Αγαπημένα αγγλικά Σουηδών

ΟΚ, όχι ότι εμείς ξέρουμε τα άπταιστα αγγλικά αλλά είναι κάποια πράγματα που τα ακούς συχνά από τους Σουηδούς και αρχίζουν να καταντάνε γελοία.

I fix!
Μετάφραση λέξη-προς-λέξη του jag fixar. Είναι η απάντηση στο "μπορείς να κάνεις το τάδε;". Σημαίνει "οκ θα το κανονίσω". Εμένα μου ακούγεται σαν "εγώ φτιάξει".

It's very sheep.
This motherboard uses a new ship.
Το ch στα σουηδικά διαβάζεται σσσσσ. Σσσέιντζ δε σσσάνελ.

I will learn you to do this.
Από τα λάθη που συνηθίζουν και οι Έλληνες, οπότε περνάνε απαρατήρητα. Οκ, τα πιάνει ο Βρετανός που έχουμε στο γραφείο και του πέφτουν τα μαλλιά.

This is ok, or?
Το αντίστοιχο του "isn't it?" στα σουηδικά είναι "eller?". Το eller όμως είναι το διαζευκτικό ή.

We're looking for yava developers.
Java προφανώς.

Επίσης, άξιο αναφοράς ότι ο μέσος Σουηδός ξέρει αισχρή αγγλική ορθογραφία. Αγαπημένο παράδειγμα γραπτού λόγου:
High, how are you?
(πρώτη σειρά σε email)
Επιλέγω να πιστεύω ότι μεταφράζεται ως "ψηλέ, τι λέει;"

Όταν εμείς είχαμε Παρθενώνα...

Αυτοί είμαστε. Ζούμε ακόμα με τις κληρονομιές. Άσχετα αν από την Ρωμαϊκή εισβολή και μετά έχουμε να επιδείξουμε μόνο τον Παπανικολάου (τεστ παπ).

ΥΓ: Isaac Newton, Charles Darwin, Charles Babbage, Ada Lovelace, James Watt, Alexander Graham Bell, Michael Faraday, Alexander Flemming, Stephen Hawking, Alan Turing, Tim Berners-Lee, William Shakespeare, Charles Dickens, J. R. R. Tolkien...

Αδέσποτο, αλλά όχι αυτό που νομίζεις

Στην Σουηδία υπάρχει μια συνήθεια, όταν κάποιος μετακομίζει από ένα διαμέρισμα σε άλλο να αφήνει στον διάδρομο της πολυκατοικίας πράγματα που δεν θέλει να πάρει μαζί του αλλά και που δεν είναι ακριβώς σκουπίδια. Είναι η λογική του "από το να το πετάξω στα σκουπίδια, ας το πάρει κάποιος που το θέλει". Κατά καιρούς έχουμε δει διάφορα - τηλεοράσεις, καρέκλες, κρεβάτια, κούπες για καφέ, σκούπες. Έχουμε αφήσει και εμείς τις δικές μας μπουρδίτσες - τελευταίο θύμα ένα επιτραπέζιο ρολόι το οποίο τολμώ να πω ότι ήταν μια ατυχής επιλογή μου για δώρο.

Σήμερα όμως το πρωί βρήκαμε ένα αδέσποτο στον διάδρομο, μια μικρή ομορφιά:

Ο αρχαιοκάπηλος μέσα μου ξύπνησε και το μάζεψα κατευθείαν.

Powermac G4 της "Quicksilver" γενιάς, από το σωτήριο έτος 2002. Έψαξα το model number του και βρήκα τα εξής specs:
- PowerPC G4 933MHz
- 256MB DDR SDRAM, επεκτάσιμη στο 1,5GB
- GeForce4 MX 4xAGP
- Gigabit ethernet
- 2x USB 1.1, 2x Firewire 400
- 55,6 modem (γλέντια!)
- 60GB δίσκος
- DVD reader/CDRW (τα θυμάστε αυτά;)

Το site panel ανοίγει πανεύκολα από τον άσπρο κρίκο που φαίνεται πάνω από το μήλο. Μέσα τα πράγματα είναι σε καλή κατάσταση, έχει λίγη σκονίτσα βέβαια αλλά αυτό κανονίζεται. Δυστυχώς ο προηγούμενος ιδιοκτήτης ξήλωσε την κάρτα γραφικών και την μνήμη, όπως επίσης λείπει και το καλώδιο ρεύματος. Έχει όμως Airport 802.11b!

Χρειάζεται λίγο ψάξιμο στο "υπόγειο του αρχαιολογικού μουσείου" (το επίσημο όνομα της κούτας με τα παλιά spare parts) για να βρω μνήμη και vga, και πάλι μπορεί να μην δουλεύει το μηχάνημα, αλλά όπως και να'χει, είναι ένα από τα ομορφότερα computer cases στην ιστορία, ένα geek στολίδι.

Αγαπητοί γειτόνοι, μήπως σας βρίσκεται και κανά iMac G4 περίσσιο που το έχω και άχτι;

ebooks και Sony PRS 350

Α, για δες, δεν είναι νεκρό αυτό το blog!
(ή μήπως επέστρεψε όπως οι Others του Game of Thrones;)

Εδώ και μερικά μηνάκια έχω στα χέρια μου ένα PRS 350, ένα ebook reader της Sony, παλιούτσικο κιόλας μοντέλο.

Για περίπου 130€, η Sony σου δίνει οθόνη 5" με ανάλυση 800x600, 16 αποχρώσεις του γκρίζου, 2 GB μνήμης, touch screen, μια micro USB για φόρτιση και φόρτωμα ebooks και... αυτά.

Τα specs είναι λίγο απογοητευτικά, ειδικά αν έχεις μπει στο τριπάκι "ebook reader ή iPad", όπως είχα μπει εγώ πριν το αγοράσω. Ο gadgetάς μέσα σου φωνάζει να πάρεις το iPad και να πετάξεις την αρχαιολογία - μα ούτε καν WiFi; Κανά SD slot βρε παιδί;

Άσε τον πολεμοχαρή, αιμοσταγή gadgetά να φωνάζει. Η χρήση είναι τόσο διαφορετική από ένα tablet, παρά το παρόμοιο form factor, που είναι σα να συγκρίνεις ποδήλατο με καροτσάκι μωρού γιατί έχουν και τα δύο ρόδες.

Στο ebook reader διαβάζεις. Τέλος. Είναι η μοναδική δουλειά που κάνει και την κάνει τέλεια, πολύ καλύτερα και ξεκούραστα από οποιοδήποτε tablet. Και το PRS350 δεν υστερεί. Η απεικόνιση είναι καθαρή και ξεκούραστη και γίνεται ακόμα καλύτερη όσο περισσότερο φως πέφτει επάνω στην οθόνη του. Το βάρος είναι μηδαμινό - είχα και έχω κινητά βαρύτερα από το Sony. Οι διαστάσεις της οθόνης (είπαμε 5") είναι ουσιαστικά όσο ένα pocket paperback βιβλίο με το διαφορά ότι το paperback δεν χωράει στην κωλότσεπη μου. Η αυτονομία του δεν είναι όσο ενός Kindle αλλά πάλι μιλάμε για σχεδόν τρεις βδομάδες. Και τα 2GB τελικά είναι μια χαρά χωρητικότητα, πρέπει να κουβαλήσω ολόκληρη βιβλιοθήκη για να το γεμίσω.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να κυκλοφορώ με το Sony στην τσέπη κάθε μέρα όπου και να πάω. Διαβάζω συνεχώς: σε μετρό, λεωφορείο, τρένο, αεροπλάνο, πριν κοιμηθώ. Οι "σχεδόν τρεις βδομάδες" αυτονομίας είναι η αισιόδοξη πρόβλεψη.

