Woodstock stories

Με λίγο ψάξιμο και διάβασμα, συνειδητοποιείς ότι το Woodstock, παρ'όλο που είναι από τα πιο κομβικά σημεία στην σύγχρονη μουσική ιστορία, ήταν ένα από τα χειρότερα φεστιβάλ στον κόσμο.

Οι οργανωτές ήταν κορυφαία λαμόγια - παρ'όλο που περίμεναν 250.000 θεατές, είχαν κλείσει τον χώρο υποσχόμενοι στον ιδιοκτήτη του χώρου ότι δεν θα είχαν πάνω από 50.000 θεατές. Τελικά κόπηκαν 150.000 εισιτήρια. O όχλος διογκώθηκε άμεσα και από κάποιο σημείο και μετά, απλά κατέβασαν τους φράχτες για να μην γίνουν φασαρίες. Υπολογίζεται ότι με τους "τζαμπατζήδες", το σύνολο έφτασε τους 500.000 θεατές. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι σε ένα χωράφι!

Τα λαμόγια/οργανωτές, κυνηγώντας στεγνά το κέρδος, είχαν καλύψει τις ελάχιστες δυνατές ανάγκες. Το φαγητό τελείωσε την πρώτη μέρα, ενώ οι τουαλέτες ήταν ελάχιστες - κάποιοι λένε για 3 τουαλέτες ανά 10.000 άτομα.

Η οργάνωση πήγαινε σταδιακά από το κακό στο χειρότερο. Η λαοθάλασσα είχε σταματήσει την κυκλοφορία της τριγύρω περιοχής, με αποτέλεσμα κάποια συγκροτήματα να έρχονται με στρατιωτικά ελικόπτερα στον συναυλιακό χώρο (τι ειρωνία...), η βροχή μετέτρεψε το χωράφι σε μια λασποθάλασσα και προκαλούσε προβλήματα στα μηχανήματα και τα όργανα. Για παράδειγμα, στην εμφάνιση των Ten Years After, η υγρασία ήταν ο λόγος που ξεκουρδίζονταν οι κιθάρες τους συνεχώς και που τα μηχανήματα κατάφεραν να βιντεοσκοπήσουν/ηχογραφήσουν μόνο ΕΝΑ τραγούδι.

"This is a thing called I'm Going Home"

Α ναι, υπήρχαν δύο καταγεγγραμένοι θάνατοι. Ένας από overdose ηρωΐνης (μόνο ένας!). Ο άλλος... πατήθηκε από τρακτέρ την ώρα που κοιμόταν. Ο οδηγός του τρακτέρ τον πάτησε γιατί "δεν τον είδα μέσα στην λάσπη". Υπάρχουν μαρτυρίες για τρίτο θάνατο, από σκωλικοειδίτιδα, που δεν πρόλαβε να μεταφερθεί σε σταθμό πρώτο βοηθειών άμεσα. Επίσης, δύο γέννες (η μία σε αυτοκίνητο κολλημένο στην κίνηση που προκάλεσε η προσέλευση του κόσμου) και τέσσερις αποβολές.

Οι αλλαγές στο πρόγραμμα ήταν συνεχείς και ξαφνικές και το αποτέλεσμα ήταν χαοτικό. Το συγκρότημα του Carlos Santana υποτίθεται ότι είχαν κανά τρίωρο πριν ανέβουν στην σκηνή και το έριξαν στα χάπια - μέχρι που τους κάλεσαν εκτάκτως να παίξουν πολύ νωρίτερα (και ακόμα υπό την επήρρεια). Ο Carlos έπαιζε και από μέσα του προσευχόταν να μην τα σκατώσει.

"It's called Soul Sacrifice"

Η Janis Joplin ανέβηκε καθυστερημένα στην σκηνή, στις 2 τα μεσάνυχτα, αναρωτώμενη πως την παλεύουν οι θεατές.

"How are you out there? ...You stayin' stoned, you got enough water and place to sleep and everything?"

Οι Jefferson Airplane, το κορυφαίο όνομα της ψυχεδελικής σκηνής, θα έκλειναν την πρώτη μέρα των συναυλιών, αλλά τελικά εμφανίστηκαν στις 8 το πρωί της επόμενης, ξυπνώντας τους θεατές.

"Good morning people!"

Βέβαια, το κοινό που ξύπνησαν οι Jefferson Airplane είχε κλείσει μάτι μόνο για δύο ώρες, αφού στις 6 το πρωί κατέβηκαν από την σκηνή οι The Who.

"We knew we were gonna come back to do it... yeah, sorry"

Ακόμα και η κορυφαία στιγμή του Woodstock, η εμφάνιση του Jimi Hendrix, ήταν στα πρόθυρα της αποτυχίας. Αντί να κλείσει το βράδυ της Κυριακής ως το μεγάλο όνομα της διοργάνωσης, ο Hendrix εμφανίστηκε την Δευτέρα στις 9 το πρωί, όταν οι περισσότεροι θεατές είχαν ήδη φύγει (προφανώς, αφού η τελευταία μέρα ήταν η Κυριακή). Μια χορδή στην κιθάρα του Hendrix έσπασε στην μέση του "Red House". Το χειρότερο όλων όμως ήταν η ίδια η μπάντα: ο Hendrix μόλις είχε διαλύσει την προηγούμενη μπάντα του (The Jimi Hendrix Experience) και για το Woodstock σχημάτισε τους Gypsy Suns and Rainbows, αυτό που όλοι αποκαλούν την χειρότερη μπάντα του. Η μπάντα ήταν τόσο νέα που είχαν κάνει με το ζόρι δυο πρόβες, και έπαιζαν αρκετά χάλια - από ένα σημείο και μετά ο Hendrix τους άφηνε όσο γίνεται περισσότερο στην άκρη και το έριχνε στους σόλο αυτοσχεδιασμούς.

"Villanova Junction", προς το τέλος του σετ.

Προσέξτε την ελάχιστη συμμετοχή της υπόλοιπης μπάντας, αλλά και το πως δίνει οδηγίες ο Hendrix συνεχώς.

Με λίγα λόγια, αν δεν υπήρχαν οι μνημειώδεις εμφανίσεις των πραγματικά κορυφαίων ονομάτων της μουσικής που έσωσαν τον κώλο των διοργανωτών, θα θυμόμασταν όλοι το Woodstock ως "τριήμερο μισού μύριου ανθρώπων μέσα σε λάσπες".

Κάποιοι θα αναφέρουν (και πολύ σωστά) ότι το πνεύμα του Woodstock ήταν η επανάσταση, το κίνημα των λουλουδιών, της ειρήνης, της αδελφοσύνης κλπ κλπ. Κρίμα που αυτό ισχύει μόνο για τους ταλαίπωρους θεατές. Άσκηση προς τον αναγνώστη: ψάξε να βρεις τις αμοιβές των συγκροτημάτων. Όλοι ζήτησαν λεφτά. Ακόμα και οι Grateful Dead, οι πιο χίπηδες απ' όσους εμφανίστηκαν, τα ήθελαν προκαταβολικά.

Bonus link: δείτε ποιοι απέρριψαν την πρόσκληση να παίξουν στο Woodstock.

Θρησκευόμενη Σουηδία

Κάνεις μια βόλτα στο μετρό και μέσα στο βαγόνι βλέπεις αυτή την διαφήμιση. Trådlöst = wireless. Άρχισαν να δουλεύουν τα WiMax δίκτυα;

Μετά διαβάζεις τα μικρά γράμματα.

