Eurovision

Τώρα που ψιλοηρέμησαν τα πράγματα, ας καταθέσω και εγώ την γνώμη μου.

• Τους Lordi τους ψήφισαν όλοι. Για μια φορά που δεν ήταν η Κύπρος στον τελικό, χρειάστηκε να ψηφίσουμε κανονικά. Και δώσαμε 12άρι στην Φινλανδία. Μας άρεσαν, τους ψηφίσαμε, και μετά μας φταίνε κιόλας. Μου θυμίζει τις βουλευτικές εκλογές. Κάθε φορά τα ίδια. Πότε θα βάλουμε μυαλό;
  
• Μην αρχίζετε συζητήσεις περί συμμαχιών και στημένων ψηφοφοριών, δεν μας παίρνει. Αν δεν ήταν η Κύπρος με το 12άρι, θα είμασταν ακόμα ένατοι; Παπάκια (@@). Και πολύ μας είναι λοιπόν.
• Στημένες ψηφοφορίες number 2: ο βόθρος του τηλεοπτικού χώρου, το Star Channel, είχε ρεπορτάζ στο δελτίο ειδήσεών του για το πως πρέπει να ψηφίσουμε ώστε να μην πάρουν ψήφους (από μας) τα φαβορί και να πλασαριστεί ψηλότερα η Βίσση. Οικτρό.
• Γιατί τα μέσα (και κυρίως τα μεγάλα κανάλια) καλύπτουν την Βίσση και την έχουν στο απυρόβλητο; Γαμώ την τρέλα μου, έχει το ρεκόρ αποτυχιών στην Eurovision, τρεις στον αριθμό. Είναι η πιο αποτυχημένη τραγουδίστρια του θεσμού. Τον Ρακιντζή (που προφανώς δεν πουλάει τόσο όσο η Βίσση) τον είχαν κατασπαράξει πριν ακόμα επιλεγεί για να πάει στην Eurovision. Για την Βίσση, την απόλυτη ελληνίδα σταρ, το μόνο που αναφέρθηκε είναι ότι όλοι "ανατρίχιασαν όταν βγήκε στην σκηνή".

Συμπέρασμα: οι Έλληνες είμαστε ηλίθιοι αλλά μας αρέσει, τα κανάλια τα παίρνουν και η Βίσση χτυπιέται τόσα χρόνια αλλά διεθνή καριέρα θα κάνει μόνο αν αρχίσουν να περιφέρουν την σωρό της σε λιτανεία ανά τον κόσμο :D


Η φωτογραφία είναι προσφορά (δεν είμαι σίγουρος αν το ξέρει) της Ανεγκυκλοπαίδειας :)

Μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη

Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει ομόφωνα: η αγαμία είναι κληρονομική!
(εάν δεν το κάνουν ποτέ οι γονείς σου, τότε ούτε εσύ θα το κάνεις)

:D

Mobile Phone Story

Ακολουθεί ιστόρια για αγρίους, την οποία μου θύμησε το πολυαγαπημένο μου Nenyaki με το comment του σε μια προηγούμενη συζήτηση.

Είμαστε μαζεμένοι σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και η συζήτηση έχει αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον καθώς μια κοπελιά (έστω Χ) από την παρέα έχει βαρεθεί το κινητό που έχει και σκέφτεται να το αλλάξει.

Στην παρέα υπάρχει και ο Γ, ο οποίος είναι γνήσιος άρρωστος με τα κινητά και τώρα τελευταία οπλοφορεί με ένα Νokia N80. Ναι, εκείνο που έχει Symbian 9, 3 ΜΡ camera, Wifi, Bluetooth, υπέρυθρες, mp3 player, movie player, ραδιόφωνο, ανάλυση οθόνης μεγαλύτερη από pda και κάποια ακόμα πραγματάκια όπως τιμή πάνω από 600 ευρώ.

Η Ψ, γνωρίζοντας καλά τον Γ και την μανία του, προτείνει το "πολύ καλό κινητό που έχει ο Γ" αλλά επισημαίνει και το 600άρικο στην τιμή. Η απάντηση της Χ (που δεν δουλεύει, είναι ακόμη φοιτήτρια) ήταν ανατριχιαστική.
- Χρυσό μου, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα.