Ερώτηση 1: γιατί Sony και όχι κάτι άλλο; Kinde πχ;

Απάντηση:
α) ePub support. Τα ePub είναι το πιο διαδεδομένο φορμά για ebook. Άσε το Kindle να χτυπιέται.
β) text reflow. Στα PDF, όλοι οι readers δείχνουν μία σελίδα ολόκληρη κάθε φορά και μετά κάνεις zoom in και σκρολάρεις προς όλες τις κατευθύνσεις για να διαβάσεις το κείμενο. Αν έχεις μεγάλη και καλή οθόνη (βλ. iPad), ίσως να γλυτώσεις, αλλά σε e-Ink οθόνες αυτό είναι μαρτύριο. Ευτυχώς η Sony και κάποιοι λίγοι ακόμα βάζουν text reflow στους readers τους, το οποίο φροντίζει το κείμενο του pdf να κάνει wrap-around - δηλαδή το δεξί μέρος μιας σειράς κειμένου που δεν χωράει στην οθόνη πάει στην από κάτω σειρά, δεν χρειάζεται να σκρολάρεις αριστερά-δεξιά. Δεδομένου ότι έχω ένα κάρο τεχνικά PDF που θέλω να διαβάσω, το text reflow είναι σωτήριο.

Επί του πρακτέου, το text reflow δουλεύει πολύ καλά. Δεν έχω δοκιμάσει επιστημονικά papers και άλλα τέτοια περίεργα που έχουν δημιουργηθεί με latex, αλλά pdfs των γνωστών (O'Reilly, Apress κλπ) παίζουν άψογα. Έχω σωθεί.

Μεγάλο "αλλά" εδώ: το ebook reader δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για reference την ώρα που δουλεύεις. Η διαδικασία για να ψάξεις κάτι συγκεκριμένο είναι κουραστική και αργή - χίλιες φορές το PDF στον υπολογιστή. Για σειριακή ανάγνωση όμως, thumbs up.

Ερώτηση 2: γιατί Sony και όχι iPad;

Απάντηση: θα μπορούσα να σου πω για κόστος, μέγεθος, βάρος, απεικόνιση σε συνθήκες φωτός, αλλά αυτά τα ξέρεις. Η μεγάλη διαφορά είναι μία: η απομόνωση από πειρασμούς και ενοχλήσεις που θα είχες με ένα iPad σημαίνει ότι αφοσιώνεσαι στο βιβλίο σου και διαβάζεις. Δεν έχεις μπαρμπατσαλάκια να σου πετάνε notifications και έτσι δημιουργείται ένα κλειστό περιβάλλον, μια φούσκα στην οποία είσαι εσύ και το βιβλίο σου.

Το αναφέρω αυτό γιατί για μένα δεν ήταν καθόλου αυτονόητο. Ακόμα και μετά από τόσο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να του λείπει ένας email client στο reader και η συνδεσιμότητα στο internet. Είναι αυτή η μυϊκή μνήμη που κάνει το χέρι να πάει στο Alt-Tab για να "δω τι γίνεται στο άλλο παράθυρο".Έχω συνηθίσει τόσα χρόνια να έχω πολλά ταυτόχρονα ερεθίσματα στο οπτικό μου πεδίο (browser, twitter, email και IM πάντα ανοιχτά όλα μαζί) και το PRS350 μου προσφέρει αυτή την "αποτοξίνωση" από αυτή την κακιά συνήθεια.

Και λέω "κακιά συνήθεια" γιατί συνήθιζα να είμαι σε μία οθόνη με ενεργό φωτισμό όλη μέρα, μέχρι και δευτερόλεπτα πριν κλείσω τα μάτια μου για να κοιμηθώ. Το αποτέλεσμα είναι τα μάτια μου να ήταν πάντα σε κατάσταση υπερδιέγερσης, κάτι που μου προκαλούσε προβλήματα στον ύπνο. Ευτυχώς το πήρα σε κάποια φάση χαμπάρι και προσπαθούσα να διαβάζω κάποιο βιβλίο μισή με μία ώρα πριν κοιμηθώ. Το ebook reader απλά διευκολύνει αυτή την διαδικασία ακόμα περισσότερο και με βοηθάει να κάνω διαλείματα και σε άλλες φάσεις (πχ ταξίδι) όπου παλιότερα πολύ απλά θα έβγαζα το κινητό και θα χάζευα στο Facebook.

Και φυσικά υπάρχει πάντα το προτέρημα ότι σε ένα ebook reader διαβάζεις :) Αυτές τις μέρες διαβάζω το Storm of Swords (ένα τέρας 1000 σελίδων), το τρίτο της σειράς Song of Fire and Ice, το οποίο το κουβαλάω στην τσέπη μου καθημερινά και προχωράει ταχύτατα.

Ναι, επιτυχημένη αγορά χωρίς καμιά αμφιβολία. Δεν νομίζω ότι έχω χρησιμοποιήσει/χαρεί οποιοδήποτε gadget των τελευταίων χρόνων τόσο πολύ.

Πετώντας τάπες στα (σουηδικά) βαρέλια

Ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι πρέπει να γράψω κάτι πιο προσωπικό στο "προσωπικό μου blog", αλλά δεδομένου ότι η ζωή μου περνάει ένα διάστημα αδράνειας αυτή την περίοδο, μάλλον πρέπει να γράψω για αυτά που δεν συμβαίνουν.

Το ψάξιμο στην αγορά εργασίας πάει "καλά", όπου "καλά" ίσον συνεχίζω να ψάχνω εδώ και κάποιους μήνες. Κάποιοι είναι πιο τυχεροί και βρίσκουν δουλειά πιο γρήγορα, κάποιοι admittedly έχουν καλύτερα προσόντα και βρίσκουν δουλειά πιο γρήγορα, εγώ δεν ανήκω σε καμιά από αυτές τις κατηγορίες. [sarcasm]Φοβερό ego boost[/sarcasm].

Λίγα λόγια για τους ιθαγενείς...

Η σουηδική αγορά εργασίας είναι η χαρά του developer. Java, .Net, PHP παίζουν πάρα πολύ, C++, Objective C και Python σε μικρότερο αλλά πάλι σημαντικό βαθμό. Έχω δει ακόμα και αγγελία για Cobol - όλοι έχουν ελπίδες! Οι θέσεις για "παρατρεχάμενες" κατηγορίες εργατών (network engineers, sysadmins, DB admins, infosec experts, UX designers, οτιδήποτε) αποτελούν ένα πολύ μικρό υποσύνολο της αγοράς εργασίας, οι θέσεις είναι πιο δυσεύρετες και φυσικά είναι μεγαλύτερος ο ανταγωνισμός.

Από την άλλη, η ίδια η διαδικασία της πρόσληψης μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικά. Οι Σουηδοί είναι διάσημοι για το πόσο αργοί είναι σε κάποιες διαδικασίες (βλ. απάντηση σε email) και, αν η θέση για την οποία έκανες αίτηση δεν χρειάζεται να συμπληρωθεί άμεσα, μπορούν να κάνουν μήνες να ανταποκριθούν. Για αυτό και υπάρχει εδώ η ανάγκη να παίρνεις τηλέφωνο ή τουλάχιστον να στέλνεις ένα email για να ρωτήσεις πως πάει η αίτηση σου. Αναγκάζεσαι να πιέσεις για να κουνηθούν, να δουν την αίτηση σου, να τους δείξεις ότι όντως ενδιαφέρεσαι και να σιγουρευτείς ότι δεν έχουν χάσει την αίτηση σου (true story). Κλασικό παράδειγμα διαδικασιών: αίτηση τον Δεκέμβρη, τηλέφωνο τέλη Γενάρη ("ναι, σε έχουμε υπόψη μας"), και εν τέλει, μετά από email που έστειλα, ειδοποίηση ότι τελικά "δεν θα συμπληρώσουμε τώρα την θέση καθώς υπάρχουν άλλες προτεραιότητες". Μέσα Μαρτίου.

