν είμαι άσχετος όσο αναφορά τους "καλούς τρόπους συμπεριφοράς" σε ένα forum, έχω δει δυο-τρια πράγματα και έχουμε πλακωθεί και σε μερικά flames για διάφορα θέματα.

Όπως τα greeklish.

Συμφωνώ με την υποστήριξη της ελληνικής γλώσσας. Ελληνικό forum, ελληνική γλώσσα, έστω και με ορθογραφικά λάθη (για αυτά υπάρχει πάντα λύση). Το θέμα είναι... πώς το επισημαίνεις σε κάποιο (κατά πάσα πιθανότητα νέο) μέλος που χρησιμοποιεί greeklish. Αλλού χρησιμοποιούνται reply posts με ευγενική παράκληση. Αλλού συνηθίζεται η αποστολή προσωπικών μηνυμάτων στο μέλος, ώστε να μην γίνεται δημοσίως η παρατήρηση.

Όμως, κάποιο forum αντιστέκεται ακόμα και θα αντιστέκεται για καιρό στους καλούς τρόπους.

Τι γνώμη μπορείς να σχηματίσει κάποιος για μια κοινότητα στην οποία βασικά/ιδρυτικά της μέλη απαντούν στα greeklish posts με το αμίμητο (και αρκετά συχνό απ'ότι είδα) "ξαναγράψτο στα ελληνικά για να το διαβάσω/απαντήσω"; Όταν μιλάς για τους καινούριους λέγοντας "πρέπει να συμμορφωθούν οι νουμπάδες που γράφουν greeklish", οι καινούριοι θα πάρουν την αξιοπρέπειά τους και θα πάνε αλλού, σε παραπλήσιο forum, γιατί υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές. Το οποίο φυσικά και γίνεται, για αυτό και στο forum είστε/είμαστε τρεις κι ο κούκος. Και μετά...

...μας φταίει η αγορά που το αντικείμενό μας δεν είναι γνωστό στην Ελλάδα και γι' αυτό δεν έχουμε καινούρια μέλη και δεν καταλαβαίνω γιατί μας θεωρούν ελιτίστικη κοινότητα, εμείς είμαστε ανοιχτοί σε όλους...

Νομίζω ότι το να εφαρμόσεις έναν κανονισμό του forum δεν απαιτεί να είσαι αγενής σε κάποιον που ουσιαστικά σε τιμάει ζητώντας την συμβουλή σου και την γνώμη σου....

Και για να μην γκρινιάζω μόνο... τιμή και δόξα και προσκυνώ και δεν-ξέρω-τι-άλλο στην ελληνική φωτογραφική κοινότητα. Παράδειγμα προς μίμηση! Νομίζω ότι είναι με διαφορά το ελληνικό forum με το καλύτερο επίπεδο.
(τα ακούτε εσείς εκεί πέρα οι "ευγενείς";)

* Ελπίζω η λέξη "πολύσχιστος" να σημαίνει αυτό που νομίζω και να μην γίνω ρεζίλι :Ρ
** Τώρα είμαι διαχειριστής σε μια... τρύπα των δέκα ατόμων. Που θα πάει, θα μεγαλώσουμε... :)

...

Και εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό...

Το θεριό κουνήθηκε...

Οι χρήστες του mycosmos.gr είμαι σίγουρος ότι θα παρατήρησαν μια subtle but significant αλλαγή στο interface.

Το πλήκτρο για την αποστολή SMS έφυγε από την καταραμένη κάτω αριστερά μπάρα με τα υπόλοιπα πλήκτρα και θρονιάστηκε στην επάνω δεξιά γωνία της οθόνης. Ναι, όταν λέω μπάρα με πλήκτρα, εννοώ εκείνο το (ActiveX;) κατασκεύασμα που παίζει μόνο σε IE και εμποδίζει τους χρήστες άλλων browsers να δουλέψουν σαν άνθρωποι (και, κυρίως, να στείλουν τα τζαμπέ SMS).

Ευτυχισμένε χρήστη Firefox, μπορείς κι εσύ να επικοινωνήσεις τώρα με τον υπόλοιπο κόσμο.

ΥΓ: Τελικά... η ειδοποίηση με sms για εισερχόμενο mail δεν υπάρχει αλλού εκτός από το mycosmos; Κάτι σε ΤΙΜ;

Που πήγαν τα όνειρα σου ρε;

Που τα πέταξες; Στο κάδο της πολυκατοικίας σου, όπως κατέβαινες για να πας στην δουλειά;

Εσύ είσαι που θα κατακτούσες τον κόσμο; Που θα έπαιζες κιθάρα εκεί που σκάει το κύμα, στις τέσσερις το πρωί, κάτω από τον Λευκό Πύργο; Που θα καβαλούσες την μηχανή και θα χανόσουν στο ηλιοβασίλεμα, λες και είσαι ο Peter Fonda στο Easy Rider; Παναθεμά σε, δεν κοιτάς τα χάλια σου. Ονειρευόσουν μια μικρή φωτιά στην παραλία, ένα μπουκάλι ούζο και 3-4 φίλους για να χαχανίζετε. Μπράβο. Σοβαρά άτομα.

Ήθελες να ταξιδέψεις και στην Ευρώπη... τρομάρα σου. Ήθελες να βγάλεις φωτογραφία μέσα στο καλοκαιρινό πράσινο των Άλπεων. Να δεις εκείνο το κάστρο στην Μάλτα που το είδες μια φορά σε καρτ-ποστάλ. Να πιεις μια βαρελίσια σε εκείνα τα κωλοχώρια έξω από το Δουβλίνο. Μαλάκα μου, το Βόρειο Ακρωτήρι σε μάρανε.

Εσύ ήσουν που θα έμενες πάντα παιδί;

(Momentary lapse of reason. Ξέρει αυτός)

Gmail και τα μυαλά στα κάγκελα

Όσο το μαθαίνω, τόσο πιο πολύ μ'αρέσει. Έχει κάποιες δυνατότητες πολύ έξυπνα υλοποιημένες που σου λύνουν τα χέρια. Σήμερα π.χ. καθόμουν και έπαιζα με φίλτρα και labels.

Όμορφα και εύκολα, ο χρήστης μπορεί να ορίσει αρκετά ευέλικτα φίλτρα (με δυνατότητα αναδρομικής ή μη ισχύος) τα οποία δίνουν δυνατότητα ελέγχου των πεδίων From, To, Subject, αν το σώμα του κειμένου περιέχει ή δεν περιέχει κάποιο συγκεκριμένο κείμενο και τέλος αν υπάρχει attachment. Τα actions που παρέχουν τα φίλτρα περιλαμβάνουν αυτόματη αρχειοθέτηση (δηλαδή δεν στο βγάζει στο Inbox αλλά archived), σήμανση με αστεράκι (το αντίστοιχο με τα SOS που γράφαμε στα βιβλία του σχολείου), χαρακτηρισμό του mail με label που επιλέγουμε εμείς, αυτόματη διαγραφή και αυτόματο forward. Ίσως έχω καιρό να χρησιμοποιήσω webmails (εκτός του gmail) αλλά απ'ότι θυμάμαι ούτε το Yahoo!mail, ούτε το Hotmail έχουν τόσο δυνατά φίλτρα. Και ΣΙΓΟΥΡΑ κανένα από τα δύο δεν έχει αυτόματο forward, το οποίο το έψαχνα ωσάν χαζός για μια περίοδο...

Τα labels είναι "ταμπελάκια", δηλαδή ένας χαρακτηρισμός, μια περιγραφή ενός συγκεκριμένου mail. Δημιουργείς όσα θέλεις, τα βαφτίζεις όπως θέλεις και τα βάζεις σε όποιο mail θέλεις, είτε με κάποιο φίλτρο, είτε χειροκίνητα. Κατόπιν έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις κάποιο label από την σχετική λίστα στα αριστερά και να σου εμφανίσει όλα τα mail που έχεις χαρακτηρίσει με το συγκεκριμένο label.

Εντάξει, σίγουρα όλοι τα ξέρετε, αλλά δεν είχα κάτσει ιδιαίτερα να το ψάξω μέχρι τώρα και ενθουσιάστηκα με τα labels και (επιτέλους!) το αυτόματο forward.

Τώρα μένει να δοκιμάσω το προγραμματάκι που χρησιμοποιεί τα 2,5 GB του gmail σαν δικτυακό δίσκο :)

Ubunru Dapper Drake 6.06.1

Τελικά.... ΟΥΤΕ η updated έκδοση του Ubuntu βλέπει τον δίσκο μου.

Σταθερά με 5.10 λοιπόν :/

Η πόλη γεμίζει

Ωραία ήταν η Σαλλλλλονίκη άδεια.

Όλοι την είχαν κάνει για παραλίες και μέρη εξωτικά. Μόνοι τους, με παρέες, με την οικογένεια, με αυτοκίνητα, μηχανές, τρένα και πλοία.

Χαιρόσουν να κυκλοφορείς στην πόλη αυτές τις μέρες. Λες και είναι ένα τελείως διαφορετικό μέρος. Παρκάρισμα παντού, κίνηση μηδέν, στα φανάρια της Τσιμισκή ζήτημα είναι αν διασχίζουν τον δρόμο 2-3 πεζοί.

Τώρα περιμένουμε σιγά-σιγά τον Σεπτέμβρη. Όλοι θα έχουν επιστρέψει, τα σχολεία θα ανοίξουν, θα έρθει και η Διεθνής Έκθεση (με υπουργούς, πρωθυπουργούς, δημοσιογράφους και κοσμάκη) και θα γίνει η πόλη σαρδελοκονσέρβα. Και όταν πια τελειώσει και η ΔΕΘ, τότε θα μπούμε σε νορμάλ ρυθμούς.

Άδεια η πόλη... που πήγαν όλοι....

OS ping-pong

Το ποστ αυτό άρχισα να το σκέφτομαι όταν ο tyxod, ακούγοντας ότι θα πάρω mac, χοροπήδηξε και άρχισε τα "γιατί το πήρες" και "τι θα το κάνεις". Με την ευκαιρία, συγγνώμη για την αναστάτωση :D

Την τελική αφορμή για το ποστ την έδωσε το Dell της ka8y το οποίο βρέθηκε στο κρεβάτι του πόνου και η συζήτηση που ακολούθησε στα σχόλια. Οι κακές γλώσσες λένε ότι το Dellάκι κάνει φιλότιμες προσπάθειες να λυτρωθεί από την ιδιοκτήτριά του. Οι κακές γλώσσες, όχι εμείς :Ρ

Πάμε λοιπόν...

Φανατίλας στο θέμα των λειτουργικών συστημάτων δεν είμαι, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Δεν μ'αρέσει να κρίνω software χωρίς να έχω προσωπική εμπειρία, γι'αυτό και ξεκίνησα ένα μικρό ταξίδι από το ένα λειτουργικό σύστημα στο άλλο.

Μέχρι τον Φεβρουάριο, το pc μου έτρεχε Windows 2000. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο (σε σχέση με τα XP) είναι οι λιγότεροι πόροι που χρειάζονται για να κάνουν την ίδια δουλειά. Τα ΧΡ πάντα μου φαίνονται βαριά και φορτωμένα. Τα W2k ήταν μια σχέση πάθους, έκαναν την δουλειά τους ήσυχα και ωραία, λίγο φρόντιζες να κρατάς σε καλή φόρμα την registry, λίγο ένα defrag από δω κι από κει, κατέβαζες και τα security updates (τα οποία ήταν ουκ ολίγα), μια χαρά. Φυσικά το καθιερωμένο format ανά 6-12-18 μήνες δεν το γλίτωνες αν ήθελες να δουλεύεις σαν άνθρωπος, αλλά "Windows είναι αυτά, ένα format το θέλουν".

Τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με το pc υπήρχε και ένας server με Debian. Ούτε μόνιτορ, ούτε γραφικό περιβάλλον. Κονσόλα και πάλι κονσόλα. Η ύπαρξή του στην αρχή ήταν κυρίως για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά στην πορεία άρχισε να βγάζει και δουλειά (βλέπε downloading, e-mail notifications, file server και έπεται fax/print server). Έτσι άρχισα να μαθαίνω δυο-τρια πράγματα για το Linux και τα Debianοειδή. Μαγεία η multitasking κονσόλα, χλιδή το υπέροχο apt-get, αλλά το ωραίο είναι αλλού: στην νοοτροπία. Η νοοτροπία ήταν τελείως διαφορετική από τα Windows. Το πιο σημαντικό ήταν να συνηθίσω ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ REGISTRY. Η κάθε εφαρμογή έχει το δικό της config file. Ένα μικρό textάκι, το ανοίγεις, το αλλάζεις και κάνεις επανεκκίνηση την εφαρμογή. Έτοιμες οι αλλαγές. Κάπως έτσι κατάλαβα το γελοίο της registry. Είναι επιεικώς ηλίθιο να πρέπει να κάνεις επανεκκίνηση το pc γιατί άλλαξες μια ρύθμιση σε μια εφαρμογή.

Κάπως έτσι πείστηκα ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα που πρέπει να δω σε ότι αναφορά τα λειτουργικά συστήματα. Τον Φεβρουάριο του 2006, μόλις απολύθηκα από φαντάρος (biiiig smile) είπα να αλλάξω και την e-ζωή μου. Τα Windows πήγαν σε ένα μικρό partition (just in case, ποτέ δεν ξέρεις) και εγκατέστησα Ubuntu 5.10, codename Breezy Badger.

Χλιδή! Έρωτας με την πρώτη ματιά. Εγκατάσταση για χαζούς (πιο απλή και από ΧΡ), φιλικό περιβάλλον και από κάτω Unix. Πραγματικό multitasking, κάθε εφαρμογή μόνη της (και όχι "κλείσε όλες τις εφαρμογές για να εγκατασταθώ") και όλα αυτά από μια open source community που σε κυνηγάει για να σε βοηθήσει. Η προσαρμογή πιο γρήγορη απ'ότι νόμιζα, τα Ubuntu fora βοηθάνε πάρα πολύ. Ο shared εκτυπωτής δούλεψε μέσα σε 5 λεπτά. Ακόμα και η κάρτα tv δούλεψε ανέλπιστα εύκολα (τα config files που λέγαμε). Μόνο με την webcam χρειάστηκε να ψάξω για driver module και να παιδευτώ.

Προβλήματα φυσικά και υπήρξαν. Όπου εμπλεκόταν κάποιο proprietary πρωτόκολλο/φορμά, το επίσημο Ubuntu δεν ασχολιόταν καθώς υπάρχουν θέματα copyright. Στην λίστα των "απαγορευμένων" formats συμπεριλαμβάνονται ο αλγόριθμος mp3, τα μισά video codecs, ενώ σε αυτά προσθέτονται και κάποια τα οποία ναι μεν υπάρχουν αλλά είναι πίσω σε σχέση με τις Windows εκδόσεις, όπως π.χ. το Flash. Λύσεις υπάρχουν, τα περισσότερα από αυτά λύνονται πανεύκολα με το Automatix και το EasyUbuntu, οπότε μικρό το κακό.

Το θέμα είναι ότι συνειδητοποιείς ότι κάνεις πλέον την δουλειά σου καλύτερα. Το OpenOffice (πλέον) λίγα έχει να ζηλέψει από το MS Office. Για ΟΤΙ χρειαστείς, υπάρχει μια open-source εφαρμογή για να σου λύσει τα χέρια, χωρίς shareware/malware/payware/registration-για-να-τρέξω-ware. Όλα τζάμπα, όλα free, όλα αποτελεσματικά, πολλές λύσεις για κάθε πρόβλημα ώστε να έχεις και το δικαίωμα της επιλογής. Τα updates του συστήματος αρκετά συχνά (οι κάτοχοι dsl είναι ευνοημένοι), ενώ, σημειωτέον, δεν χρειάζεται να βάλω antivirus. Μόνο παιχνίδια δεν θα παίξεις, αλλά υπάρχει το ScummVM (και ένα κάρο άλλοι emulators) και αυτό με καλύπτει πλήρως. Ναι ρε, Monkey Island και τα μυαλά στα keyboards! Για μένα πάντως, η απεξάρτηση από τα Windows επήλθε και δεν έχω ούτε έναν λόγο για να επανέλθω.

Η "ανάγκη" (ποτέ δεν υπάρχει ανάγκη, εμείς την δημιουργούμε) για την αγορά ενός laptop ήταν η αφορμή για την γνωριμία με την Apple. Designάτα μοντέλα (το eye-candy είναι σημαντικός geek factor), με ένα εξαιρετικό (κατά τα λεγόμενα, δεν ξέρω ακόμα) λειτουργικό σύστημα που βασίζεται σε πυρήνα BSD. Ώπα, χοροπήδηξε ο linuxάς, εδώ έχει Unix! Εκτός από Unix, τα mac έχουν και μια αξιοσέβαστη κοινότητα που τα υποστηρίζει θερμά (cult of mac) με πολλές ποιοτικές και εξαιρετικές εφαρμογές. Κάτι σαν το Ubuntu δηλαδή :) Το hardware ούτως ή άλλως με αφήνει σε γενικές γραμμές αδιάφορο, φτάνει να κάνει την δουλειά του σωστά. Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον περισσότερο είναι ο σεβασμός προς τον αγοραστή, τουλάχιστον όπως το είδα εγώ.

Πρώτο γκολ, το GarageBand και λοιπές εφαρμογές του MacOSX. Ταυτόχρονη πολυκάναλη ηχογράφηση σε εφαρμογή που πάει πακέτο με το λειτουργικό; Ο παράδεισος του ερασιτέχνη μουσικού. Τέτοια προγράμματα συνήθως παίζουν σε τιμές ανάλογες του Photoshop. Οι υπόλοιπες εφαρμογές του iLife δεν με ενθουσίασαν τόσο ("κάτσε να τις δεις πρώτα ρε θείο") αλλά υποψιάζομαι ότι δεν είναι του πεταματού. Πληρώνεις για software και το χαίρεσαι.

Δεύτερο γκολ, η υποστήριξη. Ακόμα και οι mac με G3 (επεξεργαστής που βγήκε το 1997) τρέχουν την τελευταία έκδοση του MacOSX, και απ'ότι ανακοινώνει η Apple, θα τρέχει και την επόμενη (Leopard, βγαίνει την άνοιξη). Δεν είπαμε ότι πετάει, αλλά συγκρίνετε με τις απαιτήσεις των Vista και καταλαβαίνετε. Ανταλλακτικά υπάρχουν ακόμα στην αντιπροσωπεία για ότι χρειαστείς. Ξέρεις λοιπόν ότι παίρνεις ένα mac με χρόνο ζωής άνω των 3-4 χρόνων.

Τρίτο γκολ, το innovation. Μ΄αρέσει οι εφαρμογές που δουλεύω να έχουν πρωτοποριακή σύλληψη ή/και έξυπνη υλοποίηση (τα λέγαμε και προηγουμένως). Με κάνει να περιμένω τα επόμενα προϊόντα της εταιρείας όπως περίπου περιμένεις τον επόμενο δίσκο του αγαπημένου σου τραγουδιστή. Άλλωστε, programming is an art form.

...μεγάλο το σεντόνι....

Τέλος πάντων, αυτό που προσπαθώ να περάσω είναι ότι η μεταβίβασή μου από την μία πλατφόρμα στην άλλη δεν είναι ούτε φανατίλα, ούτε καπρίτσιο. Απαιτώ από τον εαυτό μου να έχει ανοιχτούς ορίζοντες και συνειδητοποίησα ότι κάτι τέτοιο δεν ίσχυε όταν χρησιμοποιούσα αποκλειστικά το X λειτουργικό σύστημα, οποιοδήποτε κι αν είναι το Χ. Και σε τελική ανάλυση, για να κρίνεις ένα λειτουργικό σύστημα, πρέπει να ξέρεις σε τι υστερεί σε σχέση με τον ανταγωνισμό και σε τι υπερέχει.

Φίλε αναγνώστη, εσύ που κατάφερες να διαβάσεις μέχρι εδώ, σε ευχαριστώ για τον κόπο σου. Επίσης, τα Windows είναι τα χειρότερα όλων και η Microsoft πρέπει να πυρποληθεί συνθέμελα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα :Ρ

EDIT: ξέχασα να γράψω για την σταθερότητα του Ubuntu και για τα κολλήματα που ΔΕΝ έχει. Με μόνη εξαίρεση όταν έβαζα λάθος kernel module για την webcam (και εγαμιόταν το σύμπαν), από τον Φεβρουάριο είχα 0 (ολογραφώς: μηδέν) κολλήματα. Αλλά έτσι είναι. Όταν έχεις καιρό να τα δεις, τα ξεχνάς κιόλας... ;)

Η αντίστροφη μέτρηση

Στις 8:00 το πρωί της Δευτέρας πρόκειται να λήξουν οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Λίβανο, όπως ανακοίνωσε ο ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. Μέχρι τότε, ωστόσο, και οι δύο πλευρές συνεχίζουν να μετρούν θύματα...

(Πηγή: in.gr)

Πόση ειρωνεία...

Πέσανε κάποιοι όροι και συμφωνήσαμε και οι δύο. Δώσαμε και τα χέρια. Αν μη τι άλλο, ο λόγος μου συμβόλαιο. Στις 8 το πρωϊ θα γίνουμε καλοί γείτονες, μέχρι και φίλοι.

Αλλά μέχρι τις 8 θα ξεκοιλιάσω τους γονείς σου, θα κάψω τα ξαδέρφια σου, θα διαμελήσω τα αδέρφια σου. Έχω μέχρι τις 8 να ρίξω ότι βλήμα έχω που λειτουργεί, ακόμα και τα ληγμένα.

Δεν το χωράει το μυαλό μου. Κάποια παιδιά είναι κρυμμένα στα χαλάσματα και μετράνε τα δευτερόλεπτα μέχρι τις 8 το πρωί...

