Ήλιος. Ζέστη. Ερημιά στην πόλη. Δεν κουνιέται ούτε φύλλο.
Καιρός να πάμε διακοπές :)
Αύριο ξημερώματα, μαζί με καλή παρέα, θα φορτωθούμε στο αεροπλάνο που θα μας πάει στην Σαντορίνη και θα μας ξαναγυρίσει σε μια βδομάδα.
Ευκαιρία να πάρω την εκδίκησή μου. Όχι, δεν θα βάλω τον δικό μου κώλο στο Ίντερνετ. Δεν χωράει :D
Να είστε φρόνιμοι όσο θα λείπουμε :Ρ
Σάββατο, Ιουλίου 29, 2006
Παρασκευή, Ιουλίου 28, 2006
Happy Sysadm Appreciation Day!
Η μέρα που γιορτάζουν οι απανταχού system administrators! Δείξτε την εκτίμησή σας στον άνθρωπο που πρέπει να βγάλει το φίδι από την κάθε τρύπα που εσείς το βάζετε.
Ξηλωθείτε λέμε! :)
Ξηλωθείτε λέμε! :)
Πέμπτη, Ιουλίου 27, 2006
Way to the beach
...όπως λέει και φίλτατος συνάδελφος.
Παραλία την κάναμε την μπλογκόσφαιρα. Βγάζουν όλοι τις φωτογραφίες τους από τις διακοπές τους, γράφουν και τις εμπειρίες τους από τις διακοπές τους και μας κάνουν την καρδιά περιβόλι.
Μόνο εγώ δεν πήγα ακόμα διακοπές;
Παραλία την κάναμε την μπλογκόσφαιρα. Βγάζουν όλοι τις φωτογραφίες τους από τις διακοπές τους, γράφουν και τις εμπειρίες τους από τις διακοπές τους και μας κάνουν την καρδιά περιβόλι.
Μόνο εγώ δεν πήγα ακόμα διακοπές;
Τετάρτη, Ιουλίου 26, 2006
e-shopping therapy
Κοίτα να δεις... βάλαμε δυο ευρώ στην τσέπη και μας έπιασε το καταναλωτικό δαιμόνιο ("γιατί ρε φίλε, πότε σε άφησε;").
Αρχίσαμε από τα ψιλολόγια. Ανακάλυψα, προς μεγάλη μου χαρά, ότι το Play.com έχει, εκτός από CD, DVD και Super Audio CD (για μερικούς-μερικούς ;)), και μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία. Και όταν λέμε ενδιαφέροντα βιβλία εννοούμε Discworld! Terry Pratchett και τα μυαλά στα κάγκελα! Η Visa Electron της Πειραιώς στάθηκε στο ύψος της, και σε 4-5 εργάσιμες το βιβλίο (το Small Gods συγκεκριμένα) έσκασε μύτη στο σπίτι.
Το Play.com, για όσους δίνουν δεκάρα, έχει αρκετά ανταγωνιστικές τιμές και, κυρίως, δωρεάν αποστολή για οτιδήποτε πάρεις. Μια παραξενιά που έχει είναι ότι αν παραγγείλεις πάνω από ένα αντικείμενα, στα στέλνει ένα-ένα σε ξεχωριστά δέματα. Εντάξει, δεν πειράζει, προφανώς είναι μέρος του διακανονισμού που έκαναν με τα ταχυδρόμεια της Βρετανίας (είναι αγγλικό) ώστε να μην υπάρχουν μεταφορικά έξοδα. Το αρνητικό είναι ότι δεν στέλνει ηλεκτρονικά είδη (όπως π.χ. mp3 players) με αξία μεγαλύτερη των 100 λιρών εκτός Ηνωμένου Βασιλείου. Whatever...
Επίσης έγινε μια προσπάθεια να γίνει μια ομαδική αγορά (με συνολικό κόστος γύρω στα 160 ευρώ, τα άντερα μας πήραμε πάλι) από τον ναό. Δυστυχώς εκεί έγιναν διάφορα μυστήρια, με κυριότερο το ότι δεν δέχοταν τα στοιχεία της Visa Electron μου, όταν μάλιστα έχω ήδη αγοράσει κάποια πράγματα με ακριβώς την ίδια κάρτα. Σε mail που τους έστειλα, ζητώντας τους εξηγήσεις/βοήθεια, οι τύποι επέμεναν ότι δεν έχω εισάγει σωστά τα στοιχεία μου. Το πρόβλημα τελικά ελύθη όταν πληρώσαμε με το PayPal account του αδερφού, αλλά δεν έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Θέλω να πιστεύω ότι υπήρχε προσωρινό πρόβλημα στο σύστημά τους, κυρίως γιατί έχουμε κι άλλα πράγματα να πάρουμε από κει :)
Ουφ... κοίτα για τι κάθομαι και γράφω... χρειάζομαι διακοπές...
Αρχίσαμε από τα ψιλολόγια. Ανακάλυψα, προς μεγάλη μου χαρά, ότι το Play.com έχει, εκτός από CD, DVD και Super Audio CD (για μερικούς-μερικούς ;)), και μερικά πολύ ενδιαφέροντα βιβλία. Και όταν λέμε ενδιαφέροντα βιβλία εννοούμε Discworld! Terry Pratchett και τα μυαλά στα κάγκελα! Η Visa Electron της Πειραιώς στάθηκε στο ύψος της, και σε 4-5 εργάσιμες το βιβλίο (το Small Gods συγκεκριμένα) έσκασε μύτη στο σπίτι.
Το Play.com, για όσους δίνουν δεκάρα, έχει αρκετά ανταγωνιστικές τιμές και, κυρίως, δωρεάν αποστολή για οτιδήποτε πάρεις. Μια παραξενιά που έχει είναι ότι αν παραγγείλεις πάνω από ένα αντικείμενα, στα στέλνει ένα-ένα σε ξεχωριστά δέματα. Εντάξει, δεν πειράζει, προφανώς είναι μέρος του διακανονισμού που έκαναν με τα ταχυδρόμεια της Βρετανίας (είναι αγγλικό) ώστε να μην υπάρχουν μεταφορικά έξοδα. Το αρνητικό είναι ότι δεν στέλνει ηλεκτρονικά είδη (όπως π.χ. mp3 players) με αξία μεγαλύτερη των 100 λιρών εκτός Ηνωμένου Βασιλείου. Whatever...
Επίσης έγινε μια προσπάθεια να γίνει μια ομαδική αγορά (με συνολικό κόστος γύρω στα 160 ευρώ, τα άντερα μας πήραμε πάλι) από τον ναό. Δυστυχώς εκεί έγιναν διάφορα μυστήρια, με κυριότερο το ότι δεν δέχοταν τα στοιχεία της Visa Electron μου, όταν μάλιστα έχω ήδη αγοράσει κάποια πράγματα με ακριβώς την ίδια κάρτα. Σε mail που τους έστειλα, ζητώντας τους εξηγήσεις/βοήθεια, οι τύποι επέμεναν ότι δεν έχω εισάγει σωστά τα στοιχεία μου. Το πρόβλημα τελικά ελύθη όταν πληρώσαμε με το PayPal account του αδερφού, αλλά δεν έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Θέλω να πιστεύω ότι υπήρχε προσωρινό πρόβλημα στο σύστημά τους, κυρίως γιατί έχουμε κι άλλα πράγματα να πάρουμε από κει :)
Ουφ... κοίτα για τι κάθομαι και γράφω... χρειάζομαι διακοπές...
Δευτέρα, Ιουλίου 24, 2006
Μηχανήματα του διαβόλου, part 2
Άφησα το pc όλο το απόγευμα και το βράδυ ανοιχτό για να κατεβάσει τα 780 ΜΒ που ήθελε η διαδικασία αναβάθμισης του Ubuntu 5.10 (Breezy Badger) σε Ubuntu 6.06 (Dapper Drake).
Τζίφος.
Η επανεκκίνηση μετά την αναβάθμιση πάει θεόστραβα, με κυριότερο πρόβλημα το ότι δεν βρίσκει τον δίσκο. 'νταξ', και τις προηγούμενες φορές τα ίδια είχα, αλλά ήλπιζα ότι θα είχαν βγάλει κάποιο update, θα είχαν κάνει κάποιες διορθώσεις.
Για άλλη μια φορά βουτάω στο Community Forum του Ubuntu (από τα καλύτερα communities που έχω δει, αρκεί να ξέρεις να δουλεύεις το search). Αυτήν την φορά, λίγο πιο υποψιασμένος, κάνω πιο specific searches. Οι φόβοι μου επαληθεύονται, καθώς φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με το nForce4 που χρησιμοποιεί η motherboard μου (ASUS K8N4-E), και ειδικά στον SATA controller. Αρκετοί θεωρούν ότι το πρόβλημα είναι Asus-specific.
Σκατά. Το hardware detection στο Breezy δούλευε άψογα (εκτός από την webcam της Creative, αυτή ήθελε... χέρι). Γιατί να το χαλάσουν; Στο κάτω-κάτω, υποτίθεται ότι το Dapper Drake βγήκε περισσότερο για βελτίωση σταθερότητας, χωρίς τρομακτικές cutting-edge τεχνολογίες. Αυτές θα δοκιμαστούν στην επόμενη έκδοση, το Edgy Eft. Τι σταθερότητα και "Just Works" μου λες... εδώ δεν υποστηρίζεται επαρκώς το στάνταρ της αγοράς (SATA) και ένα από τα 3 δημοφιλέστερα chipsets....