"Η προσευχή είναι δωρεάν. Always-on σύνδεση. Προσευχήσου όταν, όπου και όπως θες. Δωρεάν support σε όλες τις λειτουργίες. Εκκλησία της Σουηδίας."

Κατεβαίνεις από τον συρμό και βλέπεις στα διαφημιστικά ταμπλώ του σταθμού αυτό εδώ.

"Ο Θεός μάλλον δεν υπάρχει".

Υπότιτλος: "Κι όμως σε επηρεάζει".

Έχουν πλάκα οι Σουηδοί... Η σουηδική εκκλησία παλεύει να κρατήσει (και, ιδανικά, να αυξήσει) το ποίμνιο της διότι περισσότερα μέλη = περισσότερο church tax. Και επειδή φυσικά αυτοί που δεν γράφονται μέλη της είναι οι πιο νέοι, η Σ.Ε. πρέπει να βρει τρόπο να συνδεθεί (awful pun intended) μαζί τους.

Από την άλλη, το Swedish Humanist Association έβγαλε την (πανέξυπνη) αθεϊστική αφίσα στην δεύτερη φωτογραφία, υποστηρίζοντας ότι η θρησκεία συνεχίζει να επηρεάζει την ζωή των 7 (από τους 9) εκατομυρίων Σουηδών που δεν είναι θρησκευόμενοι.

Θα έχει πλάκα να δούμε τι θα γίνει με τον διαχωρισμό Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα. Ειδικά αν πρέπει να πληρώσεις συνδρομή για να είσαι μέλος/πιστός, μέχρι και το fan club (οι μαυροφορεμένες γιαγιάδες) θα την κάνουν με ελαφρά... :D

Language-guessing suckzzz

Με εκνευρίζει πάρα πολύ το ότι τα περισσότερα διεθνή sites χρησιμοποιούν IP geolocation για να δουν σε ποια χώρα βρίσκεσαι και να "γυρίσουν" στην αντίστοιχη γλώσσα. Δεν θέλω ρε! Δεν γίνεται κάθε φορά που ταξιδεύω και π.χ. περιμένω την πτήση-ανταπόκριση στο αεροδρόμιο της Πράγας να μου γυρνάει το Google στα τσέχικα.

Και ειδικά το Google είναι ένοχος σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλους, γιατί ναι μεν σου έχει account preference για την γλώσσα αλλά εφαρμόζει το preference σχεδόν τυχαία. Είσαι logged in με το Google account σου και το language preference στα αγγλικά, ανοίγεις το Google.com και (αρκετές φορές) σου πετάει το Google.se γιατί βλέπει ότι έχεις σουηδική IP. Γιατί; Τι σκατά το έχω το preference;

Μακράν όμως το μεγαλύτερο έγκλημα είναι όταν η επιλογή για αλλαγή γλώσσας είναι γραμμένη στην ίδια γλώσσα με την υπόλοιπη σελίδα. Παράδειγμα: μπαίνεις σε κάποιο σουηδικό site για πληροφορίες. Περιμένεις ότι θα είναι στα σουηδικά και γι΄αυτό ψάχνεις την επιλογή αλλαγής γλώσσας. Θα ψάχνεις ώρα, γιατί το τζιμάνι ο designer έχει βάλει την επιλογή στα σουηδικά: "Byta språk". Έστω ότι κατά τύχη/λάθος το βρίσκεις. Κρατώντας το ίδιο επίπεδο ευφυίας, ο designer έγραψε τα ονόματα των γλωσσών στα σουηδικά. Engelska, grekiska κλπ. Το οποίο ναι μεν δεν πειράζει γιατί μπορείς να μαντέψεις ότι το grekiska είναι τα ελληνικά (grekiska, greek, το ίδιο πράγμα πρακτικά), αλλά την πάτησες αν π.χ. έψαχνες τα γερμανικά (tyska). Φαντάσου τώρα να ψάχνεις το ίδιο πράγμα σε site που η γλώσσα που χρησιμοποιεί έχει ακόμα μικρότερη σχέση με τις δυτικοκεντρικοευρωπαϊκές γλώσσες - πως τα πας με τα κινέζικα ιδεογράμματα;

Πόσο ΗΛΙΘΙΟ είναι αυτό;

Leopard σε Dell Mini

Μουέχεχε προφανώς και ήταν το επόμενο λογικό βήμα...

Οι οδηγίες εγκατάστασης είναι μια προσφορά του πολύ καλού MyDellMini.com. Σε γενικές γραμμές η εγκατάσταση αυτή καθεαυτή είναι πανεύκολη, περισσότερη ώρα θα χρειαστείς να προετοιμάσεις τα φλασάκια σου.

Μερικά σχόλια περί της εγκατάστασης.

• Δεν χρειάζεσαι απαραιτήτως flash disk. Το Dell κάνει κανονικά boot από το SD card reader, άρα μπορείς να κάνεις την δουλειά σου και με κάρτες μνήμης.
• Κάποιοι έχουν καταφέρει να κάνουν την εγκατάσταση με version A06 του BIOS στο Dell, αλλά συνήθως κρασάρει (3 φορές όταν προσπάθησα). Οδηγίες για downgrade σε A04 θα βρείτε εδώ.
• Ο οδηγός εγκατάστασης αναφέρει σταδιακά κατεβάσματα των combo updates. Δεν κατάφερα να το κάνω αυτό, καθώς για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να ανοίξω .dmg αρχεία στην φρέσκια εγκατάσταση του Leopard στο Dell. Εν τέλει βαρέθηκα, ξεκίνησα το Software Update του Leopard και συνέχισα με τα υπόλοιπα βήματα του οδηγού. Τελικά δουλεύει - και είναι και πολύ πιο απλή και γρήγορη σαν διαδικασία.
• Δεύτερη παράκαμψη: αντί για ένα partition (όλο τον δίσκο), έκανα δύο. Έκανα την εγκατάσταση του Leopard κανονικά στο πρώτο partition. Μόλις τελείωσε, έβαλα την bootable SD card (έχουν μαζευτεί πολλές αυτές τις μέρες...) με το νεοαφιχθέν Ubuntu 9.10 Netbook Remix. Μέσα από τον installer του Ubuntu κάνεις partitioning, αφήνοντας το Leopard partition ανέγγιχτο. Το MacOSX installation δεν κατάφερε να κάνει boot με την πρώτη προσπάθεια, αλλά από την δεύτερη και μετά δουλεύει κανονικά.

Και... εγένετω Dellbook!

Το Leopard δουλεύει ικανοποιητικά εώς πολύ καλά πάνω στο μικρό netbook. Ως λειτουργικό σύστημα που έχει μπει με το ζόρι σε hardware όπου κανονικά δεν έπρεπε να μπει, έχει τα μικρά προβληματάκια του. Το touchpad δεν έχει scrolling, ούτε δεξί κλικ με δύο δάχτυλα, ο ήχος δεν δουλεύει μετά από sleep, ενώ ο power manager αντί να καταλάβει ότι αποσυνδέθηκε το τροφοδοτικό νομίζει ότι απλά σταμάτησε να φορτίζει την μπαταρία (με μόνη παρενέργεια ότι δεν αλλάζει power profile σε "Better energy savings"), ενώ δεν μπορεί να υπολογίσει και τον χρόνο διάρκειας της μπαταρίας (παρόλο που δείχνει κανονικά και με ακρίβεια το ποσοστό φόρτισης). Το πρόβλημα του ήχου μάλλον λύνεται (κάτι έχει πάρει το μάτι μου στο mydellmini.com), για τα υπόλοιπα θα δούμε στην πορεία.