Στυγερό έγκλημα

Τρεις άντρες, αγνώστου ταυτότητας, εισέβαλλαν σε μανάβικο της Θεσσαλονίκης αλαλάζοντας ακατανόητες κραυγές και απαίτησαν από την πωλήτρια δύο φορητούς υπολογιστές γνωστής εταιρείας οπωροκηπευτικών. Η έντρομη πωλήτρια υπέκυψε στις απαιτήσεις των τρομοκρατών, παρήγγειλε τους υπολογιστές και προσπάθησε να τους εξυπηρετήσει όσο γινόταν καλύτερα ώστε να μην χυθεί αθώο αίμα. Σε μια στιγμή παραφροσύνης, οι στυγεροί εγκληματίες πυροβόλησαν μια άτυχη ταμία στο πρόσωπο με την προκαταβολή και, συνεχίζοντας τους αλαλαγμούς, διέφυγαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Την ευθύνη για το τρομοκρατικό αυτό χτύπημα ανέλαβε με επιστολή της στο Computer Για Όλους η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση "Μίλα μου για μήλα", απειλώντας μάλιστα ευθέως τον γνωστό επιχειρηματία κουφωμάτων Βασιλάκη Καϊλα-Πόρτες. Αμέσως μετά το χτύπημα, βρέθηκε παρακείμενος τοίχος στον οποίο είχε γραφτεί με σπρέι το ακατανόητο σύνθημα "Κλείσε τα παντζούρια και φάε ένα μήλο". Οι αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό.

Αχέμ...

Καινοτομία;

Ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω.

Link 1 - από το Worldwide Developer Conference της Apple, παρουσίαση του καινούριο iChat.
Το iChat (ο messaging/teleconference client που είναι ενσωματωμένος στο MacOSX) υπέστη μερικές βελτιώσεις και πλέον μπορεί να αφαιρέσει το background που φαίνεται πίσω σου κατά την διάρκεια του video-conference και να βάλει είτε μια φωτογραφία, είτε ένα video που παίζει σε loop. Στην φωτογραφία, στέλεχος της Apple κάνει αστεϊσμούς στο video-conference όταν από πίσω του παίζει βιντεάκι από rollercoaster. Wheeeeeee!

Link 2, Link 3 - επεξεργαστές κειμένου για Windows και MacOSX αντίστοιχα.
Μαυρίλα και κακό; Ακριβώς! Οι δυο επεξεργαστές κειμένου (ο ένας είναι port του άλλου) έχουν την εξής πρωτοτυπία: για να μην αποσπάται ο χρήστης από τα εικονίδια και τα διάφορα πραγματάκια που χοροπηδούν σε taskbars, docks κλπ, μαυρίζουν όλη την οθόνη και επιτρέπουν μόνο κείμενο. Έτσι γίνεται πιο εύκολο να συγκεντρωθείς στο κείμενο που έχεις να γράψεις. Κάτι σαν ωτασπίδες για τα μάτια...

Link 4 - Media library. Περίπου.
Απλότητα και λειτουργικότητα. Θέλεις να φτιάξεις μια library στην οποία θα έχεις περασμένα όλα τα εξώφυλλα των βιβλίων (CD, DVD κλπ κλπ) που έχεις, μαζί με πληροφορίες για αυτά. Τρέχεις το Delicious Library, περνάς το barcode του βιβλίου μπροστά από την webcam του υπολογιστή σου και το πρόγραμμα ψάχνει στο internet, κατεβάζει το εξώφυλλο, κατεβάζει και τα στοιχεία του βιβλίου και στα περνάει στο ψηφιακό ράφι.

Για το επόμενο δεν έχω link, έχω quote:

I was skeptical regarding the two-finger clicking new on the MacBook but it's really nice. Tapping the touchpad with two fingers at once = a right click, and moving around with two fingers on the pad = scrolling (both horizontal and vertical). It sounds a bit wonky but it's a lot faster than stretching a bit to hit the right touchpad button, or going to the edges in order to scroll.

Εν ολίγοις... δεξί κλικ στο touchpad με δύο δάκτυλα. Αν σύρεις τα δύο δάκτυλα, είναι scrollάρισμα του παραθύρου.

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών: η πρακτικότητα και η αποτελεσματικότητα μέσα από την υλοποίηση μιας απλούστατης αλλά πανέξυπνης ιδέας (και ότι είναι όλα σε Apple περιβάλλον, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Το θεωρώ φανταστικό να φτιάχνει κάποιος τόσο... innovative software στηριζόμενος σε μια τόσο απλή ιδέα. Ούτε φοβερή τεχνολογία, ούτε ολόκληρα τμήματα R&D.

Το θέμα είναι... ποιος θα σκεφτεί την ιδέα. Μερικές ιδέες παραείναι απλές για να τις σκεφτείς.

Τι έμαθε ο τουρίστας στην Σαντορίνη

1. Η Σαντορίνη φημίζεται για το ηλιοβασίλεμά της. Αν ξενερώσεις και δεν σ'αρέσει, δεν πέτυχες κατάλληλο καιρό. Για καλύτερα αποτελέσματα. δοκίμασε μια βραδιά που θα έχει υγρασία στην ατμόσφαιρα. Ο ουρανός γεμίζει υπέροχες αποχρώσεις του μωβ. Και του πορτοκαλί. Και του κόκκινου...
   
2. Η Σαντορίνη ΔΕΝ είναι όσο ακριβή πίστευες ότι θα είναι, αρκεί να μην πηγαίνεις στα τυφλά. Έξω από κάθε εστιατόριο/καφέ θα βρεις τιμοκατάλογο, τον διαβάζεις και αποφασίζεις αν θα μπεις. Αν δεν βρεις κατάλογο, ψάξε μέχρι να βρεις (σε άλλο μαγαζί). Ως αιγαιοπελαγίτικο νησί σε φουλ σεζόν, οι τιμές είναι λίγο τσιμπιμένες, αλλά τα 25 ευρώ για έναν καφέ κρίνονται ως ανακριβή...
3. Η Σαντορίνη είναι το νησί των ζευγαριών. Υπάρχουν και οι μπακουροπαρέες αλλά -trust me- ξεχωρίζουν από μακριά.
4. Η Σαντορίνη έχει μερικά υπέροχα εκθέματα στο Προϊστορικό Μουσείο, τα περισσότερα από αυτά χρονολογούνται στον 17ο π.Χ. αιώνα. Μεγαλύτερη ατραξιόν οι τοιχογραφίες, ο ορισμός του "όταν εμείς κάναμε τέχνη, εσείς κρεμόσασταν από τα δέντρα". Μην το χάσεις, έστω κι αν δεν έχεις ξαναμπεί ποτέ σε μουσείο.
5. Tech junkies, μην αγχώνεστε. Τα net cafe έχουν DSL σύνδεση ενώ υπάρχει Γερμανός και Multirama για τις... βασικές καταναλωτικές σας ανάγκες :D
6. Οι Σαντορινοί είναι ευγενέστατοι. Ακούστηκαν παράπονα από κάποιους τουρίστες, αλλά εμείς δεν είδαμε σχετικό "κρούσμα". Άψογοι σε όλες μας τις επαφές.
   
7. Τα ΚΤΕΛ κυκλοφορούν σε όλο το νησί, σε τακτά χρονικά διαστήματα, αλλά η διαδρομή Φηρά-Οία είναι over-crowded. Προτιμήστε ενοικιαζόμενο μεταφορικό μέσο, πολύ trendy οι γουρούνες.
8. Εικόνα-φετίχ: ζευγάρι Γιαπωνέζων τουριστών με ανοικτά κράνη, γυαλιά Ray-ban, φωτογραφική κρεμασμένη από τον λαιμό, να προσπαθεί να προσαρμοστεί στην Ελληνική οδηγική νοοτροπία, καβάλα σε ενοικιαζόμενη γουρούνα. Kamikazeeeeeee! :)
9. "Είναι πολλά τα σκαλιά Άρη". Η δυτική πλευρά του νησιού είναι γκρεμός, και στην άκρη αυτού είναι χτισμένα τα Φηρά, η Οία, το Ημεροβίγλι, δηλαδή οι μεγαλύτερες κοινότητες. Ξεχάστε τα τακούνια κυρίες, θα υποφέρετε. Πλακόστρωτα, ανηφόρες, κατηφόρες, σκαλιά, θα φροντίσουν να σας γυμνάσουν. Έσω έτοιμος, πάρε αθλητικά.
   
10. Προσοχή που πατάς, στα πλακόστρωτα κυκλοφορούν γαϊδαράκια που κουβαλούν τουρίστες - επίδοξους καουμπόϋδες και φροντίζουν να αφήνουν το "στίγμα" τους όπου μπορούν.
11. Αν σου πουν ότι στην τάδε παραλία μπορείς να πας είτε από τα σκαλιά, είτε με κάποιον άλλον τρόπο, ΠΑΝΤΑ επιλέγεις τον άλλο τρόπο. Αν αναρωτιέσαι γιατί, φτάνει να σου πώ ότι η (κατά τα άλλα παραθαλάσσια) Οία έχει υψόμετρο 300 μέτρα. Ρώτα και το Nenyaki που ακόμα παραμιλάει...
12. Ευκαιρία να προσέξεις την δίαιτά σου. Τα κρεατικά δεν είναι στα φόρτε τους, ειδικά ο γύρος φαίνοταν παντού χάλια. Ευκαιρία για ψαρικά, ζυμαρικά και σαλάτες. Για τους πιο ανασφαλείς, υπάρχουν πάντα τα γνωστά Goody's...
    
13. Τοπικές σπεσιαλιτέ: το κρασί βινσάντο (πολύ γλυκό, σερβίρεται σε σφηνάκια), τα ντοματίνια, η φάβα και οι ντοματοκεφτέδες που, παραδόξως, δεν καταφέραμε να τους γευτούμε.
    
14. Οι παραλίες είναι λίγες και ελαφρώς απομακρυσμένες από τους δημοφιλείς οικισμούς, θα χρειαστείτε ΚΤΕΛ ή rent-a-bike/car. Κρύα μεν, πεντακάθαρα δε νερά παντού. Περισσότερο μας άρεσε το Καμάρι, με την μαύρη ηφαιστειογενή άμμο (μάλλον μοναδική στην Ελλάδα).
15. Σε μια βδομάδα, βγάλαμε περίπου 400 φωτογραφίες, κυρίως γιατί γέμισαν όλες οι κάρτες μνήμης. Εφοδιαστείτε κατάλληλα, τα τοπία είναι πολλά. τα ηλιοβασιλέματα εντυπωσιακά.
16. το άσχετο: το Hiundai Atos είναι σαν σπιρτόκουτο με ρόδες αλλά το air-condition του κάνει ψύξη στο πι και φι.
    

Γενικό συμπέρασμα:

η Σαντορίνη είναι ιδανική για ζευγαράκια. Θα πάτε για ηλιοβασίλεμα, για βόλτα στα σοκάκια, για ρομαντζάδα. Όχι ότι το clubbing και το μπάνιο στις παραλίες δεν είναι εφικτό, αλλά μάλλον υπάρχουν και καλύτερα μέρη για τέτοιες ασχολίες. Κρατήστε την ρομαντζάδα.

Αααχ. Καλοκαιράκι.

Ήλιος. Ζέστη. Ερημιά στην πόλη. Δεν κουνιέται ούτε φύλλο.

Καιρός να πάμε διακοπές :)

Αύριο ξημερώματα, μαζί με καλή παρέα, θα φορτωθούμε στο αεροπλάνο που θα μας πάει στην Σαντορίνη και θα μας ξαναγυρίσει σε μια βδομάδα.

Ευκαιρία να πάρω την εκδίκησή μου. Όχι, δεν θα βάλω τον δικό μου κώλο στο Ίντερνετ. Δεν χωράει :D

Να είστε φρόνιμοι όσο θα λείπουμε :Ρ

Happy Sysadm Appreciation Day!