Κάτι που δεν βοηθάει καθόλου την κατάσταση είναι το καλοκαίρι ή τα Χριστούγεννα. Οι περίοδοι διακοπών σημαίνουν πάγωμα προσλήψεων, αφού όλοι παίρνουν άδειες και είναι πρακτικά αδύνατο να βρεθούν και να συννενοηθούν όλοι όσοι εμπλέκονται σε μια πρόσληψη.

Τι βοηθάει την κατάσταση; Γαμάτο CV με εμπειρία στο αντικείμενο ή γνωριμίες. Η επαγγελματική εμπειρία στο αντικείμενο μετράει πάρα πολύ για τους Σουηδούς και δίνει σοβαρούς πόντους στο CV σου. Ακόμα κι αν δεν έχεις επαγγελματική εμπειρία, κάποια projects που έχεις κάνει στον ελεύθερο σου χρόνο ή στη σχολή μπορούν να δώσουν μια εικόνα για τις hands-on ικανότητες σου. Αυτό το συνειδητοποίησα όταν αποφάσισα να βάλω κάποια τέτοια projects στο cv μου και είδα μια σαφή αύξηση σε τηλεφωνήματα, ενώ με ρώτησαν και σε μερικές συνεντεύξεις για λεπτομέρειες για τα projects αυτά. Αν είναι software project, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να θελήσουν να δουν το source code - γενικά υπάρχει και μια λατρεία προς το open-source οπότε κανόνισε να το ανεβάσεις σε κανένα sourceforge ή github.

Οι γνωριμίες, ναι, βοηθούν πολύ. Ξενέρα για όσους θέλουν να ξεφύγουν από τα ελληνικά κουμπαριλίκια :P Οι Σουηδοί (και απ'ότι καταλαβαίνω, γενικά στην Ευρώπη) προτιμούν τους συστημένους. Έχει μεγάλη σημασία ο νέος υπάλληλος να μπορεί να προσαρμοστεί στο κλίμα της δουλειάς και να έχει φιλικές σχέσεις με τους συναδέλφους του. Αν έρθει συστημένος, σημαίνει ότι ήδη έχει έναν φίλο/γνωστό μέσα στην εταιρία (ταχύτερη ενσωμάτωση) ο οποίος μπορεί να εγγυηθεί για τις ικανότητες και τον χαρακτήρα του νέου. Και σε τελική, η εταιρία γλυτώνει το κόστος των διαδικασιών εύρεσης και συνέντευξης υποψηφίων. Για αυτό και κάποιες εταιρίες δίνουν ένα χρηματικό μπόνους στους υπαλλήλους που θα συστήσουν κάποιον υποψήφιο - η Tomtom (Ολλανδία) δίνει γύρω στα €1000, που είμαι σίγουρος ότι πάλι είναι λιγότερα από αυτά που θα ξόδευε σε εργατοώρες ανάγνωσης βιογραφικών και συνεντεύξεων.

Όσο για την ίδια την συνέντευξη... όλοι έχετε διαβάσει τους "κανόνες του καλού υποψήφιου", κυκλοφορούν πολλά άρθρα στο internet. Οι εταιρίες εδώ αρέσκονται σε πολλαπλές συνεντεύξεις, ξεκινάμε από 2 και βλέπουμε. Για παράδειγμα, η Spotify (που την έχει δει λίγο Google) κάνει μια τηλεφωνική (HR) και μετά τουλάχιστον τρεις face-to-face τεχνικές. Ψυχοφθόρος μαραθώνιος.

Όσο για τους HR people... εντάξει, κανένας υποψήφιος δεν τους συμπαθεί, ειδικότερα τις αόριστες και άσχετες ερωτήσεις τους. Ειδικά το "πες μου 5 θετικά και 5 αρνητικά σου", με φέρνει στο αμήν - κινδυνεύω να μπω σε berserk mode κάθε φορά που το ακούω.

True story: συνέντευξη με head of department:
- Did you have another interview?
- Just the telephone one with someone from HR.
- Did he ask any technical questions?
- No, just the usual HR questions, where do I see myself in 5 years, my pluses and minuses...
- Yeah, sorry about that.

Δύο σημαντικά links που θα βοηθήσουν στο να μην παίρνετε τους HR people από τα μούτρα είναι το Why your tech CV sucks και το Think your CV is crap? Your interview skills are worse, και τα δύο γραμμένα από έναν HR officer για το The Register. Καλό και ειλικρινές insight για το πως σκέφτονται και το τι ψάχνουν αυτοί οι άνθρωποι. Καλά, όχι ότι θα τους συμπαθήσετε, αλλά δεν χρειάζεται να γίνεται και κολλητοί, απλά να συνεργαστείτε. Στην τελική, εσύ ψάχνεις δουλειά, όχι αυτοί.

Κάποιοι δεν προσπαθούν καν

Αγαπητοί πελατών της Τράπεζας Πειραιώς,

Είμαστε εκτελεί μια πλήρη καθαρισμό βάση δεδομένων των πελατών και ζητάμε από όλους τους πελάτες μας να συνδέεστε και να επιβεβαιώνουν τη δραστηριότητα του λογαριασμού τους. Όλοι οι λογαριασμοί που παραμένουν μη-προσβάσιμες μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2011 θα είναι κλειστό.

Ακόμα και το Google Translate βγάζει καλύτερα αποτελέσματα από ΑΥΤΟ.

HP Pre 3: λίγες μέρες μετά

Μερικές μέρες αργότερα και αφού πέρασε ο αρχικός ενθουσιασμός...

Γκρίνια:

• Η μπαταρία βγάζει-δεν βγάζει την μέρα. Η καθημερινότητα μου ορίζει ότι κάθομαι μπροστά σε υπολογιστή όλη την μέρα οπότε δεν υπάρχει λόγος να πασπατεύω το κινητό μου όλη την ώρα, ενώ συνήθως υπάρχει και wifi για τα data. Τις υπόλοιπες μέρες όμως μπορώ να το βγάλω στις 11 το πρωί από τον φορτιστή και να έχω την ένδειξη στα κόκκινα μέχρι το βράδυ. Δεν μπορώ να το εμπιστευτώ για να με βγάλει σε ταξίδι. Αν το ζορίσω, το μεσημέρι θα μου ζητήσει φόρτιση.
• Δεν ξέρω κατά πόσο ακούγομαι καλά όταν κάνω κλήσεις, αλλά αυτό που ακούω δεν είναι ότι καλύτερο. Επίσης, ψιλοκακή η ποιότητα των κλήσεων Skype μέσω 3G.
• Για κάποιο λόγο, αλλάζει εύκολα από 3G σε GSM/GPRS.
• Το App Catalog είναι γελοίο. Όχι μόνο έχει λίγες εφαρμογές (αυτό το ήξερα), όχι μόνο οι paid apps δεν είναι διαθέσιμες σε όλες τις χώρες (κι αυτό το ήξερα), αλλά επίσης αρκετές δωρεάν δεν είναι διαθέσιμες σε όλες τις χώρες. Η συσκευή είναι ενεργοποιημένη στην Σουηδία (άρα "σουηδικό" App Catalog), οπότε δεν βλέπω το δωρεάν app του Spotify (σουηδική εταιρία, να μην ξεχνιόμαστε), του Wordpress ή του Amazon Kindle.
• Ακόμα πιο γελοίο: δεν υπάρχει τρόπος να δεις όλες τις διαθέσιμες εφαρμογές. Το App Catalog δείχνει μόνο τις top ή τις πιο πρόσφατες από κάθε κατηγορία. Μπορείς μεν να βρεις μια εφαρμογή που θέλεις αν κάνεις search app_name, αλλά προϋποθέτει ότι ξέρεις ακριβώς τι ψάχνεις. Fail.
• Επακόλουθο του μικροσκοπικού App Catalog είναι να λείπει ο ανταγωνισμός και η προσοχή στην λεπτομέρεια. Οι περισσότερες εφαρμογές είναι κακογραμμένες και "αρπαχτές".
• Έλλειψη optimization σε OS αλλά και third-party apps. Π.χ. το Paper Mache (third-party Instapaper client) είναι αφόρητα αργό και εκνευριστικό, ενώ το ενσωματωμένο Bing Maps (μα Bing βρήκαν να βάλουν;) αργεί πολύ να φορτώσει.
• Το GPS κάνει κάτι περίεργα και δεν πολυκαταλαβαίνω πότε πιάνει και πότε όχι.
• Το copy/paste είναι... χμ... άτσαλο.
• Η κάμερα δεν λέει και πολλά. Όλες οι φωτογραφίες με φλας έχουν κακό white balance και βγαίνουν κιτρινιασμένες.

