Κάθε φορά που πιάνω μερικά λεφτά στα χέρια μου, η ίδια ιστορία. Ξυπνάει το καταναλωτικό δαιμόνιο μέσα μου, κολλάω με κάτι (στην παρούσα περίπτωση το Apple Macbook) και κάνω το internet άνω-κάτω μέχρι να βρω ακριβή χαρακτηριστικά, να διαβάσω όλα τα reviews και τις απόψεις, να βρω το κατάστημα με την καλύτερη τιμή.
Καθώς το Macbook δεν είναι ακριβώς ψώνιο μικρού κόστους (το μικρότερο configuration ξεκινάει από το χιλιάρικο), δεν θέλω να το ρισκάρω, θέλω να έχω την international warranty της Apple... άρα κοιτάμε για authorized resellers/retailers.
Έχοντας επισκεφτεί κατάστημα γνωστής αλυσίδας (ας την πούμε... Πολυόραμα), ξέρω ότι είναι authorized retailer και στα καταστήματά της έχει iMacs, Mac Minis αλλά και τα παλιότερα iBooks. Πάω στο site του... Πολυοράματος και βλέπω ότι από Apple... μόνο iPod και σχετικά αξεσουάρ στον κατάλογο.
Μάισταααα... Αποφασίζω να το παίξω σπαστικός και στέλνω λεβέντικο mail. Μπλα μπλα μπλα, κοτζάμ Πολυόραμα, ντροπή βρε παιδιά, γιατί δεν τα έχετε στον κατάλογο.
Το email εστάλθη μεσημέρι Δευτέρας. Το ποστ γράφεται Τετάρτη βράδυ και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί απάντηση. Μούγκα στην στρούγκα. Δεν ξέρω τι να υποθέσω, αλλά οι πρώτες σκέψεις δεν είναι καθόλου θετικές (Αγαπητέ σπαστικέ κάφρε. Τα mac τα έχουμε μόνο για να τραβάνε λαλάκες σας εσένα στο μαγαζί και μετά να τους πουλάμε pc. You cannot escape. Your ass is grass and we are the lawnmower).
Καλά, το email ήταν η αφορμή, όχι η αιτία. Έχετε παρατηρήσει ότι η ελληνική αγορά υπολογιστών πάει βάρκα-γιαλό; Μη τυχόν και προωθήσουμε τίποτα που δεν είναι best-seller, ή ακόμα χειρότερα, δεν διαφημίζεται, θα μας πέσει η μύτη. Δοκίμασε κανένας να ψάξει να βρει συσκευή Palm; Το Treo είναι το smartphone με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Αμερική και στην Βρετανία. Εδώ.... ποιο Treo;
Μόνο τους Pentium 4 ξέρουμε. Έχω ακούσει ατάκα γονιού, άσχετου με το άθλημα: "ή θα βάλεις Pentium, ή δεν σου παίρνω υπολογιστή". Άντε τώρα να εξηγήσεις σε τέτοιους ανθρώπους για λειτουργικά συστήματα που δεν απαιτούν restart μετά από εγκατάσταση εφαρμογής, για RISC επεξεργαστές, για PDA που δεν έχουν Windows Mobile, για smartphone χωρίς Symbian. Δυστυχώς, αυτοί είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πίτας των πωλήσεων, είναι ο μέσος γονιός που παίρνει pc στον κανακάρη του για να μάθει "κουμπιούτερ". Αυτούς εκμεταλλεύονται και τα ελληνικά καταστήματα, γι'αυτό όσο και αν ψάξετε θα βρίσκετε μπροστά σας Intel Pentium 4, κινητά Nokia, μητρικές της Asus, κάρτες ήχου της Creative, mp3 players της Apple, εκτυπωτές Hewlett Packard, Windows XP, Nero, MS Office. Μην πλακωθείτε να με φάτε ζωντανό, μια χαρά είναι όλα αυτά τα προϊόντα. Αν σου κάνουν την δουλειά σου σωστά, είναι τα καλύτερα εργαλεία στον κόσμο. Αλλά... δεν υπάρχουν μόνο αυτά, ότι κι αν σου λέει το κάθε... Πολυόραμα και ο κάθε... ΚεντρικοΕυρωπαίος. Οι οποίοι στην τελική δεν φταίνε κιόλας. Αυτά ζητάει ο πελάτης (το 95% του πελάτη), ποιοί είμαστε εμείς να του χαλάσουμε χατήρι;
Έχει κανείς να προτείνει κάποιον καλό μεταπωλητή; Είμαι στο τσακ να παραγγείλω από Cyberport αλλά δεν ξέρω αν ισχύει η international warranty...
Πέμπτη, Ιουλίου 06, 2006
Τρίτη, Ιουλίου 04, 2006
User review - Google Calendar
Ωραίο το Google Calendar.
Είχα την ευκαιρία να παίξω χθες για πρώτη φορά μαζί του και μπορώ να πω ότι έμεινα από ευχαριστημένος μέχρι ενθουσιασμένος. Αν απλά θέλεις να περνάς τα ραντεβού σου χωρίς πολλή φασαρία, κάνεις ένα κλικ στην ημέρα, γράφεις τον τίτλο του event και πατάς save. Απλά εύκολα και γρήγορα.
Αν όμως σε ενδιαφέρει να έχεις πολλαπλά calendars (ένα για την δουλειά, ένα για οικογενειακά θέματα, ένα για ραντεβουδάκια κλπ κλπ), τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Create New Calendar, το βαφτίζεις και πατάς OK. Το κάθε ημερολόγιο εμφανίζεται με το δικό του χρώμα επάνω στο κύριο παράθυρο (εκεί που εμφανίζονται οι μέρες), ενώ στα αριστερά, στην λίστα με τα ημερολόγια, μπορείς να κάνεις check-uncheck ποια ημερολόγιo θέλεις να εμφανίζονται και ποια όχι, με τον ίδιο τρόπο που ορίζεις ποια layers θα είναι visible στο Photoshop.
Η καλύτερη μαγκιά είναι ότι μπορείς να μοιραστείς ένα ημερολόγιο με τους φίλους σου/συνεργάτες σου. Στα settings του κάθε ημερολογίου μπορείς να ρυθμίσεις ποια άτομα θα έχουν πρόσβαση στο ημερολόγιο, αν θα μπορούν να το βλέπουν απλά ή και να δημιουργούν/τροποποιούν γεγονότα.
Διάφορα κουμπάκια κάνουν επίσης import/export σε δυο-τρια formats, δίνοντας έτσι συμβατότητα με MS Outlook και Apple iCal. Σε μια δοκιμή πάντως που έκανα, τα events μου από το Evolution περάστηκαν κανονικά, με κάποια προβληματάκια μόνο σε κάποια επαναλαμβανόμενα γεγονότα (αν και για αυτό μάλλον ευθύνεται ο συγχρονισμός Evolution - Palm Z72 - Sony Ericsson K750 που τα έχει κάνει μπάχαλο). Οι χρήστες Windows μπορούν να κάνουν ένα googlάρισμα για να βρουν το σχετικό plugin για το Palm Desktop ώστε να συγχρονίζουν το PDA τους απευθείας με το Google Calendar.
Πολύ με άρεσε (προσοχή στο "με", δεν είναι τυχαίο :Ρ) η δυνατότητα για απευθείας link σε ένα public ημερολόγιο ώστε να μπορείς να το βλέπεις χωρίς να κάνεις login (κοιτάξτε στην δεξιά πλευρά του blog μου, στο "Συγχρονιζόμαστε"), ενώ κάπου πήρε το μάτι μου και export σε XML, αλλά δεν έκατσα να το ψάξω πολύ-πολύ.
Σε γενικές γραμμές... ωραίο παιχνιδάκι, ειδικά αν κάποιος ψάχνει τρόπο να μοιράζεται ένα κοινό ημερολόγιο με άλλους (collaboration και δεν συμμαζεύεται). Αυτοί που ψάχνουν ένα προσωπικό ημερολόγιο, χωρίς πολλά-πολλά, ίσως να βολευτούν με το Google Calendar, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα είναι και τόσο πρακτικό, καθώς η πρόσβαση στο Internet δεν είναι πάντα εφικτή/γρήγορη/φτηνή. Αξίζει πάντως να το κοιτάξετε.
ΥΓ: Θα μου πείτε βέβαια.... "τώρα το ανακάλυψες ρε μάπα"; Σωστό κι αυτό...
Είχα την ευκαιρία να παίξω χθες για πρώτη φορά μαζί του και μπορώ να πω ότι έμεινα από ευχαριστημένος μέχρι ενθουσιασμένος. Αν απλά θέλεις να περνάς τα ραντεβού σου χωρίς πολλή φασαρία, κάνεις ένα κλικ στην ημέρα, γράφεις τον τίτλο του event και πατάς save. Απλά εύκολα και γρήγορα.