Η μέρα που γιορτάζουν οι απανταχού system administrators! Δείξτε την εκτίμησή σας στον άνθρωπο που πρέπει να βγάλει το φίδι από την κάθε τρύπα που εσείς το βάζετε.

Ξηλωθείτε λέμε! :)

Way to the beach

...όπως λέει και φίλτατος συνάδελφος.

Παραλία την κάναμε την μπλογκόσφαιρα. Βγάζουν όλοι τις φωτογραφίες τους από τις διακοπές τους, γράφουν και τις εμπειρίες τους από τις διακοπές τους και μας κάνουν την καρδιά περιβόλι.

Μόνο εγώ δεν πήγα ακόμα διακοπές;

e-shopping therapy

Κοίτα να δεις... βάλαμε δυο ευρώ στην τσέπη και μας έπιασε το καταναλωτικό δαιμόνιο ("γιατί ρε φίλε, πότε σε άφησε;").

Αρχίσαμε από τα ψιλολόγια. Ανακάλυψα, προς μεγάλη μου χαρά, ότι το Play.com έχει, εκτός από CD, DVD και Super Audio CD (για μερικούς-μερικούς ;)), και μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία. Και όταν λέμε ενδιαφέροντα βιβλία εννοούμε Discworld! Terry Pratchett και τα μυαλά στα κάγκελα! Η Visa Electron της Πειραιώς στάθηκε στο ύψος της, και σε 4-5 εργάσιμες το βιβλίο (το Small Gods συγκεκριμένα) έσκασε μύτη στο σπίτι.

Το Play.com, για όσους δίνουν δεκάρα, έχει αρκετά ανταγωνιστικές τιμές και, κυρίως, δωρεάν αποστολή για οτιδήποτε πάρεις. Μια παραξενιά που έχει είναι ότι αν παραγγείλεις πάνω από ένα αντικείμενα, στα στέλνει ένα-ένα σε ξεχωριστά δέματα. Εντάξει, δεν πειράζει, προφανώς είναι μέρος του διακανονισμού που έκαναν με τα ταχυδρόμεια της Βρετανίας (είναι αγγλικό) ώστε να μην υπάρχουν μεταφορικά έξοδα. Το αρνητικό είναι ότι δεν στέλνει ηλεκτρονικά είδη (όπως π.χ. mp3 players) με αξία μεγαλύτερη των 100 λιρών εκτός Ηνωμένου Βασιλείου. Whatever...

Επίσης έγινε μια προσπάθεια να γίνει μια ομαδική αγορά (με συνολικό κόστος γύρω στα 160 ευρώ, τα άντερα μας πήραμε πάλι) από τον ναό. Δυστυχώς εκεί έγιναν διάφορα μυστήρια, με κυριότερο το ότι δεν δέχοταν τα στοιχεία της Visa Electron μου, όταν μάλιστα έχω ήδη αγοράσει κάποια πράγματα με ακριβώς την ίδια κάρτα. Σε mail που τους έστειλα, ζητώντας τους εξηγήσεις/βοήθεια, οι τύποι επέμεναν ότι δεν έχω εισάγει σωστά τα στοιχεία μου. Το πρόβλημα τελικά ελύθη όταν πληρώσαμε με το PayPal account του αδερφού, αλλά δεν έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Θέλω να πιστεύω ότι υπήρχε προσωρινό πρόβλημα στο σύστημά τους, κυρίως γιατί έχουμε κι άλλα πράγματα να πάρουμε από κει :)


Ουφ... κοίτα για τι κάθομαι και γράφω... χρειάζομαι διακοπές...

Μηχανήματα του διαβόλου, part 2

Άφησα το pc όλο το απόγευμα και το βράδυ ανοιχτό για να κατεβάσει τα 780 ΜΒ που ήθελε η διαδικασία αναβάθμισης του Ubuntu 5.10 (Breezy Badger) σε Ubuntu 6.06 (Dapper Drake).

Τζίφος.

Η επανεκκίνηση μετά την αναβάθμιση πάει θεόστραβα, με κυριότερο πρόβλημα το ότι δεν βρίσκει τον δίσκο. 'νταξ', και τις προηγούμενες φορές τα ίδια είχα, αλλά ήλπιζα ότι θα είχαν βγάλει κάποιο update, θα είχαν κάνει κάποιες διορθώσεις.

Για άλλη μια φορά βουτάω στο Community Forum του Ubuntu (από τα καλύτερα communities που έχω δει, αρκεί να ξέρεις να δουλεύεις το search). Αυτήν την φορά, λίγο πιο υποψιασμένος, κάνω πιο specific searches. Οι φόβοι μου επαληθεύονται, καθώς φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με το nForce4 που χρησιμοποιεί η motherboard μου (ASUS K8N4-E), και ειδικά στον SATA controller. Αρκετοί θεωρούν ότι το πρόβλημα είναι Asus-specific.

Σκατά. Το hardware detection στο Breezy δούλευε άψογα (εκτός από την webcam της Creative, αυτή ήθελε... χέρι). Γιατί να το χαλάσουν; Στο κάτω-κάτω, υποτίθεται ότι το Dapper Drake βγήκε περισσότερο για βελτίωση σταθερότητας, χωρίς τρομακτικές cutting-edge τεχνολογίες. Αυτές θα δοκιμαστούν στην επόμενη έκδοση, το Edgy Eft. Τι σταθερότητα και "Just Works" μου λες... εδώ δεν υποστηρίζεται επαρκώς το στάνταρ της αγοράς (SATA) και ένα από τα 3 δημοφιλέστερα chipsets....

Επιστροφή στο Breezy πάλι.

Μηχανήματα του διαβόλου

Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:

• Το pc μου θέλει format.
• Το pc μου θέλει εξορκιστή.
• Το εργαλείο με το οποίο κάνουμε ανάπτυξη είναι για τον π.....

Χωρίς να αλλάξω ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ στον κώδικα, κάθε φορά που κάνω compile παίρνω διαφορετικό σφάλμα.

Ε; Καλό;

e-Τράπεζα

Μερικά πράγματα υποτίθεται ότι τα κάνουμε για να απλοποιήσουμε την ζωή μας, όχι για να παιδευόμαστε...

Η διαδικάσια ενεργοποίησης του e-banking της Eurobank ήταν μια αρκούντως επίπονη διαδικασία.

Παραλαμβάνεις τους κωδικούς από κάποιο κατάστημα της τράπεζας, δίνοντας έναν τετραψήφιο αριθμό, ο οποίος ακόμα δεν ξέρεις τι κάνει. Ανοίγεις το φακελάκι, βλέπεις δύο κωδικούς, ο ένας είναι το αυτό καθαυτό password και ο άλλος το certificate το οποίο υποτίθεται ότι δίνεις για να επιβεβαιώσεις μια εντολή συναλλαγής (διότι δεν φτάνει που έκανες login, εμείς πάλι δεν πιστεύουμε ότι είσαι εσύ). Πας να κάνεις login μέσω του αθλίου interface με το javaδικο αριθμητικό panel. Το username σου είναι ο 16ψήφιος αριθμός της κάρτας σου, άρα με το mouse πρέπει να πληκτρολογήσεις 16 ψηφία, χάρμα, χάρμα, πολύ πρακτικό, σαν να παίζεις Ναρκαλιευτή. Γράφεις και το password (το οποίο το γράφεις με το κανονικό πληκτρολόγιο, ενιαίο interface και τρίχες κατσαρές), αλλά login γιόκο τσόκο.

RTFM μικρέ πανάθλιε προγραμματιστή. Οι κωδικοί θέλουν ενεργοποίηση. Παίρνεις τηλέφωνο, σε ρωτάνε ονοματεπώνυμο και στοιχεία, δίνεις και τον τετραψήφιο αριθμό που λέγαμε προηγουμένως και ενεργοποιούνται οι κωδικοί.

Κάνεις login (επιτέλους), και ξεκινάει η διαδικασία αλλαγής του password και του certificate. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες πάλης με τα java panels, συνειδητοποιείς αυτό που φοβόσουν: είσαι εγκληματίας γιατί χρησιμοποιείς Firefox, βάλε Explorer να δουλέψεις σαν άνθρωπος.

ΕΥΤΥΧΩΣ, είμαι στην δουλειά με W2k και όχι στο σπίτι με το Ubuntu. Login με IE, όλα ωραία και καλά, γίνεται κανονικά η αλλαγή του certificate. Logout και ξανά login για να μπεις με firefox. Αααα, τι ευτυχία, συνδέεται κανονικά.

Τις πταίει; Εκτός από τον σχεδιαστή του site, φταίει και το pop-up keyboard panel που εμφανίζεται κατά την διαδικασία της αλλαγής του certificate (όχι του password, μόνο του certificate), το οποίο -σε firefox- εμφανίζεται μεν, αλλά το να πατάς τα πλήκτρα δεν έχει καμιά επίδραση.

Και να φανταστείς αγαπητέ αναγνώστη ότι απλά ήθελα να βλέπω τι υπόλοιπο έχω στον λογαριασμό μου.

Καταλαβαίνω ότι η ασφάλεια των on-line συναλλαγών είναι ΠΟΛΥ ευαίσθητο θέμα, αλλά μερικά πράγματα καταντούν γελοία. Προσέξτε: στο pop-up panel υπάρχει και αλφαριθμητικό και αριθμητικό πληκτρολόγιο. Η χρήση του είναι εξαιρετικά επίπονη, τόσο όταν σημαδεύεις με το mouse τα 16 ψηφία της κάρτας σου (για login name) όσο και όταν αλλάζεις το certificate, αλλά λες, δεν γα******, τουλάχιστον δεν το πιάνει keyboard logger. Το password όμως εισάγεται με το παραδοσιακό πληκτρολόγιο.

Ε;

Μετανοείτε!

Στα βήματα του Lego Star Wars, τώρα ήρθε και η Brick Testament. Προφανώς πρόκειται για μια προσπάθεια κάποιου αιδεσιμότατου εν ονόματι Brendan Powell Smith να παρουσιάσει την Βίβλο σε μια πιο user-friendly έκδοση, βασισμένη σε απεικονίσεις με ...Lego.

Ε όχι! Δεν θα περάσει έτσι! Αντεπίθεση!

Πρέπει να μαζέψουμε λεφτά για να στείλουμε τρεις κούτες Playmobil στον Αρχιεπίσκοπο και να κάνουμε την ορθόδοξη έκδοση. Δεν γίνεται να μείνουμε πίσω.

Ξηλωθείτε όλοι!

Αποκέντρωση αύριο, τώρα βαριέμαι

Σήμερα το καρέ συμπληρώθηκε.

Απέρριψα την τέταρτη συνέντευξη για δουλειά σε μεγάλο οργανισμό. Ο ΟΤΕ ακολούθησε την μοίρα των Siemens, Forthnet και HellasOnLine.

Και στις 4 περιπτώσεις, οι συνεντεύξεις γίνονταν στην Αθήνα. Στις τρεις ιδιωτικές, οι θέσεις ήταν (μάλλον) για Αθήνα, αλλά στον ΟΤΕ είχα κάνει αίτηση για θέση στην Θεσσαλονίκη. Παρόλα αυτά, η συνέντευξη γίνεται (θα γινόταν πριν μια ώρα) στην Αθήνα, στο Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ.