Θετικά:

• Over the air upgrade για εφαρμογές και OS. Όχι αυτόματα, αλλά όταν το θες εσύ. Πολύ εύκολο και απλό.
• Το Synergy τελικά είναι πολύ βολικό. Το contact syncing είναι άψογο, μπορείς να κάνεις και ομαδοποίηση contacts από διαφορετικές υπηρεσίες όταν αφορούν το ίδιο άτομο και το μόνο αρνητικό μέχρι τώρα είναι ότι λίγο μπερδεύεται η ομαδοποίηση όταν κάνεις restore την συσκευή. Συγκεκριμένα, χάνει ποιο είναι το main contact card για το συγκεκριμένο πρόσωπο πχ σε μια επαφή με πληροφορίες από google, skype, yahoo έχω ορίσει ως main τα google info, αλλά μετά το restore μπορεί να βγάλει σαν main τα skype info. Μικρό το κακό.
• Αν σετάρεις το mail syncing ενός account να γίνεται manually, θα γίνει manually, δηλαδή όταν θα πατήσεις το refresh button. Ακούει η Apple;
• Το multitasking με τον card manager είναι απόλαυση.
• Και τα notifications είναι πολύ καλά.
• Το Preware community έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και το πρώτο πράγμα που εγκαθιστάς σε ένα Pre είναι το Preware app, το app/installer για να περνάς τα community hacks και apps. Το patchάρισμα του OS μέσα από το preware app είναι εκπληκτική εμπειρία.
• Linux based OS. Κανονικά όμως.

• Linux OS + community = διαθέσιμα διάφορα κουφά services, πχ Nginx. Προς το παρόν έχω ssh server και dynamic dns για να το βρίσκω :)
• Messaging: sms και IM σε ένα πακέτο. Είναι φοβερά βολικό το ότι μια συζήτηση μέσω SMS μπορεί να συνεχιστεί στο Gtalk ή το Skype χωρίς να χρειαστεί να αλλάξεις εφαρμογή.

Είναι καλό ρε γαμώτο αλλά είναι κάποια setbacks που δεν σ'αφήνουν να το ευχαριστηθείς. Το App Catalog είναι απλα ασυγχώρητο ενώ και η μικρή αυτονομία είναι πολύ ενοχλητική. Το iPhone 3G μου είναι 3 ετών και συνεχίζει να έχει καλύτερη αυτονομία. Στην τελική, μάλλον αυτό πληρώνεις σε ένα iPhone: το ατέλειωτο optimization. Όλα δουλεύουν όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται και για αυτό δεν βλέπεις σε κανένα άλλο κινητό τα 50-60fps του iOS στο σκρολάρισμα των home screens.

Επίσης, παρατήρησα το εξής: όταν έχω ανοιχτό το πληκτρολόγιο, είναι δύσκολο με το ένα χέρι να πατήσω με ακρίβεια κάποιο πλήκτρο στην κορυφή της οθόνης και αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω και το άλλο χέρι. Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι το ίδιο πρόβλημα πρέπει να υπάρχει και σε συσκευές με μεγάλες οθόνες (από 4" και πάνω). Ίσως κάνουν καλά όσες εταιρίες κρατάνε τις συσκευές τους στις 3,5".

Η μεγάλη του γένους πρόσληψη

"Ο Έλληνας που κατέκτησε το Facebook!"

Μαγκιά του, και στα δικά μας οι λεύτεροι, κλπ κλπ, αλλά κάποιος να εξηγήσει στα ελληνικά ΜΜΕ ότι:
- το Facebook δεν είναι η μόνη εταιρία τεχνολογίας.
- το Facebook δεν είναι καν η μεγαλύτερη εταιρία τεχνολογίας.
- ο Γιώργος δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος Έλληνας που δουλεύει σε εταιρία τεχνολογίας στο εξωτερικό.
- στανταράκι ότι δεν είναι καν ο μόνος Έλληνας στο Facebook.

Το πρόβλημα με την προβολή του θέματος είναι η γωνία προσέγγισης. Από την μία, η "έκπληξη" με την οποία το αντιμετωπίζουν (γουάου δεν ξάναγινε κλπ). Αυτό που μου περνάει αυτή η προσέγγιση είναι μιζέρια και κόμπλεξ κατωτερότητας. Με κάτι τέτοια δημουργείται η εντύπωση στον κόσμο ότι σε γενικές γραμμές είμαστε υποανάπτυκτοι και μη ανταγωνιστικοί όταν στην πραγματικότητα ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Το IT ίσως είναι ο μόνος κλάδος στον οποίο η Ελλάδα έχει εργατικό προσωπικό άκρως ανταγωνιστικό σε σχέση με τον κόσμο και μάλιστα έχουμε αρκετά καλή φήμη. Αλλά όοοοοοοχι, προτιμάμε να ακούμε κάτι Ελ συνομωσίες περί κληρονομικής ανωτερότητας της φυλής, παρά να εκμεταλλευτούμε τέτοιους πόρους...

Η άλλη προσέγγιση που με ενοχλεί είναι ο υπερθετικός βαθμός. "Κατέκτησε". Εντάξει, με την αξία του το παιδί, αλλά αν κατάλαβα καλά junior developer ξεκινάει, δεν τον βάλανε CEO. Και ναι, οι ατέλειωτες συνεντεύξεις είναι στάνταρ πρακτικές για αυτές τις εταιρίες για όποια θέση κι αν έχεις κάνει αίτηση. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, δεν έγινε κάποια εξαίρεση για την φοβερή-τρομερή θέση που θα αναλάβει την διοίκηση του Facebook και θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.

Γενικά, όποιος είχε την παραμικρή εμπειρία από προσλήψεις στο εξωτερικό, ξέρει ότι δεν υπάρχει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ σπέσιαλ σε αυτό που έκανε ο Γιώργος. Είναι καλός σε αυτό που κάνει και το εκμεταλλεύτηκε χτυπώντας μια θέση σε μια μεγάλη εταιρία και όχι ας πούμε στο greek dream του Δημοσίου. Δεν ξέρω κατά πόσο όλα αυτά είναι πρωτοφανή για τους τσοπάνηδες του ελληνικού Τύπου, αλλά όπως λέει ο πατέρας μου, "τα τσαρούχια δεν κρύβονται".

Γιώργο, συγχαρητήρια, καλή συνέχεια και εις ανώτερα. Έλληνες δημοσιογράφοι, έλεος.

ΥΓ: το σουηδικό IT έχει αρκετούς Έλληνες για άνοιγμα συλλόγου. Just saying.

ΥΓ2: διαβάστε τα comments στο άρθρο, κατά προτίμηση υπό την επήρρεια αλκοόλ.

Quick review: HP Pre 3

Και ναι, μόλις ήρθε :) Διαβάστε τα specs για να συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα εδώ.