(Σημείωση: είμαι αλλεργικός σε φράσεις όπως το "χρυσό μου" και σχηματίζω την χειρότερη εντύπωση για τους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν. Η λέξη "κυράτσα" είναι η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό)

Ννννννναι. Η Ψ γυρίζει στον Γ και του λέει να την ενημερώσει. Ο Γ με την σειρά του βγάζει το ...εργαλείο του (αφού πρώτα έκανε την γνωστή κίνηση-τελετή του σκουπίσματος των χεριών για να μην λερωθεί το his precioussss), το παραδίδει στα χέρια της Χ και αρχίζει το presentation. Έχει το τάδε Symbian, μπορείς να δεις αρχεία Office και pdf, παίζει αυτά και αυτά τα media files, συνδέεται στο internet με ότι θες, βγάζει τον σκύλο βόλτα, σου βρίσκει γκόμενο πριν ακόμα βαφτείς το πρωί κλπ κλπ

Η Χ, σε μια ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ αποτυχημένη προσπάθεια να κρύψει το γεγονός ότι δεν κατάλαβε ΓΡΙ από ότι είπε ο Γ, εκστομίζει τον απόλυτο conversation killer:

- Βγαίνει σε άλλο χρώμα εκτός από μαύρο;

...

Cross your fingers.

Η αίτηση του μεταπτυχιακού κατατέθηκε...

Έχω καιρό να γράψω...

...και γι'αυτό θα τα γράψω μαζεμένα.

1) Βρήκα δουλειά! Είμαι πλέον εργαζόμενο νιάτο. Εταιρία πληροφορικής, τμήμα ανάπτυξης, ειδικότητα τα ERP για βιοτεχνίες ρούχων. Όχι ακριβώς bleeding edge information technology, αλλά έχει την πλάκα του. Code monkeys του κόσμου ενωθείτε!

2) Θρησκευτικοί παροξυσμοί. Οι φανατικοί χριστιανοί έχουν πάθει ομαδική παράκρουση με τον "Κώδικα Ντα Βίντσι". Παλιοβιβλίο του Σατανά, θα καταστρέψει την Εκκλησία, υβρίζει τα Θεία, ισοπεδώνει την θεϊκή υπόσταση του Ιησού κλπ κλπ.

Παρατήρηση Αααα: το να φανατίζεσαι για ένα μυθιστόρημα είναι το ίδιο με το να φανατίζεσαι για τα Πόκεμον. Σαν να λέμε ότι ο Donald Duck είναι αισχρός γιατί δεν φοράει παντελόνι (είχε ειπωθεί παλιότερα κι αυτό).
Παρατήρηση Βουου: αν, λέμε αν, στην αμυδρή πιθανότητα που κάποιος αποδεχτεί ότι ο Ιησούς ήταν απλός άνθρωπος με γυναίκα και παιδί.... πρέπει να καταργήσουμε το "Αγαπάτε αλλήλους"; Γιατί εγώ νόμιζα ότι ο Χριστός ήρθε να μας διδάξει, όχι να κάνει θαύματα για φιγούρα...
Ξεκολλάτε αλλήλους λοιπόν. Ψυχραιμεία, προσευχή, νηστεία και ταινία.

3) "Του δε α-ηρ-πορτ". Τέλεια η διαφήμιση με τον πίθηκο ταξιτζή!
(στην Ελλάδα θα το γύρισαν)

4) Ανακοίνωσε η Apple τα καινούρια Macbook. Ακόμα δεν πιάσαμε δουλειά, βρήκαμε που θα τα ακουμπήσουμε. Ποταπέ Πάρι (και Χαρίση, και Παναγιώτη), πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...

EDIT: Απόσπασμα από το σημερινό "Έθνος"

...την περασμένη βδομάδα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος μιλώντας στο τρίτο Ιερατικό Συνέδριο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε χαρακτηρίσει "γραφικούς" τους φανατικούς πιστούς και τα μέλη των δύο οργανώσεων που στο παρελθόν είχαν πρωταγωνιστήσει σε επεισόδια με αφορμή ανάλογες ταινίες."

Άμα σε κρεμάει και ο αρχηγός, μάλλον πρέπει να ψαχτείς λιγάκι...

Τι επίπεδο...

Δεν φταίει κανένας άλλος, εγώ φταίω που βλέπω τηλεόραση.

Διαφήμιση για την συναυλία Roger Waters ("η δημιουργική ιδιοφυία των Pink Floyd" κλπ) με το σποτάκι να τελειώνει με απόσπασμα από το Shine on you crazy diamond. Και πάνω που έχεις φτιαχτεί, κάπακι διαφήμιση σκυλάδικου Θέα με μουσική υπόκρουση "Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης".

Γαβ.

Περί πληκτρολογίου...