Αν όμως σε ενδιαφέρει να έχεις πολλαπλά calendars (ένα για την δουλειά, ένα για οικογενειακά θέματα, ένα για ραντεβουδάκια κλπ κλπ), τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Create New Calendar, το βαφτίζεις και πατάς OK. Το κάθε ημερολόγιο εμφανίζεται με το δικό του χρώμα επάνω στο κύριο παράθυρο (εκεί που εμφανίζονται οι μέρες), ενώ στα αριστερά, στην λίστα με τα ημερολόγια, μπορείς να κάνεις check-uncheck ποια ημερολόγιo θέλεις να εμφανίζονται και ποια όχι, με τον ίδιο τρόπο που ορίζεις ποια layers θα είναι visible στο Photoshop.
Η καλύτερη μαγκιά είναι ότι μπορείς να μοιραστείς ένα ημερολόγιο με τους φίλους σου/συνεργάτες σου. Στα settings του κάθε ημερολογίου μπορείς να ρυθμίσεις ποια άτομα θα έχουν πρόσβαση στο ημερολόγιο, αν θα μπορούν να το βλέπουν απλά ή και να δημιουργούν/τροποποιούν γεγονότα.
Διάφορα κουμπάκια κάνουν επίσης import/export σε δυο-τρια formats, δίνοντας έτσι συμβατότητα με MS Outlook και Apple iCal. Σε μια δοκιμή πάντως που έκανα, τα events μου από το Evolution περάστηκαν κανονικά, με κάποια προβληματάκια μόνο σε κάποια επαναλαμβανόμενα γεγονότα (αν και για αυτό μάλλον ευθύνεται ο συγχρονισμός Evolution - Palm Z72 - Sony Ericsson K750 που τα έχει κάνει μπάχαλο). Οι χρήστες Windows μπορούν να κάνουν ένα googlάρισμα για να βρουν το σχετικό plugin για το Palm Desktop ώστε να συγχρονίζουν το PDA τους απευθείας με το Google Calendar.
Πολύ με άρεσε (προσοχή στο "με", δεν είναι τυχαίο :Ρ) η δυνατότητα για απευθείας link σε ένα public ημερολόγιο ώστε να μπορείς να το βλέπεις χωρίς να κάνεις login (κοιτάξτε στην δεξιά πλευρά του blog μου, στο "Συγχρονιζόμαστε"), ενώ κάπου πήρε το μάτι μου και export σε XML, αλλά δεν έκατσα να το ψάξω πολύ-πολύ.
Σε γενικές γραμμές... ωραίο παιχνιδάκι, ειδικά αν κάποιος ψάχνει τρόπο να μοιράζεται ένα κοινό ημερολόγιο με άλλους (collaboration και δεν συμμαζεύεται). Αυτοί που ψάχνουν ένα προσωπικό ημερολόγιο, χωρίς πολλά-πολλά, ίσως να βολευτούν με το Google Calendar, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα είναι και τόσο πρακτικό, καθώς η πρόσβαση στο Internet δεν είναι πάντα εφικτή/γρήγορη/φτηνή. Αξίζει πάντως να το κοιτάξετε.
ΥΓ: Θα μου πείτε βέβαια.... "τώρα το ανακάλυψες ρε μάπα"; Σωστό κι αυτό...
Σάββατο, Ιουλίου 01, 2006
Extreme sports
Στην κλασσική συζήτηση περί λειτουργικών συστημάτων (οι κακοήθεις την περιγράφουν ως "προσυλητισμό", τσ τσ ανίδεοι, για αυτό είστε ακόμα με Windows) έπεσε η θεϊκή ατάκα από τον Γιάννη, χρήστη Vista beta:
EDIT: Η κακία πληρώνεται. Το Gaim ακολούθησε τον δρόμο του MSN και χρειάστηκε ένα kill -9 για να επανέλθει στην τάξη. Αν μου κάνει νούμερα και το iChat, θα αρχίσω την ανατροφή ταχυδρομικών περιστεριών.
- Μην ανησυχείς. Υπάρχει λύση στο πρόβλημα σου. (o MSN messenger του μόλις είχε αυτοκτονήσει εν ψυχρώ)John, ζωγράφισες! :)
- Δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι το ρίσκο και το σασπένς των Vista.
EDIT: Η κακία πληρώνεται. Το Gaim ακολούθησε τον δρόμο του MSN και χρειάστηκε ένα kill -9 για να επανέλθει στην τάξη. Αν μου κάνει νούμερα και το iChat, θα αρχίσω την ανατροφή ταχυδρομικών περιστεριών.
Πάει και ο Ιούνης.
Μήνας ήταν και πέρασε. Και τι μήνας. Ο πρώτος στην δουλειά.
Αργή αλλά σταθερή η προσαρμογή. Τώρα που όλοι οι πρώην συμφοιτητές-νυν εκπαιδευτικοί κουνάνε το μαντίλι στην σχολική χρονιά, μερικοί χώνονται πιο βαθιά στο τούνελ. Δεν πειράζει, επιλογές είναι αυτά, δεν γίνεται να γίνουμε όλοι δάσκαλοι, κάποιοι πρέπει να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα :)
Το σημαντικό είναι ότι τελείωσε ο μήνας και ήρθε ο καιρός να πέσει ο πρώτος μισθός. Αυτό πραγματικά το περιμένω εδώ και μέρες με ανυπομονησία (σε λίγο θα δηλώσω πτώχευση). Δυστυχώς, ο εργοδότης πληρώνει -μέσω τραπέζης- κάθε 1η του μηνός, για τον Ιούλιο η 1η πέφτει Σάββατο, άρα θα δω το χρώμα του χρήματος δυο μέρες αργότερα.
Πέρα από την προσαρμογή στην δουλειά, ο μήνας πέρασε αδιάφορα εώς βαρετά και μελαγχολικά. Λίγες οι έξοδοι και τα καφεδάκια με την παρέα, ακόμα και το Clocks μας έχασε και δεν μπόρεσε να μας τρίψει στα μούτρα ο Derek το iBook του και να γελάσει με τον πόνο μας. Ή σπίτι και λιώσιμο, ή στο laptop της Nenya να παιδευόμαστε με την Access στην αρχή, με το Matlab μετά. Υπήρχε όμως ο Roger Waters. Ααα, όλα κι όλα, αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται.
Πάει και ο Ιούνης. Δεν βαριέσαι... εμείς να ?μαστε καλά...
Άντε και καλό μας μήνα!
Αργή αλλά σταθερή η προσαρμογή. Τώρα που όλοι οι πρώην συμφοιτητές-νυν εκπαιδευτικοί κουνάνε το μαντίλι στην σχολική χρονιά, μερικοί χώνονται πιο βαθιά στο τούνελ. Δεν πειράζει, επιλογές είναι αυτά, δεν γίνεται να γίνουμε όλοι δάσκαλοι, κάποιοι πρέπει να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα :)
Το σημαντικό είναι ότι τελείωσε ο μήνας και ήρθε ο καιρός να πέσει ο πρώτος μισθός. Αυτό πραγματικά το περιμένω εδώ και μέρες με ανυπομονησία (σε λίγο θα δηλώσω πτώχευση). Δυστυχώς, ο εργοδότης πληρώνει -μέσω τραπέζης- κάθε 1η του μηνός, για τον Ιούλιο η 1η πέφτει Σάββατο, άρα θα δω το χρώμα του χρήματος δυο μέρες αργότερα.
Πέρα από την προσαρμογή στην δουλειά, ο μήνας πέρασε αδιάφορα εώς βαρετά και μελαγχολικά. Λίγες οι έξοδοι και τα καφεδάκια με την παρέα, ακόμα και το Clocks μας έχασε και δεν μπόρεσε να μας τρίψει στα μούτρα ο Derek το iBook του και να γελάσει με τον πόνο μας. Ή σπίτι και λιώσιμο, ή στο laptop της Nenya να παιδευόμαστε με την Access στην αρχή, με το Matlab μετά. Υπήρχε όμως ο Roger Waters. Ααα, όλα κι όλα, αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται.
Πάει και ο Ιούνης. Δεν βαριέσαι... εμείς να ?μαστε καλά...
Άντε και καλό μας μήνα!
Παρασκευή, Ιουνίου 23, 2006
Κουνάει το πλοίο...