Λίγο-πολύ όλοι έχετε διαβάσει για τον πανικό που έγινε όταν η HP αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή των WebOS συσκευών (Touchpad, Pre 3, Veer κλπ). Η HP σκέφτηκε ότι ήταν καλή ευκαιρία να ξεστοκάρει τις υπάρχουσες συσκευές και τις έβγαλε στο online κατάστημα της σε εξευτελιστικές τιμές. Οι συσκευές εξαφανίστηκαν σε λεπτά, η HP για κάποιο λόγο θεώρησε ότι ήταν θετικό στην εξάπλωση του WebOS (true) και έβγαλε άλλη μια φουρνιά συσκευών στο παζάρι. Η δεύτερη φουρνιά του Pre 3 ήταν το απόλυτο ξεστοκάρισμα, αφού η HP προσπάθησε να ξεφορτωθεί τις συσκευές με το γαλλικό (azerty) πληκτρολόγιο. Αυτό ακριβώς το μοντέλο πρόλαβα να αγοράσω. Για το ιστορικό, η αρχική τιμή του Pre 3 ήταν 450€, αυτό που πήρα βγήκε στα 210€ μαζί με τα μεταφορικά.

Η κατασκευή είναι πλαστική αλλά πολύ ποιοτική, με αντιολισθητική επιφάνεια. Προσωπικά, το design μου αρέσει πάρα πολύ και φαίνεται πολύ επαγγελματικό, χωρίς γυαλιστερές μεταλλικές επιφάνειες τις οποίες τις απεχθάνομαι.

Το ύψος είναι το ίδιο με το iPhone 3G, ενώ εξέχει λίγο παραπάνω στις υπόλοιπες διαστάσεις. Στο χέρι κάθεται άψογα, άνετα και χωρίς να γλυστράει.





On screen πληκτρολόγιο δεν υπάρχει, υπάρχει όμως το παραδοσιακό πληκτρολόγιο της Palm. Ο μηχανισμός είναι στιβαρός, ελάχιστη χαλαρότητα και κλειδώνει στην ανοιχτή ή κλειστή θέση με ένα ικανοποιητικό "κλακ".


Το μέγεθος του πληκτρολογίου είναι αρκετά καλό, τα πλήκτρα έχουν καλή αίσθηση και ξεχωρίζουν αρκετά ώστε τα λάθος πατήματα να είναι ελάχιστα. Βέβαια... η διάταξη azerty φτάνει από μόνη της για λάθος πατήματα αλλά τέλος πάντων. Κακά τα ψέματα, το on-screen keyboard του iPhone με έχει κακομάθει και δεν νομίζω ότι με το physical keyboard θα σπάσω ρεκόρ πληκτρολόγησης.


Τα συνοδευτικά περιφερειακά είναι ελάχιστα: ακουστικά, φορτιστής και micro-USB καλώδιο. Μικρές λεπτομέρειες ποιότητας: το καλώδιο είναι εξαιρετικής ποιότητας, περιποιημένο και έχει ακόμα και δερμάτινο δέσιμο για να το μαζεύεις. Αν βλέπεις τέτοια πράγματα σε κινητό των €450, περιμένεις κάτι πολύ περισσότερο σε κινητά μεγαλύτερης κατηγορίας.

(αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους συντρόφους με τουλάχιστον ένα χαλασμένο iPhone sync cable)


Ο φορτιστής είναι collectible από μόνος του, όχι γιατί είναι πιο ποιοτικός και μικρός από π.χ. του iPhone (δεν είναι), αλλά γιατί είναι μάλλον το μοναδικό εξάρτημα που παράγεται πλέον με το λογότυπο Palm.



Τα ακουστικά δεν φαίνεται να είναι τίποτα ιδιαίτερο, αλλά έχουν μια απίστευτη λεπτομέρεια: μια μικρή μαγνητική επιφάνεια στο κάθε ακουστικό έτσι ώστε να κολλούν μεταξύ τους και να μην μπερδεύονται τα καλώδια.



Η κάμερα έχει καλά specs, τραβάει και HD video, αλλά μέχρι εκεί.





Στα ενδότερα...

Το Pre 3 είναι μια σβέλτη συσκευή, αλλά για να είμαι ειλικρινής περίμενα μια συσκευή στα 1,4GHz να είναι αστραπιαία συνεχώς και όχι να παρουσιάζει στιγμαίες καθυστερήσεις. Το λογικό συμπέρασμα είναι ότι υπάρχει χώρος για software optimization.

Σε κάθε OS υπάρχουν στοιχεία που υπερέχουν του ανταγωνισμού και στοιχεία που θα έπρεπε να τα αντιγράψουν από αλλού. Το WebOS δεν είναι εξαίρεση. Τα notifications και το multitasking είναι ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ, τέλος. Το Synergy είναι το πολυεργαλείο που μαζεύει email accounts, IM accounts, ρυθμίσεις, apps κλπ μέσα σε ένα user account το οποίο συγχρονίζει με όλες τις WebOS συσκευές που διαθέτεις (από 0 ως 1 όπως πάει το πράμα...). Το messaging κομμάτι έχει εργοστασιακή υποστήριξη για SMS, MMS, Google Talk, MSN, AIM, Yahoo! και (drum roll) Skype, όλα σε άψογο integration με το κινητό.

Το Skype συγκεκριμένα είναι το σύστημα της συσκευής για video calls, με όλα τα καλά όμως της ενσωμάτωσης μέσα στο OS. Κάνεις/λαμβάνεις κλήσεις, βίντεο κλήσεις, chat messages και το κεράσακι στην τούρτα, το webOS σε ρωτάει κάθε φορά που κάνεις κλήση εξωτερικού αν θέλεις να καλέσεις μέσω του carrier ή του Skype.

Αρνητικά στοιχεία υπάρχουν. Το copy-paste του iPhone είναι ακόμα το καλύτερο που έχω δει, το ίδιο και ο τρόπος με τον οποίο τοποθετείς τον κέρσορα μέσα στο κείμενο (με τον μεγενθυντικό φακό). Από πλευράς localization, το WebOS είναι ακόμα στα επίπεδα του iOS πριν 3 χρόνια: υποστήριξη για ελάχιστες χώρες, ελάχιστα διεθνή πληκτρολόγια (όχι, δεν έχει ελληνικό)...

...και το χειρότερο στοιχείο μάλλον είναι το App Catalog. Με εξαίρεση ελάχιστες χώρες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι υπόλοιποι έχουμε πρόσβαση μόνο στις free εφαρμογές. Δεδομένου ότι ούτως ή άλλως το App Catalog είναι μικροσκοπικό σε σχέση με το App Store ή το Android Market, αυτό σημαίνει ότι μένουν ακόμη λιγότερες διαθέσιμες εφαρμογές.

Α ναι, υπάρχει και το θεματάκι της υποστήριξης. Η HP αποφάσισε ότι δεν θα ξαναφτιάξει WebOS συσκευές και αυτό αφήνει το μικρό μερίδιο των WebOS χρηστών στον αέρα.

Περισσότερα συμπεράσματα στις επόμενες μέρες, καθώς καλά-καλά δεν έχω κλείσει ακόμα 6 ώρες με το Pre 3 στα χέρια μου.

Αυτά από τις πρώτες ώρες συμβίωσης με το Pre 3. Για κλείσιμο, ένα μικρό video demo από αποτυχημένες λήψεις.

Review: Mobee Magic Charger

Πριν λίγο καιρό αγόρασα το Mobee Magic Charger, ένα αξεσουάρ για το Magic Mouse της Apple το οποίο αντικαθιστά τις 2 ΑΑ μπαταρίες με μια επαναφορτιζόμενη μπαταρία, η οποία φορτίζει μέσω επαγωγής.

Το πακέτο περιλαμβάνει την επιφάνεια φόρτισης και το mini USB καλώδιο (αριστερά) και την μπαταρία (στην μέση). Προφανώς προϋποθέτει ότι έχεις ήδη ένα Apple Magic Mouse (δεξιά) από το οποίο μάλλον θα χάσετε το καπάκι των μπαταριών.