Επιστροφή στο Breezy πάλι.
Τζίφος.
Η επανεκκίνηση μετά την αναβάθμιση πάει θεόστραβα, με κυριότερο πρόβλημα το ότι δεν βρίσκει τον δίσκο. 'νταξ', και τις προηγούμενες φορές τα ίδια είχα, αλλά ήλπιζα ότι θα είχαν βγάλει κάποιο update, θα είχαν κάνει κάποιες διορθώσεις.
Για άλλη μια φορά βουτάω στο Community Forum του Ubuntu (από τα καλύτερα communities που έχω δει, αρκεί να ξέρεις να δουλεύεις το search). Αυτήν την φορά, λίγο πιο υποψιασμένος, κάνω πιο specific searches. Οι φόβοι μου επαληθεύονται, καθώς φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με το nForce4 που χρησιμοποιεί η motherboard μου (ASUS K8N4-E), και ειδικά στον SATA controller. Αρκετοί θεωρούν ότι το πρόβλημα είναι Asus-specific.
Σκατά. Το hardware detection στο Breezy δούλευε άψογα (εκτός από την webcam της Creative, αυτή ήθελε... χέρι). Γιατί να το χαλάσουν; Στο κάτω-κάτω, υποτίθεται ότι το Dapper Drake βγήκε περισσότερο για βελτίωση σταθερότητας, χωρίς τρομακτικές cutting-edge τεχνολογίες. Αυτές θα δοκιμαστούν στην επόμενη έκδοση, το Edgy Eft. Τι σταθερότητα και "Just Works" μου λες... εδώ δεν υποστηρίζεται επαρκώς το στάνταρ της αγοράς (SATA) και ένα από τα 3 δημοφιλέστερα chipsets....
Επιστροφή στο Breezy πάλι.
Τετάρτη, Ιουλίου 19, 2006
Μηχανήματα του διαβόλου
Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω:
Ε; Καλό;
- Το pc μου θέλει format.
- Το pc μου θέλει εξορκιστή.
- Το εργαλείο με το οποίο κάνουμε ανάπτυξη είναι για τον π.....
Ε; Καλό;
Τρίτη, Ιουλίου 18, 2006
e-Τράπεζα
Μερικά πράγματα υποτίθεται ότι τα κάνουμε για να απλοποιήσουμε την ζωή μας, όχι για να παιδευόμαστε...
Η διαδικάσια ενεργοποίησης του e-banking της Eurobank ήταν μια αρκούντως επίπονη διαδικασία.
Παραλαμβάνεις τους κωδικούς από κάποιο κατάστημα της τράπεζας, δίνοντας έναν τετραψήφιο αριθμό, ο οποίος ακόμα δεν ξέρεις τι κάνει. Ανοίγεις το φακελάκι, βλέπεις δύο κωδικούς, ο ένας είναι το αυτό καθαυτό password και ο άλλος το certificate το οποίο υποτίθεται ότι δίνεις για να επιβεβαιώσεις μια εντολή συναλλαγής (διότι δεν φτάνει που έκανες login, εμείς πάλι δεν πιστεύουμε ότι είσαι εσύ). Πας να κάνεις login μέσω του αθλίου interface με το javaδικο αριθμητικό panel. Το username σου είναι ο 16ψήφιος αριθμός της κάρτας σου, άρα με το mouse πρέπει να πληκτρολογήσεις 16 ψηφία, χάρμα, χάρμα, πολύ πρακτικό, σαν να παίζεις Ναρκαλιευτή. Γράφεις και το password (το οποίο το γράφεις με το κανονικό πληκτρολόγιο, ενιαίο interface και τρίχες κατσαρές), αλλά login γιόκο τσόκο.
RTFM μικρέ πανάθλιε προγραμματιστή. Οι κωδικοί θέλουν ενεργοποίηση. Παίρνεις τηλέφωνο, σε ρωτάνε ονοματεπώνυμο και στοιχεία, δίνεις και τον τετραψήφιο αριθμό που λέγαμε προηγουμένως και ενεργοποιούνται οι κωδικοί.
Κάνεις login (επιτέλους), και ξεκινάει η διαδικασία αλλαγής του password και του certificate. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες πάλης με τα java panels, συνειδητοποιείς αυτό που φοβόσουν: είσαι εγκληματίας γιατί χρησιμοποιείς Firefox, βάλε Explorer να δουλέψεις σαν άνθρωπος.
ΕΥΤΥΧΩΣ, είμαι στην δουλειά με W2k και όχι στο σπίτι με το Ubuntu. Login με IE, όλα ωραία και καλά, γίνεται κανονικά η αλλαγή του certificate. Logout και ξανά login για να μπεις με firefox. Αααα, τι ευτυχία, συνδέεται κανονικά.
Τις πταίει; Εκτός από τον σχεδιαστή του site, φταίει και το pop-up keyboard panel που εμφανίζεται κατά την διαδικασία της αλλαγής του certificate (όχι του password, μόνο του certificate), το οποίο -σε firefox- εμφανίζεται μεν, αλλά το να πατάς τα πλήκτρα δεν έχει καμιά επίδραση.
Και να φανταστείς αγαπητέ αναγνώστη ότι απλά ήθελα να βλέπω τι υπόλοιπο έχω στον λογαριασμό μου.
Καταλαβαίνω ότι η ασφάλεια των on-line συναλλαγών είναι ΠΟΛΥ ευαίσθητο θέμα, αλλά μερικά πράγματα καταντούν γελοία. Προσέξτε: στο pop-up panel υπάρχει και αλφαριθμητικό και αριθμητικό πληκτρολόγιο. Η χρήση του είναι εξαιρετικά επίπονη, τόσο όταν σημαδεύεις με το mouse τα 16 ψηφία της κάρτας σου (για login name) όσο και όταν αλλάζεις το certificate, αλλά λες, δεν γα******, τουλάχιστον δεν το πιάνει keyboard logger. Το password όμως εισάγεται με το παραδοσιακό πληκτρολόγιο.
Ε;
Η διαδικάσια ενεργοποίησης του e-banking της Eurobank ήταν μια αρκούντως επίπονη διαδικασία.
Παραλαμβάνεις τους κωδικούς από κάποιο κατάστημα της τράπεζας, δίνοντας έναν τετραψήφιο αριθμό, ο οποίος ακόμα δεν ξέρεις τι κάνει. Ανοίγεις το φακελάκι, βλέπεις δύο κωδικούς, ο ένας είναι το αυτό καθαυτό password και ο άλλος το certificate το οποίο υποτίθεται ότι δίνεις για να επιβεβαιώσεις μια εντολή συναλλαγής (διότι δεν φτάνει που έκανες login, εμείς πάλι δεν πιστεύουμε ότι είσαι εσύ). Πας να κάνεις login μέσω του αθλίου interface με το javaδικο αριθμητικό panel. Το username σου είναι ο 16ψήφιος αριθμός της κάρτας σου, άρα με το mouse πρέπει να πληκτρολογήσεις 16 ψηφία, χάρμα, χάρμα, πολύ πρακτικό, σαν να παίζεις Ναρκαλιευτή. Γράφεις και το password (το οποίο το γράφεις με το κανονικό πληκτρολόγιο, ενιαίο interface και τρίχες κατσαρές), αλλά login γιόκο τσόκο.
RTFM μικρέ πανάθλιε προγραμματιστή. Οι κωδικοί θέλουν ενεργοποίηση. Παίρνεις τηλέφωνο, σε ρωτάνε ονοματεπώνυμο και στοιχεία, δίνεις και τον τετραψήφιο αριθμό που λέγαμε προηγουμένως και ενεργοποιούνται οι κωδικοί.
Κάνεις login (επιτέλους), και ξεκινάει η διαδικασία αλλαγής του password και του certificate. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες πάλης με τα java panels, συνειδητοποιείς αυτό που φοβόσουν: είσαι εγκληματίας γιατί χρησιμοποιείς Firefox, βάλε Explorer να δουλέψεις σαν άνθρωπος.
ΕΥΤΥΧΩΣ, είμαι στην δουλειά με W2k και όχι στο σπίτι με το Ubuntu. Login με IE, όλα ωραία και καλά, γίνεται κανονικά η αλλαγή του certificate. Logout και ξανά login για να μπεις με firefox. Αααα, τι ευτυχία, συνδέεται κανονικά.
Τις πταίει; Εκτός από τον σχεδιαστή του site, φταίει και το pop-up keyboard panel που εμφανίζεται κατά την διαδικασία της αλλαγής του certificate (όχι του password, μόνο του certificate), το οποίο -σε firefox- εμφανίζεται μεν, αλλά το να πατάς τα πλήκτρα δεν έχει καμιά επίδραση.
Και να φανταστείς αγαπητέ αναγνώστη ότι απλά ήθελα να βλέπω τι υπόλοιπο έχω στον λογαριασμό μου.
Καταλαβαίνω ότι η ασφάλεια των on-line συναλλαγών είναι ΠΟΛΥ ευαίσθητο θέμα, αλλά μερικά πράγματα καταντούν γελοία. Προσέξτε: στο pop-up panel υπάρχει και αλφαριθμητικό και αριθμητικό πληκτρολόγιο. Η χρήση του είναι εξαιρετικά επίπονη, τόσο όταν σημαδεύεις με το mouse τα 16 ψηφία της κάρτας σου (για login name) όσο και όταν αλλάζεις το certificate, αλλά λες, δεν γα******, τουλάχιστον δεν το πιάνει keyboard logger. Το password όμως εισάγεται με το παραδοσιακό πληκτρολόγιο.