Οι bloggers έχουμε ακούσει τα εξ’ αμάξης τον τελευταίο καιρό από τις εφημερίδες. Τι κομπλεξικούς μας είπανε, τι αναλφάβητους μας είπανε ( ή μήπως «ήπαναι»; Δαιν ξαίρο, ίμε κε αναλφάβιτως), εγωκεντρικούς που ψάχνουμε την επιβεβαίωση μας είπανε, αα να μην ξεχάσω ότι πρέπει να ψάξεις μέσα στα αμέτρητα σκουπίδια για να βρεις κάτι που αξίζει (εκκενώσεις βόθρων «ο Αχόρταγος»), κακομοιριασμένους, φύτουλες κολλημένους στους υπολογιστές, ανέραστους (αγάμητους ήθελα να γράψω :Ρ) και πάει λέγοντας...
‘Η μήπως... «λαίγωντας» ;
Για να το λένε αυτοί, κάτι θα ξέρουν. Αν μη τι άλλο, οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα.
Όπως το βλέπω εγώ (υποθέτω ότι για να διαβάζεις το blog μου, σε ενδιαφέρει η γνώμη μου), το blog είναι η μετεξέλιξη της μόνιμης προσωπικής στήλης που έχει κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Εκεί υποτίθεται ότι εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις για κάποιο γεγονός που απασχολεί την επικαιρότητα.
Καίριες διαφορές: ο blogger δεν πληρώνεται. Το κάνει γιατί γουστάρει και γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει τις απόψεις του. Δεν το κάνει για εμπορικούς/οικονομικούς σκοπούς.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα προσωπικά blogs είναι προσωπικά, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν παίρνουν γραμμή από «τους πάνω». Και μη μου πείτε, κύριοι δημοσιογράφοι, ότι οι εφημερίδες είναι ανεξάρτητες και τέτοιες αηδίες, δεν είμαστε ηλίθιοι (είπαμε, κομπλεξικοί, ψωνάρες, ανωρθώγραφη, αγαμ... ανέραστοι, αλλά όχι ηλίθιοι).
Από ότι φαίνεται όμως, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις αλλαγές των καιρών. Τα ΜΜΕ, από την εποχή που ο Γουτεμβέργιος μουτζούρωνε χαρτιά στο πιεστήριο, επιτελούσαν το έργο τους χωρίς feedback. Έδιναν πληροφόρηση στον κόσμο, αλλά δεν λάμβαναν πληροφόρηση από τον κόσμο. Τώρα όμως ο κόσμος επιστρέφει πληροφορία (το δικαίωμα του ελεύθερου λόγου σε πλήρη ισχύ), αλλά... δεν είναι αυτή που περίμεναν τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατέχει περισσότερη γνώση στα χέρια του, είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, και πλέον έχει και την δυνατότητα να εκφέρει την κρίση του, να την δημοσιεύσει.
Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, η σχέση MME - κοινό είναι αμφίδρομη.
Κύριοι δημοσιογράφοι, πάντα είχαμε κακή γνώμη για τα ΜΜΕ, αλλά τώρα μας δόθηκε η δυνατότητα να την αναρτήσουμε μπροστά στα μάτια του κάθε ενδιαφερόμενου. Προσαρμοστείτε όσο είναι καιρός.
Αλλά ακόμα και αν κάποιο blog δεν είναι "ειδησεογραφικού περιεχομένου", παραμένει blog = weblog = web log = δικτυακό ημερολόγιο. Όλοι έχουν την ανάγκη να βγάλουν τα εσώψυχά τους κάπου. Κάποιος αναφέρεται στην προσωπική του ζωή σε ένα μέσο όπως το Ίντερνετ, εντάξει, μπορεί να είναι ανώφελο/ανόητο/δεν εξυπηρετεί ενημερωτικό σκοπό/οτιδήποτε, αλλά μαγκιά του, γιατί σε τελική ανάλυση κάποιοι το διαβάζουν. Εξυπηρετεί την επικονωνία μεταξύ ανθρώπων, έστω και ασύγχρονη. Αυτό που θα έπρεπε να σας προβληματίσει είναι ότι κάποια τέτοια blogs έχουν φανατικούς και πολλούς αναγνώστες χωρίς να χρειάζεται να συμπεριλάβουν στην συσκευασία 1 βιβλίο από τους κλασσικούς, 3 DVD και 5 ένθετα.
Και μην ξανακούσω για ανορθόγραφους bloggers. Ξέρουμε τι υπερωρίες χτυπάει ο ορθογράφος του Word στα γραφεία σας...
‘Η μήπως... «λαίγωντας» ;
Για να το λένε αυτοί, κάτι θα ξέρουν. Αν μη τι άλλο, οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα.
Όπως το βλέπω εγώ (υποθέτω ότι για να διαβάζεις το blog μου, σε ενδιαφέρει η γνώμη μου), το blog είναι η μετεξέλιξη της μόνιμης προσωπικής στήλης που έχει κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Εκεί υποτίθεται ότι εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις για κάποιο γεγονός που απασχολεί την επικαιρότητα.
Καίριες διαφορές: ο blogger δεν πληρώνεται. Το κάνει γιατί γουστάρει και γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει τις απόψεις του. Δεν το κάνει για εμπορικούς/οικονομικούς σκοπούς.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα προσωπικά blogs είναι προσωπικά, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν παίρνουν γραμμή από «τους πάνω». Και μη μου πείτε, κύριοι δημοσιογράφοι, ότι οι εφημερίδες είναι ανεξάρτητες και τέτοιες αηδίες, δεν είμαστε ηλίθιοι (είπαμε, κομπλεξικοί, ψωνάρες, ανωρθώγραφη, αγαμ... ανέραστοι, αλλά όχι ηλίθιοι).
Από ότι φαίνεται όμως, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις αλλαγές των καιρών. Τα ΜΜΕ, από την εποχή που ο Γουτεμβέργιος μουτζούρωνε χαρτιά στο πιεστήριο, επιτελούσαν το έργο τους χωρίς feedback. Έδιναν πληροφόρηση στον κόσμο, αλλά δεν λάμβαναν πληροφόρηση από τον κόσμο. Τώρα όμως ο κόσμος επιστρέφει πληροφορία (το δικαίωμα του ελεύθερου λόγου σε πλήρη ισχύ), αλλά... δεν είναι αυτή που περίμεναν τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατέχει περισσότερη γνώση στα χέρια του, είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, και πλέον έχει και την δυνατότητα να εκφέρει την κρίση του, να την δημοσιεύσει.
Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, η σχέση MME - κοινό είναι αμφίδρομη.
Κύριοι δημοσιογράφοι, πάντα είχαμε κακή γνώμη για τα ΜΜΕ, αλλά τώρα μας δόθηκε η δυνατότητα να την αναρτήσουμε μπροστά στα μάτια του κάθε ενδιαφερόμενου. Προσαρμοστείτε όσο είναι καιρός.
Αλλά ακόμα και αν κάποιο blog δεν είναι "ειδησεογραφικού περιεχομένου", παραμένει blog = weblog = web log = δικτυακό ημερολόγιο. Όλοι έχουν την ανάγκη να βγάλουν τα εσώψυχά τους κάπου. Κάποιος αναφέρεται στην προσωπική του ζωή σε ένα μέσο όπως το Ίντερνετ, εντάξει, μπορεί να είναι ανώφελο/ανόητο/δεν εξυπηρετεί ενημερωτικό σκοπό/οτιδήποτε, αλλά μαγκιά του, γιατί σε τελική ανάλυση κάποιοι το διαβάζουν. Εξυπηρετεί την επικονωνία μεταξύ ανθρώπων, έστω και ασύγχρονη. Αυτό που θα έπρεπε να σας προβληματίσει είναι ότι κάποια τέτοια blogs έχουν φανατικούς και πολλούς αναγνώστες χωρίς να χρειάζεται να συμπεριλάβουν στην συσκευασία 1 βιβλίο από τους κλασσικούς, 3 DVD και 5 ένθετα.
Και μην ξανακούσω για ανορθόγραφους bloggers. Ξέρουμε τι υπερωρίες χτυπάει ο ορθογράφος του Word στα γραφεία σας...
Πέμπτη, Ιουνίου 22, 2006
Η καφεϊνη είναι φίλη μας
Και όποιος φούστης ξαναχαλάσει το μηχάνημα του καφέ στην δουλειά, θα του δαγκώσω την καρωτίδα.
Η καφεϊνη είναι βασική διατροφική ομάδα. Θα στερούσες ποτέ την τροφή από έναν άνθρωπο;
Τετάρτη, Ιουνίου 21, 2006
Ticking away the moments that make up a dull day...
Ε δεν μπορείς λίγο να χαρείς. Κάτι θα συμβεί για να σε βγάλει από τον δρόμο σου.