Η μπαταρία κουμπώνει λίγο δύσκολα στην θέση της αλλά οκ, μια φορά θα το βάλεις, δεν χρειάζεται να παίζεις όλη την ώρα με αυτό.


Θα χρειαστείς μια ελεύθερη USB θύρα και λίγο χώρο στο γραφείο σου για να βάλεις την βάση φόρτισης.


Όταν λοιπόν θέλεις να φορτίσεις το ποντίκι, απλά αφήνεις το Magic Mouse επάνω, αρχίζει η μαγεία της επαγωγής και το LEDάκι ανάβει πράσινο για να σου δείξει ότι άρχισε η φόρτιση.



Και γιατί να το πάρω αυτό το πράγμα το οποίο κοστίζει και €50;

Γιατί οι ΑΑ μπαταρίες σε εκνευρίζουν όσο κι εμένα. Ευτυχώς η (ανακοινωθείσα) διάρκεια ζωής είναι 500 κύκλοι φόρτισης. Η κάθε φόρτιση διαρκεί περίπου 5 μέρες, οπότε ...μούμπλε μούμπλε... θεωρητικά μιλάμε για λίγο παραπάνω από 6,5 χρόνια. Not bad, αν και πρακτικά μάλλον θα είναι κατιτίς λιγότερο. Όπως και να'χει, ησύχασα από τις επαναφορτιζόμενες ΑΑ που είχα μέχρι τώρα, τις οποίες το Magic Mouse τις καταπίνει αμάσητες.

Η φόρτιση παίρνει μερικές ωρίτσες, οπότε το βάζω για φόρτιση βράδυ όταν σηκώνομαι από τον υπολογιστή και την άλλη μέρα είναι έτοιμο.

Στα αρνητικά: το fake καπάκι της μπαταρίας έχει σχεδιαστεί ελαφρώς λάθος με πολύ μικρές ανοχές, κάτι το οποίο έχει δύο παρενέργειες:
α) κουμπώνει δύσκολα και ξεκουμπώνει ακόμα πιο δύσκολα. Απόδειξη η γρατζουνιά από κατσαβιδάκι που βλέπετε στις φωτογραφίες. Μετά από μερικά βάλε-βγάλε λίγο χαλαρώνουν τα πράγματα.
β) το power switch δεν έχει διαθέσιμη την πλήρη διαδρομή για να "κλειδώσει" με σιγουριά στην θέση on. Το αποτέλεσμα είναι το power switch να επιστρέφει στην θέση off σε random στιγμές. Λύση: με το προαναφερθέν κατσαβιδάκι έξυσα λίγο το εσωτερικό της πάνω πλευράς της εγκοπής έτσι ώστε να υπάρχουν περιθώρια κίνησης και να κουμπώνει με ασφάλεια στο on. Στην φωτογραφία μπορείς να δεις το εν λόγω σημείο.



Αξίζει; Για desktop χρήση, χίλιες φορές ναι. Για mobile χρήση, καλύτερα να έχεις ένα έξτρα σετάκι ΑΑ μαζί σου.

Vege-διαταραχή

Την πρώτη ένδειξη ανωμαλίας του θέματος "vegeterianism" την εντοπίζεις εύκολα όταν ανοίγεις το Wikipedia (εδώ) για να δεις τι εστί χορτοφαγία : ναι μεν σημαίνει ότι δεν τρως κρέας, αλλά υπάρχουν καμία 10αριά κατηγορίες χορτοφάγων και οι μισοί ούτε αυτό δεν καταφέρνουν.

Εννοώ αυτούς που "δεν τρώνε κρέας" αλλά τρώνε ψάρια, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι το ψάρι δεν είναι ζώο - μετεξεταστέοι στο "Εμείς κι ο κόσμος" του Δημοτικού. Ή ακόμα χειρότερα, αυτούς που έχουν την δικαιολογία ότι δεν τρώνε ζώα που "τα κακομεταχειρίζονται". Φάε παιδί μου ψαράκι, με περισσή αγάπη και φροντίδα του κάρφωσα ένα αγκίστρι στο στόμα, του ξεχείλωσα ουσιαστικα το μάγουλο μέχρι να το βγάλω στην στεριά και μετά το άφησα να πνιγεί αργά και βασανιστικά από την έλλειψη νερού στο υδρόβιο αναπνευστικό του σύστημα - ανθρωπιά και συμπόνοια λέμε.


Οι lacto-vegeterians είναι οι μόνοι που βγάζουν κάποιο νόημα (για vegeterians) και τρώνε γαλακτομικά αλλά όχι αυγά, τα οποία θεωρούνται κοτόπουλα in the making, αλλά το ακριβώς αντίθετο τους, οι ovo-veg., τρώνε αυγά αλλά όχι γαλακτοκομικά, κάτι που το βρίσκω απλά γελοίο. Δηλαδή προτιμάς να φας το μελλοντικό κοτόπουλο (έμβρυο! έτσι, να αηδιάσεις!) από το να πιεις γάλα που στο κάτω-κάτω είναι ο ορισμός της τροφής; Δεν σε βύζαξε η μάνα σου;

Μετά, οι υπόλοιπες κατηγορίες αρχίζουν να προσεγγίζουν το όριο της χαζομάρας με τις πάντες. Raw vegeterianism ρε φίλε, επιστροφή στην εποχή πριν την ανακάλυψη της φωτιάς. Ή buddhist vegeterianism, δεν τρώμε σκόρδα. Ή οι άλλοι που δεν τρώνε ρίζες - ξέχνα πατάτες και κρεμμύδια.

Ιδεολογία my ass, είναι πασιφανές ότι το ιδεολογικό υπόβαθρο της χορτοφαγίας κυμαίνεται μεταξύ χιπστεριάς και τροφικής διαταραχής. Και μη μου αρχίσετε τα μα-μου, δεν θα μου βγάλετε αυτούς που δεν τρώνε ρίζες πιο υγιείς από τα φωτομοντέλα που ξερνάνε 3 φορές την μέρα.

Το διατροφικό όφελος είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο, αλλά κι αυτό υπό συζήτηση. Σε τελική, τα ίδια στοιχεία πρέπει να πάρει ο οργανισμός σου είτε από την μία διατροφή, είτε από την άλλη.

Καλά, δεν πιάνω στο στόμα μου διατροφές που επιβάλλουν οι θρησκείες, θα τραβήξει πολύ ο ποστς.

Σουβλόγησον.

ΥΓ. Αφορμή για το ποστ ήτο γνωστή μου η οποία έχει ταράξει τον γκόμενο της στα vegeterian restaurants Δεν φτάνει που έχεις την λόξα, πρέπει να την επιβάλλεις και σε άλλους. Ουσταποδωχάμουσιχτίρναουμ!

DNS weirdness

Ξέρει κάποιος να μου πει αν είναι συνήθης τακτική για τους domain registrars να μην δέχονται IP addresses για DNS servers;

Ο δικός μου registrar απαιτεί hostname (της μορφής my.server.com) στο πεδίο των DNS servers. Τα ένα-δυο μικρά πρακτικά προβλήματα είναι λιγότερο εκνευριστικά από το φιλολογικό ζήτημα που προκύπτει.

Π.χ. έχω το mydomain.com για το οποίο θέλω να έχω δύο κουτιά για DNS servers. Εγώ αυτό που ήξερα είναι ότι δηλώνεις τις IPs των κουτιών ως DNS servers στον registrar σου και τελειώνει η υπόθεση.

Αν ακολουθήσω την λογική του registrar μου, βλέπω δύο επιλογές:

1. να δώσω τα hostnames όπως τα δίνει ο ISP ή ο VPS provider (πχ 00114x.customer.provider.com). Το θεωρώ "άσχημη" λύση.
   