Το λογικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι οι συνεντεύξεις για όλες τις θέσεις του ΟΤΕ γίνονται στην Αθήνα. Είτε πρόκειται για θέσεις στην Ρόδο, είτε στην Καρδίτσα, είτε στην Ορεστιάδα, είτε στην Καστοριά.

Μπράβο. Ωραία αποκέντρωση.

Interesting bit... η κοπελιά από την Siemens σχεδόν παρεξηγήθηκε που δεν θα έκανα 500 + 500 χιλιόμετρα για μια θέση που δεν με ενδιαφέρει...

Kinder έκπληξη

Ο ταχυ-ταχυδρόμος ήρθε με το παπάκι του, μου έδωσε το πακέτο, τον πλήρωσα και έτρεξα πίσω στο γραφείο μου να το ανοίξω. Μόλις χθες είχα παραγγείλει το Using Samba του O'Reilly (με κάτι σαν κορμοράνο στο εξώφυλλο) και ήρθε επιτέλους η στιγμή να στρώσουμε το δίκτυο στο σπίτι.

Ανοίγω το δέμα και βγάζω το βιβλίο έξω. Χμμμ, δεν είναι ακριβώς καλοδιατηρημένο, τι στο διάολο, στον πάτο της αποθήκης το είχαν; Όχι ότι είναι χάλια, αλλά φαίνεται λίγο παλιό. Τελικά, όντως πρέπει να ήταν το τελευταίο που είχαν. Δεν πειράζει, καλό είναι, ούτε σκισμένες σελίδες, ούτε τσακίσματα, λίγη μαυρίλα μόνο στο εξώφυλλο, και το CD είναι στην θέση του, εντάξει, μια χαρά είναι.

Ωπ, τι είναι αυτό; Στην πρώτη σελίδα, αγκαλιά με την απόδειξη είναι διπλωμένο ακόμα ένα χαρτί, ψιλoglossy.

Τυπωμένο έμβλημα City College και χειρόγραφες σημειώσεις με στυλό... Ένα κινητό τηλέφωνο, κάτι email addresses, "Θέμα 18 -> Samba, να επικοινωνήσω με τον τάδε"...

Ε; Δωράκι μαζί με την απόδειξη; :D

Anyway... εξαιρετικός ο Παπασωτηρίου. Αποστολή με αντικαταβολή σε λιγότερο από 24 ώρες (χθες το μεσημέρι το παρήγγειλα, σήμερα στις 9 μου ήρθε), στο site ρωτάει και τι ώρες θέλεις να το παραλάβεις, εξαιρετικός. Και απ'ότι είδα, έχει τις καλύτερες τιμές στα iPod Nano. Όσοι πιστοί, τρεχάτε.

Το άλλο θέμα...

Το είδα! Πέρασα από το τοπικό μανάβικο (Apple Demo Center στην Αγγελάκη) όπου και έχουν στημένο ένα μαύρο Macbook. Τέλειο!

Το πρόβλημα της θερμοκρασίας δεν ήταν τελικά όσο έντονο πίστευα ότι θα είναι, αφού η επάνω πλευρά είναι άνετη στο άγγιγμα, λίγο-πολύ όσο όλα τα notebooks. Εντάξει, η κάτω πλευρά ήταν πολύ ζεστή, αλλά από την στιγμή που το ακουμπάς σε γραφείο, no problem. Η widescreen οθόνη με ξένισε λίγο, κυρίως γιατί δεν έχω ξαναδουλέψει σε widescreen, αλλά ήταν μια χαρά από ποιότητα και ούτε εκεί παρατήρησα έντονα φαινόμενα καθρεφτισμού. Νορμάλ πράγματα.

Το design είναι μινιμαλιστικά όμορφο, χωρίς πολλά-πολλά. Το μαύρο να πω την αλήθεια δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα, θα προτιμήσω στάνταρ το άσπρο. Το μέγεθος ήταν just right, εγώ το περίμενα ultra-compact, αλλά είναι αυτό το ενδιάμεσο που βολεύει για όλες τις δουλειές.

Το φετίχ όμως είναι το πληκτρολόγιο! Τελεία και παύλα, το keyboard είναι... ξέρετε εσείς. Ακριβώς λόγω του widescreen, το μέγεθος και οι αποστάσεις των πλήκτρων είναι κανονικές, πράγμα που δεν το περίμενα σε τέτοιο μικρό laptop. Εδώ καλά-καλά τα κανονικά 15άρια laptops δεν έχουν τέτοιο πληκτρολόγιο. Μόνο το Enter βγήκε μικρό και θα το ψάχνω... :)

ΥΓ: Το... Πολυόραμα ακόμα δεν απάντησε. Πάντως, χθες που πέρασα από κει, ο υπάλληλος μου είπε ότι τα Macbook αναμένονται όπου να'ναι, χωρίς να ξέρουν ακόμα τιμές.

Ελληνική αγορά υπολογιστών

Κάθε φορά που πιάνω μερικά λεφτά στα χέρια μου, η ίδια ιστορία. Ξυπνάει το καταναλωτικό δαιμόνιο μέσα μου, κολλάω με κάτι (στην παρούσα περίπτωση το Apple Macbook) και κάνω το internet άνω-κάτω μέχρι να βρω ακριβή χαρακτηριστικά, να διαβάσω όλα τα reviews και τις απόψεις, να βρω το κατάστημα με την καλύτερη τιμή.

Καθώς το Macbook δεν είναι ακριβώς ψώνιο μικρού κόστους (το μικρότερο configuration ξεκινάει από το χιλιάρικο), δεν θέλω να το ρισκάρω, θέλω να έχω την international warranty της Apple... άρα κοιτάμε για authorized resellers/retailers.

Έχοντας επισκεφτεί κατάστημα γνωστής αλυσίδας (ας την πούμε... Πολυόραμα), ξέρω ότι είναι authorized retailer και στα καταστήματά της έχει iMacs, Mac Minis αλλά και τα παλιότερα iBooks. Πάω στο site του... Πολυοράματος και βλέπω ότι από Apple... μόνο iPod και σχετικά αξεσουάρ στον κατάλογο.

Μάισταααα... Αποφασίζω να το παίξω σπαστικός και στέλνω λεβέντικο mail. Μπλα μπλα μπλα, κοτζάμ Πολυόραμα, ντροπή βρε παιδιά, γιατί δεν τα έχετε στον κατάλογο.

Το email εστάλθη μεσημέρι Δευτέρας. Το ποστ γράφεται Τετάρτη βράδυ και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί απάντηση. Μούγκα στην στρούγκα. Δεν ξέρω τι να υποθέσω, αλλά οι πρώτες σκέψεις δεν είναι καθόλου θετικές (Αγαπητέ σπαστικέ κάφρε. Τα mac τα έχουμε μόνο για να τραβάνε λαλάκες σας εσένα στο μαγαζί και μετά να τους πουλάμε pc. You cannot escape. Your ass is grass and we are the lawnmower).

Καλά, το email ήταν η αφορμή, όχι η αιτία. Έχετε παρατηρήσει ότι η ελληνική αγορά υπολογιστών πάει βάρκα-γιαλό; Μη τυχόν και προωθήσουμε τίποτα που δεν είναι best-seller, ή ακόμα χειρότερα, δεν διαφημίζεται, θα μας πέσει η μύτη. Δοκίμασε κανένας να ψάξει να βρει συσκευή Palm; Το Treo είναι το smartphone με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Αμερική και στην Βρετανία. Εδώ.... ποιο Treo;

Μόνο τους Pentium 4 ξέρουμε. Έχω ακούσει ατάκα γονιού, άσχετου με το άθλημα: "ή θα βάλεις Pentium, ή δεν σου παίρνω υπολογιστή". Άντε τώρα να εξηγήσεις σε τέτοιους ανθρώπους για λειτουργικά συστήματα που δεν απαιτούν restart μετά από εγκατάσταση εφαρμογής, για RISC επεξεργαστές, για PDA που δεν έχουν Windows Mobile, για smartphone χωρίς Symbian. Δυστυχώς, αυτοί είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πίτας των πωλήσεων, είναι ο μέσος γονιός που παίρνει pc στον κανακάρη του για να μάθει "κουμπιούτερ". Αυτούς εκμεταλλεύονται και τα ελληνικά καταστήματα, γι'αυτό όσο και αν ψάξετε θα βρίσκετε μπροστά σας Intel Pentium 4, κινητά Nokia, μητρικές της Asus, κάρτες ήχου της Creative, mp3 players της Apple, εκτυπωτές Hewlett Packard, Windows XP, Nero, MS Office. Μην πλακωθείτε να με φάτε ζωντανό, μια χαρά είναι όλα αυτά τα προϊόντα. Αν σου κάνουν την δουλειά σου σωστά, είναι τα καλύτερα εργαλεία στον κόσμο. Αλλά... δεν υπάρχουν μόνο αυτά, ότι κι αν σου λέει το κάθε... Πολυόραμα και ο κάθε... ΚεντρικοΕυρωπαίος. Οι οποίοι στην τελική δεν φταίνε κιόλας. Αυτά ζητάει ο πελάτης (το 95% του πελάτη), ποιοί είμαστε εμείς να του χαλάσουμε χατήρι;

Έχει κανείς να προτείνει κάποιον καλό μεταπωλητή; Είμαι στο τσακ να παραγγείλω από Cyberport αλλά δεν ξέρω αν ισχύει η international warranty...

User review - Google Calendar

Ωραίο το Google Calendar.

Είχα την ευκαιρία να παίξω χθες για πρώτη φορά μαζί του και μπορώ να πω ότι έμεινα από ευχαριστημένος μέχρι ενθουσιασμένος. Αν απλά θέλεις να περνάς τα ραντεβού σου χωρίς πολλή φασαρία, κάνεις ένα κλικ στην ημέρα, γράφεις τον τίτλο του event και πατάς save. Απλά εύκολα και γρήγορα.

Αν όμως σε ενδιαφέρει να έχεις πολλαπλά calendars (ένα για την δουλειά, ένα για οικογενειακά θέματα, ένα για ραντεβουδάκια κλπ κλπ), τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Create New Calendar, το βαφτίζεις και πατάς OK. Το κάθε ημερολόγιο εμφανίζεται με το δικό του χρώμα επάνω στο κύριο παράθυρο (εκεί που εμφανίζονται οι μέρες), ενώ στα αριστερά, στην λίστα με τα ημερολόγια, μπορείς να κάνεις check-uncheck ποια ημερολόγιo θέλεις να εμφανίζονται και ποια όχι, με τον ίδιο τρόπο που ορίζεις ποια layers θα είναι visible στο Photoshop.

Η καλύτερη μαγκιά είναι ότι μπορείς να μοιραστείς ένα ημερολόγιο με τους φίλους σου/συνεργάτες σου. Στα settings του κάθε ημερολογίου μπορείς να ρυθμίσεις ποια άτομα θα έχουν πρόσβαση στο ημερολόγιο, αν θα μπορούν να το βλέπουν απλά ή και να δημιουργούν/τροποποιούν γεγονότα.

Διάφορα κουμπάκια κάνουν επίσης import/export σε δυο-τρια formats, δίνοντας έτσι συμβατότητα με MS Outlook και Apple iCal. Σε μια δοκιμή πάντως που έκανα, τα events μου από το Evolution περάστηκαν κανονικά, με κάποια προβληματάκια μόνο σε κάποια επαναλαμβανόμενα γεγονότα (αν και για αυτό μάλλον ευθύνεται ο συγχρονισμός Evolution - Palm Z72 - Sony Ericsson K750 που τα έχει κάνει μπάχαλο). Οι χρήστες Windows μπορούν να κάνουν ένα googlάρισμα για να βρουν το σχετικό plugin για το Palm Desktop ώστε να συγχρονίζουν το PDA τους απευθείας με το Google Calendar.