Να, όπως που.χου. μπορεί να συμβεί να κάνεις overwrite το αρχείο που πρέπει να παραδώσεις την επόμενη μέρα και να χάσεις κόπους 3-4 ημερών. Χωρίς backup. Τι κάνεις; Καρφώνεις το καλαμάκι του φραπέ σε κεντρική αρτηρία που δεν εμποδίζει την πληκτρολόγηση και αρχίζεις την ολονυχτία.
Φυσικά ο νόμος του Murphy, είναι σαν τον ταχυδρόμο, χτυπάει πάντα δυο φορές. Έτσι, γύρω στις 2 ώρες πριν παραδώσεις το project, κολλάει ο υπολογιστής και χάνεις την τελευταία σελίδα πυκνογραμμένου κειμένου, την ψυχραιμία σου και μερικά χρόνια από την ζωή σου.
Τα παραδείγματα είναι εντελώς (μα ΕΝΤΕΛΩΣ) τυχαία και δεν μου συνέβησαν χθες και προχθές που έπρεπε να παραδώσω το άρθρο για το περιοδικό (και το οποίο μου έφαγε σχεδον όλα τα απογεύματα της τελευταίας βδομάδας).
Φήμες ότι παρήγγειλα αφίσα που αναγράφει "Jesus saves, Buddha keeps a backup" κρίνονται ως κακοήθεις. Δεν έχω άδειο τοίχο για να την βάλω. Χμμμ, το μπλουζάκι δεν είναι άσχ... εε τι λέγαμε;
Για την συναυλία του Roger Waters λέγαμε.
Μήπως είχε τον τελειότερο ήχο σε συναυλία ever; Μήπως; Ο άνθρωπος έβαλε surround ηχεία περιμετρικά του συναυλικού χώρου. Έστησε και δυο οθόνες (η δεύτερη κάλυψε την πρώτη στο second part της συναυλίας) και μας έδειχνε τα clipάκια σχετικά με το κάθε τραγούδι. Στο πρώτο part ακούσαμε τραγούδια από διάφορες δουλειές του, είτε σόλο είτε με τους Pink Floyd, ενώ στο δεύτερο έπαιξε όλο το Dark Side of the Moon. Και φυσικά, επειδή αυτά δεν μας έφτασαν, ο Roger ξανανέβηκε στην σκηνή, έπαιξε Happiest Days of our Lives και στο καπάκι, φυσικά, Another Brick in the Wall (part 2) και τελείωσε με το Comfortably Numb, όπου έγινε χαμός.
Απολογισμός:
50 ευρώ εισητήριο (έκαστος) + καφέδες + βενζίνες (σχεδόν 2 ντεπόζιτα) + διόδια + junk food.
940 χιλιόμετρα μέσα σε 15 ώρες + 3 ώρες συναυλία + 1 ώρα και κάτι για να φτάσουμε από το Terravibe στο αυτοκίνητο με τα πόδια (όταν λέμε κόσμοσυρροή, το εννοούμε).
4 χιλιόμετρα περπάτημα πήγαινε και άλλα τόσα το έλα για την διαδρομή Terravibe-αυτοκίνητο (το οποίο το είχαμε παρκάρει επάνω στην Εθνική Οδό).
Όλη την επόμενη μέρα αισθανόμουν σαν ζόμπι γιατί κοιμήθηκα 2 ώρες πριν πάω στην δουλειά.
Αλλά το να ακούς 20.000 κόσμο να τραγουδάνε το Wish You Here... priceless...
...see you on the dark side of the moon...
Να, όπως που.χου. μπορεί να συμβεί να κάνεις overwrite το αρχείο που πρέπει να παραδώσεις την επόμενη μέρα και να χάσεις κόπους 3-4 ημερών. Χωρίς backup. Τι κάνεις; Καρφώνεις το καλαμάκι του φραπέ σε κεντρική αρτηρία που δεν εμποδίζει την πληκτρολόγηση και αρχίζεις την ολονυχτία.
Φυσικά ο νόμος του Murphy, είναι σαν τον ταχυδρόμο, χτυπάει πάντα δυο φορές. Έτσι, γύρω στις 2 ώρες πριν παραδώσεις το project, κολλάει ο υπολογιστής και χάνεις την τελευταία σελίδα πυκνογραμμένου κειμένου, την ψυχραιμία σου και μερικά χρόνια από την ζωή σου.
Τα παραδείγματα είναι εντελώς (μα ΕΝΤΕΛΩΣ) τυχαία και δεν μου συνέβησαν χθες και προχθές που έπρεπε να παραδώσω το άρθρο για το περιοδικό (και το οποίο μου έφαγε σχεδον όλα τα απογεύματα της τελευταίας βδομάδας).
Φήμες ότι παρήγγειλα αφίσα που αναγράφει "Jesus saves, Buddha keeps a backup" κρίνονται ως κακοήθεις. Δεν έχω άδειο τοίχο για να την βάλω. Χμμμ, το μπλουζάκι δεν είναι άσχ... εε τι λέγαμε;
Για την συναυλία του Roger Waters λέγαμε.
Μήπως είχε τον τελειότερο ήχο σε συναυλία ever; Μήπως; Ο άνθρωπος έβαλε surround ηχεία περιμετρικά του συναυλικού χώρου. Έστησε και δυο οθόνες (η δεύτερη κάλυψε την πρώτη στο second part της συναυλίας) και μας έδειχνε τα clipάκια σχετικά με το κάθε τραγούδι. Στο πρώτο part ακούσαμε τραγούδια από διάφορες δουλειές του, είτε σόλο είτε με τους Pink Floyd, ενώ στο δεύτερο έπαιξε όλο το Dark Side of the Moon. Και φυσικά, επειδή αυτά δεν μας έφτασαν, ο Roger ξανανέβηκε στην σκηνή, έπαιξε Happiest Days of our Lives και στο καπάκι, φυσικά, Another Brick in the Wall (part 2) και τελείωσε με το Comfortably Numb, όπου έγινε χαμός.
Απολογισμός:
50 ευρώ εισητήριο (έκαστος) + καφέδες + βενζίνες (σχεδόν 2 ντεπόζιτα) + διόδια + junk food.
940 χιλιόμετρα μέσα σε 15 ώρες + 3 ώρες συναυλία + 1 ώρα και κάτι για να φτάσουμε από το Terravibe στο αυτοκίνητο με τα πόδια (όταν λέμε κόσμοσυρροή, το εννοούμε).
4 χιλιόμετρα περπάτημα πήγαινε και άλλα τόσα το έλα για την διαδρομή Terravibe-αυτοκίνητο (το οποίο το είχαμε παρκάρει επάνω στην Εθνική Οδό).
Όλη την επόμενη μέρα αισθανόμουν σαν ζόμπι γιατί κοιμήθηκα 2 ώρες πριν πάω στην δουλειά.
Αλλά το να ακούς 20.000 κόσμο να τραγουδάνε το Wish You Here... priceless...
...see you on the dark side of the moon...
Κυριακή, Ιουνίου 18, 2006
Run like hell
Για να δούμε, τι λέει το σχέδιο πτήσης;
Φόρτωμα στο Punto. Πάμε και μαζεύουμε τον Γιάννη.
Αναχώρηση από Θεσσαλονίκη.
Καφές στα Τέμπη.
Σνακ στον Σείριο.
Άφιξη στο Terravibe στην Μαλακάσα.
Κατά τις 9 θα βγει στην σκηνή ο Roger Waters.
Μόλις κατέβει από την σκηνή, ξαναφόρτωμα στο Punto και παίρνουμε την διαδρομή ανάποδα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δουλεύουμε και αύριο... :)
Φόρτωμα στο Punto. Πάμε και μαζεύουμε τον Γιάννη.
Αναχώρηση από Θεσσαλονίκη.
Καφές στα Τέμπη.
Σνακ στον Σείριο.
Άφιξη στο Terravibe στην Μαλακάσα.
Κατά τις 9 θα βγει στην σκηνή ο Roger Waters.
Μόλις κατέβει από την σκηνή, ξαναφόρτωμα στο Punto και παίρνουμε την διαδρομή ανάποδα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δουλεύουμε και αύριο... :)
Δευτέρα, Ιουνίου 12, 2006
ΑγιοΠνευματοblogging
Κάποιος ανέφερε ότι του Αγίου Πνεύματος είναι αργία για τους πληροφορικούς. Πνευματική εργασία και δεν συμμαζεύεται. Αν κρίνω από τα σημερινά, ο καντινιέρης στην γωνία κάνει περισσότερη πνευματική εργασία από μας τα code monkeys, για αυτό και εμείς δουλεύαμε και αυτός το έκλεισε. Ααααχ, έχει γίνει επιστήμη η παντσέτα πλέον....