Έχοντας μια μεγάλη λόξα με τα πληκτρολόγια, χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια ένα πληκτρολόγιο της Siemens. Το εν λόγω πληκτρολόγιο ήταν love at first touch. Η αίσθηση των πλήκτρων ήταν αυτή η "just right" αίσθηση: σωστή σκληρότητα, σωστή αίσθηση, σωστή επαναφορά, σωστός ήχος, σωστό οτιδήποτε. Παρόλο που το βύσμα είναι το ίδιο που χρησιμοποιούσαν την εποχή του 286 και αναγκάζομαι να το συνδέω σε θύρα PS/2 με μετατροπέα. Ιδιαίτερο γέλιο έχει και η διάταξη των πλήκτρων που είναι ...γερμανική. Έτσι, δηλώνοντας το πληκτρολόγιο ως "Τυπικό 104 US", τα αναγραφόμενα σύμβολα επάνω στα πλήκτρα καθίστανται αμέσως άχρηστα. Κάπως έτσι έμαθα τυφλό σύστημα... :)

Σήμερα όμως ο πολυαγαπημένος καρντάσης έκανε κίνηση ματ και μου έφερε δώρο ένα Apple keyboard. Ότι και να πω για την αίσθηση αυτού του πληκτρολογίου είναι λίγο. Είμαι υπέρ του δέοντος παράξενος στο θέμα αυτό, έχω δοκιμάσει πολλάαααα πληκτρολόγια, αλλά αυτό το πράγμα είναι το κάτι άλλο. ΜΑΓΕΙΑ!

Επειδή την αίσθηση δεν μπορώ να την μεταφέρω στο blog, θα σχολιάσω όλα τα υπόλοιπα. Το πληκτρολόγιο, λοιπόν, είναι usb, το οποίο αυτόματα σημαίνει ότι μέχρι να φορτώσει το OS, πολύ απλά δεν έχω πληκτρολόγιο :) Επίσης, δεν έχει πλήκτρο Print Screen, οπότε για να πάρω ένα snapshot του desktop μου, πρέπει πρώτα να αναθέσω το σχετικό shortcut σε κάποιο άλλο πλήκτρο/συνδυασμό πλήκτρων (μικρό το κακό). Λίγο μεγαλύτερο κακό είναι το μικρό μήκος του καλωδίου, το οποίο το υπολογίζω στο μισό περίπου μέτρο. Ευτυχώς είχα καλώδιο επέκτασης. Έχει όμως ένα πολύ ωραίο usb hub στην επάνω πλευρά του, που δίνει δύο θύρες usb 1.0. Τρέλα!

Το πιο ωραίο είναι ότι (παρόλους τους φόβους μου) το πληκτρολόγιο (και το usb hub) δούλεψε ρολόι στο Ubuntu Linux και το μόνο που ουσιαστικά χρειάστηκε να ρυθμίσω ήταν το eject key (το οποίο το κοιτούσα κάμποση ώρα ωσάν χαζός μέχρι να συνειδητοποιήσω τι έβλεπα).

Πραγματικά, τώρα καταλαβαίνω προς τι τα διθυραμβικά σχόλια του Πάρι για το καινούριο του iMac. Και το πληκτρολόγιό του, βεβαίως βεβαίως.

Ιδού ο παλαίουρας και ο νιούφης.














Ναι, και τα δύο είναι ταυτόχρονα συνδεμένα στο pc. Έχει τρελό γέλιο να πατάς το Num Lock στο Apple και να ανάβει το λαμπάκι στο Siemens :D

Ευχαριστώ αδερφέεεεεεεεεεεεεε!!!!

ΥΓ: Το πληκτρολόγιο λειτουργεί χωρίς πρόβλημα και σε Windows, αλλά είναι ιεροσυλία... :P

EDIT: Φωτιά θα πέσει να με κάψει. Το πληκτρολόγιο δουλεύει μια χαρά στο BIOS, αλλά δεν δουλεύει όταν φορτώνει ο grub loader. Εν ολίγοις, το dual boot σύστημά μου φορτώνει μόνο το προεπιλεγμένο OS (Ubuntu Linux), για να διαλέξω windows πρέπει να χρησιμοποιήσω το παλιό μου keyboard. Σαν να λέμε ότι το apple keyboard προσφέρει... δικλείδα ασφαλείας :)

Ένα ODF με πάγο παρακαλώ.

Το Open Document Format, το format δηλαδή εγγράφων που προωθεί η κοινότητα του ανοιχτού λογισμικού, πήρε επιτέλους πιστοποίηση ISO.

Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι; Όχι ακριβώς.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το ODF είναι η μεγαλύτερη επανάσταση (χμμ.. βαριά λέξη) στον χώρο των εφαρμογών γραφείου. Μέχρι τώρα ίσχυε το εφαρμογές γραφείου = MS Office, ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα. Μεταξύ μας, μαγκιά του, μια χαρά εφαρμογή είναι το MS Office, κάνεις την δουλειά σου εύκολα, όμορφα και γρήγορα. Το MS Office όμως συνεπάγεται .doc/.xls αρχεία, και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.