Πολύ με άρεσε (προσοχή στο "με", δεν είναι τυχαίο :Ρ) η δυνατότητα για απευθείας link σε ένα public ημερολόγιο ώστε να μπορείς να το βλέπεις χωρίς να κάνεις login (κοιτάξτε στην δεξιά πλευρά του blog μου, στο "Συγχρονιζόμαστε"), ενώ κάπου πήρε το μάτι μου και export σε XML, αλλά δεν έκατσα να το ψάξω πολύ-πολύ.

Σε γενικές γραμμές... ωραίο παιχνιδάκι, ειδικά αν κάποιος ψάχνει τρόπο να μοιράζεται ένα κοινό ημερολόγιο με άλλους (collaboration και δεν συμμαζεύεται). Αυτοί που ψάχνουν ένα προσωπικό ημερολόγιο, χωρίς πολλά-πολλά, ίσως να βολευτούν με το Google Calendar, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα είναι και τόσο πρακτικό, καθώς η πρόσβαση στο Internet δεν είναι πάντα εφικτή/γρήγορη/φτηνή. Αξίζει πάντως να το κοιτάξετε.

ΥΓ: Θα μου πείτε βέβαια.... "τώρα το ανακάλυψες ρε μάπα"; Σωστό κι αυτό...

Extreme sports

Στην κλασσική συζήτηση περί λειτουργικών συστημάτων (οι κακοήθεις την περιγράφουν ως "προσυλητισμό", τσ τσ ανίδεοι, για αυτό είστε ακόμα με Windows) έπεσε η θεϊκή ατάκα από τον Γιάννη, χρήστη Vista beta:

- Μην ανησυχείς. Υπάρχει λύση στο πρόβλημα σου. (o MSN messenger του μόλις είχε αυτοκτονήσει εν ψυχρώ)
- Δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι το ρίσκο και το σασπένς των Vista.

John, ζωγράφισες! :)

EDIT: Η κακία πληρώνεται. Το Gaim ακολούθησε τον δρόμο του MSN και χρειάστηκε ένα kill -9 για να επανέλθει στην τάξη. Αν μου κάνει νούμερα και το iChat, θα αρχίσω την ανατροφή ταχυδρομικών περιστεριών.

Πάει και ο Ιούνης.

Μήνας ήταν και πέρασε. Και τι μήνας. Ο πρώτος στην δουλειά.

Αργή αλλά σταθερή η προσαρμογή. Τώρα που όλοι οι πρώην συμφοιτητές-νυν εκπαιδευτικοί κουνάνε το μαντίλι στην σχολική χρονιά, μερικοί χώνονται πιο βαθιά στο τούνελ. Δεν πειράζει, επιλογές είναι αυτά, δεν γίνεται να γίνουμε όλοι δάσκαλοι, κάποιοι πρέπει να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα :)

Το σημαντικό είναι ότι τελείωσε ο μήνας και ήρθε ο καιρός να πέσει ο πρώτος μισθός. Αυτό πραγματικά το περιμένω εδώ και μέρες με ανυπομονησία (σε λίγο θα δηλώσω πτώχευση). Δυστυχώς, ο εργοδότης πληρώνει -μέσω τραπέζης- κάθε 1η του μηνός, για τον Ιούλιο η 1η πέφτει Σάββατο, άρα θα δω το χρώμα του χρήματος δυο μέρες αργότερα.

Πέρα από την προσαρμογή στην δουλειά, ο μήνας πέρασε αδιάφορα εώς βαρετά και μελαγχολικά. Λίγες οι έξοδοι και τα καφεδάκια με την παρέα, ακόμα και το Clocks μας έχασε και δεν μπόρεσε να μας τρίψει στα μούτρα ο Derek το iBook του και να γελάσει με τον πόνο μας. Ή σπίτι και λιώσιμο, ή στο laptop της Nenya να παιδευόμαστε με την Access στην αρχή, με το Matlab μετά. Υπήρχε όμως ο Roger Waters. Ααα, όλα κι όλα, αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται.

Πάει και ο Ιούνης. Δεν βαριέσαι... εμείς να ?μαστε καλά...

Άντε και καλό μας μήνα!

Κουνάει το πλοίο...

Οι bloggers έχουμε ακούσει τα εξ’ αμάξης τον τελευταίο καιρό από τις εφημερίδες. Τι κομπλεξικούς μας είπανε, τι αναλφάβητους μας είπανε ( ή μήπως «ήπαναι»; Δαιν ξαίρο, ίμε κε αναλφάβιτως), εγωκεντρικούς που ψάχνουμε την επιβεβαίωση μας είπανε, αα να μην ξεχάσω ότι πρέπει να ψάξεις μέσα στα αμέτρητα σκουπίδια για να βρεις κάτι που αξίζει (εκκενώσεις βόθρων «ο Αχόρταγος»), κακομοιριασμένους, φύτουλες κολλημένους στους υπολογιστές, ανέραστους (αγάμητους ήθελα να γράψω :Ρ) και πάει λέγοντας...

‘Η μήπως... «λαίγωντας» ;

Για να το λένε αυτοί, κάτι θα ξέρουν. Αν μη τι άλλο, οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα.

Όπως το βλέπω εγώ (υποθέτω ότι για να διαβάζεις το blog μου, σε ενδιαφέρει η γνώμη μου), το blog είναι η μετεξέλιξη της μόνιμης προσωπικής στήλης που έχει κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Εκεί υποτίθεται ότι εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις για κάποιο γεγονός που απασχολεί την επικαιρότητα.

Καίριες διαφορές: ο blogger δεν πληρώνεται. Το κάνει γιατί γουστάρει και γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει τις απόψεις του. Δεν το κάνει για εμπορικούς/οικονομικούς σκοπούς.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα προσωπικά blogs είναι προσωπικά, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν παίρνουν γραμμή από «τους πάνω». Και μη μου πείτε, κύριοι δημοσιογράφοι, ότι οι εφημερίδες είναι ανεξάρτητες και τέτοιες αηδίες, δεν είμαστε ηλίθιοι (είπαμε, κομπλεξικοί, ψωνάρες, ανωρθώγραφη, αγαμ... ανέραστοι, αλλά όχι ηλίθιοι).

Από ότι φαίνεται όμως, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις αλλαγές των καιρών. Τα ΜΜΕ, από την εποχή που ο Γουτεμβέργιος μουτζούρωνε χαρτιά στο πιεστήριο, επιτελούσαν το έργο τους χωρίς feedback. Έδιναν πληροφόρηση στον κόσμο, αλλά δεν λάμβαναν πληροφόρηση από τον κόσμο. Τώρα όμως ο κόσμος επιστρέφει πληροφορία (το δικαίωμα του ελεύθερου λόγου σε πλήρη ισχύ), αλλά... δεν είναι αυτή που περίμεναν τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατέχει περισσότερη γνώση στα χέρια του, είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, και πλέον έχει και την δυνατότητα να εκφέρει την κρίση του, να την δημοσιεύσει.

Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, η σχέση MME - κοινό είναι αμφίδρομη.

Κύριοι δημοσιογράφοι, πάντα είχαμε κακή γνώμη για τα ΜΜΕ, αλλά τώρα μας δόθηκε η δυνατότητα να την αναρτήσουμε μπροστά στα μάτια του κάθε ενδιαφερόμενου. Προσαρμοστείτε όσο είναι καιρός.

Αλλά ακόμα και αν κάποιο blog δεν είναι "ειδησεογραφικού περιεχομένου", παραμένει blog = weblog = web log = δικτυακό ημερολόγιο. Όλοι έχουν την ανάγκη να βγάλουν τα εσώψυχά τους κάπου. Κάποιος αναφέρεται στην προσωπική του ζωή σε ένα μέσο όπως το Ίντερνετ, εντάξει, μπορεί να είναι ανώφελο/ανόητο/δεν εξυπηρετεί ενημερωτικό σκοπό/οτιδήποτε, αλλά μαγκιά του, γιατί σε τελική ανάλυση κάποιοι το διαβάζουν. Εξυπηρετεί την επικονωνία μεταξύ ανθρώπων, έστω και ασύγχρονη. Αυτό που θα έπρεπε να σας προβληματίσει είναι ότι κάποια τέτοια blogs έχουν φανατικούς και πολλούς αναγνώστες χωρίς να χρειάζεται να συμπεριλάβουν στην συσκευασία 1 βιβλίο από τους κλασσικούς, 3 DVD και 5 ένθετα.

Και μην ξανακούσω για ανορθόγραφους bloggers. Ξέρουμε τι υπερωρίες χτυπάει ο ορθογράφος του Word στα γραφεία σας...

Η καφεϊνη είναι φίλη μας

Και όποιος φούστης ξαναχαλάσει το μηχάνημα του καφέ στην δουλειά, θα του δαγκώσω την καρωτίδα.

Η καφεϊνη είναι βασική διατροφική ομάδα. Θα στερούσες ποτέ την τροφή από έναν άνθρωπο;

Ticking away the moments that make up a dull day...

Ε δεν μπορείς λίγο να χαρείς. Κάτι θα συμβεί για να σε βγάλει από τον δρόμο σου.

Να, όπως που.χου. μπορεί να συμβεί να κάνεις overwrite το αρχείο που πρέπει να παραδώσεις την επόμενη μέρα και να χάσεις κόπους 3-4 ημερών. Χωρίς backup. Τι κάνεις; Καρφώνεις το καλαμάκι του φραπέ σε κεντρική αρτηρία που δεν εμποδίζει την πληκτρολόγηση και αρχίζεις την ολονυχτία.

Φυσικά ο νόμος του Murphy, είναι σαν τον ταχυδρόμο, χτυπάει πάντα δυο φορές. Έτσι, γύρω στις 2 ώρες πριν παραδώσεις το project, κολλάει ο υπολογιστής και χάνεις την τελευταία σελίδα πυκνογραμμένου κειμένου, την ψυχραιμία σου και μερικά χρόνια από την ζωή σου.

Τα παραδείγματα είναι εντελώς (μα ΕΝΤΕΛΩΣ) τυχαία και δεν μου συνέβησαν χθες και προχθές που έπρεπε να παραδώσω το άρθρο για το περιοδικό (και το οποίο μου έφαγε σχεδον όλα τα απογεύματα της τελευταίας βδομάδας).

Φήμες ότι παρήγγειλα αφίσα που αναγράφει "Jesus saves, Buddha keeps a backup" κρίνονται ως κακοήθεις. Δεν έχω άδειο τοίχο για να την βάλω. Χμμμ, το μπλουζάκι δεν είναι άσχ... εε τι λέγαμε;

Για την συναυλία του Roger Waters λέγαμε.