Ε;
Δευτέρα, Ιουλίου 17, 2006
Μετανοείτε!
Στα βήματα του Lego Star Wars, τώρα ήρθε και η Brick Testament. Προφανώς πρόκειται για μια προσπάθεια κάποιου αιδεσιμότατου εν ονόματι Brendan Powell Smith να παρουσιάσει την Βίβλο σε μια πιο user-friendly έκδοση, βασισμένη σε απεικονίσεις με ...Lego.Ε όχι! Δεν θα περάσει έτσι! Αντεπίθεση!
Πρέπει να μαζέψουμε λεφτά για να στείλουμε τρεις κούτες Playmobil στον Αρχιεπίσκοπο και να κάνουμε την ορθόδοξη έκδοση. Δεν γίνεται να μείνουμε πίσω.
Ξηλωθείτε όλοι!
Παρασκευή, Ιουλίου 14, 2006
Αποκέντρωση αύριο, τώρα βαριέμαι
Σήμερα το καρέ συμπληρώθηκε.
Απέρριψα την τέταρτη συνέντευξη για δουλειά σε μεγάλο οργανισμό. Ο ΟΤΕ ακολούθησε την μοίρα των Siemens, Forthnet και HellasOnLine.
Και στις 4 περιπτώσεις, οι συνεντεύξεις γίνονταν στην Αθήνα. Στις τρεις ιδιωτικές, οι θέσεις ήταν (μάλλον) για Αθήνα, αλλά στον ΟΤΕ είχα κάνει αίτηση για θέση στην Θεσσαλονίκη. Παρόλα αυτά, η συνέντευξη γίνεται (θα γινόταν πριν μια ώρα) στην Αθήνα, στο Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ.
Το λογικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι οι συνεντεύξεις για όλες τις θέσεις του ΟΤΕ γίνονται στην Αθήνα. Είτε πρόκειται για θέσεις στην Ρόδο, είτε στην Καρδίτσα, είτε στην Ορεστιάδα, είτε στην Καστοριά.
Μπράβο. Ωραία αποκέντρωση.
Interesting bit... η κοπελιά από την Siemens σχεδόν παρεξηγήθηκε που δεν θα έκανα 500 + 500 χιλιόμετρα για μια θέση που δεν με ενδιαφέρει...
Απέρριψα την τέταρτη συνέντευξη για δουλειά σε μεγάλο οργανισμό. Ο ΟΤΕ ακολούθησε την μοίρα των Siemens, Forthnet και HellasOnLine.
Και στις 4 περιπτώσεις, οι συνεντεύξεις γίνονταν στην Αθήνα. Στις τρεις ιδιωτικές, οι θέσεις ήταν (μάλλον) για Αθήνα, αλλά στον ΟΤΕ είχα κάνει αίτηση για θέση στην Θεσσαλονίκη. Παρόλα αυτά, η συνέντευξη γίνεται (θα γινόταν πριν μια ώρα) στην Αθήνα, στο Διοικητικό Μέγαρο του ΟΤΕ.
Το λογικό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι οι συνεντεύξεις για όλες τις θέσεις του ΟΤΕ γίνονται στην Αθήνα. Είτε πρόκειται για θέσεις στην Ρόδο, είτε στην Καρδίτσα, είτε στην Ορεστιάδα, είτε στην Καστοριά.
Μπράβο. Ωραία αποκέντρωση.
Interesting bit... η κοπελιά από την Siemens σχεδόν παρεξηγήθηκε που δεν θα έκανα 500 + 500 χιλιόμετρα για μια θέση που δεν με ενδιαφέρει...
Παρασκευή, Ιουλίου 07, 2006
Kinder έκπληξη
Ο ταχυ-ταχυδρόμος ήρθε με το παπάκι του, μου έδωσε το πακέτο, τον πλήρωσα και έτρεξα πίσω στο γραφείο μου να το ανοίξω. Μόλις χθες είχα παραγγείλει το Using Samba του O'Reilly (με κάτι σαν κορμοράνο στο εξώφυλλο) και ήρθε επιτέλους η στιγμή να στρώσουμε το δίκτυο στο σπίτι.
Ανοίγω το δέμα και βγάζω το βιβλίο έξω. Χμμμ, δεν είναι ακριβώς καλοδιατηρημένο, τι στο διάολο, στον πάτο της αποθήκης το είχαν; Όχι ότι είναι χάλια, αλλά φαίνεται λίγο παλιό. Τελικά, όντως πρέπει να ήταν το τελευταίο που είχαν. Δεν πειράζει, καλό είναι, ούτε σκισμένες σελίδες, ούτε τσακίσματα, λίγη μαυρίλα μόνο στο εξώφυλλο, και το CD είναι στην θέση του, εντάξει, μια χαρά είναι.
Ωπ, τι είναι αυτό; Στην πρώτη σελίδα, αγκαλιά με την απόδειξη είναι διπλωμένο ακόμα ένα χαρτί, ψιλoglossy.
Τυπωμένο έμβλημα City College και χειρόγραφες σημειώσεις με στυλό... Ένα κινητό τηλέφωνο, κάτι email addresses, "Θέμα 18 -> Samba, να επικοινωνήσω με τον τάδε"...
Ε; Δωράκι μαζί με την απόδειξη; :D
Anyway... εξαιρετικός ο Παπασωτηρίου. Αποστολή με αντικαταβολή σε λιγότερο από 24 ώρες (χθες το μεσημέρι το παρήγγειλα, σήμερα στις 9 μου ήρθε), στο site ρωτάει και τι ώρες θέλεις να το παραλάβεις, εξαιρετικός. Και απ'ότι είδα, έχει τις καλύτερες τιμές στα iPod Nano. Όσοι πιστοί, τρεχάτε.
Το άλλο θέμα...
Το είδα! Πέρασα από το τοπικό μανάβικο (Apple Demo Center στην Αγγελάκη) όπου και έχουν στημένο ένα μαύρο Macbook. Τέλειο!
Το πρόβλημα της θερμοκρασίας δεν ήταν τελικά όσο έντονο πίστευα ότι θα είναι, αφού η επάνω πλευρά είναι άνετη στο άγγιγμα, λίγο-πολύ όσο όλα τα notebooks. Εντάξει, η κάτω πλευρά ήταν πολύ ζεστή, αλλά από την στιγμή που το ακουμπάς σε γραφείο, no problem. Η widescreen οθόνη με ξένισε λίγο, κυρίως γιατί δεν έχω ξαναδουλέψει σε widescreen, αλλά ήταν μια χαρά από ποιότητα και ούτε εκεί παρατήρησα έντονα φαινόμενα καθρεφτισμού. Νορμάλ πράγματα.
Το design είναι μινιμαλιστικά όμορφο, χωρίς πολλά-πολλά. Το μαύρο να πω την αλήθεια δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα, θα προτιμήσω στάνταρ το άσπρο. Το μέγεθος ήταν just right, εγώ το περίμενα ultra-compact, αλλά είναι αυτό το ενδιάμεσο που βολεύει για όλες τις δουλειές.
Το φετίχ όμως είναι το πληκτρολόγιο! Τελεία και παύλα, το keyboard είναι... ξέρετε εσείς. Ακριβώς λόγω του widescreen, το μέγεθος και οι αποστάσεις των πλήκτρων είναι κανονικές, πράγμα που δεν το περίμενα σε τέτοιο μικρό laptop. Εδώ καλά-καλά τα κανονικά 15άρια laptops δεν έχουν τέτοιο πληκτρολόγιο. Μόνο το Enter βγήκε μικρό και θα το ψάχνω... :)
ΥΓ: Το... Πολυόραμα ακόμα δεν απάντησε. Πάντως, χθες που πέρασα από κει, ο υπάλληλος μου είπε ότι τα Macbook αναμένονται όπου να'ναι, χωρίς να ξέρουν ακόμα τιμές.
Ανοίγω το δέμα και βγάζω το βιβλίο έξω. Χμμμ, δεν είναι ακριβώς καλοδιατηρημένο, τι στο διάολο, στον πάτο της αποθήκης το είχαν; Όχι ότι είναι χάλια, αλλά φαίνεται λίγο παλιό. Τελικά, όντως πρέπει να ήταν το τελευταίο που είχαν. Δεν πειράζει, καλό είναι, ούτε σκισμένες σελίδες, ούτε τσακίσματα, λίγη μαυρίλα μόνο στο εξώφυλλο, και το CD είναι στην θέση του, εντάξει, μια χαρά είναι.
Ωπ, τι είναι αυτό; Στην πρώτη σελίδα, αγκαλιά με την απόδειξη είναι διπλωμένο ακόμα ένα χαρτί, ψιλoglossy.
Τυπωμένο έμβλημα City College και χειρόγραφες σημειώσεις με στυλό... Ένα κινητό τηλέφωνο, κάτι email addresses, "Θέμα 18 -> Samba, να επικοινωνήσω με τον τάδε"...
Ε; Δωράκι μαζί με την απόδειξη; :D
Anyway... εξαιρετικός ο Παπασωτηρίου. Αποστολή με αντικαταβολή σε λιγότερο από 24 ώρες (χθες το μεσημέρι το παρήγγειλα, σήμερα στις 9 μου ήρθε), στο site ρωτάει και τι ώρες θέλεις να το παραλάβεις, εξαιρετικός. Και απ'ότι είδα, έχει τις καλύτερες τιμές στα iPod Nano. Όσοι πιστοί, τρεχάτε.