Το Κ750 μου κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μου αλλάξει την γνώμη που έχω για αυτό. Το βρίζω από την πρώτη στιγμή που το πήρα, αλλά όσο πάει δείχνει τις χάρες του. Μετά το update (πονεμένη ιστορία) σταμάτησαν τα κολλήματα και τα κλεισίματα. Το sync με το Ubuntu γίνεται πανεύκολα και -πλέον- αυτόματα κάθε ώρα με Bluetooth και Multisync. Έστρωσε και η μπαταρία του και φτάνει τις 5 μέρες αυτονομία (κλειστό κάθε βράδυ, bluetooth πάντα ανοικτό, 4-5 κλήσεις την ημέρα, δίκτυο ΤΙΜ). Το Palm συνδέεται απροβλημάτιστα μέσω bluetooth για σερφάρισμα στο internet over gprs. Σκατά. Το μόνο που μένει είναι να λύσει από μόνο του και το πρόβλημα με τον κατάλογο για να μην το αλλάξω ποτέ.
Υπέροχη η διαφήμιση "Jose + 10". Ο πιτσιρικάς φαντάζεται ότι παίζει μπάλα με τα μεγαλύτερα αστέρια του ποδοσφαίρου στον ακάλυπτο, ντριμπλάρει τον Πλατινί, αλλάζει πάσες με τον Ζιζού, μαλώνει με τον Κααν για το αν πέρασε η μπάλα την γραμμή. Η μάνα τον φωνάζει και όλοι οι παίκτες εξαφανίζονται. Όλοι εκτός από τον μικρό Jose που γυρνάει στο σπίτι χαμογελαστός. Έτσι, όπως κάναμε και εμείς το 87 με το Eurobasket (πόσες ασσίστ μου είχε δώσει ο Γιαννάκης τότε;)... Αμολήστε τα παιδιά στις αλάνες ρεεεε!
Αλλά βέβαια, που να αφήσεις πλέον ένα παιδί μονάχο του. Στην Βέροια ακόμα ψάχνουν...
Κάφρε οδηγέ με την BMW. Ναι, εσένα λέω. Εσένα που προτιμάς να προκαλέσεις ατύχημα παρά να περιμένεις στο φανάρι πίσω από ένα (one, ein, 1) αυτοκίνητο στο φανάρι. Προχθές το γλυτώσαμε στο παρατσάκ, την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο γρήγορος. Δεν θα μπω καν στον κόπο να το παίξω ανώτερος. Σου εύχομαι να βρεις το κάρο σου βίδες, γιατί μόνο αυτό σε νοιάζει και μόνο έτσι θα πονέσεις και θα καταλάβεις. Καθυστερημένε.
Αγίου Πνεύματος σήμερα. Να δούμε πόσοι θα φωτιστούμε.
Τουλάχιστον ήταν απόλαυση το πρώτο ημίχρονο Ιταλίας-Γκάνας :-)
Το Κ750 μου κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μου αλλάξει την γνώμη που έχω για αυτό. Το βρίζω από την πρώτη στιγμή που το πήρα, αλλά όσο πάει δείχνει τις χάρες του. Μετά το update (πονεμένη ιστορία) σταμάτησαν τα κολλήματα και τα κλεισίματα. Το sync με το Ubuntu γίνεται πανεύκολα και -πλέον- αυτόματα κάθε ώρα με Bluetooth και Multisync. Έστρωσε και η μπαταρία του και φτάνει τις 5 μέρες αυτονομία (κλειστό κάθε βράδυ, bluetooth πάντα ανοικτό, 4-5 κλήσεις την ημέρα, δίκτυο ΤΙΜ). Το Palm συνδέεται απροβλημάτιστα μέσω bluetooth για σερφάρισμα στο internet over gprs. Σκατά. Το μόνο που μένει είναι να λύσει από μόνο του και το πρόβλημα με τον κατάλογο για να μην το αλλάξω ποτέ.
Υπέροχη η διαφήμιση "Jose + 10". Ο πιτσιρικάς φαντάζεται ότι παίζει μπάλα με τα μεγαλύτερα αστέρια του ποδοσφαίρου στον ακάλυπτο, ντριμπλάρει τον Πλατινί, αλλάζει πάσες με τον Ζιζού, μαλώνει με τον Κααν για το αν πέρασε η μπάλα την γραμμή. Η μάνα τον φωνάζει και όλοι οι παίκτες εξαφανίζονται. Όλοι εκτός από τον μικρό Jose που γυρνάει στο σπίτι χαμογελαστός. Έτσι, όπως κάναμε και εμείς το 87 με το Eurobasket (πόσες ασσίστ μου είχε δώσει ο Γιαννάκης τότε;)... Αμολήστε τα παιδιά στις αλάνες ρεεεε!
Αλλά βέβαια, που να αφήσεις πλέον ένα παιδί μονάχο του. Στην Βέροια ακόμα ψάχνουν...
Κάφρε οδηγέ με την BMW. Ναι, εσένα λέω. Εσένα που προτιμάς να προκαλέσεις ατύχημα παρά να περιμένεις στο φανάρι πίσω από ένα (one, ein, 1) αυτοκίνητο στο φανάρι. Προχθές το γλυτώσαμε στο παρατσάκ, την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο γρήγορος. Δεν θα μπω καν στον κόπο να το παίξω ανώτερος. Σου εύχομαι να βρεις το κάρο σου βίδες, γιατί μόνο αυτό σε νοιάζει και μόνο έτσι θα πονέσεις και θα καταλάβεις. Καθυστερημένε.
Αγίου Πνεύματος σήμερα. Να δούμε πόσοι θα φωτιστούμε.
Τουλάχιστον ήταν απόλαυση το πρώτο ημίχρονο Ιταλίας-Γκάνας :-)
Τετάρτη, Ιουνίου 07, 2006
Τετάρτη, Μαΐου 31, 2006
Eurovision
Τώρα που ψιλοηρέμησαν τα πράγματα, ας καταθέσω και εγώ την γνώμη μου.
Η φωτογραφία είναι προσφορά (δεν είμαι σίγουρος αν το ξέρει) της Ανεγκυκλοπαίδειας :)
- Τους Lordi τους ψήφισαν όλοι. Για μια φορά που δεν ήταν η Κύπρος στον τελικό, χρειάστηκε να ψηφίσουμε κανονικά. Και δώσαμε 12άρι στην Φινλανδία. Μας άρεσαν, τους ψηφίσαμε, και μετά μας φταίνε κιόλας. Μου θυμίζει τις βουλευτικές εκλογές. Κάθε φορά τα ίδια. Πότε θα βάλουμε μυαλό;
- Μην αρχίζετε συζητήσεις περί συμμαχιών και στημένων ψηφοφοριών, δεν μας παίρνει. Αν δεν ήταν η Κύπρος με το 12άρι, θα είμασταν ακόμα ένατοι; Παπάκια (@@). Και πολύ μας είναι λοιπόν.
- Στημένες ψηφοφορίες number 2: ο βόθρος του τηλεοπτικού χώρου, το Star Channel, είχε ρεπορτάζ στο δελτίο ειδήσεών του για το πως πρέπει να ψηφίσουμε ώστε να μην πάρουν ψήφους (από μας) τα φαβορί και να πλασαριστεί ψηλότερα η Βίσση. Οικτρό.
- Γιατί τα μέσα (και κυρίως τα μεγάλα κανάλια) καλύπτουν την Βίσση και την έχουν στο απυρόβλητο; Γαμώ την τρέλα μου, έχει το ρεκόρ αποτυχιών στην Eurovision, τρεις στον αριθμό. Είναι η πιο αποτυχημένη τραγουδίστρια του θεσμού. Τον Ρακιντζή (που προφανώς δεν πουλάει τόσο όσο η Βίσση) τον είχαν κατασπαράξει πριν ακόμα επιλεγεί για να πάει στην Eurovision. Για την Βίσση, την απόλυτη ελληνίδα σταρ, το μόνο που αναφέρθηκε είναι ότι όλοι "ανατρίχιασαν όταν βγήκε στην σκηνή".
Η φωτογραφία είναι προσφορά (δεν είμαι σίγουρος αν το ξέρει) της Ανεγκυκλοπαίδειας :)
Δευτέρα, Μαΐου 29, 2006
Μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη
Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει ομόφωνα: η αγαμία είναι κληρονομική!