Ο πλανήτης χρησιμοποιεί ετερογενή υπολογιστικά συστήματα. Τα Windows τα έχουμε δουλέψει όλοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι έμειναν στα Windows. Τα ποσοστά του Linux, των BSD και του MacOSX τραβάνε την ανηφόρα με ταχείς ρυθμούς. Τώρα ας συνυπολογίσουμε και mobile πλατφόρμες όπως το Symbian και το PalmOS. Πολλά λειτουργικά συστήματα, ε;

Ε λοιπόν, το MS Office δεν υπάρχει σε όλες αυτές τις πλατφόρμες (μόνο στο MacOSX). Η διακίνηση εγγράφων .doc και .xls μεταξύ των διάφορων συστημάτων είναι μια πονεμένη ιστορία, για την οποία υπάρχουν βέβαια διάφορες λύσεις. Άλλες είναι αποτελεσματικές (π.χ. OpenOffice) και άλλες είναι λιγότερα αποτελεσματικές (ονόματα δεν αναφέρουμε, υπολήψεις δεν θίγουμε). Καλώς ή κακώς, τα formats της Microsoft είναι ακριβώς αυτό: formats της Microsoft. Δηλαδή κλειστά formats, χωρίς ανακοινωμένα specifications, ώστε όσοι προσπαθούν να έχουν συμβατότητα με αυτά να καταφύγουν σε λύσεις όπως ...χειρομαντεία, με τραγικά ορισμένες φορές αποτελέσματα.

Το ODF (θα) είναι για τις εφαρμογές γραφείου ότι ήταν πριν από μερικά χρόνια το TCP/IP για τα δίκτυα. Κάθε κατασκευαστής είχε δικές του τεχνολογίες δικτύωσης, αλλά μεταξύ κατασκευαστών... ουδεμία επικοινωνία. Ήρθε το TCP/IP (και ένα σωρό άλλες τεχνολογίες και έννοιες, βλέπε OSI model) και έγινε ο κοινός δίαυλος επικοινωνίας. Έτσι και το ODF, θα είναι το format που θα υποστηρίζεται από όλους και θα διαβάζεται από όλους χωρίς παρατράγουδα και προβλήματα, αφού ο καθένας θα μπορεί να διαβάσει τα specifications του για να φτιάξει μια συμβατή με αυτό εφαρμογή.

Είμαι περίεργος όμως να δω κατά πόσο η MS θα υποστηρίξει το ODF στις επόμενες εκδόσεις του Office. Η ίδια προωθεί το Open XML Document format, που υπόσχεται ότι θα κάνει ότι και το ODF.

Χαμός θα γίνει με τα flame wars...

Η ημέρα που σταμάτησε ο χρόνος

Μεγάλωσε το γαϊδουράκι, μίκρυνε το σαμαράκι.

Σε όσους με ανέχονται μια ζωή: κουράγιο, τα πρώτα 26 πέρασαν :D

: (

Τρίτο τηλεφώνημα από εταιρεία που έχει θέση εργασίας μόνο στην Αθήνα.

500 χιλιόμετρα είναι πολλά....

Η DSL της επιστροφής

Καλώς ή κακώς, χθες γυρίσαμε από το εξωτικό χωριουδάκι μας και το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να πέσουμε με τα μούτρα στους email clients μας. Αποτοξίνωση σου λέει μετά.

Η dsl όμως νοσεί. Οι ταχύτητες κατεβάσματος δεν παίζουν πάνω από 10-12 KB/s. Ο αδερφός σύντομα εντόπισε ότι είχαμε μεγάλο ποσοστό packet loss, και μετά από αλλεπάληλα τηλεφωνήματα, η Forthnet κατέληξε ότι το πρόβλημα ήταν στην γραμμή του ΟΤΕ.

Προς το παρόν, αναμένουμε κάποιον από τον Οργανισμό Ταλαιπωρίας Ελλήνων να μας πάρει τηλέφωνο για να δούμε τι γίνεται. Cross your fingers.

Μήπως να αρχίσω να ανησυχώ;

Μέχρι πρότεινος, έβρεχε μόλις έπλενα το αμάξι.

Τώρα βρέχει όταν λέω ότι θα πλύνω το αμάξι.

Καλό Πάσχα!

Οι ευχές μοιράζονται σήμερα γιατί πρέπει να φύγουμε και για τις ιδιαίτερες πατρίδες μας, όπου το internet δεν είναι εύκολα προσβάσιμο (ευκαιρία για αποτοξίνωση).

Από Δευτέρα-Τρίτη, πάλι μαζί.

Καλά να περάσετε όλοι σας. Υγεία, ευτυχία και προσοχή στους δρόμους και τα πιάτα ;)

Μικρές Αγγελίες

Θα προσπαθήσω να μην σχολιάσω, απλά θα παραθέσω μια αγγελία που είδα στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Κυριακής.