Το άλλο θέμα...
Το είδα! Πέρασα από το τοπικό μανάβικο (Apple Demo Center στην Αγγελάκη) όπου και έχουν στημένο ένα μαύρο Macbook. Τέλειο!
Το πρόβλημα της θερμοκρασίας δεν ήταν τελικά όσο έντονο πίστευα ότι θα είναι, αφού η επάνω πλευρά είναι άνετη στο άγγιγμα, λίγο-πολύ όσο όλα τα notebooks. Εντάξει, η κάτω πλευρά ήταν πολύ ζεστή, αλλά από την στιγμή που το ακουμπάς σε γραφείο, no problem. Η widescreen οθόνη με ξένισε λίγο, κυρίως γιατί δεν έχω ξαναδουλέψει σε widescreen, αλλά ήταν μια χαρά από ποιότητα και ούτε εκεί παρατήρησα έντονα φαινόμενα καθρεφτισμού. Νορμάλ πράγματα.
Το design είναι μινιμαλιστικά όμορφο, χωρίς πολλά-πολλά. Το μαύρο να πω την αλήθεια δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα, θα προτιμήσω στάνταρ το άσπρο. Το μέγεθος ήταν just right, εγώ το περίμενα ultra-compact, αλλά είναι αυτό το ενδιάμεσο που βολεύει για όλες τις δουλειές.
Το φετίχ όμως είναι το πληκτρολόγιο! Τελεία και παύλα, το keyboard είναι... ξέρετε εσείς. Ακριβώς λόγω του widescreen, το μέγεθος και οι αποστάσεις των πλήκτρων είναι κανονικές, πράγμα που δεν το περίμενα σε τέτοιο μικρό laptop. Εδώ καλά-καλά τα κανονικά 15άρια laptops δεν έχουν τέτοιο πληκτρολόγιο. Μόνο το Enter βγήκε μικρό και θα το ψάχνω... :)
ΥΓ: Το... Πολυόραμα ακόμα δεν απάντησε. Πάντως, χθες που πέρασα από κει, ο υπάλληλος μου είπε ότι τα Macbook αναμένονται όπου να'ναι, χωρίς να ξέρουν ακόμα τιμές.
Πέμπτη, Ιουλίου 06, 2006
Ελληνική αγορά υπολογιστών
Κάθε φορά που πιάνω μερικά λεφτά στα χέρια μου, η ίδια ιστορία. Ξυπνάει το καταναλωτικό δαιμόνιο μέσα μου, κολλάω με κάτι (στην παρούσα περίπτωση το Apple Macbook) και κάνω το internet άνω-κάτω μέχρι να βρω ακριβή χαρακτηριστικά, να διαβάσω όλα τα reviews και τις απόψεις, να βρω το κατάστημα με την καλύτερη τιμή.
Καθώς το Macbook δεν είναι ακριβώς ψώνιο μικρού κόστους (το μικρότερο configuration ξεκινάει από το χιλιάρικο), δεν θέλω να το ρισκάρω, θέλω να έχω την international warranty της Apple... άρα κοιτάμε για authorized resellers/retailers.
Έχοντας επισκεφτεί κατάστημα γνωστής αλυσίδας (ας την πούμε... Πολυόραμα), ξέρω ότι είναι authorized retailer και στα καταστήματά της έχει iMacs, Mac Minis αλλά και τα παλιότερα iBooks. Πάω στο site του... Πολυοράματος και βλέπω ότι από Apple... μόνο iPod και σχετικά αξεσουάρ στον κατάλογο.
Μάισταααα... Αποφασίζω να το παίξω σπαστικός και στέλνω λεβέντικο mail. Μπλα μπλα μπλα, κοτζάμ Πολυόραμα, ντροπή βρε παιδιά, γιατί δεν τα έχετε στον κατάλογο.
Το email εστάλθη μεσημέρι Δευτέρας. Το ποστ γράφεται Τετάρτη βράδυ και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί απάντηση. Μούγκα στην στρούγκα. Δεν ξέρω τι να υποθέσω, αλλά οι πρώτες σκέψεις δεν είναι καθόλου θετικές (Αγαπητέ σπαστικέ κάφρε. Τα mac τα έχουμε μόνο για να τραβάνε λαλάκες σας εσένα στο μαγαζί και μετά να τους πουλάμε pc. You cannot escape. Your ass is grass and we are the lawnmower).
Καλά, το email ήταν η αφορμή, όχι η αιτία. Έχετε παρατηρήσει ότι η ελληνική αγορά υπολογιστών πάει βάρκα-γιαλό; Μη τυχόν και προωθήσουμε τίποτα που δεν είναι best-seller, ή ακόμα χειρότερα, δεν διαφημίζεται, θα μας πέσει η μύτη. Δοκίμασε κανένας να ψάξει να βρει συσκευή Palm; Το Treo είναι το smartphone με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Αμερική και στην Βρετανία. Εδώ.... ποιο Treo;
Μόνο τους Pentium 4 ξέρουμε. Έχω ακούσει ατάκα γονιού, άσχετου με το άθλημα: "ή θα βάλεις Pentium, ή δεν σου παίρνω υπολογιστή". Άντε τώρα να εξηγήσεις σε τέτοιους ανθρώπους για λειτουργικά συστήματα που δεν απαιτούν restart μετά από εγκατάσταση εφαρμογής, για RISC επεξεργαστές, για PDA που δεν έχουν Windows Mobile, για smartphone χωρίς Symbian. Δυστυχώς, αυτοί είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πίτας των πωλήσεων, είναι ο μέσος γονιός που παίρνει pc στον κανακάρη του για να μάθει "κουμπιούτερ". Αυτούς εκμεταλλεύονται και τα ελληνικά καταστήματα, γι'αυτό όσο και αν ψάξετε θα βρίσκετε μπροστά σας Intel Pentium 4, κινητά Nokia, μητρικές της Asus, κάρτες ήχου της Creative, mp3 players της Apple, εκτυπωτές Hewlett Packard, Windows XP, Nero, MS Office. Μην πλακωθείτε να με φάτε ζωντανό, μια χαρά είναι όλα αυτά τα προϊόντα. Αν σου κάνουν την δουλειά σου σωστά, είναι τα καλύτερα εργαλεία στον κόσμο. Αλλά... δεν υπάρχουν μόνο αυτά, ότι κι αν σου λέει το κάθε... Πολυόραμα και ο κάθε... ΚεντρικοΕυρωπαίος. Οι οποίοι στην τελική δεν φταίνε κιόλας. Αυτά ζητάει ο πελάτης (το 95% του πελάτη), ποιοί είμαστε εμείς να του χαλάσουμε χατήρι;
Έχει κανείς να προτείνει κάποιον καλό μεταπωλητή; Είμαι στο τσακ να παραγγείλω από Cyberport αλλά δεν ξέρω αν ισχύει η international warranty...
Καθώς το Macbook δεν είναι ακριβώς ψώνιο μικρού κόστους (το μικρότερο configuration ξεκινάει από το χιλιάρικο), δεν θέλω να το ρισκάρω, θέλω να έχω την international warranty της Apple... άρα κοιτάμε για authorized resellers/retailers.
Έχοντας επισκεφτεί κατάστημα γνωστής αλυσίδας (ας την πούμε... Πολυόραμα), ξέρω ότι είναι authorized retailer και στα καταστήματά της έχει iMacs, Mac Minis αλλά και τα παλιότερα iBooks. Πάω στο site του... Πολυοράματος και βλέπω ότι από Apple... μόνο iPod και σχετικά αξεσουάρ στον κατάλογο.
Μάισταααα... Αποφασίζω να το παίξω σπαστικός και στέλνω λεβέντικο mail. Μπλα μπλα μπλα, κοτζάμ Πολυόραμα, ντροπή βρε παιδιά, γιατί δεν τα έχετε στον κατάλογο.
Το email εστάλθη μεσημέρι Δευτέρας. Το ποστ γράφεται Τετάρτη βράδυ και ακόμα δεν έχει εμφανιστεί απάντηση. Μούγκα στην στρούγκα. Δεν ξέρω τι να υποθέσω, αλλά οι πρώτες σκέψεις δεν είναι καθόλου θετικές (Αγαπητέ σπαστικέ κάφρε. Τα mac τα έχουμε μόνο για να τραβάνε λαλάκες σας εσένα στο μαγαζί και μετά να τους πουλάμε pc. You cannot escape. Your ass is grass and we are the lawnmower).