Το Ubuntu έχει κι αυτό τα bugs του. To Empathy (το καινούριο IM framework) έχει κάποια απέχθεια στα sound notifications (έπαιξε μόνο ένα notification στα 500), ενώ θα περίμενα να χρειαζόταν manual ρύθμιση για την κάμερα, όχι για το wifi και το μικρόφωνο...

Το εντυπωσιακό είναι ότι το Leopard και το Ubuntu κάνουν boot αρκετά γρηγορότερα από την εγκατάσταση των Windows XP - γύρω στα 15-20 δευτερόλεπτα γρηγορότερα, ενώ και στην χρήση φαίνονται λίγο πιο σβέλτα. Το MacOSX φαίνεται να παλεύει λίγο καλύτερα το θέμα multitasking, με μικρή αλλά αισθητή διαφορά.

All in all, ενδεικνύεται!

USB it!

Πας στο μαγαζί της γειτονιάς και βλέπεις το εξής...

Η Symantec πουλάει πλέον το Norton Internet Security σε flash disk - είναι λέει το netbook edition.

Η Microsoft, και εύγε της που το κάνει, προσφέρει τα Windows 7 ως download και μετά σου δίνει το εργαλείο για να μεταφέρεις το .iso σε φλασάκι. Για τους "χρήστες netbook" λέει.

Το Ubuntu ούτως ή άλλως έχει από τον Απρίλιο το Ubuntu Netbook Remix, ένα repackaging του main desktop version σε τέτοια μορφή ώστε να μπορεί να μεταφερθεί εύκολα σε flash disk και να ...wait for it... να εγκατασταθεί σε netbook.

Εδώ και αρκετό καιρό, το UNetBootin είναι μια μαγική εφαρμογούλα που βάζει την mainstream linux distro της επιλογής σας σε φλασάκι.

Η Apple έβγαλε ήδη τον δεύτερο υπολογιστή της χωρίς optical drive.

Από την στιγμή που τα flash disks του 1GB (αυτά που χωρούσαν μία ριπαρισμένη ταινία ;)) έφτασαν σε προσιτές τιμές, τα οπτικά μέσα μπήκαν και με τα δύο πόδια στον τάφο. Η μόνη τους χρησιμότητα πλέον είναι για εγκατάσταση του λειτουργικού συστήματος - κι αυτό κυρίως σε πεπαλαιωμένα μηχανήματα που δεν μπορούν να bootάρουν από USB συσκευή...

Η χρησιμότητα του οπτικού μέσου ως λύση backup έχει υποστεί βίαιο θάνατο εδώ και χρόνια από αλλεπάληλα χτυπήματα. Οι χωρητικότητες των σκληρών δίσκων (εξωτερικών και εσωτερικών) πήραν την ανηφόρα ενώ το κόστος ανά MB έκανε ελεύθερη πτώση. Τα NAS συστήματα και τα ξώγαμα αυτών (Apple Time Machine/Capsule, HP Home Server, Dropbox και λοιπές online services) γέμισαν τον τόπο από αυτόματες, ξεκούραστες λύσεις backup που δεν απαιτούν από τον χρήστη να βάλει και να βγάλει το δισκάκι στο DVD recorder.

Το οποίο δισκάκι, σημειωτέον, δεν κατάφερε ποτέ να αποδείξει την ασφάλεια του μέσου. Ελάχιστες μάρκες από DVD έχουν καταφέρει να παράγουν προϊόντα που αντέχουν το πέρασμα του χρόνου. Κανένας δεν πρόκειται να εμπιστευτεί τις φωτογραφίες του σε δισκάκια με μέσο όρο ζωής τα 4 χρόνια.

Λεπτομέρεια: δείτε πόσες USB θύρες έχετε μπροστά σας αυτή την στιγμή. Πόσα optical drives βλέπετε;

Ώρα να αποχαιρετίσουμε τον οπτικό δίσκο. Μετά από σχεδόν 20 χρόνια ζωής, ήρθε η ώρα του. Και πολύ έκατσε.

Dude it's a Dell! (σπιτική συνταγή review Dell Mini 10v)

Μικρές αμαρτίες... Ως γνήσιο fashion victim μπήκα στο trend της εποχής και αγόρασα ένα netbook. Το Dell Mini 10v έφτασε χθες το βράδυ, 305 € από το Pixmania. Η επιλογή του καταστήματος ήταν λίγο μονόδρομος καθώς ήταν ο μόνος τρόπος για να μην πάρω στα χέρια μου laptop με σουηδικό πληκτρολόγιο (το οποίο πραγματικά δεν παλεύεται).


Τελικά, το μοντέλο του Pixmania είναι η βρετανική έκδοση, κομπλέ με φορτιστή με 3 καρφιά και UK keyboard - είχα να δουλέψω σε πληκτρολόγιο με σηματάκι "£" από την εποχή του Amstrad CPC 6128... Μικρό το κακό. Οι αντάπτορες για βρετανικά φις κοστίζουν λιγότερο από 10€ και εφόσον διαλέξεις το keyboard layout που γνωρίζεις, όλα δουλεύουν άψογα.



Εν συντομία τα specs:

• Οθόνη 10.1" 1024x600
• Intel Atom N270 1.6GHz
• 1 GB RAM
• 160 GB SATA της Western Digital
• 10/100Mbit Ethernet
• 802.11b/g
• 3x USB
• SD card reader
• VGA out
• audio in, audio out
• Μπαταρία 3 στοιχείων
• Βάρος 1.3κ.

Πρακτικά από specs πάμε χάλια. Ναι οκ όλα τα netbooks είναι πάνω-κάτω τα ίδια, αλλά το εν λόγω Dell είναι ο ορισμός του βασικού. Ο λόγος όμως που το επέλεξα ήταν το πολύ καλό (για την κατηγορία) πληκτρολόγιο, η ποιότητα κατασκευής που μου φάνηκε καλύτερη από κάποια πιο "εύθραυστα" netbooks, η δυνατότητα για μελλοντικό Hackintoshing (είναι από τα πλέον συμβατά μοντέλα) και ο πάντα υποκειμενικός λόγος του design, το οποίο μου φάνηκε πιο εμφανίσιμο από κάποια άλλα.

Και πάμε στις εντυπώσεις...

Το πληκτρολόγιο όντως είναι πολύ καλό. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά προσαρμόσθηκα, μπορώ και δουλεύω με το "ημίτυφλο" σύστημα που έχω αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια και δεν χρειάζεται να ψάχνω το κάθε πλήκτρο, τα δάχτυλα μου πάνε από μόνα τους. Κάποια πλήκτρα είναι δύσκολο να τα συνηθίσω (το αριστερό Shift είναι ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟ), αλλά οι υποχωρήσεις που θα χρειαστεί κάποιος να κάνει σε αυτό το πληκτρολόγιο είναι ελάχιστες σε σχέση με κάποια άλλα αίσχη που κυκλοφορούν στην αγορά.