2. να ξεφύγω τελείως και να πάρω ένα δεύτερο domain (πχ domain2.com) και να δώσω στον registrar hostnames για τους servers μου από αυτό (πχ ns01.domain2.com και ns02.domain2.com). Σαν λύση, πάει κι έρχεται. Εκτός κι αν θέλεις να έχεις κανονικά hostnames και για το domain2.com. Οπότε αγοράζεις domain3.com και παίρνεις hostnames από κει για τους nameservers του domain2.com. Inception.

Τι λένε οι πιο έμπειροι;

Abstraction

Ανανέωση

Αγαπητό αναγνωστικό κοινό, επιτέλους έκανα μια ανανέωση στο theme του blog. Το παλιό, OSX-inspired theme που έκανε Win/*nix users να αναγουλιάζουν έφυγε και στην θέση του έβαλα ένα από τα απλά, λιτά, έτοιμα themes που έχει το Blogger.

Το νέο theme δεν είναι ακριβώς "τέρας ομορφιάς", αλλά ήθελα να αλλάξω σε κάτι πιο μινιμαλιστικό εδώ και καιρό.

Τώρα το μόνο που μένει είναι να γράψω και κανένα post της προκοπής.

(ξέρεις, σε περίπτωση που η αλλαγή theme δεν αρκεί για να αυξηθούν τα views :P)

ΦΠΑ

Απλοϊκές σκέψεις για το ΦΠΑ από κάποιον που δεν έχει ιδέα από οικονομικά.

Αυτή την στιγμή το ΦΠΑ είναι 23%. Η κίνηση στην αγορά είναι ποσό x. Άρα το ποσό που παίρνει το κράτος από το ΦΠΑ είναι 0.23*x.

Υποθετικά μιλώντας... αν το ΦΠΑ πέσει αύριο στο 17%, η κίνηση στην αγορά θα αλλάξει σε y και το κράτος θα εισπράττει 0.17*y από το ΦΠΑ.

Για να παραμείνει η είσπραξη του ΦΠΑ ίδια (ώστε το κράτος να μην χάσει λεφτά), θα πρέπει:
0.17*y = 0.23*x => μούμπλε μούμπλε => y = 1.353x
δηλαδή θα πρέπει να αυξηθεί η κίνηση κατά 35.3%.

Οκ, τεράστιο ποσοστό. Οι Έλληνες πολίτες από μόνοι τους ίσως και να φτάσουν μέχρι κανά 20% αύξηση στην κίνηση - πολύ αισιόδοξα. Το θέμα είναι... οι ξένοι δεν θα καλύψουν τα υπόλοιπα; Με χαμηλότερες (τελικά) τιμές στα πάντα, δεν θα γίνει η χώρα πιο θελκτική για τουρισμό/ψώνια/επενδύσεις; Το ότι θα έχουμε νέο χρήμα να κυκλοφορεί στην χώρα και δεν θα κάνουμε ανακύκλωση των δικών μας δεν είναι προτιμότερο;

Σαν μπόνους όμως βλέπω και το εξής: μικρότερη φοροδιαφυγή. Όταν η δουλειά σου πάει καλύτερα και η φορολογία είναι ελαφρύτερη, γιατί να μην πληρώσεις;

Ως μέτρο σύγκρισης, η Κύπρος έχει 15% ΦΠΑ. Με τους ίδιους υπολογισμούς, σε αυτό το ΦΠΑ θα πρέπει να αυξηθεί η κίνηση στην αγορά κατά 53,3% για να μην υπάρξει μείωση στα έσοδα του κράτους. Χμμμ...

I say go for it.

SSH tunneling για ζόρικα hotspots

Έστω ότι είσαι out and about με το laptop παραμάσχαλα. Βρίσκεις ένα WiFi hotspot στο οποίο όμως 1) δεν περνάει VPN, 2) δεν θέλεις να έχεις μη κρυπτογραφημένα connections.

Οφείλεις να έχεις προετοιμαστεί. Οφείλεις να έχεις στήσει στο σπίτι (ή σε άλλο μέρος που εμπιστεύεσαι) έναν ssh server. Μη ξεχάσεις να ανοίξεις το firewall και να κάνεις το ssh port (22) forward στον ssh server. Βάλε κι ένα dyndns για να βρίσκεις τον server σου χωρίς να μαντεύεις IP.

Όταν λοιπόν είσαι στο laptop σου και βρίσκεις το εν λόγω hotspot, ανοίγεις κονσόλα και δίνεις
ssh -D 5000 myserver.dyndns.com

Μετά, πας στα network proxy settngs του OS σου και σετάρεις τον SOCKS proxy σε address:localhost και port:5000.

Έτοιμος. Όλη σου η κίνηση περνάει κρυπτογραφημένη από το SSH tunnel και βγαίνει στο internet από τον SSH server σου. Η ταχύτητα μπορεί να είναι λίγο μικρότερη γιατί το upload του server σου γίνεται το bottleneck.

Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι το hotspot επιτρέπει συνδέσεις στο port 22 (στο οποίο δουλεύει το ssh). Για να μην έχω αυτό το πρόβλημα, έχω βάλει τον ssh server να ακούει σε port 22 KAI 443. Η 443 είναι του HTTPS και είναι απίθανο να βρείτε hotspot που να εμποδίζει connections σε αυτή την πόρτα. Βέβαια, η λύση αυτή προϋποθέτει ότι ο ssh server δεν έχει https σελίδες.

Ακολούθως, η εντολή για την δημιουργία του ssh tunnel γίνεται:
ssh -D 5000 myserver.dyndns.com -p 443

Μη ξεχάσεις να βγάλεις την ρύθμιση του SOCKS proxy όταν τελειώσεις με την όλη ιστορία, γιατί το laptop σου δεν θα συνδέεται πουθενά αλλού μέχρι να ξανακάνεις ssh tunnel.

Δεν ξέρω πως τα καταφέρνετε μερικοί...

...αλλά πένθος χωρίς μουσική δεν γίνεται. Ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι στην Νέα Ορλεάνη το έχουν πιάσει το νόημα με τις τζαζ κηδείες.



Και αν δεν σ'αρέσει η τζαζ, βρες κάτι που σου αρέσει. Εμένα ας πούμε μ'αρέσουν οι Led Zeppelin και το συγκεκριμένο κομμάτι το έχω λιώσει.



Από την άλλη, στην γιαγιά μου άρεσαν "κείνα τα καλά τα τραγούδια". Τα τραγούδια με τα οποία μεγάλωσε στον βόρειο Έβρο και τα άκουγε μέχρι και πριν μερικές μέρες. Κι αυτά "τα καλά τα τραγούδια" μια χαρά είναι για την περίσταση.



ΥΓ: Κλειστά comments γιατί δεν πολυχρειάζεται συζήτηση το θέμα.

PXE booting

Το καινούριο πειραματόζωο home server μηχανάκι έφτασε, αλλά το flash disk που τάχα μου δήθεν είχα έτοιμο για εγκατάσταση Debian δεν παίζει (you can call me Captain Fail).

Σχέδιο Β': εγκατάσταση Debian μέσα από PXE booting και tftp.

Η λογική της διαδικασίας είναι το καινούριο μας μηχάνημα θα μιλήσει με τον tftp server, ο οποίος θα του δώσει μέσω δικτύου τα αρχεία που χρειάζεται για να κάνει boot. Ούτε flash disks, ούτε CDs, ούτε τίποτα.

Οπότε, βήμα πρώτο, πας στο BIOS του καινούριου μηχανήματος και ενεργοποιείς το PXE booting. ΟΚ, τελείωσαν οι ρυθμίσεις εδώ.