Θαυμάστε:

ΗΔΗ ΣΤΗ Γη. Θα ήθελα να γνωστοποιήσω ότι ανάμεσά μας κυκλοφορούν διαφορετικά όντα από εμάς, χωρίς να γίνεται κατανοητό. Αυτά τα όντα θέλουν να μας σκοτώσουν και αυτό μπορεί να γίνει τα επόμενα δύο χρόνια. Προς το παρόν προετοιμάζονται. Πάντως να κάνεις σχέση σήμερα είναι αδύνατα λόγω του ότι οι περισσότεροι έχουν μεταλλαχθεί (μεταξύ τους κάνουν). Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι η επιταχυνόμενη διαστολής του σύμπαντος πιθανόν να μην οφείλετε στη σκοτεινή ενέργεια αλλά στη σχέση F=mM/R2 επειδή το R είναι στο τετράγωνο το F μειώνεται και αυτό εκθετικά με αποτέλεσμα όσο αυξάνεται η απόσταση μεταξύ των γαλαξιών τόσο να υποδιπλασιάζεται και η δύναμη. Έτσι αυτή η εκθετική μείωση μετεφράζεται σε εκθετική αύξηση της ταχύτητας δηλαδή σε επιταχυνόμενη διαστολή. Σας ευχαριστώ. Υ.Γ. Μελετάω αυτό το φαινόμενο εδώ και ένα χρόνο. Το email μου είναι E-Mail:adromeda@....

Εχμ...

Χάντρες και καθρεφτάκια

Στο τελευταίο podcast του 1src, η συζήτηση σε κάποιο σημείο οδηγήθηκε στις χρεώσεις κινητής τηλεφωνίας. Υπήρξε μια ελαφριά γκρίνια, καθώς -λέει- οι εκεί εταιρίες χρεώνουν γύρω στα 50 U.S. dollars την απεριόριστη χρήση EVDO.

Επειδή εγώ το EVDO το είχα ακουστά μόνο ως μακρινό ξάδερφο του GPRS, ανέτρεξα στο άρθρο του Wikipedia για να μορφωθώ.

Compared to the 1x (1xRTT) networks still being used by operators, or the GPRS and EDGE networks employed by their GSM competitors, 1xEV-DO is significantly faster, providing access terminals (mobile devices) with air interface speeds of up to 2.4576 Mb/s with Rev. 0 and up to 3.1 Mb/s with Rev. A.

Ε;

Πάμε να ρίξουμε μια ματιά στα ελληνικά δεδομένα.

Παραδείγματος χάριν, η Vodafone.
- Χωρίς πάγιο, η χρέωση για πρόσβαση στο Ίντερνετ είναι 0.0060 ευρώ/ΚΒ, δηλαδή 6 ευρώ το ΜΒ.
- Με πάγιο των 17,85 ευρώ, υπάρχει δώρο 10 ΜΒ (1,785 ευρώ/ΜΒ) ενώ η παραπάνω κίνηση χρεώνεται 0.0018 ευρώ/ΚΒ, δηλαδή 1.8 ευρώ το ΜΒ.

Cosmote.
- Χωρίς πάγιο, η χρέωση είναι κυμαινόμενη. 0.0054 ευρώ/ΚΒ για το πρώτο ΜΒ (5,5 ευρώ), 0.0036 ευρώ/ΚΒ για το δεύτερο ΜΒ (3,6 ευρώ) και από κει και πέρα 0.0014 ευρώ/ΚΒ (1,4 ευρώ το ΜΒ).
- Με πάγιο των 17,85 ευρώ, αγοράζεις 10 ΜΒ κίνησης (1.785 ευρώ/ΜΒ) και τα επιπλέον χρεώνονται 0.0014 ευρώ/ΚΒ (1,4 ευρώ/ΜΒ).
- Με πάγιο των 34,51 ευρώ έχεις 40 ΜΒ (0.86 ευρώ/ΜΒ) και η επιπλέον χρέωση είναι 0.0007 ευρώ/ΚΒ (0.7 ευρώ/ΜΒ).

Στο (άθλιο) site της ΤΙΜ το GPRS δεν αναφέρεται πουθενά, οι τιμές είναι από τον τιμοκατάλογο του 3G. Υποθέτουμε ότι ακολουθεί την τακτική και των άλλων δύο εταιριών και δεν έχει διαφορετικές χρεώσεις μεταξύ GPRS και 3G.
- Χωρίς πάγιο, 0.006 ευρώ/ΚΒ. Δηλαδή 6.1 ευρώ το ΜΒ!!!!!!
- Πάγιο 29,75 ευρώ, δώρο 40 ΜΒ = 0.7 ευρώ/ΜΒ. Η περαιτέρω κίνηση χρεώνεται 0.0007 ευρώ/ΚΒ (0.7 ευρώ/ΜΒ). Βέβαια η ΤΙΜ σε αυτό το πακέτο προσφέρει και 15 ΜΜS αλλά δεν νομίζω ότι νοιάζεται και κανένας...