Καλά, το email ήταν η αφορμή, όχι η αιτία. Έχετε παρατηρήσει ότι η ελληνική αγορά υπολογιστών πάει βάρκα-γιαλό; Μη τυχόν και προωθήσουμε τίποτα που δεν είναι best-seller, ή ακόμα χειρότερα, δεν διαφημίζεται, θα μας πέσει η μύτη. Δοκίμασε κανένας να ψάξει να βρει συσκευή Palm; Το Treo είναι το smartphone με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Αμερική και στην Βρετανία. Εδώ.... ποιο Treo;
Μόνο τους Pentium 4 ξέρουμε. Έχω ακούσει ατάκα γονιού, άσχετου με το άθλημα: "ή θα βάλεις Pentium, ή δεν σου παίρνω υπολογιστή". Άντε τώρα να εξηγήσεις σε τέτοιους ανθρώπους για λειτουργικά συστήματα που δεν απαιτούν restart μετά από εγκατάσταση εφαρμογής, για RISC επεξεργαστές, για PDA που δεν έχουν Windows Mobile, για smartphone χωρίς Symbian. Δυστυχώς, αυτοί είναι ένα τεράστιο κομμάτι της πίτας των πωλήσεων, είναι ο μέσος γονιός που παίρνει pc στον κανακάρη του για να μάθει "κουμπιούτερ". Αυτούς εκμεταλλεύονται και τα ελληνικά καταστήματα, γι'αυτό όσο και αν ψάξετε θα βρίσκετε μπροστά σας Intel Pentium 4, κινητά Nokia, μητρικές της Asus, κάρτες ήχου της Creative, mp3 players της Apple, εκτυπωτές Hewlett Packard, Windows XP, Nero, MS Office. Μην πλακωθείτε να με φάτε ζωντανό, μια χαρά είναι όλα αυτά τα προϊόντα. Αν σου κάνουν την δουλειά σου σωστά, είναι τα καλύτερα εργαλεία στον κόσμο. Αλλά... δεν υπάρχουν μόνο αυτά, ότι κι αν σου λέει το κάθε... Πολυόραμα και ο κάθε... ΚεντρικοΕυρωπαίος. Οι οποίοι στην τελική δεν φταίνε κιόλας. Αυτά ζητάει ο πελάτης (το 95% του πελάτη), ποιοί είμαστε εμείς να του χαλάσουμε χατήρι;
Έχει κανείς να προτείνει κάποιον καλό μεταπωλητή; Είμαι στο τσακ να παραγγείλω από Cyberport αλλά δεν ξέρω αν ισχύει η international warranty...
Τρίτη, Ιουλίου 04, 2006
User review - Google Calendar
Ωραίο το Google Calendar.
Είχα την ευκαιρία να παίξω χθες για πρώτη φορά μαζί του και μπορώ να πω ότι έμεινα από ευχαριστημένος μέχρι ενθουσιασμένος. Αν απλά θέλεις να περνάς τα ραντεβού σου χωρίς πολλή φασαρία, κάνεις ένα κλικ στην ημέρα, γράφεις τον τίτλο του event και πατάς save. Απλά εύκολα και γρήγορα.
Αν όμως σε ενδιαφέρει να έχεις πολλαπλά calendars (ένα για την δουλειά, ένα για οικογενειακά θέματα, ένα για ραντεβουδάκια κλπ κλπ), τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Create New Calendar, το βαφτίζεις και πατάς OK. Το κάθε ημερολόγιο εμφανίζεται με το δικό του χρώμα επάνω στο κύριο παράθυρο (εκεί που εμφανίζονται οι μέρες), ενώ στα αριστερά, στην λίστα με τα ημερολόγια, μπορείς να κάνεις check-uncheck ποια ημερολόγιo θέλεις να εμφανίζονται και ποια όχι, με τον ίδιο τρόπο που ορίζεις ποια layers θα είναι visible στο Photoshop.
Η καλύτερη μαγκιά είναι ότι μπορείς να μοιραστείς ένα ημερολόγιο με τους φίλους σου/συνεργάτες σου. Στα settings του κάθε ημερολογίου μπορείς να ρυθμίσεις ποια άτομα θα έχουν πρόσβαση στο ημερολόγιο, αν θα μπορούν να το βλέπουν απλά ή και να δημιουργούν/τροποποιούν γεγονότα.
Διάφορα κουμπάκια κάνουν επίσης import/export σε δυο-τρια formats, δίνοντας έτσι συμβατότητα με MS Outlook και Apple iCal. Σε μια δοκιμή πάντως που έκανα, τα events μου από το Evolution περάστηκαν κανονικά, με κάποια προβληματάκια μόνο σε κάποια επαναλαμβανόμενα γεγονότα (αν και για αυτό μάλλον ευθύνεται ο συγχρονισμός Evolution - Palm Z72 - Sony Ericsson K750 που τα έχει κάνει μπάχαλο). Οι χρήστες Windows μπορούν να κάνουν ένα googlάρισμα για να βρουν το σχετικό plugin για το Palm Desktop ώστε να συγχρονίζουν το PDA τους απευθείας με το Google Calendar.
Πολύ με άρεσε (προσοχή στο "με", δεν είναι τυχαίο :Ρ) η δυνατότητα για απευθείας link σε ένα public ημερολόγιο ώστε να μπορείς να το βλέπεις χωρίς να κάνεις login (κοιτάξτε στην δεξιά πλευρά του blog μου, στο "Συγχρονιζόμαστε"), ενώ κάπου πήρε το μάτι μου και export σε XML, αλλά δεν έκατσα να το ψάξω πολύ-πολύ.
Σε γενικές γραμμές... ωραίο παιχνιδάκι, ειδικά αν κάποιος ψάχνει τρόπο να μοιράζεται ένα κοινό ημερολόγιο με άλλους (collaboration και δεν συμμαζεύεται). Αυτοί που ψάχνουν ένα προσωπικό ημερολόγιο, χωρίς πολλά-πολλά, ίσως να βολευτούν με το Google Calendar, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα είναι και τόσο πρακτικό, καθώς η πρόσβαση στο Internet δεν είναι πάντα εφικτή/γρήγορη/φτηνή. Αξίζει πάντως να το κοιτάξετε.
ΥΓ: Θα μου πείτε βέβαια.... "τώρα το ανακάλυψες ρε μάπα"; Σωστό κι αυτό...
Είχα την ευκαιρία να παίξω χθες για πρώτη φορά μαζί του και μπορώ να πω ότι έμεινα από ευχαριστημένος μέχρι ενθουσιασμένος. Αν απλά θέλεις να περνάς τα ραντεβού σου χωρίς πολλή φασαρία, κάνεις ένα κλικ στην ημέρα, γράφεις τον τίτλο του event και πατάς save. Απλά εύκολα και γρήγορα.
Αν όμως σε ενδιαφέρει να έχεις πολλαπλά calendars (ένα για την δουλειά, ένα για οικογενειακά θέματα, ένα για ραντεβουδάκια κλπ κλπ), τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Create New Calendar, το βαφτίζεις και πατάς OK. Το κάθε ημερολόγιο εμφανίζεται με το δικό του χρώμα επάνω στο κύριο παράθυρο (εκεί που εμφανίζονται οι μέρες), ενώ στα αριστερά, στην λίστα με τα ημερολόγια, μπορείς να κάνεις check-uncheck ποια ημερολόγιo θέλεις να εμφανίζονται και ποια όχι, με τον ίδιο τρόπο που ορίζεις ποια layers θα είναι visible στο Photoshop.
Η καλύτερη μαγκιά είναι ότι μπορείς να μοιραστείς ένα ημερολόγιο με τους φίλους σου/συνεργάτες σου. Στα settings του κάθε ημερολογίου μπορείς να ρυθμίσεις ποια άτομα θα έχουν πρόσβαση στο ημερολόγιο, αν θα μπορούν να το βλέπουν απλά ή και να δημιουργούν/τροποποιούν γεγονότα.
Διάφορα κουμπάκια κάνουν επίσης import/export σε δυο-τρια formats, δίνοντας έτσι συμβατότητα με MS Outlook και Apple iCal. Σε μια δοκιμή πάντως που έκανα, τα events μου από το Evolution περάστηκαν κανονικά, με κάποια προβληματάκια μόνο σε κάποια επαναλαμβανόμενα γεγονότα (αν και για αυτό μάλλον ευθύνεται ο συγχρονισμός Evolution - Palm Z72 - Sony Ericsson K750 που τα έχει κάνει μπάχαλο). Οι χρήστες Windows μπορούν να κάνουν ένα googlάρισμα για να βρουν το σχετικό plugin για το Palm Desktop ώστε να συγχρονίζουν το PDA τους απευθείας με το Google Calendar.
Πολύ με άρεσε (προσοχή στο "με", δεν είναι τυχαίο :Ρ) η δυνατότητα για απευθείας link σε ένα public ημερολόγιο ώστε να μπορείς να το βλέπεις χωρίς να κάνεις login (κοιτάξτε στην δεξιά πλευρά του blog μου, στο "Συγχρονιζόμαστε"), ενώ κάπου πήρε το μάτι μου και export σε XML, αλλά δεν έκατσα να το ψάξω πολύ-πολύ.
Σε γενικές γραμμές... ωραίο παιχνιδάκι, ειδικά αν κάποιος ψάχνει τρόπο να μοιράζεται ένα κοινό ημερολόγιο με άλλους (collaboration και δεν συμμαζεύεται). Αυτοί που ψάχνουν ένα προσωπικό ημερολόγιο, χωρίς πολλά-πολλά, ίσως να βολευτούν με το Google Calendar, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα είναι και τόσο πρακτικό, καθώς η πρόσβαση στο Internet δεν είναι πάντα εφικτή/γρήγορη/φτηνή. Αξίζει πάντως να το κοιτάξετε.
ΥΓ: Θα μου πείτε βέβαια.... "τώρα το ανακάλυψες ρε μάπα"; Σωστό κι αυτό...