Από την άλλη, θα συμφωνήσω με τα περισσότερα reviews στο web - το touchpad είναι άθλιο. Ως σπουδή στο κακό βιομηχανικό design, η Dell έβαλε το αριστερό και το δεξί mouse button στις αντίστοιχες κάτω γωνίες του touchpad - όχι σαν ξεχωριστά πλήκτρα αλλά μέρος του touchpad. Το αποτέλεσμα είναι εμφανίσιμο μεν, φριχτό στην χρήση δε. Το touchpad ΔΕΝ είναι multitouch, οπότε το drag'n'drop με δύο δάχτυλα (ένα κρατάει το πλήκτρο, ένα σέρνεται στο touchpad) είναι πραγματικά αδύνατο. Χρησιμοποιήστε δύο δάχτυλα σε single-touch touchpad και θα δείτε τι γίνεται.

Η οθόνη έχει καθαρή απεικόνιση, αλλά μάλλον μικρές γωνίες θέασης. Η φωτεινότητα είναι μέτρια, και είναι και glossy, αλλά μάλλον στις άνω του μετρίου της κατηγορίας.

Τελειωμένη λεπτομέρεια: το Dellάκι δεν έχει ανεμιστηράκι και τα μόνα κινούμενα μέρη είναι αυτά του σκληρού δίσκου. Με έναν SSD έχεις τον πραγματικά αθόρυβο υπολογιστή.

Οι επιδόσεις... Χμμμ... Εντάξει, μονοπύρηνος επεξεργαστής χαμηλής κατανάλωσης, νομίζω αυτό τα λέει όλα. Ξεχάστε gaming, HD video και τέτοια περίεργα, τα μηχανάκια αυτά είναι για ελαφρύτερες εφαρμογές. Γράφεις το email σου, ανοίγεις τον firefox σου, ακούς την μουσικούλα σου, βλέπεις κανένα επεισόδιο από την αγαπημένη σου σειρά... Εντάξει, με 300€ θες κι άλλα; Τα μηχανήματα αυτά είναι τα dumb terminals της τελευταίας δεκαετίας. Εφόσον το βάρος της επεξεργασίας πέφτει σε κάποιον άλλον (βλ. server, online service), θα κάνουν αυτό που θα τους ζητήσεις. Το Google Docs ξαφνικά γίνεται ο καλύτερος σου φίλος.

Κι ας πάμε στο θέμα του λειτουργικού. Το Dellάκι έρχεται με προεγκατεστημένα Windows XP SP287 ή όπου έχουν φτάσει τέλος πάντων. Δεν είχα ποτέ σκοπό να χρησιμοποιήσω τα XP εκτός από εκείνες τις ελάχιστες φορές που τα χρειάζεσαι (άθλια συστήματα ebanking που δουλεύουν μόνο με IE, DC-unlocker για ξεκλείδωμα 3G modems, κ.ο.κ.). Ξεκίνησα να κάνω την κλασική "φασίνα του fresh install" (εγκατάσταση Firefox/Putty/Skype/GTalk/Dropbox κλπ, διαγραφή του συνοδευτικού crapware), αλλά δεν άντεξα πολύ ώρα στα XP, φόρτωσα το usb stick με το Ubuntu Netbook Remix 9.04 (το 9.10 βγαίνει σε λίγες μέρες) και ξεκίνησα την εγκατάσταση.

Η εγκατάσταση του UNR είναι ταχύτατη και σε λίγο βρέθηκα σε ένα πολύ ωραίο και απλό περιβάλλον. Το περιβάλλον έχει προσαρμοστεί στην μικρή οθόνη του netbook και τα μεγάλα εικονίδια για την εκκίνηση των εφαρμογών θυμίζουν λίγο κινητό τηλέφωνο (iPhone OS, Android) - μάλλον γιατί το UNR έχει σχεδιαστεί και για netbooks με touchscreen. Σαν χρήση δεν μπορώ να πω ότι το UNR είναι πιο γρήγορο από τα XP (δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια διαφορά), αλλά το boot time είναι χαμηλότερο κατά 15 δευτερόλεπτα - και φυσικά μιλάμε για fresh installs αμφότερων των λειτουργικών συστημάτων, και ξέρετε πως πάνε τα XP installations μετά από λίγο καιρό... Σε κάποια φάση μάλλον θα δοκιμάσω και Windows 7 να δω πως πάνε (όσοι το προσπάθησαν έμειναν ευχαριστημένοι), αλλά και Hackintoshing, έτσι για το γαμώτο.

Το μέγεθος του Dell είναι πραγματικά μικρό, το βάρος του είναι πρακτικά αμελητέο και το μόνο πράγμα που με προβληματίζει αυτή την στιγμή είναι η μπαταρία του. Το Dell Mini 10v κυκλοφορεί με μπαταρία 3 ή 6 στοιχείων. Η 6 στοιχείων μπορεί να εξέχει κάτι τις, αλλά οι 2-2,5 ώρες ασύρματης αυτονομίας της μικρής μπαταρίας δεν είναι και ότι καλύτερο για ένα netbook. Από αυτά που έχω διαβάσει, τα XP έχουν καλύτερο power management, ενώ σε Linux πρέπει να βάλεις χέρι (βλ. κονσόλα) για να διορθώσεις κάποια πράγματα. Εκτενέστερες δοκιμές σε κάποιο άλλο post.

Το μικρό Apple keyboard ξεχυλίζει από τις άκρες του Dell.

Για να είμαστε και λίγο αντικειμενικοί... το Dell Mini 10v δεν είναι το καλύτερο netbook στην αγορά. Με περίπου τα ίδια λεφτά (ίσως λιγότερα) μπορείτε να παραγγείλετε από Amazon.co.uk το Asus Eee PC 1005HA, με Ν280 1,66 (αντί Ν270 1.60), 802.11b/g/n (αντί b/g), bluetooth και μπαταρία 6 στοιχείων με αυτονομία 8+ ωρών. Προσωπικά, το πληκτρολόγιο ήταν dealbreaker και το Dell είναι μακράν ανώτερο σε αυτόν τον τομέα.

LEDάκι στο καλώδιο του τροφοδοτικού για την ένδειξη ρεύματος. Δεν αλλάζει χρώμα ανάλογα με το αν είναι φορτισμένη η μπαταρία ή όχι (α λα magsafe) αλλα αυτό το λευκό σε ηρεμεί :)

Χρήση που σκοπεύω να κάνω στο Dellάκι; Κυρίως πειραματόζωο σε κάθε Linuxική βλακεία που θα μου κατέβει και travel laptop (ότι πρέπει για να αδειάζεις την κάρτα μνήμης της φωτογραφικής).

Παράρτημα:
η Dell θεώρησε πρέπον να προσθέσει στην συσκευασία του Mini και ...3 CD (συνοδευτικό software, recovery CD). Πάρα πολύ χρήσιμο σε μια συσκευή που έχει σχεδιαστεί πάνω στην λογική του "βγάλαμε το optical drive και γλυτώσαμε". Εντάξει, πάλι καλά που έχει συνοδευτικά CD -γκουχAcerγκουχ- αλλά είναι ελάχιστα πιο πρακτικά από το βινύλιο. Οι εταιρίες πρέπει να πάρουν απόφαση ότι τα οπτικά μέσα έχουν πεθάνει - αν θες συνοδευτικό software, βάλτο σε flash disk. Η Symantec πουλάει πλέον το Norton Internet Security σε flash disks, ακόμα και η Microsoft ανακοίνωσε το Window 7 usb tool για να πετάς το .iso των Windows σε φλασάκι. Καιρός να τα ξεχάσουμε τα CD, τα DVD και τα Blu-ray...