Συμπέρασμα:

οι ελληνικές εταιρίες κινητής τηλεφωνίας είναι απατεώνες του χειρίστου είδους. Εκμεταλλεύονται το κόμπλεξ κατωτερότητας του Έλληνα ότι "εεε να, εδώ είμαστε Βαλκάνια, δεν είμαστε Ευρώπη" στο έπακρο. Προσφέρουν ελλειπέστατες υπηρεσίες (που είναι το edge οέο; που είναι η κάλυψη του 3G οέο;) και τις υπερκοστολογούν. Χειρότερα απ'όλα, εκμεταλλεύονται το ότι ο Έλληνας θέλει κινητό που να φαίνεται, όχι που να δουλεύει.

Κύριοι της κινητής τηλεφωνίας, τα πράγματα αλλάζουν. Δεν είμαστε πια οι ιθαγενείς της Αμερικάνικης ηπείρου που χάζευαν τα καθρεφτάκια και τις χάντρες των Κονκισταδόρων. Είμαστε μορφωμένοι άνθρωποι, εργαζόμενοι σε τεχνολογικό κλάδο, νοήμονες άνθρωποι, με αυτοσεβασμό. Έχουμε απαιτήσεις.

Προσαρμοστείτε ή κλείστε το μαγαζί. Αν δεν το κάνετε μόνοι σας, έχουμε τρόπους να το κάνουμε εμείς για σας. Είμαστε πολλοί και το ξέρετε.

iChangeOperatingSystem

Στην εποχή που οι περισσότεροι ψήνονται να αφήσουν τα Windows και να μεταβούν σε κάποιο πιο.... χμμμμ.... αξιόπιστο και παραγωγικό λειτουργικό σύστημα, κάποιος απίθανος χρήστης Mac αποφάσισε να δοκιμάσει την dark side της πληροφορικής. Έφτιαξε ένα blog λοιπόν (κουτσοί-στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα), στο οποίο ζητάει από τους επισκέπτες να του προτείνουν εφαρμογές για τις οποίες αξίζει κάποιος να μεταβεί σε Windows. Για την ακρίβεια, ζητάει να μάθει what are the best examples of elegant, easy-to-use, useful Windows software. Χα.

Το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό.

Από την μέχρι τώρα λίστα, οι λόγοι που μπορώ να ξεχωρίσω ώστε να δικαιολογούν μια τέτοια μετάβαση είναι οι εξής:
- Παιχνίδια. Τα Windows παίζουν χωρίς αντίπαλο.
- ArtRage 2. Ομολογώ ότι δεν το γνωρίζω αλλά μ'άρεσε το σκεπτικό του.
- AutoCAD. Πάσο. Αυστηρά μόνο για Win. Όλοι το δουλεύουν γιατί είναι το καλύτερο. Τα σπίτια σας σε αυτό βασίζονται :)
- MS Office. Η έκδοση για Mac υστερεί (έτσι λένε οι φήμες).

Τα υπόλοιπα προγράμματα σε καμιά περίπτωση δεν είναι αναντικατάστατα. Το ξέρουμε ότι το Skype 2.0 έχει video capabilities μόνο στα Windows αλλά δεν θα κάνουμε μετακόμιση γι'αυτό το πράγμα. Ακόμα και οι Παραθυράδες χρησιμοποιούν πλέον OpenOffice (δεν μιλάμε για τους Linuxάδες, αυτοί το προσκυνάν(μ)ε), γιατί να μην το χρησιμοποιήσει και ο Macάς; Μια χαρά τα κάνει όλα.

Αυτό που δεν μπόρεσα να καταλάβω είναι με ποιο σκεπτικό θα πείσεις κάποιον να προτιμήσει Win αντί για MacOS προτείνοντάς του (άκουσον άκουσον!) antivirus και firewalls.

Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε σε κάποιο comment. Κάποιος πρότεινε το Photoshop.

ΥΓ: Η επόμενη αγορά του αιώνα. Μόλις ξεπληρώσω την κιθάρα.

Οι νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση.

Παραθέτω απόσπασμα από δελτίο τύπου της Palm:

Wichita Public Schools is standardizing on the wireless Palm(R) TX handheld computer for its seventh-grade technology program, Palm, Inc. (Nasdaq:PALM) announced today. The school district purchased nearly 730 Palm TX handhelds as part of a major renovation of its technology curriculum for middle schools.