Σάββατο, Ιουλίου 01, 2006
Extreme sports
Στην κλασσική συζήτηση περί λειτουργικών συστημάτων (οι κακοήθεις την περιγράφουν ως "προσυλητισμό", τσ τσ ανίδεοι, για αυτό είστε ακόμα με Windows) έπεσε η θεϊκή ατάκα από τον Γιάννη, χρήστη Vista beta:
EDIT: Η κακία πληρώνεται. Το Gaim ακολούθησε τον δρόμο του MSN και χρειάστηκε ένα kill -9 για να επανέλθει στην τάξη. Αν μου κάνει νούμερα και το iChat, θα αρχίσω την ανατροφή ταχυδρομικών περιστεριών.
- Μην ανησυχείς. Υπάρχει λύση στο πρόβλημα σου. (o MSN messenger του μόλις είχε αυτοκτονήσει εν ψυχρώ)John, ζωγράφισες! :)
- Δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι το ρίσκο και το σασπένς των Vista.
EDIT: Η κακία πληρώνεται. Το Gaim ακολούθησε τον δρόμο του MSN και χρειάστηκε ένα kill -9 για να επανέλθει στην τάξη. Αν μου κάνει νούμερα και το iChat, θα αρχίσω την ανατροφή ταχυδρομικών περιστεριών.
Πάει και ο Ιούνης.
Μήνας ήταν και πέρασε. Και τι μήνας. Ο πρώτος στην δουλειά.
Αργή αλλά σταθερή η προσαρμογή. Τώρα που όλοι οι πρώην συμφοιτητές-νυν εκπαιδευτικοί κουνάνε το μαντίλι στην σχολική χρονιά, μερικοί χώνονται πιο βαθιά στο τούνελ. Δεν πειράζει, επιλογές είναι αυτά, δεν γίνεται να γίνουμε όλοι δάσκαλοι, κάποιοι πρέπει να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα :)
Το σημαντικό είναι ότι τελείωσε ο μήνας και ήρθε ο καιρός να πέσει ο πρώτος μισθός. Αυτό πραγματικά το περιμένω εδώ και μέρες με ανυπομονησία (σε λίγο θα δηλώσω πτώχευση). Δυστυχώς, ο εργοδότης πληρώνει -μέσω τραπέζης- κάθε 1η του μηνός, για τον Ιούλιο η 1η πέφτει Σάββατο, άρα θα δω το χρώμα του χρήματος δυο μέρες αργότερα.
Πέρα από την προσαρμογή στην δουλειά, ο μήνας πέρασε αδιάφορα εώς βαρετά και μελαγχολικά. Λίγες οι έξοδοι και τα καφεδάκια με την παρέα, ακόμα και το Clocks μας έχασε και δεν μπόρεσε να μας τρίψει στα μούτρα ο Derek το iBook του και να γελάσει με τον πόνο μας. Ή σπίτι και λιώσιμο, ή στο laptop της Nenya να παιδευόμαστε με την Access στην αρχή, με το Matlab μετά. Υπήρχε όμως ο Roger Waters. Ααα, όλα κι όλα, αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται.
Πάει και ο Ιούνης. Δεν βαριέσαι... εμείς να ?μαστε καλά...
Άντε και καλό μας μήνα!
Αργή αλλά σταθερή η προσαρμογή. Τώρα που όλοι οι πρώην συμφοιτητές-νυν εκπαιδευτικοί κουνάνε το μαντίλι στην σχολική χρονιά, μερικοί χώνονται πιο βαθιά στο τούνελ. Δεν πειράζει, επιλογές είναι αυτά, δεν γίνεται να γίνουμε όλοι δάσκαλοι, κάποιοι πρέπει να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα :)
Το σημαντικό είναι ότι τελείωσε ο μήνας και ήρθε ο καιρός να πέσει ο πρώτος μισθός. Αυτό πραγματικά το περιμένω εδώ και μέρες με ανυπομονησία (σε λίγο θα δηλώσω πτώχευση). Δυστυχώς, ο εργοδότης πληρώνει -μέσω τραπέζης- κάθε 1η του μηνός, για τον Ιούλιο η 1η πέφτει Σάββατο, άρα θα δω το χρώμα του χρήματος δυο μέρες αργότερα.
Πέρα από την προσαρμογή στην δουλειά, ο μήνας πέρασε αδιάφορα εώς βαρετά και μελαγχολικά. Λίγες οι έξοδοι και τα καφεδάκια με την παρέα, ακόμα και το Clocks μας έχασε και δεν μπόρεσε να μας τρίψει στα μούτρα ο Derek το iBook του και να γελάσει με τον πόνο μας. Ή σπίτι και λιώσιμο, ή στο laptop της Nenya να παιδευόμαστε με την Access στην αρχή, με το Matlab μετά. Υπήρχε όμως ο Roger Waters. Ααα, όλα κι όλα, αυτά τα πράγματα δεν ξεχνιούνται.
Πάει και ο Ιούνης. Δεν βαριέσαι... εμείς να ?μαστε καλά...
Άντε και καλό μας μήνα!
Παρασκευή, Ιουνίου 23, 2006
Κουνάει το πλοίο...
Οι bloggers έχουμε ακούσει τα εξ’ αμάξης τον τελευταίο καιρό από τις εφημερίδες. Τι κομπλεξικούς μας είπανε, τι αναλφάβητους μας είπανε ( ή μήπως «ήπαναι»; Δαιν ξαίρο, ίμε κε αναλφάβιτως), εγωκεντρικούς που ψάχνουμε την επιβεβαίωση μας είπανε, αα να μην ξεχάσω ότι πρέπει να ψάξεις μέσα στα αμέτρητα σκουπίδια για να βρεις κάτι που αξίζει (εκκενώσεις βόθρων «ο Αχόρταγος»), κακομοιριασμένους, φύτουλες κολλημένους στους υπολογιστές, ανέραστους (αγάμητους ήθελα να γράψω :Ρ) και πάει λέγοντας...
‘Η μήπως... «λαίγωντας» ;
Για να το λένε αυτοί, κάτι θα ξέρουν. Αν μη τι άλλο, οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα.
Όπως το βλέπω εγώ (υποθέτω ότι για να διαβάζεις το blog μου, σε ενδιαφέρει η γνώμη μου), το blog είναι η μετεξέλιξη της μόνιμης προσωπικής στήλης που έχει κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Εκεί υποτίθεται ότι εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις για κάποιο γεγονός που απασχολεί την επικαιρότητα.
Καίριες διαφορές: ο blogger δεν πληρώνεται. Το κάνει γιατί γουστάρει και γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει τις απόψεις του. Δεν το κάνει για εμπορικούς/οικονομικούς σκοπούς.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα προσωπικά blogs είναι προσωπικά, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν παίρνουν γραμμή από «τους πάνω». Και μη μου πείτε, κύριοι δημοσιογράφοι, ότι οι εφημερίδες είναι ανεξάρτητες και τέτοιες αηδίες, δεν είμαστε ηλίθιοι (είπαμε, κομπλεξικοί, ψωνάρες, ανωρθώγραφη, αγαμ... ανέραστοι, αλλά όχι ηλίθιοι).
Από ότι φαίνεται όμως, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις αλλαγές των καιρών. Τα ΜΜΕ, από την εποχή που ο Γουτεμβέργιος μουτζούρωνε χαρτιά στο πιεστήριο, επιτελούσαν το έργο τους χωρίς feedback. Έδιναν πληροφόρηση στον κόσμο, αλλά δεν λάμβαναν πληροφόρηση από τον κόσμο. Τώρα όμως ο κόσμος επιστρέφει πληροφορία (το δικαίωμα του ελεύθερου λόγου σε πλήρη ισχύ), αλλά... δεν είναι αυτή που περίμεναν τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατέχει περισσότερη γνώση στα χέρια του, είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, και πλέον έχει και την δυνατότητα να εκφέρει την κρίση του, να την δημοσιεύσει.
Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, η σχέση MME - κοινό είναι αμφίδρομη.
Κύριοι δημοσιογράφοι, πάντα είχαμε κακή γνώμη για τα ΜΜΕ, αλλά τώρα μας δόθηκε η δυνατότητα να την αναρτήσουμε μπροστά στα μάτια του κάθε ενδιαφερόμενου. Προσαρμοστείτε όσο είναι καιρός.
Αλλά ακόμα και αν κάποιο blog δεν είναι "ειδησεογραφικού περιεχομένου", παραμένει blog = weblog = web log = δικτυακό ημερολόγιο. Όλοι έχουν την ανάγκη να βγάλουν τα εσώψυχά τους κάπου. Κάποιος αναφέρεται στην προσωπική του ζωή σε ένα μέσο όπως το Ίντερνετ, εντάξει, μπορεί να είναι ανώφελο/ανόητο/δεν εξυπηρετεί ενημερωτικό σκοπό/οτιδήποτε, αλλά μαγκιά του, γιατί σε τελική ανάλυση κάποιοι το διαβάζουν. Εξυπηρετεί την επικονωνία μεταξύ ανθρώπων, έστω και ασύγχρονη. Αυτό που θα έπρεπε να σας προβληματίσει είναι ότι κάποια τέτοια blogs έχουν φανατικούς και πολλούς αναγνώστες χωρίς να χρειάζεται να συμπεριλάβουν στην συσκευασία 1 βιβλίο από τους κλασσικούς, 3 DVD και 5 ένθετα.
Και μην ξανακούσω για ανορθόγραφους bloggers. Ξέρουμε τι υπερωρίες χτυπάει ο ορθογράφος του Word στα γραφεία σας...
‘Η μήπως... «λαίγωντας» ;
Για να το λένε αυτοί, κάτι θα ξέρουν. Αν μη τι άλλο, οι δημοσιογράφοι τα ξέρουν όλα.