Η έγκυρη ενημέρωση έχει πλέον όνομα

Αυτιάς. Γιώργος Αυτιάς.

Τόσο γλίτσας που νομίζει ότι πουλάει δημοσιογραφία ή τόσο βλάκας που του κάνουν ιστορική πλάκα οι συνεργάτες του;

Mercedes Benz

Τριγυρνώντας στο YouTube από video σε video, έπεσα σε μερικά videos της Janis Joplin. Αμέσως θυμήθηκα τις σκοπιές κατά το φανταρικό μου, όπου οι ώρες δεν περνούσαν με τίποτα, mp3 player δεν έπαιζε πάντα και, καθώς είχε ξυπνήσει μέσα μου ο αντι-στρατιωτικός χίπης, σιγοτραγουδούσα στην σκοπιά τραγούδια από τα 60s.

Δεδομένης της εύκολης ενορχήστρωσης (άρβυλο-stomping), το παρακάτω τραγουδάκι είχε σταθερή θέση σε κάθε συναυλία σκοπιά.

The day after

• Ο Bolek φεύγει, ο Lolek έρχεται. Στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω He-Man.
• Αντώναρος εκτός βουλής. Οι φήμες ότι η Ελληνοφρένεια σταματάει τα γυρίσματα λόγω έλλειψης υλικού κρίνονται ως ψευδείς και κακεντρεχείς.
• Τι γκρνιάζατε για τα καμμένα; Την πρασίνισε την χώρα ο Κωστάκης.
• Ανατολάκης μέσα, θα ξεκινάει βασικός. Ευτυχώς εκτός ο Μαυρομμάτης, θα μπορεί να κάνει πάλι περιγραφή. "Ανατολάκης σηκώνεται από το έδρανο, περνάει την πρώτη σειρά, παίρνει τον λόγο, και γκολλλλ."
• Παραίτηση Καραμανλή, πρώτος ξετσουτσούνισε ο Ψωμάρχης. Αν δω Ζορρό πρωθυπουργό, φεύγω ανθρακωρύχος στο Βέλγιο. Γελούσατε με το He-Man στην πρώτη φράση, ε;...
• Εκτός και ο Αχιλλέας Καραμανλής. Οι κακοήθεις λένε ότι με την διαφορά των ψήφων που πήρε ο θείος μπορεί κάποιος να υπολογίσει το mortality rate των Σερραίων συνταξιούχων.
• Τώρα που βγήκε ο ΓΑΠ, θα χρειάζομαι διαβατήριο για Δανία ή θα ενσωματωθούμε;
• Εκτός και η Φάνη Πάλλη-άλλη-μια-φορά Πετραλιά. I feel a disturbance in the Force.

Ηλεκτρονικό check-in στην KLM

Δεν είχα ξαναπετάξει με KLM είναι η αλήθεια, οι τιμές των εισιτηρίων τους συνήθως είναι φαρμακείο. Ψάχνοντας εισιτήρια για Amsterdam πέτυχα μια προσφορά και βρήκα την ευκαιρία.

Στις 30 ώρες πριν την πτήση μου έρχεται email για ηλεκτρονικό check-in. Ακολουθώ το link, κάνω ηλεκτρονικό check-in και πάω στις επιλογές για το πως θα πάρω το boarding pass: σε γκισέ στο αεροδρόμιο, μέσω email για εκτύπωση στο σπίτι και.... mobile phone. Μμμμμ. Mεταξύ sms, mms και email διαλέγω email και σε χρόνο dt σκάει το email με το e-boarding pass.

Μμμμμμμμμμμ.

Την επόμενη μέρα στο αεροδρόμιο...

Οποιαδήποτε διαδικασία ήθελε εμφάνιση του boarding pass γινόταν με... εμφάνιση του boarding pass. Δείχνω το email στο iPhone στον υπάλληλο ή βάζω το iPhone κάτω από το reader για να διαβάσει το τετράγωνο barcode που περιέχει το email. Ακριβώς όπως με μια κανονική dead-tree κάρτα επιβίβασης.

Kudos to KLM! Γρήγορες διαδικασίες, καθόλου χαρτούρα, όλα ηλεκτρονικά, μπορείς να κάνεις την όλη διαδικασία ακόμα και στο ταξί/λεωφορείο/τρένο κατά την ώρα που πας στο αεροδρόμιο. Η πλάκα είναι ότι η KLM σε ρωτάει ακόμα και τον τύπο της συσκευής, ώστε το gif του barcode να είναι βελτιστοποιημένο για την οθόνη της συσκευής σου! Γούστα λέμε!

Τεστ τεστ δοκιμή ένα δύο

Μην άγχεσθε, απλά δοκιμάζω το BlogPress Lite, ένα blogging app για το iPhone.

Λίγα και εύκολα settings, είναι λίγο σπαστικό που πρέπει να επιλέξεις σώνει και καλά ένα Picasa WebAlbum.

Ακολουθεί τυχαία φωτογραφία για να δοκιμάσουμε και το photo uploading.




Οκ, αν πατήσεις επάνω στην εικόνα, σου δίνει κάποιες επιλογές για alignment και μέγεθος, αλλά τίποτα σοβαρό.

Spam snail mail

Σήμερα έλαβα την ακόλουθη επιστολή. Τα bold είναι όπως στην επιστολή.

Γειά σας

Σας ανακοινώνουμε ότι στις 17 Οκτωβρίου έρχεται στη Στοκχόλμη για μία συναυλία η αγαπημένη μας Δέσποινα Βανδή μετά από περιοδείες στον Καναδά, ΗΠΑ και Κύπρο. Είναι ακόμη μία εκδήλωση μετά τις άλλες, πολύ επιτυχημένες, που διοργανώσαμε με την Άννα Βίσση, Γιώργο Νταλάρα και Νότη Σφακιανάκη.

Ελπίζουμε ότι οι περισσότεροι θα παρευρεθείτε σε αυτήν την ωραία Ελληνική βραδιά. Η συναυλία θα γίνει στη Solnahallen περίπου πέντε χιλ από το κέντρο της Στοκχόλμης. Η παράσταση αρχίζει στις 20:30.

Τιμές εισιτηρίων: πλατεία κέντρο 460kr πλατεία δεξιά και αριστερά 390kr εξέδρα 330kr. Το σχήμα της αίθουσας επιτρέπει πολύ καλή ορατότητα από όλες τις θέσεις.

Ακολουθούν πληροφορίες για κρατήσεις μέσω email, τηλέφωνου και μέσω του www.despinavanditour.eu. Μετά η επιστολή συνεχίζει.

Ενδεχομένως, αν οι ενδιαφερόμενοι είναι αρκετοί, να οργανώσουμε ένα Ελληνικό γλέντι μετά τη συναυλία. Η Δέσποινα Βανδή και το συγκρότημα της θα είναι μαζί μας. Περισσότερες πληροφορίες μετά από περίπου δύο βδομάδες.

Το ίδιο κείμενο μετά ακολουθεί στα σουηδικά.