Χρειάζεσαι άλλο ένα μηχάνημα, το οποίο θα τρέχει τον tftp server. Το δικό μου ήταν το Debian netbook μου. Εγκατάσταση dhcp server και tftp server:

aptitude install tftpd-hda dhcpd3-server

Το configuration file του tftpd κατέληξε κάπως έτσι:
# /etc/default/tftpd-hpa

TFTP_USERNAME="tftp"
TFTP_DIRECTORY="/var/lib/tftpboot"
TFTP_ADDRESS="0.0.0.0:69"
TFTP_OPTIONS="-s"
TFTP_DIRECTORY="/var/lib/tftpboot"

Δημιουργία του directory που θα έχουμε τα αρχεία που θα μεταφέρονται στους tftp clients και τα σχετικά configs.
mkdir -p /var/lib/tftpboot/pxelinux.cfg
mkdir -p /var/lib/tftpboot/debian/stable/i386

Ώρα για configuration του tftp. Στο /var/lib/tftpboot/pxelinux.cfg βάλε τα εξής:
DISPLAY boot.txt

DEFAULT stable_i386_install

LABEL stable_i386_install
kernel debian/stable/i386/linux
append vga=normal initrd=debian/stable/i386/initrd.gz --
LABEL stable_i386_linux
kernel debian/stable/i386/linux
append vga=normal initrd=debian/stable/i386/initrd.gz --


PROMPT 1
TIMEOUT 0

Στο /var/lib/tftboot/boot.txt βάζουμε την μορφή του μενού που θα εμφανίζεται στον client:
- Boot Menu -
=============

stable_i386_install
stable_i386_linux

Ώρα να κατεβάσουμε τα απαιτούμενα αρχεία για boot.

cd /var/lib/tftpboot
wget http://ftp.uk.debian.org/debian/dists/stable/main/installer-i386/current/images/netboot/debian-installer/i386/pxelinux.0

cd /var/lib/tftpboot/debian/stable/i386
wget http://ftp.uk.debian.org/debian/dists/stable/main/installer-i386/current/images/netboot/debian-installer/i386/linux
wget http://ftp.uk.debian.org/debian/dists/stable/main/installer-i386/current/images/netboot/debian-installer/i386/initrd.gz

Ο tftp server είναι (θεωρητικά) ρυθμισμένος. Υπάρχει όμως ακόμα το θέμα του πως θα δείξεις σε ποιο μηχάνημα έχεις τον tftp server. Την δουλειά αυτή την κάνει ένας dhcp server και σχεδόν 100% δεν μιλάμε για αυτόν στον router σου.

Στο /etc/dhcp/dhcpd.conf βάζεις τα εξής:
option domain-name-servers 8.8.8.8;
default-lease-time 86400;
max-lease-time 604800;
authoritative;

subnet 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 {
range 192.168.1.70 192.168.1.100;
filename "pxelinux.0";
next-server 192.168.1.50;
option subnet-mask 255.255.255.0;
option broadcast-address 192.168.1.255;
option routers 192.168.1.1;
}

Όπου βλέπεις 192.168.1.50, είναι η IP του tftp server, 192.168.1.1 η IP του router σου. Ρυθμίζεις ανάλογα ;) Η όλη ιστορία με την εγκατάσταση του dhcp server είναι οι δύο γραμμές:
filename "pxelinux.0";
next-server 192.168.1.50;
που δίνουν τις οδηγίες για PXE booting και που σχεδόν σίγουρα δεν μπορείς να βάλεις στον σπιτικό dsl router σου.

Τώρα βέβαια, έχεις δύο dhcp servers στο δίκτυο σου: αυτόν που μόλις σέταρες και αυτόν που τρέχεις στον router σου. Ο δεύτερος πρέπει να κλείσει (ο dhcp server του router, όχι ο router).

Άντε, τελειώνουμε. Ξεκίνα τους δύο servers που μόλις ρύθμισες:
/etc/init.d/tftpd-hda start
dhcpd

Κάνε boot το καινούριο μηχανάκι. Αν όλα πήγαν καλά...
- το μηχάνημα θα κάνει PXE boot,
- θα μιλήσει με τον DHCP server που εγκαταστήσαμε
- θα πάρει network configuration αλλά και την διεύθυνση του TFTP server
- θα τραβήξει το installation image από τον TFTP server
- θα αρχίσει το installation.

Στο τελευταίο βήμα, χρειάζεται σύνδεση internet, και αυτός είναι ο λόγος που κλείνουμε μόνο τον DHCP server του router και όχι όλο τον router.

References:

• κλεμμένο, αλλά με διορθώσεις, από το debian-administration.org
• PXE error: only absolute names allowed

Installing Microsoft Skype, please wait.

Δεν ξέρω πόσοι το περίμεναν αυτό, εγώ πάντως όχι. Η εξαγορά της Skype από την Microsoft έγινε για ένα ιστορικό ποσό, σε περίοδο κρίσης και μάλιστα για μια εταιρία που ποτέ δεν είχε ισχυρά κέρδη.

Προφανώς παίζουν πολλά πράγματα που θα δούμε αργότερα, αλλά οι πρώτες σκέψεις είναι ότι θα πάνε για ενσωμάτωση Skype σε Exchange servers, Xbox live, Windows Phone κλπ κλπ. Το θέμα όμως είναι ότι όλα αυτά θα μπορούσαν να τα κάνουν και απλά πληρώνοντας ένα δυνατό license στην Skype για να πάρουν πρόσβαση στο API και την υποδομή. Για αυτά τα πράγματα, ΔΕΝ χρειάζεται να αγοράσεις ολόκληρη εταιρία.

Η MS μάλλον περισσότερο ενδιαφέρεται να προωθήσει το virtual PBX προϊόν της Skype ως "Exchange server αλλά για VoIP". VoIP, PBX, conferencing, IM, όλα μαζί, με integration (πλέον) σε κάθε εταιρικό προϊόν της MS, μια χαρά τους βρίσκω.

Ο Ballmer δήλωσε ότι η ανάπτυξη του Skype για non-MS πλατφόρμες θα συνεχίσει, αλλά αν είναι να βγει σαν το Office:Mac, περαστικά μας. Οι Linux users ίσως να χαρούν λίγο γιατί το linux port του Skype έχει κολλήσει στον Μεσαίωνα, αλλά στην περίπτωση που όντως προχωρήσει, θα ξενερώσουν γρήγορα όταν ο installer δημιουργήσει φάκελο "Microsoft" στο application menu του Ubuntu. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν θα συνεχίσει το skype integration σε όλα εκείνα τα ωραία, περίεργα gadgets.

Εγώ πάντως θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ Skype. Είμαι ένας ευχαριστημένος χρήστης, που πληρώνει συνδρομή για Skype In number και απεριόριστες κλήσεις προς Ελλάδα και έχω ένα αξιόπιστο σύστημα με πολύ καλό NAT traversal σε πρακτικά όλες μου τις συσκευές (Macbook, netbook, iPhone). Ναι, θα μπορούσα να κάτσω να κάνω κάτι ανάλογο με SIP providers (π.χ. Viva.gr), port forwarding και διάφορα άλλα τέτοια, αλλά μου είναι πιο εύκολο απλά να κάνω login στο Skype, με το κινητό μου ή με το laptop μου, όπου κι αν είμαι.

Ελπίζω μόνο να μη δω nudges στον "απλό" Skype client.

ΥΓ: Πόσοι φτύσατε τον καφέ σας όταν είδατε τον τίτλο; Αηδία, έτσι;

Πλησιάζουν Άγιες μέρες...

...και για αυτό θα απαγγείλω το αγαπημένο μου κομμάτι από την Βίβλο. Μία από τις περισσότερες-από-δέκα εντολές.

ουκ αναβήση εν αναβαθμίσιν επί το θυσιαστήριόν μου όπως αν μη αποκαλύψης την ασχημοσύνην σου επ' αυτού.

Έξοδος 20:26

Κατάλαβες; Μην ανέβεις με σκαλιά σε βωμό, θα φανούν τα κάκαλα σου.

Έτσι. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν τρόπους από μικρά. Μετανοείτε.