Όπως το βλέπω εγώ (υποθέτω ότι για να διαβάζεις το blog μου, σε ενδιαφέρει η γνώμη μου), το blog είναι η μετεξέλιξη της μόνιμης προσωπικής στήλης που έχει κάποιος δημοσιογράφος στην εφημερίδα. Εκεί υποτίθεται ότι εκθέτει τις προσωπικές του απόψεις για κάποιο γεγονός που απασχολεί την επικαιρότητα.
Καίριες διαφορές: ο blogger δεν πληρώνεται. Το κάνει γιατί γουστάρει και γιατί έχει ανάγκη να εκφράσει τις απόψεις του. Δεν το κάνει για εμπορικούς/οικονομικούς σκοπούς.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα προσωπικά blogs είναι προσωπικά, δεν εξυπηρετούν συμφέροντα, δεν παίρνουν γραμμή από «τους πάνω». Και μη μου πείτε, κύριοι δημοσιογράφοι, ότι οι εφημερίδες είναι ανεξάρτητες και τέτοιες αηδίες, δεν είμαστε ηλίθιοι (είπαμε, κομπλεξικοί, ψωνάρες, ανωρθώγραφη, αγαμ... ανέραστοι, αλλά όχι ηλίθιοι).
Από ότι φαίνεται όμως, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αποδεχθούν τις αλλαγές των καιρών. Τα ΜΜΕ, από την εποχή που ο Γουτεμβέργιος μουτζούρωνε χαρτιά στο πιεστήριο, επιτελούσαν το έργο τους χωρίς feedback. Έδιναν πληροφόρηση στον κόσμο, αλλά δεν λάμβαναν πληροφόρηση από τον κόσμο. Τώρα όμως ο κόσμος επιστρέφει πληροφορία (το δικαίωμα του ελεύθερου λόγου σε πλήρη ισχύ), αλλά... δεν είναι αυτή που περίμεναν τα ΜΜΕ. Ο κόσμος κατέχει περισσότερη γνώση στα χέρια του, είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, και πλέον έχει και την δυνατότητα να εκφέρει την κρίση του, να την δημοσιεύσει.
Για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, η σχέση MME - κοινό είναι αμφίδρομη.
Κύριοι δημοσιογράφοι, πάντα είχαμε κακή γνώμη για τα ΜΜΕ, αλλά τώρα μας δόθηκε η δυνατότητα να την αναρτήσουμε μπροστά στα μάτια του κάθε ενδιαφερόμενου. Προσαρμοστείτε όσο είναι καιρός.
Αλλά ακόμα και αν κάποιο blog δεν είναι "ειδησεογραφικού περιεχομένου", παραμένει blog = weblog = web log = δικτυακό ημερολόγιο. Όλοι έχουν την ανάγκη να βγάλουν τα εσώψυχά τους κάπου. Κάποιος αναφέρεται στην προσωπική του ζωή σε ένα μέσο όπως το Ίντερνετ, εντάξει, μπορεί να είναι ανώφελο/ανόητο/δεν εξυπηρετεί ενημερωτικό σκοπό/οτιδήποτε, αλλά μαγκιά του, γιατί σε τελική ανάλυση κάποιοι το διαβάζουν. Εξυπηρετεί την επικονωνία μεταξύ ανθρώπων, έστω και ασύγχρονη. Αυτό που θα έπρεπε να σας προβληματίσει είναι ότι κάποια τέτοια blogs έχουν φανατικούς και πολλούς αναγνώστες χωρίς να χρειάζεται να συμπεριλάβουν στην συσκευασία 1 βιβλίο από τους κλασσικούς, 3 DVD και 5 ένθετα.
Και μην ξανακούσω για ανορθόγραφους bloggers. Ξέρουμε τι υπερωρίες χτυπάει ο ορθογράφος του Word στα γραφεία σας...
Πέμπτη, Ιουνίου 22, 2006
Η καφεϊνη είναι φίλη μας
Και όποιος φούστης ξαναχαλάσει το μηχάνημα του καφέ στην δουλειά, θα του δαγκώσω την καρωτίδα.
Η καφεϊνη είναι βασική διατροφική ομάδα. Θα στερούσες ποτέ την τροφή από έναν άνθρωπο;
Τετάρτη, Ιουνίου 21, 2006
Ticking away the moments that make up a dull day...
Ε δεν μπορείς λίγο να χαρείς. Κάτι θα συμβεί για να σε βγάλει από τον δρόμο σου.
Να, όπως που.χου. μπορεί να συμβεί να κάνεις overwrite το αρχείο που πρέπει να παραδώσεις την επόμενη μέρα και να χάσεις κόπους 3-4 ημερών. Χωρίς backup. Τι κάνεις; Καρφώνεις το καλαμάκι του φραπέ σε κεντρική αρτηρία που δεν εμποδίζει την πληκτρολόγηση και αρχίζεις την ολονυχτία.
Φυσικά ο νόμος του Murphy, είναι σαν τον ταχυδρόμο, χτυπάει πάντα δυο φορές. Έτσι, γύρω στις 2 ώρες πριν παραδώσεις το project, κολλάει ο υπολογιστής και χάνεις την τελευταία σελίδα πυκνογραμμένου κειμένου, την ψυχραιμία σου και μερικά χρόνια από την ζωή σου.
Τα παραδείγματα είναι εντελώς (μα ΕΝΤΕΛΩΣ) τυχαία και δεν μου συνέβησαν χθες και προχθές που έπρεπε να παραδώσω το άρθρο για το περιοδικό (και το οποίο μου έφαγε σχεδον όλα τα απογεύματα της τελευταίας βδομάδας).
Φήμες ότι παρήγγειλα αφίσα που αναγράφει "Jesus saves, Buddha keeps a backup" κρίνονται ως κακοήθεις. Δεν έχω άδειο τοίχο για να την βάλω. Χμμμ, το μπλουζάκι δεν είναι άσχ... εε τι λέγαμε;
Για την συναυλία του Roger Waters λέγαμε.
Μήπως είχε τον τελειότερο ήχο σε συναυλία ever; Μήπως; Ο άνθρωπος έβαλε surround ηχεία περιμετρικά του συναυλικού χώρου. Έστησε και δυο οθόνες (η δεύτερη κάλυψε την πρώτη στο second part της συναυλίας) και μας έδειχνε τα clipάκια σχετικά με το κάθε τραγούδι. Στο πρώτο part ακούσαμε τραγούδια από διάφορες δουλειές του, είτε σόλο είτε με τους Pink Floyd, ενώ στο δεύτερο έπαιξε όλο το Dark Side of the Moon. Και φυσικά, επειδή αυτά δεν μας έφτασαν, ο Roger ξανανέβηκε στην σκηνή, έπαιξε Happiest Days of our Lives και στο καπάκι, φυσικά, Another Brick in the Wall (part 2) και τελείωσε με το Comfortably Numb, όπου έγινε χαμός.
Απολογισμός:
50 ευρώ εισητήριο (έκαστος) + καφέδες + βενζίνες (σχεδόν 2 ντεπόζιτα) + διόδια + junk food.
940 χιλιόμετρα μέσα σε 15 ώρες + 3 ώρες συναυλία + 1 ώρα και κάτι για να φτάσουμε από το Terravibe στο αυτοκίνητο με τα πόδια (όταν λέμε κόσμοσυρροή, το εννοούμε).
4 χιλιόμετρα περπάτημα πήγαινε και άλλα τόσα το έλα για την διαδρομή Terravibe-αυτοκίνητο (το οποίο το είχαμε παρκάρει επάνω στην Εθνική Οδό).
Όλη την επόμενη μέρα αισθανόμουν σαν ζόμπι γιατί κοιμήθηκα 2 ώρες πριν πάω στην δουλειά.
Αλλά το να ακούς 20.000 κόσμο να τραγουδάνε το Wish You Here... priceless...
...see you on the dark side of the moon...
Να, όπως που.χου. μπορεί να συμβεί να κάνεις overwrite το αρχείο που πρέπει να παραδώσεις την επόμενη μέρα και να χάσεις κόπους 3-4 ημερών. Χωρίς backup. Τι κάνεις; Καρφώνεις το καλαμάκι του φραπέ σε κεντρική αρτηρία που δεν εμποδίζει την πληκτρολόγηση και αρχίζεις την ολονυχτία.
Φυσικά ο νόμος του Murphy, είναι σαν τον ταχυδρόμο, χτυπάει πάντα δυο φορές. Έτσι, γύρω στις 2 ώρες πριν παραδώσεις το project, κολλάει ο υπολογιστής και χάνεις την τελευταία σελίδα πυκνογραμμένου κειμένου, την ψυχραιμία σου και μερικά χρόνια από την ζωή σου.
Τα παραδείγματα είναι εντελώς (μα ΕΝΤΕΛΩΣ) τυχαία και δεν μου συνέβησαν χθες και προχθές που έπρεπε να παραδώσω το άρθρο για το περιοδικό (και το οποίο μου έφαγε σχεδον όλα τα απογεύματα της τελευταίας βδομάδας).
Φήμες ότι παρήγγειλα αφίσα που αναγράφει "Jesus saves, Buddha keeps a backup" κρίνονται ως κακοήθεις. Δεν έχω άδειο τοίχο για να την βάλω. Χμμμ, το μπλουζάκι δεν είναι άσχ... εε τι λέγαμε;
Για την συναυλία του Roger Waters λέγαμε.