Μήπως είχε τον τελειότερο ήχο σε συναυλία ever; Μήπως; Ο άνθρωπος έβαλε surround ηχεία περιμετρικά του συναυλικού χώρου. Έστησε και δυο οθόνες (η δεύτερη κάλυψε την πρώτη στο second part της συναυλίας) και μας έδειχνε τα clipάκια σχετικά με το κάθε τραγούδι. Στο πρώτο part ακούσαμε τραγούδια από διάφορες δουλειές του, είτε σόλο είτε με τους Pink Floyd, ενώ στο δεύτερο έπαιξε όλο το Dark Side of the Moon. Και φυσικά, επειδή αυτά δεν μας έφτασαν, ο Roger ξανανέβηκε στην σκηνή, έπαιξε Happiest Days of our Lives και στο καπάκι, φυσικά, Another Brick in the Wall (part 2) και τελείωσε με το Comfortably Numb, όπου έγινε χαμός.

Απολογισμός:
50 ευρώ εισητήριο (έκαστος) + καφέδες + βενζίνες (σχεδόν 2 ντεπόζιτα) + διόδια + junk food.
940 χιλιόμετρα μέσα σε 15 ώρες + 3 ώρες συναυλία + 1 ώρα και κάτι για να φτάσουμε από το Terravibe στο αυτοκίνητο με τα πόδια (όταν λέμε κόσμοσυρροή, το εννοούμε).
4 χιλιόμετρα περπάτημα πήγαινε και άλλα τόσα το έλα για την διαδρομή Terravibe-αυτοκίνητο (το οποίο το είχαμε παρκάρει επάνω στην Εθνική Οδό).
Όλη την επόμενη μέρα αισθανόμουν σαν ζόμπι γιατί κοιμήθηκα 2 ώρες πριν πάω στην δουλειά.

Αλλά το να ακούς 20.000 κόσμο να τραγουδάνε το Wish You Here... priceless...

...see you on the dark side of the moon...

Run like hell

Για να δούμε, τι λέει το σχέδιο πτήσης;

Φόρτωμα στο Punto. Πάμε και μαζεύουμε τον Γιάννη.
Αναχώρηση από Θεσσαλονίκη.
Καφές στα Τέμπη.
Σνακ στον Σείριο.
Άφιξη στο Terravibe στην Μαλακάσα.

Κατά τις 9 θα βγει στην σκηνή ο Roger Waters.

Μόλις κατέβει από την σκηνή, ξαναφόρτωμα στο Punto και παίρνουμε την διαδρομή ανάποδα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δουλεύουμε και αύριο... :)

ΑγιοΠνευματοblogging

Κάποιος ανέφερε ότι του Αγίου Πνεύματος είναι αργία για τους πληροφορικούς. Πνευματική εργασία και δεν συμμαζεύεται. Αν κρίνω από τα σημερινά, ο καντινιέρης στην γωνία κάνει περισσότερη πνευματική εργασία από μας τα code monkeys, για αυτό και εμείς δουλεύαμε και αυτός το έκλεισε. Ααααχ, έχει γίνει επιστήμη η παντσέτα πλέον....

Το Κ750 μου κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μου αλλάξει την γνώμη που έχω για αυτό. Το βρίζω από την πρώτη στιγμή που το πήρα, αλλά όσο πάει δείχνει τις χάρες του. Μετά το update (πονεμένη ιστορία) σταμάτησαν τα κολλήματα και τα κλεισίματα. Το sync με το Ubuntu γίνεται πανεύκολα και -πλέον- αυτόματα κάθε ώρα με Bluetooth και Multisync. Έστρωσε και η μπαταρία του και φτάνει τις 5 μέρες αυτονομία (κλειστό κάθε βράδυ, bluetooth πάντα ανοικτό, 4-5 κλήσεις την ημέρα, δίκτυο ΤΙΜ). Το Palm συνδέεται απροβλημάτιστα μέσω bluetooth για σερφάρισμα στο internet over gprs. Σκατά. Το μόνο που μένει είναι να λύσει από μόνο του και το πρόβλημα με τον κατάλογο για να μην το αλλάξω ποτέ.

Υπέροχη η διαφήμιση "Jose + 10". Ο πιτσιρικάς φαντάζεται ότι παίζει μπάλα με τα μεγαλύτερα αστέρια του ποδοσφαίρου στον ακάλυπτο, ντριμπλάρει τον Πλατινί, αλλάζει πάσες με τον Ζιζού, μαλώνει με τον Κααν για το αν πέρασε η μπάλα την γραμμή. Η μάνα τον φωνάζει και όλοι οι παίκτες εξαφανίζονται. Όλοι εκτός από τον μικρό Jose που γυρνάει στο σπίτι χαμογελαστός. Έτσι, όπως κάναμε και εμείς το 87 με το Eurobasket (πόσες ασσίστ μου είχε δώσει ο Γιαννάκης τότε;)... Αμολήστε τα παιδιά στις αλάνες ρεεεε!

Αλλά βέβαια, που να αφήσεις πλέον ένα παιδί μονάχο του. Στην Βέροια ακόμα ψάχνουν...

Κάφρε οδηγέ με την BMW. Ναι, εσένα λέω. Εσένα που προτιμάς να προκαλέσεις ατύχημα παρά να περιμένεις στο φανάρι πίσω από ένα (one, ein, 1) αυτοκίνητο στο φανάρι. Προχθές το γλυτώσαμε στο παρατσάκ, την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο γρήγορος. Δεν θα μπω καν στον κόπο να το παίξω ανώτερος. Σου εύχομαι να βρεις το κάρο σου βίδες, γιατί μόνο αυτό σε νοιάζει και μόνο έτσι θα πονέσεις και θα καταλάβεις. Καθυστερημένε.

Αγίου Πνεύματος σήμερα. Να δούμε πόσοι θα φωτιστούμε.

Τουλάχιστον ήταν απόλαυση το πρώτο ημίχρονο Ιταλίας-Γκάνας :-)

Τελικά...

...ήρθε η συντέλεια του κόσμου;

Είχα κάτι δουλειές και δεν έμαθα τι έγινε... :D

(Παραλλαγή της γνωστής ατάκας "Το τέλος του κόσμου ήρθε χθες! Εσύ που ήσουν;")

Eurovision

Τώρα που ψιλοηρέμησαν τα πράγματα, ας καταθέσω και εγώ την γνώμη μου.

• Τους Lordi τους ψήφισαν όλοι. Για μια φορά που δεν ήταν η Κύπρος στον τελικό, χρειάστηκε να ψηφίσουμε κανονικά. Και δώσαμε 12άρι στην Φινλανδία. Μας άρεσαν, τους ψηφίσαμε, και μετά μας φταίνε κιόλας. Μου θυμίζει τις βουλευτικές εκλογές. Κάθε φορά τα ίδια. Πότε θα βάλουμε μυαλό;
  
• Μην αρχίζετε συζητήσεις περί συμμαχιών και στημένων ψηφοφοριών, δεν μας παίρνει. Αν δεν ήταν η Κύπρος με το 12άρι, θα είμασταν ακόμα ένατοι; Παπάκια (@@). Και πολύ μας είναι λοιπόν.
• Στημένες ψηφοφορίες number 2: ο βόθρος του τηλεοπτικού χώρου, το Star Channel, είχε ρεπορτάζ στο δελτίο ειδήσεών του για το πως πρέπει να ψηφίσουμε ώστε να μην πάρουν ψήφους (από μας) τα φαβορί και να πλασαριστεί ψηλότερα η Βίσση. Οικτρό.
• Γιατί τα μέσα (και κυρίως τα μεγάλα κανάλια) καλύπτουν την Βίσση και την έχουν στο απυρόβλητο; Γαμώ την τρέλα μου, έχει το ρεκόρ αποτυχιών στην Eurovision, τρεις στον αριθμό. Είναι η πιο αποτυχημένη τραγουδίστρια του θεσμού. Τον Ρακιντζή (που προφανώς δεν πουλάει τόσο όσο η Βίσση) τον είχαν κατασπαράξει πριν ακόμα επιλεγεί για να πάει στην Eurovision. Για την Βίσση, την απόλυτη ελληνίδα σταρ, το μόνο που αναφέρθηκε είναι ότι όλοι "ανατρίχιασαν όταν βγήκε στην σκηνή".

Συμπέρασμα: οι Έλληνες είμαστε ηλίθιοι αλλά μας αρέσει, τα κανάλια τα παίρνουν και η Βίσση χτυπιέται τόσα χρόνια αλλά διεθνή καριέρα θα κάνει μόνο αν αρχίσουν να περιφέρουν την σωρό της σε λιτανεία ανά τον κόσμο :D


Η φωτογραφία είναι προσφορά (δεν είμαι σίγουρος αν το ξέρει) της Ανεγκυκλοπαίδειας :)

Μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη

Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει ομόφωνα: η αγαμία είναι κληρονομική!
(εάν δεν το κάνουν ποτέ οι γονείς σου, τότε ούτε εσύ θα το κάνεις)

:D

Mobile Phone Story

Ακολουθεί ιστόρια για αγρίους, την οποία μου θύμησε το πολυαγαπημένο μου Nenyaki με το comment του σε μια προηγούμενη συζήτηση.

Είμαστε μαζεμένοι σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και η συζήτηση έχει αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον καθώς μια κοπελιά (έστω Χ) από την παρέα έχει βαρεθεί το κινητό που έχει και σκέφτεται να το αλλάξει.

Στην παρέα υπάρχει και ο Γ, ο οποίος είναι γνήσιος άρρωστος με τα κινητά και τώρα τελευταία οπλοφορεί με ένα Νokia N80. Ναι, εκείνο που έχει Symbian 9, 3 ΜΡ camera, Wifi, Bluetooth, υπέρυθρες, mp3 player, movie player, ραδιόφωνο, ανάλυση οθόνης μεγαλύτερη από pda και κάποια ακόμα πραγματάκια όπως τιμή πάνω από 600 ευρώ.

Η Ψ, γνωρίζοντας καλά τον Γ και την μανία του, προτείνει το "πολύ καλό κινητό που έχει ο Γ" αλλά επισημαίνει και το 600άρικο στην τιμή. Η απάντηση της Χ (που δεν δουλεύει, είναι ακόμη φοιτήτρια) ήταν ανατριχιαστική.
- Χρυσό μου, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα.

(Σημείωση: είμαι αλλεργικός σε φράσεις όπως το "χρυσό μου" και σχηματίζω την χειρότερη εντύπωση για τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν. Η λέξη "κυράτσα" είναι η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό)

Ννννννναι. Η Ψ γυρίζει στον Γ και του λέει να την ενημερώσει. Ο Γ με την σειρά του βγάζει το ...εργαλείο του (αφού πρώτα έκανε την γνωστή κίνηση-τελετή του σκουπίσματος των χεριών για να μην λερωθεί το his precioussss), το παραδίδει στα χέρια της Χ και αρχίζει το presentation. Έχει το τάδε Symbian, μπορείς να δεις αρχεία Office και pdf, παίζει αυτά και αυτά τα media files, συνδέεται στο internet με ότι θες, βγάζει τον σκύλο βόλτα, σου βρίσκει γκόμενο πριν ακόμα βαφτείς το πρωί κλπ κλπ

Η Χ, σε μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αποτυχημένη προσπάθεια να κρύψει το γεγονός ότι δεν κατάλαβε ΓΡΙ από ότι είπε ο Γ, εκστομίζει τον απόλυτο conversation killer:

- Βγαίνει σε άλλο χρώμα εκτός από μαύρο;

...

Cross your fingers.

Η αίτηση του μεταπτυχιακού κατατέθηκε...

Έχω καιρό να γράψω...