(εάν δεν το κάνουν ποτέ οι γονείς σου, τότε ούτε εσύ θα το κάνεις)
:D
(εάν δεν το κάνουν ποτέ οι γονείς σου, τότε ούτε εσύ θα το κάνεις)
:D
Πέμπτη, Μαΐου 25, 2006
Mobile Phone Story
Ακολουθεί ιστόρια για αγρίους, την οποία μου θύμησε το πολυαγαπημένο μου Nenyaki με το comment του σε μια προηγούμενη συζήτηση.
Είμαστε μαζεμένοι σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και η συζήτηση έχει αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον καθώς μια κοπελιά (έστω Χ) από την παρέα έχει βαρεθεί το κινητό που έχει και σκέφτεται να το αλλάξει.
Στην παρέα υπάρχει και ο Γ, ο οποίος είναι γνήσιος άρρωστος με τα κινητά και τώρα τελευταία οπλοφορεί με ένα Νokia N80. Ναι, εκείνο που έχει Symbian 9, 3 ΜΡ camera, Wifi, Bluetooth, υπέρυθρες, mp3 player, movie player, ραδιόφωνο, ανάλυση οθόνης μεγαλύτερη από pda και κάποια ακόμα πραγματάκια όπως τιμή πάνω από 600 ευρώ.
Η Ψ, γνωρίζοντας καλά τον Γ και την μανία του, προτείνει το "πολύ καλό κινητό που έχει ο Γ" αλλά επισημαίνει και το 600άρικο στην τιμή. Η απάντηση της Χ (που δεν δουλεύει, είναι ακόμη φοιτήτρια) ήταν ανατριχιαστική.
- Χρυσό μου, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα.
(Σημείωση: είμαι αλλεργικός σε φράσεις όπως το "χρυσό μου" και σχηματίζω την χειρότερη εντύπωση για τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν. Η λέξη "κυράτσα" είναι η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό)
Ννννννναι. Η Ψ γυρίζει στον Γ και του λέει να την ενημερώσει. Ο Γ με την σειρά του βγάζει το ...εργαλείο του (αφού πρώτα έκανε την γνωστή κίνηση-τελετή του σκουπίσματος των χεριών για να μην λερωθεί το his precioussss), το παραδίδει στα χέρια της Χ και αρχίζει το presentation. Έχει το τάδε Symbian, μπορείς να δεις αρχεία Office και pdf, παίζει αυτά και αυτά τα media files, συνδέεται στο internet με ότι θες, βγάζει τον σκύλο βόλτα, σου βρίσκει γκόμενο πριν ακόμα βαφτείς το πρωί κλπ κλπ
Η Χ, σε μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αποτυχημένη προσπάθεια να κρύψει το γεγονός ότι δεν κατάλαβε ΓΡΙ από ότι είπε ο Γ, εκστομίζει τον απόλυτο conversation killer:
- Βγαίνει σε άλλο χρώμα εκτός από μαύρο;
...
Είμαστε μαζεμένοι σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και η συζήτηση έχει αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον καθώς μια κοπελιά (έστω Χ) από την παρέα έχει βαρεθεί το κινητό που έχει και σκέφτεται να το αλλάξει.
Στην παρέα υπάρχει και ο Γ, ο οποίος είναι γνήσιος άρρωστος με τα κινητά και τώρα τελευταία οπλοφορεί με ένα Νokia N80. Ναι, εκείνο που έχει Symbian 9, 3 ΜΡ camera, Wifi, Bluetooth, υπέρυθρες, mp3 player, movie player, ραδιόφωνο, ανάλυση οθόνης μεγαλύτερη από pda και κάποια ακόμα πραγματάκια όπως τιμή πάνω από 600 ευρώ.
Η Ψ, γνωρίζοντας καλά τον Γ και την μανία του, προτείνει το "πολύ καλό κινητό που έχει ο Γ" αλλά επισημαίνει και το 600άρικο στην τιμή. Η απάντηση της Χ (που δεν δουλεύει, είναι ακόμη φοιτήτρια) ήταν ανατριχιαστική.
- Χρυσό μου, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα.
(Σημείωση: είμαι αλλεργικός σε φράσεις όπως το "χρυσό μου" και σχηματίζω την χειρότερη εντύπωση για τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν. Η λέξη "κυράτσα" είναι η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό)
Ννννννναι. Η Ψ γυρίζει στον Γ και του λέει να την ενημερώσει. Ο Γ με την σειρά του βγάζει το ...εργαλείο του (αφού πρώτα έκανε την γνωστή κίνηση-τελετή του σκουπίσματος των χεριών για να μην λερωθεί το his precioussss), το παραδίδει στα χέρια της Χ και αρχίζει το presentation. Έχει το τάδε Symbian, μπορείς να δεις αρχεία Office και pdf, παίζει αυτά και αυτά τα media files, συνδέεται στο internet με ότι θες, βγάζει τον σκύλο βόλτα, σου βρίσκει γκόμενο πριν ακόμα βαφτείς το πρωί κλπ κλπ
Η Χ, σε μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αποτυχημένη προσπάθεια να κρύψει το γεγονός ότι δεν κατάλαβε ΓΡΙ από ότι είπε ο Γ, εκστομίζει τον απόλυτο conversation killer:
- Βγαίνει σε άλλο χρώμα εκτός από μαύρο;
...
Τρίτη, Μαΐου 23, 2006
Τρίτη, Μαΐου 16, 2006
Έχω καιρό να γράψω...
...και γι'αυτό θα τα γράψω μαζεμένα.
1) Βρήκα δουλειά! Είμαι πλέον εργαζόμενο νιάτο. Εταιρία πληροφορικής, τμήμα ανάπτυξης, ειδικότητα τα ERP για βιοτεχνίες ρούχων. Όχι ακριβώς bleeding edge information technology, αλλά έχει την πλάκα του. Code monkeys του κόσμου ενωθείτε!
2) Θρησκευτικοί παροξυσμοί. Οι φανατικοί χριστιανοί έχουν πάθει ομαδική παράκρουση με τον "Κώδικα Ντα Βίντσι". Παλιοβιβλίο του Σατανά, θα καταστρέψει την Εκκλησία, υβρίζει τα Θεία, ισοπεδώνει την θεϊκή υπόσταση του Ιησού κλπ κλπ.
Παρατήρηση Αααα: το να φανατίζεσαι για ένα μυθιστόρημα είναι το ίδιο με το να φανατίζεσαι για τα Πόκεμον. Σαν να λέμε ότι ο Donald Duck είναι αισχρός γιατί δεν φοράει παντελόνι (είχε ειπωθεί παλιότερα κι αυτό).
Παρατήρηση Βουου: αν, λέμε αν, στην αμυδρή πιθανότητα που κάποιος αποδεχτεί ότι ο Ιησούς ήταν απλός άνθρωπος με γυναίκα και παιδί.... πρέπει να καταργήσουμε το "Αγαπάτε αλλήλους"; Γιατί εγώ νόμιζα ότι ο Χριστός ήρθε να μας διδάξει, όχι να κάνει θαύματα για φιγούρα...
Ξεκολλάτε αλλήλους λοιπόν. Ψυχραιμεία, προσευχή, νηστεία και ταινία.
3) "Του δε α-ηρ-πορτ". Τέλεια η διαφήμιση με τον πίθηκο ταξιτζή!
(στην Ελλάδα θα το γύρισαν)
4) Ανακοίνωσε η Apple τα καινούρια Macbook. Ακόμα δεν πιάσαμε δουλειά, βρήκαμε που θα τα ακουμπήσουμε. Ποταπέ Πάρι (και Χαρίση, και Παναγιώτη), πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...
EDIT: Απόσπασμα από το σημερινό "Έθνος"
1) Βρήκα δουλειά! Είμαι πλέον εργαζόμενο νιάτο. Εταιρία πληροφορικής, τμήμα ανάπτυξης, ειδικότητα τα ERP για βιοτεχνίες ρούχων. Όχι ακριβώς bleeding edge information technology, αλλά έχει την πλάκα του. Code monkeys του κόσμου ενωθείτε!
2) Θρησκευτικοί παροξυσμοί. Οι φανατικοί χριστιανοί έχουν πάθει ομαδική παράκρουση με τον "Κώδικα Ντα Βίντσι". Παλιοβιβλίο του Σατανά, θα καταστρέψει την Εκκλησία, υβρίζει τα Θεία, ισοπεδώνει την θεϊκή υπόσταση του Ιησού κλπ κλπ.
Παρατήρηση Αααα: το να φανατίζεσαι για ένα μυθιστόρημα είναι το ίδιο με το να φανατίζεσαι για τα Πόκεμον. Σαν να λέμε ότι ο Donald Duck είναι αισχρός γιατί δεν φοράει παντελόνι (είχε ειπωθεί παλιότερα κι αυτό).