Το ηλίθιο στην όλη υπόθεση είναι ότι δεν είμαι εγγεγραμένος ούτε σε κάποια ελληνική κοινότητα, ούτε έχω έρθει σε επαφή με την ελληνική πρεσβεία εδώ πέρα. Προφανώς η συλλογή ονομάτων και διευθύνσεων των Ελλήνων κατοίκων της Στοκχόλμης είναι πιο εύκολη δουλειά απ' ότι νόμιζα. Και μετά γκρινιάζουμε για τις επιστολές που μας στέλνουν τα κόμματα προεκλογικά.

Και απ' ότι φαίνεται, μάλλον περιμένω άλλη μια επιστολή με πληροφορίες για το "Ελληνικό γλέντι" σε δύο βδομάδες. Yoohoo, lucky me. Να δω Βανδή να τραγουδάει "Μήλο μου κόκκινο" και τι στον κόσμο...

ΥΓ: ακόμα γελάω με την διευκρίνηση για την ορατότητα της αίθουσας.

Δεινόσαυρος

Πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις κάποιον που σταθερά ακούει συγκροτήματα και άλμπουμ τουλάχιστον μιας δεκαετίας; (με έμφαση στο τουλάχιστον)

Αρχαιοκάπηλο. Τουλάχιστον έτσι μου την λέει ο Γιάννης :D

Εντάξει, δεν έχει άδικο. Έκατσα να κάνω μια λίστα με αγαπημένα συγκροτήματα και καλλιτέχνες και συνειδητοποίησα ότι 8 στους 10 είναι συγκροτήματα που έχουν διαλυθεί ή έχουν τουλάχιστον ένα νεκρό μέλος. Creepy.... Α ναι, και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι δεκαετίες '60-'70.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι λογικό. Μάλον φταίει το ότι προτιμώ το γνώριμο άκουσμα, δεν έχω πολύ όρεξη για πειραματισμούς. Μου είναι δύσκολο να πάρω έναν δίσκο κάποιου άγνωστου για μένα καλλιτέχνη και να κάτσω να τον ακούσω προσεκτικά - βαριέμαι πολύ γρήγορα, αν δεν μ' αρέσουν τα πρώτα 5 δευτερόλεπτα του τραγουδιού κάνω skip και εντός ολίγων δευτερολεπτών έχω ξεπετάξει τον δίσκο και τον θάβω κάπου χωρίς να ξανασχοληθώ μαζί του. Για να κάτσω να ακούσω έναν δίσκο προσεκτικά και αρκετές φορές, πρέπει να έχει ένα-δυο τραγούδια που ήδη γνωρίζω, τότε το άκουσμα γίνεται πολύ εύκολο. Σίγουρα δεν είμαι φτιαγμένος για μουσικοκριτικός.

Το άλλο μου κουσούρι είναι ότι είμαι του κλασικού ροκ και θέλω να ακούω την κιθαρούλα να γρατζουνάει. Τα "περίεργα" keyboards με ξενίζουν πολύ. Οι Deep Purple και οι Doors χρήζουν ειδικής μεταχείρισης, αλλά π.χ. Ξύλινα Σπαθιά δεν μπορώ να ακούσω (πλέον). Για pop, house, r'n'b, hip-hop και άλλα τέτοια "μοντέρνα", ούτε λόγος. Μικρές αμαρτίες αλλά soul/funk/disco των '70s, ναι. Τζαζ ναι, αλλά σε μικρές δόσεις - οι πειραματισμοί και τα μακρόσυρτα τζαμαρίσματα κάνουν το μυαλό ομελέτα. Με τα blues η κατάσταση είναι λίγο περίεργη: από την μία, μ' αρέσει πολύ να παίζω στην κιθάρα blues, αλλά το άκουσμα είναι δύσκολο. Η τυποποιημένη φόρμα τους τα κάνει να φαντάζουν όλα ίδια - αν κάτι όμως έχει ιδιαίτερο χαρακτήρα και ξεχωρίζει λιγάκι, θα το ακούσω πολύ άνετα. Με την metal δεν τα πάω πολύ καλά, ίσως 4-5 κομμάτια για ξεκάρφωμα, από τα light. Τα πρώτα φοιτητικά χρόνια η έντεχνη ελληνική σκηνή ήταν must, αλλά ξεφούσκωσε γρήγορα η ιντελεκτουέλ εικόνα και την βαρέθηκα - στο ίδιο καζάνι με το αλαφροίσκιωτο college rock.

Με την ευκαιρία... έχετε παρατηρήσει πόσο εύκολο είναι για ροκάδες (και μεταλλάδες) να ασχοληθούν με το ρεμπέτικο; :) Γουστάρω παλιά ρεμπέτικα, ειδικά τα μικρασιάτικα...

Μ' αυτά και μ' αυτά, μείναμε στο κλασικό ρεπερτόριο... Jimi Hendrix, Eric Clapton, Led Zeppelin, AC/DC, Dire Straits, Rolling Stones, Rory Gallagher, Santana, Doors, Deep Purple, Pink Floyd αλλά και Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, White Stripes, PJ Harvey...

Και όλως παραδόξως, το καλύτερο κομμάτι όλων των εποχών, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι το ακόλουθο:

Keep rocking.

ΥΓ: Οι Nirvana πάντα μου κάθονταν στον λαιμό...

ΥΓ2: Ο dtsomp αυτή την περίοδο ακούει Airbourne και The Darkness.

AT&Tίλα

Στο γνωστό θέμα της απόρριψης του Google Voice app από την Apple, η AT&T δήλωσε ότι δεν εμπλέκεται στην διαδικασία έγκρισης των εφαρμογών που θα πάνε στο App Store.

Παπάκια μέντολες. Όταν δια συμβολαίου απαιτείς οι VoIP εφαρμογές να χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ wifi, έχεις ήδη μπλεχτεί στην διαδικασία. Πόσο μάλλον όταν οι περισσότερες εφαρμογές αποφεύγουν την έντονη χρήση data γιατί "υπάρχει κίνδυνος να συμφορηθεί το δίκτυο". Ένα δίκτυο που απ΄ότι φαίνεται, ήταν χάλια, παρέμεινε χάλια και δεν θέλει να δείξει τάσεις προσαρμογής στα εκατομμύρια νέων data-intensive συσκευών που προστέθηκαν σε αυτό.

Και έστω ότι είσαι στην Αμερική και είσαι πελάτης της AT&T - υπάρχει μια απειροελάχιστη πιθανότητα να τα δεχτείς όλα αυτά με την σκέψη ότι τουλάχιστον προστατεύεται το δίκτυο σου. Γελοίο, αλλά υπάρχουν πάντα κάποιοι υπερβολικά καλοπροαίρετοι. Εγώ, ως Ευρωπαίος πελάτης, γιατί πρέπει να "λούζομαι" τον περιορισμό των εφαρμογών λόγω ενός άθλιου δικτύου στην άλλη άκρη του κόσμου; Αν δεν αντέχει VoIP ή Qik ή οτιδήποτε άλλο το δίκτυο της AT&T, γιατί δεν κυκλοφορεί άλλη έκδοση της εφαρμογής στο σουηδικό App Store; Δεν αντέχουν τα σουηδικά δίκτυα;

Πείτε ευχαριστώ στην μaλaκισμένη αμερικανική αγορά. Ο κόσμος εκεί δεν αγοράζει κινητό χωρίς επιδότηση (= σκέτη συσκευή = ξεκλείδωτο), κάποιοι carriers ακόμα δεν δέχονται συσκευές που δεν έχουν εγκρίνει (= κλειδώσει) στο δίκτυο τους - ρωτήστε και την Nokia που έχει πουλήσει περίπου 8 συσκευές μέχρι τώρα στις ΗΠΑ. Η Apple, όταν κυκλοφόρησε πρόπερσι το iPhone, "αναγκάστηκε" να μπει στο λούκι του carrier exclusivity - όπου το "αναγκάστηκε" σημαίνει ότι εξασφάλισε για δύο χρόνια σταθερά ποσοστά επί των πωλήσεων από την AT&T ενώ οι πελάτες τσιμπάνε στο iPhone των $200 - μεγιστοποίηση του κέρδους και ταυτόχρονος εθισμός των πελατών στην συσκευή. Το iPhone δεν θα γινόταν ποτέ τέτοια επιτυχία αν ο Αμερικανός έπρεπε να σκάσει $500-$600 ανά συσκευή, άσχετα αν τώρα δίνει περισσότερα σε συμβόλαια.