Μήπως είχε τον τελειότερο ήχο σε συναυλία ever; Μήπως; Ο άνθρωπος έβαλε surround ηχεία περιμετρικά του συναυλικού χώρου. Έστησε και δυο οθόνες (η δεύτερη κάλυψε την πρώτη στο second part της συναυλίας) και μας έδειχνε τα clipάκια σχετικά με το κάθε τραγούδι. Στο πρώτο part ακούσαμε τραγούδια από διάφορες δουλειές του, είτε σόλο είτε με τους Pink Floyd, ενώ στο δεύτερο έπαιξε όλο το Dark Side of the Moon. Και φυσικά, επειδή αυτά δεν μας έφτασαν, ο Roger ξανανέβηκε στην σκηνή, έπαιξε Happiest Days of our Lives και στο καπάκι, φυσικά, Another Brick in the Wall (part 2) και τελείωσε με το Comfortably Numb, όπου έγινε χαμός.
Απολογισμός:
50 ευρώ εισητήριο (έκαστος) + καφέδες + βενζίνες (σχεδόν 2 ντεπόζιτα) + διόδια + junk food.
940 χιλιόμετρα μέσα σε 15 ώρες + 3 ώρες συναυλία + 1 ώρα και κάτι για να φτάσουμε από το Terravibe στο αυτοκίνητο με τα πόδια (όταν λέμε κόσμοσυρροή, το εννοούμε).
4 χιλιόμετρα περπάτημα πήγαινε και άλλα τόσα το έλα για την διαδρομή Terravibe-αυτοκίνητο (το οποίο το είχαμε παρκάρει επάνω στην Εθνική Οδό).
Όλη την επόμενη μέρα αισθανόμουν σαν ζόμπι γιατί κοιμήθηκα 2 ώρες πριν πάω στην δουλειά.
Αλλά το να ακούς 20.000 κόσμο να τραγουδάνε το Wish You Here... priceless...
...see you on the dark side of the moon...
Κυριακή, Ιουνίου 18, 2006
Run like hell
Για να δούμε, τι λέει το σχέδιο πτήσης;
Φόρτωμα στο Punto. Πάμε και μαζεύουμε τον Γιάννη.
Αναχώρηση από Θεσσαλονίκη.
Καφές στα Τέμπη.
Σνακ στον Σείριο.
Άφιξη στο Terravibe στην Μαλακάσα.
Κατά τις 9 θα βγει στην σκηνή ο Roger Waters.
Μόλις κατέβει από την σκηνή, ξαναφόρτωμα στο Punto και παίρνουμε την διαδρομή ανάποδα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δουλεύουμε και αύριο... :)
Φόρτωμα στο Punto. Πάμε και μαζεύουμε τον Γιάννη.
Αναχώρηση από Θεσσαλονίκη.
Καφές στα Τέμπη.
Σνακ στον Σείριο.
Άφιξη στο Terravibe στην Μαλακάσα.
Κατά τις 9 θα βγει στην σκηνή ο Roger Waters.
Μόλις κατέβει από την σκηνή, ξαναφόρτωμα στο Punto και παίρνουμε την διαδρομή ανάποδα.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δουλεύουμε και αύριο... :)
Δευτέρα, Ιουνίου 12, 2006
ΑγιοΠνευματοblogging
Κάποιος ανέφερε ότι του Αγίου Πνεύματος είναι αργία για τους πληροφορικούς. Πνευματική εργασία και δεν συμμαζεύεται. Αν κρίνω από τα σημερινά, ο καντινιέρης στην γωνία κάνει περισσότερη πνευματική εργασία από μας τα code monkeys, για αυτό και εμείς δουλεύαμε και αυτός το έκλεισε. Ααααχ, έχει γίνει επιστήμη η παντσέτα πλέον....
Το Κ750 μου κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μου αλλάξει την γνώμη που έχω για αυτό. Το βρίζω από την πρώτη στιγμή που το πήρα, αλλά όσο πάει δείχνει τις χάρες του. Μετά το update (πονεμένη ιστορία) σταμάτησαν τα κολλήματα και τα κλεισίματα. Το sync με το Ubuntu γίνεται πανεύκολα και -πλέον- αυτόματα κάθε ώρα με Bluetooth και Multisync. Έστρωσε και η μπαταρία του και φτάνει τις 5 μέρες αυτονομία (κλειστό κάθε βράδυ, bluetooth πάντα ανοικτό, 4-5 κλήσεις την ημέρα, δίκτυο ΤΙΜ). Το Palm συνδέεται απροβλημάτιστα μέσω bluetooth για σερφάρισμα στο internet over gprs. Σκατά. Το μόνο που μένει είναι να λύσει από μόνο του και το πρόβλημα με τον κατάλογο για να μην το αλλάξω ποτέ.
Υπέροχη η διαφήμιση "Jose + 10". Ο πιτσιρικάς φαντάζεται ότι παίζει μπάλα με τα μεγαλύτερα αστέρια του ποδοσφαίρου στον ακάλυπτο, ντριμπλάρει τον Πλατινί, αλλάζει πάσες με τον Ζιζού, μαλώνει με τον Κααν για το αν πέρασε η μπάλα την γραμμή. Η μάνα τον φωνάζει και όλοι οι παίκτες εξαφανίζονται. Όλοι εκτός από τον μικρό Jose που γυρνάει στο σπίτι χαμογελαστός. Έτσι, όπως κάναμε και εμείς το 87 με το Eurobasket (πόσες ασσίστ μου είχε δώσει ο Γιαννάκης τότε;)... Αμολήστε τα παιδιά στις αλάνες ρεεεε!
Αλλά βέβαια, που να αφήσεις πλέον ένα παιδί μονάχο του. Στην Βέροια ακόμα ψάχνουν...
Κάφρε οδηγέ με την BMW. Ναι, εσένα λέω. Εσένα που προτιμάς να προκαλέσεις ατύχημα παρά να περιμένεις στο φανάρι πίσω από ένα (one, ein, 1) αυτοκίνητο στο φανάρι. Προχθές το γλυτώσαμε στο παρατσάκ, την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο γρήγορος. Δεν θα μπω καν στον κόπο να το παίξω ανώτερος. Σου εύχομαι να βρεις το κάρο σου βίδες, γιατί μόνο αυτό σε νοιάζει και μόνο έτσι θα πονέσεις και θα καταλάβεις. Καθυστερημένε.
Αγίου Πνεύματος σήμερα. Να δούμε πόσοι θα φωτιστούμε.
Τουλάχιστον ήταν απόλαυση το πρώτο ημίχρονο Ιταλίας-Γκάνας :-)
Το Κ750 μου κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μου αλλάξει την γνώμη που έχω για αυτό. Το βρίζω από την πρώτη στιγμή που το πήρα, αλλά όσο πάει δείχνει τις χάρες του. Μετά το update (πονεμένη ιστορία) σταμάτησαν τα κολλήματα και τα κλεισίματα. Το sync με το Ubuntu γίνεται πανεύκολα και -πλέον- αυτόματα κάθε ώρα με Bluetooth και Multisync. Έστρωσε και η μπαταρία του και φτάνει τις 5 μέρες αυτονομία (κλειστό κάθε βράδυ, bluetooth πάντα ανοικτό, 4-5 κλήσεις την ημέρα, δίκτυο ΤΙΜ). Το Palm συνδέεται απροβλημάτιστα μέσω bluetooth για σερφάρισμα στο internet over gprs. Σκατά. Το μόνο που μένει είναι να λύσει από μόνο του και το πρόβλημα με τον κατάλογο για να μην το αλλάξω ποτέ.
Υπέροχη η διαφήμιση "Jose + 10". Ο πιτσιρικάς φαντάζεται ότι παίζει μπάλα με τα μεγαλύτερα αστέρια του ποδοσφαίρου στον ακάλυπτο, ντριμπλάρει τον Πλατινί, αλλάζει πάσες με τον Ζιζού, μαλώνει με τον Κααν για το αν πέρασε η μπάλα την γραμμή. Η μάνα τον φωνάζει και όλοι οι παίκτες εξαφανίζονται. Όλοι εκτός από τον μικρό Jose που γυρνάει στο σπίτι χαμογελαστός. Έτσι, όπως κάναμε και εμείς το 87 με το Eurobasket (πόσες ασσίστ μου είχε δώσει ο Γιαννάκης τότε;)... Αμολήστε τα παιδιά στις αλάνες ρεεεε!
Αλλά βέβαια, που να αφήσεις πλέον ένα παιδί μονάχο του. Στην Βέροια ακόμα ψάχνουν...
Κάφρε οδηγέ με την BMW. Ναι, εσένα λέω. Εσένα που προτιμάς να προκαλέσεις ατύχημα παρά να περιμένεις στο φανάρι πίσω από ένα (one, ein, 1) αυτοκίνητο στο φανάρι. Προχθές το γλυτώσαμε στο παρατσάκ, την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο γρήγορος. Δεν θα μπω καν στον κόπο να το παίξω ανώτερος. Σου εύχομαι να βρεις το κάρο σου βίδες, γιατί μόνο αυτό σε νοιάζει και μόνο έτσι θα πονέσεις και θα καταλάβεις. Καθυστερημένε.
Αγίου Πνεύματος σήμερα. Να δούμε πόσοι θα φωτιστούμε.
Τουλάχιστον ήταν απόλαυση το πρώτο ημίχρονο Ιταλίας-Γκάνας :-)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)