Παρατήρηση Βουου: αν, λέμε αν, στην αμυδρή πιθανότητα που κάποιος αποδεχτεί ότι ο Ιησούς ήταν απλός άνθρωπος με γυναίκα και παιδί.... πρέπει να καταργήσουμε το "Αγαπάτε αλλήλους"; Γιατί εγώ νόμιζα ότι ο Χριστός ήρθε να μας διδάξει, όχι να κάνει θαύματα για φιγούρα...
Ξεκολλάτε αλλήλους λοιπόν. Ψυχραιμεία, προσευχή, νηστεία και ταινία.
3) "Του δε α-ηρ-πορτ". Τέλεια η διαφήμιση με τον πίθηκο ταξιτζή!
(στην Ελλάδα θα το γύρισαν)
4) Ανακοίνωσε η Apple τα καινούρια Macbook. Ακόμα δεν πιάσαμε δουλειά, βρήκαμε που θα τα ακουμπήσουμε. Ποταπέ Πάρι (και Χαρίση, και Παναγιώτη), πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...
EDIT: Απόσπασμα από το σημερινό "Έθνος"
...την περασμένη βδομάδα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος μιλώντας στο τρίτο Ιερατικό Συνέδριο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε χαρακτηρίσει "γραφικούς" τους φανατικούς πιστούς και τα μέλη των δύο οργανώσεων που στο παρελθόν είχαν πρωταγωνιστήσει σε επεισόδια με αφορμή ανάλογες ταινίες."Άμα σε κρεμάει και ο αρχηγός, μάλλον πρέπει να ψαχτείς λιγάκι...
Δευτέρα, Μαΐου 08, 2006
Τι επίπεδο...
Δεν φταίει κανένας άλλος, εγώ φταίω που βλέπω τηλεόραση.
Διαφήμιση για την συναυλία Roger Waters ("η δημιουργική ιδιοφυία των Pink Floyd" κλπ) με το σποτάκι να τελειώνει με απόσπασμα από το Shine on you crazy diamond. Και πάνω που έχεις φτιαχτεί, κάπακι διαφήμιση σκυλάδικου Θέα με μουσική υπόκρουση "Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης".
Γαβ.
Διαφήμιση για την συναυλία Roger Waters ("η δημιουργική ιδιοφυία των Pink Floyd" κλπ) με το σποτάκι να τελειώνει με απόσπασμα από το Shine on you crazy diamond. Και πάνω που έχεις φτιαχτεί, κάπακι διαφήμιση σκυλάδικου Θέα με μουσική υπόκρουση "Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης".
Γαβ.
Παρασκευή, Μαΐου 05, 2006
Περί πληκτρολογίου...
Έχοντας μια μεγάλη λόξα με τα πληκτρολόγια, χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια ένα πληκτρολόγιο της Siemens. Το εν λόγω πληκτρολόγιο ήταν love at first touch. Η αίσθηση των πλήκτρων ήταν αυτή η "just right" αίσθηση: σωστή σκληρότητα, σωστή αίσθηση, σωστή επαναφορά, σωστός ήχος, σωστό οτιδήποτε. Παρόλο που το βύσμα είναι το ίδιο που χρησιμοποιούσαν την εποχή του 286 και αναγκάζομαι να το συνδέω σε θύρα PS/2 με μετατροπέα. Ιδιαίτερο γέλιο έχει και η διάταξη των πλήκτρων που είναι ...γερμανική. Έτσι, δηλώνοντας το πληκτρολόγιο ως "Τυπικό 104 US", τα αναγραφόμενα σύμβολα επάνω στα πλήκτρα καθίστανται αμέσως άχρηστα. Κάπως έτσι έμαθα τυφλό σύστημα... :)
Σήμερα όμως ο πολυαγαπημένος καρντάσης έκανε κίνηση ματ και μου έφερε δώρο ένα Apple keyboard. Ότι και να πω για την αίσθηση αυτού του πληκτρολογίου είναι λίγο. Είμαι υπέρ του δέοντος παράξενος στο θέμα αυτό, έχω δοκιμάσει πολλάαααα πληκτρολόγια, αλλά αυτό το πράγμα είναι το κάτι άλλο. ΜΑΓΕΙΑ!
Επειδή την αίσθηση δεν μπορώ να την μεταφέρω στο blog, θα σχολιάσω όλα τα υπόλοιπα. Το πληκτρολόγιο, λοιπόν, είναι usb, το οποίο αυτόματα σημαίνει ότι μέχρι να φορτώσει το OS, πολύ απλά δεν έχω πληκτρολόγιο :) Επίσης, δεν έχει πλήκτρο Print Screen, οπότε για να πάρω ένα snapshot του desktop μου, πρέπει πρώτα να αναθέσω το σχετικό shortcut σε κάποιο άλλο πλήκτρο/συνδυασμό πλήκτρων (μικρό το κακό). Λίγο μεγαλύτερο κακό είναι το μικρό μήκος του καλωδίου, το οποίο το υπολογίζω στο μισό περίπου μέτρο. Ευτυχώς είχα καλώδιο επέκτασης. Έχει όμως ένα πολύ ωραίο usb hub στην επάνω πλευρά του, που δίνει δύο θύρες usb 1.0. Τρέλα!
Το πιο ωραίο είναι ότι (παρόλους τους φόβους μου) το πληκτρολόγιο (και το usb hub) δούλεψε ρολόι στο Ubuntu Linux και το μόνο που ουσιαστικά χρειάστηκε να ρυθμίσω ήταν το eject key (το οποίο το κοιτούσα κάμποση ώρα ωσάν χαζός μέχρι να συνειδητοποιήσω τι έβλεπα).
Πραγματικά, τώρα καταλαβαίνω προς τι τα διθυραμβικά σχόλια του Πάρι για το καινούριο του iMac. Και το πληκτρολόγιό του, βεβαίως βεβαίως.
Ιδού ο παλαίουρας και ο νιούφης.
Ναι, και τα δύο είναι ταυτόχρονα συνδεμένα στο pc. Έχει τρελό γέλιο να πατάς το Num Lock στο Apple και να ανάβει το λαμπάκι στο Siemens :D
Ευχαριστώ αδερφέεεεεεεεεεεεεε!!!!
ΥΓ: Το πληκτρολόγιο λειτουργεί χωρίς πρόβλημα και σε Windows, αλλά είναι ιεροσυλία... :P
EDIT: Φωτιά θα πέσει να με κάψει. Το πληκτρολόγιο δουλεύει μια χαρά στο BIOS, αλλά δεν δουλεύει όταν φορτώνει ο grub loader. Εν ολίγοις, το dual boot σύστημά μου φορτώνει μόνο το προεπιλεγμένο OS (Ubuntu Linux), για να διαλέξω windows πρέπει να χρησιμοποιήσω το παλιό μου keyboard. Σαν να λέμε ότι το apple keyboard προσφέρει... δικλείδα ασφαλείας :)
Σήμερα όμως ο πολυαγαπημένος καρντάσης έκανε κίνηση ματ και μου έφερε δώρο ένα Apple keyboard. Ότι και να πω για την αίσθηση αυτού του πληκτρολογίου είναι λίγο. Είμαι υπέρ του δέοντος παράξενος στο θέμα αυτό, έχω δοκιμάσει πολλάαααα πληκτρολόγια, αλλά αυτό το πράγμα είναι το κάτι άλλο. ΜΑΓΕΙΑ!
Επειδή την αίσθηση δεν μπορώ να την μεταφέρω στο blog, θα σχολιάσω όλα τα υπόλοιπα. Το πληκτρολόγιο, λοιπόν, είναι usb, το οποίο αυτόματα σημαίνει ότι μέχρι να φορτώσει το OS, πολύ απλά δεν έχω πληκτρολόγιο :) Επίσης, δεν έχει πλήκτρο Print Screen, οπότε για να πάρω ένα snapshot του desktop μου, πρέπει πρώτα να αναθέσω το σχετικό shortcut σε κάποιο άλλο πλήκτρο/συνδυασμό πλήκτρων (μικρό το κακό). Λίγο μεγαλύτερο κακό είναι το μικρό μήκος του καλωδίου, το οποίο το υπολογίζω στο μισό περίπου μέτρο. Ευτυχώς είχα καλώδιο επέκτασης. Έχει όμως ένα πολύ ωραίο usb hub στην επάνω πλευρά του, που δίνει δύο θύρες usb 1.0. Τρέλα!