...και γι'αυτό θα τα γράψω μαζεμένα.

1) Βρήκα δουλειά! Είμαι πλέον εργαζόμενο νιάτο. Εταιρία πληροφορικής, τμήμα ανάπτυξης, ειδικότητα τα ERP για βιοτεχνίες ρούχων. Όχι ακριβώς bleeding edge information technology, αλλά έχει την πλάκα του. Code monkeys του κόσμου ενωθείτε!

2) Θρησκευτικοί παροξυσμοί. Οι φανατικοί χριστιανοί έχουν πάθει ομαδική παράκρουση με τον "Κώδικα Ντα Βίντσι". Παλιοβιβλίο του Σατανά, θα καταστρέψει την Εκκλησία, υβρίζει τα Θεία, ισοπεδώνει την θεϊκή υπόσταση του Ιησού κλπ κλπ.

Παρατήρηση Αααα: το να φανατίζεσαι για ένα μυθιστόρημα είναι το ίδιο με το να φανατίζεσαι για τα Πόκεμον. Σαν να λέμε ότι ο Donald Duck είναι αισχρός γιατί δεν φοράει παντελόνι (είχε ειπωθεί παλιότερα κι αυτό).
Παρατήρηση Βουου: αν, λέμε αν, στην αμυδρή πιθανότητα που κάποιος αποδεχτεί ότι ο Ιησούς ήταν απλός άνθρωπος με γυναίκα και παιδί.... πρέπει να καταργήσουμε το "Αγαπάτε αλλήλους"; Γιατί εγώ νόμιζα ότι ο Χριστός ήρθε να μας διδάξει, όχι να κάνει θαύματα για φιγούρα...
Ξεκολλάτε αλλήλους λοιπόν. Ψυχραιμεία, προσευχή, νηστεία και ταινία.

3) "Του δε α-ηρ-πορτ". Τέλεια η διαφήμιση με τον πίθηκο ταξιτζή!
(στην Ελλάδα θα το γύρισαν)

4) Ανακοίνωσε η Apple τα καινούρια Macbook. Ακόμα δεν πιάσαμε δουλειά, βρήκαμε που θα τα ακουμπήσουμε. Ποταπέ Πάρι (και Χαρίση, και Παναγιώτη), πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...

EDIT: Απόσπασμα από το σημερινό "Έθνος"

...την περασμένη βδομάδα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος μιλώντας στο τρίτο Ιερατικό Συνέδριο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε χαρακτηρίσει "γραφικούς" τους φανατικούς πιστούς και τα μέλη των δύο οργανώσεων που στο παρελθόν είχαν πρωταγωνιστήσει σε επεισόδια με αφορμή ανάλογες ταινίες."

Άμα σε κρεμάει και ο αρχηγός, μάλλον πρέπει να ψαχτείς λιγάκι...

Τι επίπεδο...

Δεν φταίει κανένας άλλος, εγώ φταίω που βλέπω τηλεόραση.

Διαφήμιση για την συναυλία Roger Waters ("η δημιουργική ιδιοφυία των Pink Floyd" κλπ) με το σποτάκι να τελειώνει με απόσπασμα από το Shine on you crazy diamond. Και πάνω που έχεις φτιαχτεί, κάπακι διαφήμιση σκυλάδικου Θέα με μουσική υπόκρουση "Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης".

Γαβ.

Περί πληκτρολογίου...

Έχοντας μια μεγάλη λόξα με τα πληκτρολόγια, χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια ένα πληκτρολόγιο της Siemens. Το εν λόγω πληκτρολόγιο ήταν love at first touch. Η αίσθηση των πλήκτρων ήταν αυτή η "just right" αίσθηση: σωστή σκληρότητα, σωστή αίσθηση, σωστή επαναφορά, σωστός ήχος, σωστό οτιδήποτε. Παρόλο που το βύσμα είναι το ίδιο που χρησιμοποιούσαν την εποχή του 286 και αναγκάζομαι να το συνδέω σε θύρα PS/2 με μετατροπέα. Ιδιαίτερο γέλιο έχει και η διάταξη των πλήκτρων που είναι ...γερμανική. Έτσι, δηλώνοντας το πληκτρολόγιο ως "Τυπικό 104 US", τα αναγραφόμενα σύμβολα επάνω στα πλήκτρα καθίστανται αμέσως άχρηστα. Κάπως έτσι έμαθα τυφλό σύστημα... :)

Σήμερα όμως ο πολυαγαπημένος καρντάσης έκανε κίνηση ματ και μου έφερε δώρο ένα Apple keyboard. Ότι και να πω για την αίσθηση αυτού του πληκτρολογίου είναι λίγο. Είμαι υπέρ του δέοντος παράξενος στο θέμα αυτό, έχω δοκιμάσει πολλάαααα πληκτρολόγια, αλλά αυτό το πράγμα είναι το κάτι άλλο. ΜΑΓΕΙΑ!

Επειδή την αίσθηση δεν μπορώ να την μεταφέρω στο blog, θα σχολιάσω όλα τα υπόλοιπα. Το πληκτρολόγιο, λοιπόν, είναι usb, το οποίο αυτόματα σημαίνει ότι μέχρι να φορτώσει το OS, πολύ απλά δεν έχω πληκτρολόγιο :) Επίσης, δεν έχει πλήκτρο Print Screen, οπότε για να πάρω ένα snapshot του desktop μου, πρέπει πρώτα να αναθέσω το σχετικό shortcut σε κάποιο άλλο πλήκτρο/συνδυασμό πλήκτρων (μικρό το κακό). Λίγο μεγαλύτερο κακό είναι το μικρό μήκος του καλωδίου, το οποίο το υπολογίζω στο μισό περίπου μέτρο. Ευτυχώς είχα καλώδιο επέκτασης. Έχει όμως ένα πολύ ωραίο usb hub στην επάνω πλευρά του, που δίνει δύο θύρες usb 1.0. Τρέλα!

Το πιο ωραίο είναι ότι (παρόλους τους φόβους μου) το πληκτρολόγιο (και το usb hub) δούλεψε ρολόι στο Ubuntu Linux και το μόνο που ουσιαστικά χρειάστηκε να ρυθμίσω ήταν το eject key (το οποίο το κοιτούσα κάμποση ώρα ωσάν χαζός μέχρι να συνειδητοποιήσω τι έβλεπα).

Πραγματικά, τώρα καταλαβαίνω προς τι τα διθυραμβικά σχόλια του Πάρι για το καινούριο του iMac. Και το πληκτρολόγιό του, βεβαίως βεβαίως.

Ιδού ο παλαίουρας και ο νιούφης.














Ναι, και τα δύο είναι ταυτόχρονα συνδεμένα στο pc. Έχει τρελό γέλιο να πατάς το Num Lock στο Apple και να ανάβει το λαμπάκι στο Siemens :D

Ευχαριστώ αδερφέεεεεεεεεεεεεε!!!!

ΥΓ: Το πληκτρολόγιο λειτουργεί χωρίς πρόβλημα και σε Windows, αλλά είναι ιεροσυλία... :P

EDIT: Φωτιά θα πέσει να με κάψει. Το πληκτρολόγιο δουλεύει μια χαρά στο BIOS, αλλά δεν δουλεύει όταν φορτώνει ο grub loader. Εν ολίγοις, το dual boot σύστημά μου φορτώνει μόνο το προεπιλεγμένο OS (Ubuntu Linux), για να διαλέξω windows πρέπει να χρησιμοποιήσω το παλιό μου keyboard. Σαν να λέμε ότι το apple keyboard προσφέρει... δικλείδα ασφαλείας :)

Ένα ODF με πάγο παρακαλώ.

Το Open Document Format, το format δηλαδή εγγράφων που προωθεί η κοινότητα του ανοιχτού λογισμικού, πήρε επιτέλους πιστοποίηση ISO.

Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι; Όχι ακριβώς.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το ODF είναι η μεγαλύτερη επανάσταση (χμμ.. βαριά λέξη) στον χώρο των εφαρμογών γραφείου. Μέχρι τώρα ίσχυε το εφαρμογές γραφείου = MS Office, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα. Μεταξύ μας, μαγκιά του, μια χαρά εφαρμογή είναι το MS Office, κάνεις την δουλειά σου εύκολα, όμορφα και γρήγορα. Το MS Office όμως συνεπάγεται .doc/.xls αρχεία, και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.

Ο πλανήτης χρησιμοποιεί ετερογενή υπολογιστικά συστήματα. Τα Windows τα έχουμε δουλέψει όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι έμειναν στα Windows. Τα ποσοστά του Linux, των BSD και του MacOSX τραβάνε την ανηφόρα με ταχείς ρυθμούς. Τώρα ας συνυπολογίσουμε και mobile πλατφόρμες όπως το Symbian και το PalmOS. Πολλά λειτουργικά συστήματα, ε;

Ε λοιπόν, το MS Office δεν υπάρχει σε όλες αυτές τις πλατφόρμες (μόνο στο MacOSX). Η διακίνηση εγγράφων .doc και .xls μεταξύ των διάφορων συστημάτων είναι μια πονεμένη ιστορία, για την οποία υπάρχουν βέβαια διάφορες λύσεις. Άλλες είναι αποτελεσματικές (π.χ. OpenOffice) και άλλες είναι λιγότερα αποτελεσματικές (ονόματα δεν αναφέρουμε, υπολήψεις δεν θίγουμε). Καλώς ή κακώς, τα formats της Microsoft είναι ακριβώς αυτό: formats της Microsoft. Δηλαδή κλειστά formats, χωρίς ανακοινωμένα specifications, ώστε όσοι προσπαθούν να έχουν συμβατότητα με αυτά να καταφύγουν σε λύσεις όπως ...χειρομαντεία, με τραγικά ορισμένες φορές αποτελέσματα.

Το ODF (θα) είναι για τις εφαρμογές γραφείου ότι ήταν πριν από μερικά χρόνια το TCP/IP για τα δίκτυα. Κάθε κατασκευαστής είχε δικές του τεχνολογίες δικτύωσης, αλλά μεταξύ κατασκευαστών... ουδεμία επικοινωνία. Ήρθε το TCP/IP (και ένα σωρό άλλες τεχνολογίες και έννοιες, βλέπε OSI model) και έγινε ο κοινός δίαυλος επικοινωνίας. Έτσι και το ODF, θα είναι το format που θα υποστηρίζεται από όλους και θα διαβάζεται από όλους χωρίς παρατράγουδα και προβλήματα, αφού ο καθένας θα μπορεί να διαβάσει τα specifications του για να φτιάξει μια συμβατή με αυτό εφαρμογή.

Είμαι περίεργος όμως να δω κατά πόσο η MS θα υποστηρίξει το ODF στις επόμενες εκδόσεις του Office. Η ίδια προωθεί το Open XML Document format, που υπόσχεται ότι θα κάνει ότι και το ODF.

Χαμός θα γίνει με τα flame wars...

Η ημέρα που σταμάτησε ο χρόνος

Μεγάλωσε το γαϊδουράκι, μίκρυνε το σαμαράκι.

Σε όσους με ανέχονται μια ζωή: κουράγιο, τα πρώτα 26 πέρασαν :D

: (

Τρίτο τηλεφώνημα από εταιρεία που έχει θέση εργασίας μόνο στην Αθήνα.

500 χιλιόμετρα είναι πολλά....