Που είναι οι νέες τεχνολογίες στην Ελληνική εκπαίδευση;

Οέο;

Είναι μυστικό. Σσσσσσσ....

...αλλά τον Μαϊο θα δημοσιευτεί το πρώτο μου άρθρο σε ελληνικό περιοδικό πληροφορικής ευρείας κυκλοφορίας.


Σσσσσστ. Ούτε του παπά.

8-bit never die!

Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει. Κάτι ξέραν οι παλιοί.

(εκτενές geekοκείμενο - you have been warned)

Στα παλιά τα χρόνια, όσοι είχαν home υπολογιστή, τον έκρυψαν στο πατάρι και αγόρασαν pc. Τότε που ο 386 ήταν ισχυρός και ο 486 μόνο για servers. Μερικοί όμως φαίνεται ότι έχουν πολύ χαμηλό πατάρι και με εύκολη πρόσβαση, γιατί δεν σταμάτησαν να ασχολούνται με την παλιά τους αγάπη.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Amstrad CPC 6128. Ένας από τους δημοφιλέστερους home υπολογιστές, με επεξεργαστή (κρατηθείτε) τον 8-bit Ζ80 της Zilog που τρέχει στα (κρατηθείτε είπα) 4 MHz. Τον ίδιο επεξεργαστή είχαν το NES και το πρώτο, ασπρόμαυρο Gameboy. Συνολική μνήμη 128 ΚΒ, πολλά για τον ταλαίπωρο Ζ80 που ανά πάσα στιγμή (λόγω του ότι ήταν 8bit) βλέπει μόνο 64 ΚΒ. Λειτουργεί με την φοβερά ονομασμένη τεχνική memory bank switching, δηλαδή βλέπει είτε τα πρώτα 64 ΚΒ, είτε τα 64 τελευταία ΚΒ. Μάλλον ο μόνος υπολογιστής που χρησιμοποίησε τις δισκέτες 3" (προσοχή, όχι 3,5") της Hitachi, με χωρητικότητα 170 ΚΒ ανά πλευρά. Ναι, εκείνη την εποχή μπορούσαμε να γυρίσουμε πλευρά στις δισκέτες, περιέργο κατάλοιπο από τα tape drives. Ναι, εκείνα τα κασετόφωνα που έπαιρναν κανονικές κασέτες ήχου και αποθήκευαν δεδομένα.

Με τα σημερινά στάνταρ, μιλάμε για ένα μάλλον "ανάπηρο" calculator.

Αυτοί με το χαμηλό πατάρι όμως έκαναν πριν από λίγο καιρό αυτό που έπρεπε να κάνει ο Alan Sugar (ο CEO της Amstrad) πριν από 15+ χρόνια.

Άρχισαν με κάποιες hardware μετατροπές. Κυριότερη, η τοποθέτηση μιας add-on πλακέτας που προσθέτει δυνατότητες χρήσης του Ζ80 στα 12 MHz (turbo mode, νέφτι στον κώλο δηλαδή), αύξηση της μνήμης στα 578 ΚΒ, δυνατότητα τοποθέτησης μεγαλύτερου BIOS, vga out, δύο PS/2 θύρες για ποντίκι και πληκτρολόγιο, μια usb για φλασάρισμα του BIOS και μια υποδοχή για κάρτες Compact Flash ώστε να μπορέσουν να τις χρησιμοποιήσουν ως σκληρό δίσκο.

Άφησαν ίδιο το πληκτρολόγιο :-Ρ

Μετά ακολούθησε το software. Εδώ η υπόθεση κατάντησε ανέκδοτο. Κυρίες και κύριοι, γνωρίστε το SymbOS, το λειτουργικό σύστημα που εγκαταστάθηκε στον παραπάνω υπολογιστή. Πραγματικό pre-emptive multitasking (τα windows 95 το είχαν ονομαστικά, αλλά σαν υλοποίηση... κλάφτα), 32 ταυτόχρονα processes, FAT, FAT16 και FAT32 support, γραφικό περιβάλλον 320x200 με 4 χρώματα (τόσα υποστήριζε το chipset γραφικών σε αυτήν την ανάλυση, αυτό δεν το πείραξαν), υποστήριξη mouse και δίσκου.

Το βίντεο μιλάει από μόνο του.

Εγώ μόνο θα σχολιάσω (αφού σκίσω το πτυχίο μου και πετάξω το pc από τον τρίτο) ότι με λίγη όρεξη για δουλειά, οι home υπολογιστές θα είχαν πάει πολύ μακρύτερα. Τους φάγαν όμως τα συμφέροντα. Τώρα η Amstrad φτιάχνει στερεοφωνικά, η Atari βγάζει παιχνίδια ως θυγατρική της Infogrames (θυμάστε το North and South;) και η Commodore αγοράζεται κάθε λίγο και λιγάκι από διαφορετική εταιρία, χωρίς ποτέ να βγάζει κάποιο προϊόν.