Τα δύο χρόνια της αποκλειστικότητας της AT&T όμως πέρασαν και τώρα η Apple, αν θέλει όντως να κάνει ένα βήμα μπροστά, οφείλει να εκμεταλλευτεί στεγνά την δύναμη του προϊόντος και να επιβληθεί με το ζόρι: ξεκλείδωτο iPhone διαθέσιμο σε όλους τους carriers και άσε τις εταιρίες να βελτιώνουν κάλυψη, υπηρεσίες και τιμές ώστε να κερδίσουν τον πελάτη. Άσε τις εταιρίες να παρακαλάνε τους πελάτες. Ούτως ή άλλως, η Apple με το iPhone ώθησε την πτώση των τιμών στα συμβόλαια data - φαντάσου τι μπορεί να κάνει τώρα που φαίνεται πόσο επιτυχημένο προϊόν είναι. Kι αν δεν το κάνει η Apple, φαίνεται ότι θα αναγκαστεί να το κάνει το FCC)

Φυσικά, μετά θα υπάρχει το πρόβλημα ότι δεν θα μπορεί να ρίχνει το φταίξιμο στην ΑΤ&Τ για οποιοδήποτε πρόβλημα.

Και δεν το κλείνω το ρημάδι...

Τέτοιες παπαριές περνάνε τα spam filters του Hotmail και δεν ασχολείται κανένας μαζί του σοβαρά.

Γεια σου,
είμαστε οι Tara και John, οι διευθυντές της MSN,

Μας συγχωρείτε για την αναστάτωση, αλλά η MSN πρόκειται να κλείσει (να παύσει δηλαδή την λειτουργία της). Αυτό θα συμβεί καθώς πολλοί απερίσκεπτοι άνθρωποι καταλαμβάνουν πολύ χώρο της εταιρίας (δημιουργώντας, για παράδειγμα, πλήθος διαφορετικών λογαριασμών για έναν και μόνο χρήστη, κτλ.), έχουμε μόνο 578 ονόματα υπόλοιπο. Αν θα θέλατε να παύσετε τον λογαριασμό σας, μην προωθήσετε το μήνυμα. Αν όμως θέλετε να τον διατηρήσετε (τον λογαριασμό σας δλδ), τότε προωθήστε αυτό το μήνυμα σε όσους βρίσκονται στην λίστα επαφών σας. Δεν πρόκειται για φάρσα, καθώς θα κλείσουμε τα συστήματα που το υποστηρίζουν.

ΥΓ. Όποιος δεν στείλει αυτό το μήνυμα, ο λογαριασμός θα κλείσει και στο μέλλον θα κοστίζει 10.00 τον μήνα προκειμένου να το χρησιμοποιήσεις. Επομένως στείλε το σε όλους όσους βρίσκονται στην λίστα επαφών σου. Τώρα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Παρακαλούμε να μην προωθήσετε το υπάρχων e-mail ή μην το αναπαράγετε. Απλά αντιγράψτε ολόκληρο το e-mail και δημιουργήστε έναν νέο μήνυμα και πατήστε επικόλληση.
Ευχαριστούμε για την προσοχή σας

Κοίτα στην γωνία να δεις αν έρχομαι.

ΥΓ: Εννοείται φυσικά ότι αφού ήταν forwarded μήνυμα, είχε και μια κατοσταριά email addresses μέσα από τους υπόλοιπους άτυχους παραλήπτες. Θα αρχίσω να τις πουλάω σε spamers, εκεί είναι τα χοντρά λεφτά.

ΥΓ2: "θα κοστίζει 10.00"; Τι 10; Κηροπήγια;

ΥΓ3: Πωωωωωω τρελαίνομαι! Μία από τις παραλήπτριες έκανε reply-to-all και το έλαβα εις διπλούν! Την μορφίνη μου τώρα!

Google Calendar στο iPhone

Μετά από γενική λαϊκή απαίτηση (ένα άτομο), ρίχνουμε και μια ματιά στο πως να κάνεις sync το iPhone σου με τo Google Calendar σου. Εννοείται φυσικά ότι άλλοι έχουν γράψει τις οδηγίες, εγώ απλά κάνω μια σύντομη ανακεφαλαίωση στα ελληνικά.

Οι δύο τρόποι αμφίδρομου συγχρονισμού ημερολογίων που υποστηρίζει το Google είναι το CalDAV και ο MS Exchange server. Το iPhone έχει τον περιορισμό ότι επιτρέπει ένα μόνο Exchange account στην συσκευή, αλλά μπορείτε να έχετε πολλαπλά CalDAV accounts. Προτείνω λοιπόν την χρήση του CalDAV για τον απλούστατο λόγο ότι ο Exchange server είναι εξαιρετικά δημοφιλής σε εταιρικά περιβάλλοντα και μπορεί να χρειαστείτε το Exchange account για την δουλειά σας. Αν δεν υπάρχει τέτοια θέμα, το Exchange account είναι λίγο ευκολότερη λύση για πολλαπλά ημερολόγια.

Περίπτωση 1: CalDAV

[ source: blog.olitee.com]

1. Settings-> Mail,Contacts,Calendars-> Add Account...-> Other-> Add CalDAV Account

2. Server: www.google.com

3. Username: το username σου μαζί με το @gmail.com

4. Password: προφανές

5. Description: βάλε το όνομα του ημερολογίου, π.χ. my gym calendar (λέμε τώρα)

6. Το next κάνει verification του account σου.

Αν έχεις μόνο ένα ημερολόγιο στο Google Calendar, είσαι έτοιμος. Αν έχεις πολλαπλά ημερολόγια, συνέχισε.

7. Στον browser του υπολογιστή σου πήγαινε στο Google Calendar. Πήγαινε στα Settings και μετά στην καρτέλα Calendars. Πάτα επάνω στο όνομα του ημερολογίου που σε ενδιαφέρει - σε πάει στα settings του ημερολογίου. Κάνε scroll down και δίπλα από το Calendar Address θα δεις ένα Calendar ID. Αυτό θα χρειαστεί να το εισάγεις στο iPhone - καλύτερα στείλτο με email στο iPhone ώστε να το κάνεις copy-paste.