Το πιο ωραίο είναι ότι (παρόλους τους φόβους μου) το πληκτρολόγιο (και το usb hub) δούλεψε ρολόι στο Ubuntu Linux και το μόνο που ουσιαστικά χρειάστηκε να ρυθμίσω ήταν το eject key (το οποίο το κοιτούσα κάμποση ώρα ωσάν χαζός μέχρι να συνειδητοποιήσω τι έβλεπα).
Πραγματικά, τώρα καταλαβαίνω προς τι τα διθυραμβικά σχόλια του Πάρι για το καινούριο του iMac. Και το πληκτρολόγιό του, βεβαίως βεβαίως.
Ιδού ο παλαίουρας και ο νιούφης.
Ναι, και τα δύο είναι ταυτόχρονα συνδεμένα στο pc. Έχει τρελό γέλιο να πατάς το Num Lock στο Apple και να ανάβει το λαμπάκι στο Siemens :D
Ευχαριστώ αδερφέεεεεεεεεεεεεε!!!!
ΥΓ: Το πληκτρολόγιο λειτουργεί χωρίς πρόβλημα και σε Windows, αλλά είναι ιεροσυλία... :P
EDIT: Φωτιά θα πέσει να με κάψει. Το πληκτρολόγιο δουλεύει μια χαρά στο BIOS, αλλά δεν δουλεύει όταν φορτώνει ο grub loader. Εν ολίγοις, το dual boot σύστημά μου φορτώνει μόνο το προεπιλεγμένο OS (Ubuntu Linux), για να διαλέξω windows πρέπει να χρησιμοποιήσω το παλιό μου keyboard. Σαν να λέμε ότι το apple keyboard προσφέρει... δικλείδα ασφαλείας :)
Πέμπτη, Μαΐου 04, 2006
Ένα ODF με πάγο παρακαλώ.
Το Open Document Format, το format δηλαδή εγγράφων που προωθεί η κοινότητα του ανοιχτού λογισμικού, πήρε επιτέλους πιστοποίηση ISO.
Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι; Όχι ακριβώς.
Προσωπικά, πιστεύω ότι το ODF είναι η μεγαλύτερη επανάσταση (χμμ.. βαριά λέξη) στον χώρο των εφαρμογών γραφείου. Μέχρι τώρα ίσχυε το εφαρμογές γραφείου = MS Office, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα. Μεταξύ μας, μαγκιά του, μια χαρά εφαρμογή είναι το MS Office, κάνεις την δουλειά σου εύκολα, όμορφα και γρήγορα. Το MS Office όμως συνεπάγεται .doc/.xls αρχεία, και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Ο πλανήτης χρησιμοποιεί ετερογενή υπολογιστικά συστήματα. Τα Windows τα έχουμε δουλέψει όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι έμειναν στα Windows. Τα ποσοστά του Linux, των BSD και του MacOSX τραβάνε την ανηφόρα με ταχείς ρυθμούς. Τώρα ας συνυπολογίσουμε και mobile πλατφόρμες όπως το Symbian και το PalmOS. Πολλά λειτουργικά συστήματα, ε;
Ε λοιπόν, το MS Office δεν υπάρχει σε όλες αυτές τις πλατφόρμες (μόνο στο MacOSX). Η διακίνηση εγγράφων .doc και .xls μεταξύ των διάφορων συστημάτων είναι μια πονεμένη ιστορία, για την οποία υπάρχουν βέβαια διάφορες λύσεις. Άλλες είναι αποτελεσματικές (π.χ. OpenOffice) και άλλες είναι λιγότερα αποτελεσματικές (ονόματα δεν αναφέρουμε, υπολήψεις δεν θίγουμε). Καλώς ή κακώς, τα formats της Microsoft είναι ακριβώς αυτό: formats της Microsoft. Δηλαδή κλειστά formats, χωρίς ανακοινωμένα specifications, ώστε όσοι προσπαθούν να έχουν συμβατότητα με αυτά να καταφύγουν σε λύσεις όπως ...χειρομαντεία, με τραγικά ορισμένες φορές αποτελέσματα.
Το ODF (θα) είναι για τις εφαρμογές γραφείου ότι ήταν πριν από μερικά χρόνια το TCP/IP για τα δίκτυα. Κάθε κατασκευαστής είχε δικές του τεχνολογίες δικτύωσης, αλλά μεταξύ κατασκευαστών... ουδεμία επικοινωνία. Ήρθε το TCP/IP (και ένα σωρό άλλες τεχνολογίες και έννοιες, βλέπε OSI model) και έγινε ο κοινός δίαυλος επικοινωνίας. Έτσι και το ODF, θα είναι το format που θα υποστηρίζεται από όλους και θα διαβάζεται από όλους χωρίς παρατράγουδα και προβλήματα, αφού ο καθένας θα μπορεί να διαβάσει τα specifications του για να φτιάξει μια συμβατή με αυτό εφαρμογή.
Είμαι περίεργος όμως να δω κατά πόσο η MS θα υποστηρίξει το ODF στις επόμενες εκδόσεις του Office. Η ίδια προωθεί το Open XML Document format, που υπόσχεται ότι θα κάνει ότι και το ODF.
Χαμός θα γίνει με τα flame wars...
Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι; Όχι ακριβώς.
Προσωπικά, πιστεύω ότι το ODF είναι η μεγαλύτερη επανάσταση (χμμ.. βαριά λέξη) στον χώρο των εφαρμογών γραφείου. Μέχρι τώρα ίσχυε το εφαρμογές γραφείου = MS Office, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα. Μεταξύ μας, μαγκιά του, μια χαρά εφαρμογή είναι το MS Office, κάνεις την δουλειά σου εύκολα, όμορφα και γρήγορα. Το MS Office όμως συνεπάγεται .doc/.xls αρχεία, και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Ο πλανήτης χρησιμοποιεί ετερογενή υπολογιστικά συστήματα. Τα Windows τα έχουμε δουλέψει όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι έμειναν στα Windows. Τα ποσοστά του Linux, των BSD και του MacOSX τραβάνε την ανηφόρα με ταχείς ρυθμούς. Τώρα ας συνυπολογίσουμε και mobile πλατφόρμες όπως το Symbian και το PalmOS. Πολλά λειτουργικά συστήματα, ε;
Ε λοιπόν, το MS Office δεν υπάρχει σε όλες αυτές τις πλατφόρμες (μόνο στο MacOSX). Η διακίνηση εγγράφων .doc και .xls μεταξύ των διάφορων συστημάτων είναι μια πονεμένη ιστορία, για την οποία υπάρχουν βέβαια διάφορες λύσεις. Άλλες είναι αποτελεσματικές (π.χ. OpenOffice) και άλλες είναι λιγότερα αποτελεσματικές (ονόματα δεν αναφέρουμε, υπολήψεις δεν θίγουμε). Καλώς ή κακώς, τα formats της Microsoft είναι ακριβώς αυτό: formats της Microsoft. Δηλαδή κλειστά formats, χωρίς ανακοινωμένα specifications, ώστε όσοι προσπαθούν να έχουν συμβατότητα με αυτά να καταφύγουν σε λύσεις όπως ...χειρομαντεία, με τραγικά ορισμένες φορές αποτελέσματα.
Το ODF (θα) είναι για τις εφαρμογές γραφείου ότι ήταν πριν από μερικά χρόνια το TCP/IP για τα δίκτυα. Κάθε κατασκευαστής είχε δικές του τεχνολογίες δικτύωσης, αλλά μεταξύ κατασκευαστών... ουδεμία επικοινωνία. Ήρθε το TCP/IP (και ένα σωρό άλλες τεχνολογίες και έννοιες, βλέπε OSI model) και έγινε ο κοινός δίαυλος επικοινωνίας. Έτσι και το ODF, θα είναι το format που θα υποστηρίζεται από όλους και θα διαβάζεται από όλους χωρίς παρατράγουδα και προβλήματα, αφού ο καθένας θα μπορεί να διαβάσει τα specifications του για να φτιάξει μια συμβατή με αυτό εφαρμογή.
Είμαι περίεργος όμως να δω κατά πόσο η MS θα υποστηρίξει το ODF στις επόμενες εκδόσεις του Office. Η ίδια προωθεί το Open XML Document format, που υπόσχεται ότι θα κάνει ότι και το ODF.
Χαμός θα γίνει με τα flame wars...
Τετάρτη, Μαΐου 03, 2006
Η ημέρα που σταμάτησε ο χρόνος
Μεγάλωσε το γαϊδουράκι, μίκρυνε το σαμαράκι.
Σε όσους με ανέχονται μια ζωή: κουράγιο, τα πρώτα 26 πέρασαν :D
Σε όσους με ανέχονται μια ζωή: κουράγιο, τα πρώτα 26 πέρασαν :D
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)