Fallen heroes.

Αφιερωμένο στον CPC μου.

Pony express

Ο πατέρας, όντας Βαγγέλης και εορτάζων την 25η Μαρτίου, άξιζε δωράκι. Τι καλύτερο από ένα ηλεκτρονικό Sudoku; Ούτως ή άλλως, το laptop για αυτήν την δουλειά το έχει πλέον.

Παραγγελία από το boysstuff. Είπαμε, γουστάρουμε on-line shops και delivery στην πόρτα μας. Μην περπατήσουμε και χάσουμε κανένα γραμμάριο.

Το δώρο έφτασε κανονικά, το τυλίξαμε και όταν έφτασε η ώρα το παραδώσαμε στον δικαιούχο. Επιφωνήματα και χαρές συνόδεψαν τα αποκαλυπτήρια. "Ααααα, εδώ λέει ότι έχει 1.000.000 παζλ, για φέρε και καμιά μπαταρία να τα μετρήσουμε".

Ε μπα. Το μικρό μηχανάκι ήταν ελαττωματικό. Πατώντας το on ακουγόταν η μελωδία που υποτίθεται ότι παίζει στην αρχή, αλλά στην τελευταία νότα φαλτσάρει και πέφτει σε κώμα. Ρεζίλι γίναμε. Δώρο να σου πετύχει.

Όταν πήρα τηλέφωνο στο κατάστημα, έμεινα -ευχάριστα- άναυδος. Προς τιμήν τους, θα μου έστελναν ένα καινούριο με courier, στον οποίο και θα έδινα το ελαττωματικό. Απαπαπαπα, Ευρώπη γίναμε.

Φτάνει ο courier, μου δίνει το νέο πακέτο, υπογράφω στο δελτίο παραλαβής και πάει να φύγει. Ώπα μεγάλε, σούξου μούξου μανταλάκια, δεν θα πάρεις το άλλο πακέτο; Εγώ δεν ξέρει τίποτα, από άλλο πλανήτη είμαι, δεν μου έδωσαν τέτοια εντολή, να, κοίτα, το δελτίο δεν λέει τίποτα, γειά σας.

Έμεινα με δύο κουτιά στο χέρι να τα κοιτάω. Παίρνω τηλέφωνο στο κατάστημα και αν άκουσα καλά, πήραν το ίδιο ύφος με μένα. Μου δίνουν το τηλέφωνο του γραφείου της μεταφορικής στην Θεσσαλονίκη.

Ναι, γεια σας, μου φέρατε ένα αλλά δεν πήρατε το άλλο. Αϊ μπεγκ γιορ πάρντον; Άσε τον πάρντον και τα πρόστυχα και στείλε κάποιον να το πάρει. Καλά, θα στείλουμε κάποιον, μέχρι τις 5.30 θα είναι εκεί.

Μέχρι τις 9 το βράδυ που βγήκα, δεν εμφανίστηκε κανένας. Την επόμενη μέρα, πάλι τηλέφωνο στην μεταφορική. Ναι, γεια σας με θυμάστε, όχι ε, δεν πειράζει, ο καιρός θα φταίει, τι έγινε το πόνυ εξπρές, τον φάγανε οι Ινδιάνοι; Κόκκαλο η τηλεφωνήτρια, τι να πει, ότι είπαν στον καουμπόη να έρθει και αυτός με έγραψε εκεί που αφήνει αποτυπώματα στην σέλα; Μην ανησυχείτε, θα τον κάνουμε ντα και θα έρθει.

Τελικά, ο Λούκι Λουκ με το παπάκι εμφανίστηκε. Είναι ο ίδιος που ήρθε και τις δύο προηγούμενες φορές. Του εξηγώ την ιστορία στα γρήγορα (ίσως πολύ γρήγορα) και του δείχνω το δελτίο που μου έδωσε με το δεύτερο πακέτο, το οποίο είχε σημειωμένο και ένα κουτάκι που λέει "εντολή παραλαβής". Ααα, εντάξει, αυτό δεν το είδα, αλλά κανονικά γράφουν και κάποια σχόλια από κάτω και επειδή εδώ, να εδώ, βλέπεις, δεν έχει σχόλια, νόμιζα ότι δεν είχα να κάνω παραλαβή, κατάλαβες;

Ουγκ.

Όποιος θέλει να με βασανίσει, να του πω το όνομα της εταιρείας courier για να μου στείλει τίποτα. Ο συγκεκριμένος ταχυ-ταχυδρόμος είναι o courier της εταιρείας για την περιοχή μου. Ότι και να μου στείλετε, αυτός θα το φέρει.

Ουγκ.