5. Πίσω στο iPhone. Πήγαινε στα settings του ημερολογίου που πρόσθεσες στα προηγούμενα βήματα, Advanced Settings και στο Account URL πρέπει να βάλεις το Calendar ID του βήματος 4 με την μορφή:

https://www.google.com/calendar/dav/[Calendar ID]/user

Έτοιμο το ημερολόγιο, τώρα πρέπει να κάνεις όλη αυτή την διαδικασία (από το βήμα 1) για κάθε άλλο ημερολόγιο που έχεις.

Περίπτωση 2: Exchange

[source: Google support]

1. Settings-> Mail, Contacts, Calendars-> Add Account-> Microsoft Exchange

2. Email: το google email σου

3. Domain: άστο κενό.

3. Username: το πλήρες username (mε @gmail.com)

4. Password: προφανές

5. Description: περιγραφή (π.χ. my Google Calendars)

6. Next. Κάνει verify και σου λέει κάτι για Unable to Verify Certificate. Πάτα Accept.

7. Στο πεδίο server συμπλήρωσε m.google.com και πάτα next.

8. Προσοχή! Υποστήριξη για Mail μέσω Exchange δεν υπάρχει ακόμα - βάλτο Off. Αν βάλεις On στο Contacts, θα αρχίσει ο συγχρονισμός με τα Google Contacts σου - προτείνω Off γιατί είναι πολύ εύκολο να γίνει μπέρδεμα με το αν θα κάνει overwrite τα contacts του iPhone σου ή τα Google Contacts. Το Calendars το αφήνουμε On.

Έτοιμος!

Όσο για τα .ICS αρχεία που λέει το blog.olitee.com, είναι μια καλή λύση αν το ημερολόγιο θέλεις απλά να το παρακολουθείς χωρίς να προσθέτεις καινούρια events (μονόδρομος συγχρονισμός), π.χ. public ημερολόγια εκδηλώσεων κλπ.

Αποφάσισα να μεγαλώσω...

...και να αφήσω τον κόσμο των compact φωτογραφικών μηχανών για την πρώτη μου DSLR.

Ringtones στο iPhone

Κάθε φορά που παίρνει κάποιος φίλος iPhone (μαζευτήκαμε, πλάκα στην πλάκα...), το πρώτο πράγμα που με ρωτάει είναι το πως θα βάλει ringtone. Η αλήθεια είναι ότι η όλη διαδικασία θα μπορούσε να γίνει πιο εύκολη, αλλά η Apple είπε να μην αφήσει ανεκμετάλλευτη την αγορά των ringtones (την δόξα πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς).

1. Παίζεις το τραγούδι που γουστάρεις στο iTunes και εντοπίζεις και σημειώνεις (νοητά ή σε ένα χαρτί) σε ποιο χρονικό σημείο ξεκινάει και σε ποιο τελειώνει το κομμάτι του τραγουδιού που θέλεις. Φρόντισε να είναι το πολύ μέχρι 30 δευτερόλεπτα - νομίζω ότι δεν δέχεται μεγαλύτερα ringtones. Στην περίπτωση του Nobody's fault but mine (Led Zep for evah) σημειώνω αρχή 2:24 και τέλος 2:35 - το σημείο που ο John Bonham αρχίζει κάτι ανάποδες μπότες \m/

2. Δεξί κλικ πάνω στο τραγούδι και Get Info.

3. Πήγαινε στην καρτέλα Options. Δώσε λίγο ένταση στο Volume Adjustment, για να μην κλαίγεσαι μετά ότι δεν το ακούς. Start time και Stop time βάλε τους χρόνους που σημείωσες στο πρώτο βήμα. Πάτα το OK.

4. Ξανακάνε δεξί κλικ στο τραγούδι και πάτα Create AAC version. Δημιουργείται ένα αντίγραφο του τραγουδιού, σε AAC format, και με την περιορισμένη διάρκεια που όρισες στο Info του τραγουδιού - θα το δεις στο iTunes library κάτω από το original.

5. Βρες το καινούριο αρχείο, copy-paste στο desktop σου και άλλαξε την κατάληξη του σε .m4r.

6. Drag 'n' drop το αρχείο στο iTunes - αυτό πάει αυτόματα μέσα στα ringtones.

7. Συνδέεις το iPhone σου και φροντίζεις το καινούριο σου ringtone να συμπεριληφθεί στο επόμενο sync. Με 'γεια το ringtone!

8. Συμμάζεμα. Σβήσε το αντίγραφο του τραγουδιού από το iTunes (βήμα 4) και το desktop (βήμα 5). Το ringtone σου έχει αντιγραφεί αυτόματα στον σχετικό φάκελο οπότε δεν τα χρειάζεσαι άλλο αυτά τα αρχεία. Στο original τραγούδι πάτα δεξί κλικ - Get Info - Options και επανέφερε τις αλλαγές (Volume, Start/Stop time) και πάτα OK.

Έτοιμος!

Δες τώρα και το ringtone του παραδείγματος γιατί είναι Led Zeppelin και δεν έχεις δικαιολογία για να μην το δεις:

Γκάλοπ fail

Όπως τα λέει ο τίτλος - τηλεφωνικό γκάλοπ fail. 15 λεπτά αναλυτικής αξιολόγησης της εταιρίας κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιώ, την κάλυψη της (χουχουχου), το πόσο ευχαριστήμενος είμαι από το Α και το Β και το Γ, τα ίδια και για την εταιρία σταθερής τηλεφωνίας και για τον ISP μου. Με ρώτησε ακόμα και ποιο μοντέλο κινητού έχω και μετά το βαθμολογήσαμε κι αυτό.

Αφού βαθμολογήσαμε μέχρι και το κατά πόσο είναι καλές οι διαφημίσεις των εταιριών (σημειωτέον, είμαστε στα 12 περίπου λεπτά) φτάνουμε στις ερωτήσεις που κληρώνουν: Έχετε κινητό τηλέφωνο; Έχετε σύνδεση internet στο σπίτι; Έχετε τηλέφωνο;

WTF? Τι στο διάολο συζητούσαμε τόση ώρα; Τι απέγινε το proof reading; Δεν το διδάσκονται οι γκαλοπίστες-μη χέσω στις σχολές τους;

Κατά τα άλλα, αυτού του είδους τα γκάλοπ είναι αρκετά χρήσιμα. Εκτός του ότι δίνεις feedback σε μια εταιρία που υπό Κ.Σ. δεν σε πολυακούει, ξεδίνεις κιόλας. Έπρεπε να βαθμολογήσω την Wind με βαθμούς 1 ως 10. Τα 2άρια και τα 3άρια έφυγαν βροχή. Η καλύτερη ερώτηση πρέπει να ήταν "αν η ιδανική εταιρία κινητής ήταν το 10, τι βαθμό θα δίνατε στην εταιρία που χρησιμοποιείτε"; Μαύρη η νύχτα στα βουνά....

Για να δούμε, πόσο ακόμα θα βλέπω τα 6€/MB στο καρτοκινητό. Το ένα γκάλοπ που θα αλλάξει τον κόσμο! (και μετά ξημέρωσε)

Άδεια η πόλη...

Night driving
Originally uploaded by d.tsomp

Όλοι πιάσανε τις παραλίες και ευκαιρία για μας να πιάσουμε τους δρόμους. Βραδινές βόλτες με το αυτοκίνητο ή τα πόδια, και φώτο-σαφάρι στην πόλη.

Η συνέχεια εδώ: Flickr